Εντυπωσιακό. Δεν λέω.
Αν όμως μας υπολογίζετε λιγουλάκι κι εμάς τους μικρούς, αλλά ενεργούς πολίτες, θα ήθελα να κάνω μια μικρή ένσταση.
Αφήστε και κανέναν ακαδημαϊκό στη θέση του, ρε παιδιά...
Αν όλοι πάνε στην δημόσια διοίκηση, ποιος θα μεταδώσει τη γνώση στους φοιτητές μας...;
Επίσης, το ότι κάποιος είναι ακαδημαϊκός και έχει 5 πτυχία και 15 μεταπτυχιακά, δεν σημαίνει ότι είναι ικανός και στο να διοικεί ή να παίρνει σωστές αποφάσεις...
Πολλές φορές, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Είναι ίσως η μοναδική κατηγορία επιστημόνων που... πήδηξαν την πράξη και πέρασαν κατευθείαν στην θεωρία...
Βάλτε και κανέναν άνθρωπο της αγοράς. Του πεζοδρομίου. Που να έχει φάει την ζωή με το κουτάλι.
Δεν είναι ντροπή...
Κοινώς... μην το παρεχέζετε με τους ακαδημαϊκούς. Κρατήστε κάποιες ισορροπίες στην κοινωνία. Έλεος...
Ευχαριστώ.
ΥΓ. Συμπληρώνω το εξής, γιατί κάποιοι έσπευσαν να ερμηνεύσουν κατά το δοκούν αυτά που έγραψα: "Σε αυτή τη φάση είναι πολύ λεπτή η διαφορά μεταξύ ικανού στα χαρτιά και ικανού στην πράξη."
antikrogias.blogspot.com
το σπουδαιοτερο βιογραφικο για τη νεα δημοκρατια ειναι η τεχνη του κλεπτειν. αυτου ειναι τα ...μορια της εκλογης.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦαίνεται ότι κάποιοι έμαθαν να θεωρούνται ικανοί μόνο ένα απολυτήριο εξαταξίου γυμνασίου ή ένα πτυχίο, αλλά είχαν κομματιοκά ένσημα. Σε άλλες περιπτώσεις μόστραραν τα κομματικά ένσημα και έστελναν σπίτι τους ανθρώπους με προσόντα επειδή είχαν ένα ένσημο λιγότερο. Αλλά τα ένσημα κερδίζονται μέσα στην κοινωνία, στις μάχες για τα κοινά, σε αντιπαράθεση ακόμα και με το κόμμα. Διότι υπάρχουν άνθρωποι δειλοί και ανύπαρκτοι. Υπαρκτοί μόνο κάτω από την ομπρέλα του κομματικού μηχανισμού και με προστάτες τους εκείνους που υπολείπονται των προστατευμένων.Κοινώς ιδιώτες ματαιόδοξοι που ακριβώς γι' αυτό το λόγο οι υπολειπόμενοι φαντάζουν ικανότεροι. Ας πάμε με αυτό το μοντέλο, να επαναληφθούν τα πρόσωπα και οι πρακτικές και το μέλλον θα δείξει.
ΑπάντησηΔιαγραφή