Το λάθος της Ντόρας

Oλα έδειχναν ότι η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη θα έφθανε στο λιμάνι της διαδοχής και θα γινόταν δεκτή με πανηγυρισμούς, ακόμη και από τον ίδιο τον κ. Κ. Καραμανλή. Παρ΄ όλα αυτά, ο κ. Αντ. Σαμαράς αντιμετωπίζεται από τμήμα της κομματικής βάσης που θέλει να ταπεινώσει τους μηχανισμούς φθαρμένων πρώην υπουργών και απαξιωμένων νομαρχών ως «ο φίλος που ήλθε απόψε απ΄ τα παλιά». Κάθε επόμενη εβδομάδα ανατρέπει τα προγνωστικά της προηγούμενης. Πριν από τρεις μήνες η πιθανότητα να διεκδικήσει την ηγεσία της ΝΔ εθεωρείτο από πολλούς αστεία. Πριν από έναν μήνα περιόρισε τον «αιώνιο μνηστήρα» της ηγεσίας κ. Δ. Αβραμόπουλο στην τρίτη θέση. Και πριν από πέντε ημέρες σχεδόν σήκωσε όρθιο το θεωρούμενο ως ελεγχόμενο από την κυρία Μπακογιάννη συνέδριο. Δεν είναι μόνο ότι η Ελλάδα έχει αδυναμία στα αουτσάιντερ. Είναι επίσης ότι ο Αντώνης επικοινωνεί με την ψυχή της Δεξιάς με την ευκολία πνευματιστή.

Θα μπορούσε να εκτιμήσει κανείς ότι ο κ. Αβραμόπουλος, βλέποντας ότι οι ηγετικές φιλοδοξίες του δεν είναι ώριμες, αποφάσισε να ρίξει το βάρος του υπέρ του υποψηφίου που πιστεύει ότι έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες να ηττηθεί σε εθνικές εκλογές έτσι ώστε να τον διαδεχθεί αμέσως μετά. Αυτό όμως δεν αναιρεί την επιτυχία του κ. Σαμαρά να περιορίσει σημαντικά το μεγάλο αριθμητικό και ψυχολογικό προβάδισμα της κυρίας Μπακογιάννη. Η επιτυχία του κ. Σαμαρά οφείλεται στο γεγονός ότι γνωρίζει πολύ καλά και έχει χαρτογραφήσει πολύ σωστά το έδαφος στο οποίο γίνεται η μάχη. Και η μάχη γίνεται στο έδαφος της Δεξιάς.

Η κυρία Μπακογιάννη φιλοδοξεί να ηγηθεί της συντηρητικής παράταξης χωρίς να έχει παρουσιάσει μια συντηρητική πολιτική πρόταση για την προαγωγή των εθνικών και των λαϊκών συμφερόντων. Το πρόβλημα της Ντόρας είναι ότι αρέσει σε πολλούς κεντρώους που μπορεί να ψηφίσουν τη ΝΔ με εκείνη ως αρχηγό για να την εκλέξουν πρωθυπουργό αλλά που δεν πρόκειται να εγγραφούν μέλη του κόμματος για να την αναδείξουν αρχηγό. Απευθύνεται λοιπόν σε λάθος ακροατήριο.

H Ντόρα έχει δίκιο όταν αντικρούει τον Αντώνη λέγοντας ότι οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι βρίσκονται ήδη στο κόμμα, αλλά ακριβώς γι΄ αυτό η ψαλίδα κλείνει, επειδή οι περισσότεροι από αυτούς θα προτιμούσαν ως αρχηγό τον Αντώνη. Αξίζει να επισημάνουμε ότι οι Συντηρητικοί στη Μεγάλη Βρετανία, από το 1997 που καθιέρωσαν την εκλογή προέδρου από τα μέλη, εξέλεξαν σειρά από υπερσυντηρητικούς αρχηγούς ώσπου να καταλήξουν στον Ντέιβιντ Κάμερον.

Η Ντόρα, μια πολυμήχανη γυναίκα που στάθηκε όρθια παρά τα σκληρά χτυπήματα θεών και ανθρώπων, έφθασε έπειτα από εικοσάχρονη Οδύσσεια στην Ιθάκη της διαδοχής Καραμανλή, αλλά, παγιδευμένη ίσως στο χαρακτηριστικό της χαμόγελο, υποτιμά τους κινδύνους και αντιμετωπίζει με λάθος τρόπο επιδέξιους μνηστήρες της ηγεσίας που είναι έτοιμοι να τη σπρώξουν ξανά στην ταραγμένη εσωκομματική θάλασσα.
Π. Παπαδόπουλος-ΤΟ ΒΗΜΑ