Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

Πρωθυπουργός των Εφήβων

Στην εισαγωγή της πρόσφατης συνέντευξης του πρωθυπουργού, ο Αλέξης Τσίπρας έκανε μια παρουσίαση του εαυτού του, ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, κάνοντας αναφορά στο τι έμαθε όλο αυτόν τον καιρό βρίσκεται στην θέση του πρωθυπουργού της Ελλάδας.
Τι έχετε μάθει από τον 1,5 χρόνο της διακυβέρνησης, τον ρώτησε ο δημοσιογράφος. «Σίγουρα έχω μάθει ότι, το να είναι κανείς στην κυβέρνηση της χώρας, έχει στην πράξη πολύ μεγάλη διαφορά απ’ ότι θεωρητικά μπορεί να πιστεύει ότι σημαίνει αυτό», απάντησε.
Ένας άνθρωπος 41 ετών που είναι από μικρή ηλικία στο χώρο της πολιτικής, το 2006 υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, το 2009 βουλευτής και πρόεδρος κόμματος και από το 2012 αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης, ακόμα δεν έχει αντιληφθεί τη διαφορά του να είναι κάποιος στην κυβέρνηση;!! Κατανοώ πως όποιος δεν έχει κάτσει στη
θέση του πρωθυπουργού δεν μπορεί να ξέρει επιμέρους πράγματα που θα αντιμετωπίσει, αλλά, ούτε τα βασικά; Τη διαφορά της ευθύνης απέναντι σε εκατομμύρια πολίτες, απ’ ότι την ευθύνη του εαυτού σου;
Συνέχισε, «Όταν βρίσκεσαι στη δύσκολη θέση να παίρνεις αποφάσεις που δεν αφορούν το δικό σου μέλλον, αλλά αφορούν το μέλλον εκατομμυρίων ανθρώπων, την πορεία μιας χώρας, είσαι αναγκασμένος πολλές φορές να βρίσκεσαι ανάμεσα σε δύο αρνητικές επιλογές και να κρίνεις πιο είναι η λιγότερο αρνητική. Να παίρνεις αποστάσεις από αυτό που θα ήθελες να πετύχεις και να προσεγγίζεις το εφικτό»
Επειδή μέχρι και η κουτσή Μαρία ξέρει το γνωστό «πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού», μου κάνει εντύπωση πως δεν τον γνωρίζει ο κ. Τσίπρας. Εκτός εάν μέχρι τώρα δεν είχε βρεθεί ποτέ στη δύσκολη θέση να πάρει δύσκολες αποφάσεις που αφορούσαν ζωές άλλων, πέραν αυτών που αφορούσαν το δικό του μέλλον.  Εξ’ ου και η πολιτική του καριέρα και ανέλιξη, εξοβελίζοντας από το κόμμα του όλους όσους θα τον εμπόδιζαν για την εξουσία, ακόμα και παλιούς και άξιους συντρόφους του.

Τώρα πια, μας λέει, «έχω μεγαλύτερη επίγνωση των ευρωπαϊκών και διεθνών συσχετισμών και των δυνατοτήτων που έχει η χώρα». Τι διάβαζε όλα αυτά τα χρόνια ως βουλευτής και πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Κλασικά εικονογραφημένα; Από πού ενημερώνονταν για τις διεθνείς εξελίξεις και το που η χώρα βρίσκεται μέσα σε αυτές; Αν δεν ήξερε, ποιούς συμβουλευόταν ώστε να γνωρίζει και να παίρνει θέση στις κοινοβουλευτικές εργασίες, όπου λαμβάνονται σοβαρές αποφάσεις για τη χώρα, ιδίως τα δύσκολα χρόνια της οικονομικής κρίσης; Αν δεν κάνω λάθος, το 2014, ύστερα από δικό του αίτημα, έχει λάβει μέρος σε συμβούλιο πολιτικών αρχηγών. Τι άκουγε εκεί να του λένε;
«Το 2008 που έγινα πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, η Ελλάδα είχε περίπου 7% ανεργία και άρα, απολύτως σωστά και θεμιτά θα έλεγα, ένα αριστερό ριζοσπαστικό κόμμα ήταν αυτό που πρωτοστατούσε στις διαμαρτυρίες και τους ακτιβισμούς προκειμένου να υπάρχει δικαιοσύνη, διαφάνεια, περιβαλλοντική προστασία. Σήμερα, δεν μπορεί να είναι αυτός ο ρόλος ενός αριστερού κόμματος, όταν η ανεργία έχει φτάσει στο 27%, διότι σήμερα αριστερό και προοδευτικό, είναι ό, τι μπορεί να δώσει την προοπτική ανάκαμψης της οικονομίας και την δημιουργία θέσεων εργασίας»
Ουάου! Που θα έλεγε και ο εθνικός μας διαπραγματευτής. Στα 41 του χρόνια και όντας πια πρωθυπουργός, συνειδητοποίησε πως ο κόσμος δεν είναι «αγάπη μόνο».  Εκτός εάν το μήνυμα της δήλωσης αυτής είναι διπλό. Συνειδητοποιεί και προειδοποιεί. Συνειδητοποιεί πως ο κόσμος είναι περίπλοκος και δύσκολος, όπως ακριβώς είναι και η ίδια η ζωή τα σύνθετα προβλήματα της οποίας δεν λύνονται στα no border camps και στις πλατείες. Προειδοποιεί πως, δικαιοσύνη, διαφάνεια, περιβαλλοντική προστασία δεν ανήκουν πια στον ρόλο ενός αριστερού κόμματος, τώρα που ανέλαβαν την εξουσία. Τώρα, προέχουν επενδύσεις και εργασία και όσα ξέρατε, να τα ξεχάσετε.
Μια αντίστοιχη περίπτωση εφήβου στην πολιτική, είναι η περίπτωση Μουζάλα, ο οποίος επίσης μας αποκάλυψε πως, όταν έγινε υπουργός αντιλήφθηκε πως «είναι πιο περίπλοκα τα πράγματα» όταν βλέπεις τον κόσμο από το παράθυρο ενός υπουργείου, απ’ ότι να τον βλέπεις από την ασφάλεια του σπιτιού σου, ή του πεζοδρομίου. Γι’ αυτό τον λόγο ζήτησε και συγνώμη από τον κ. Δένδια για πράγματα που δεν ήξερε, όπως την εμπλοκή του Ελεγκτικού Συνεδρίου στη μεταναστευτική πολιτική. Και αφού δεν ήξερε, αν και γνώστης του μεταναστευτικού όπως μας διαβεβαίωναν, γιατί δεν έκανε μια επίσκεψη στα γραφεία του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ή, στο υπουργείο να ρωτήσει τον κ. Δένδια; Γιατί δεν ρώταγε τον «δάσκαλο» της κυβέρνησης κ. Καμμένο, που ξέρει και από διακυβέρνηση; Ανευθυνότητα; Αδιαφορία;
Εδώ λοιπόν διαπιστώνουμε πως μιλάμε για μια κυβέρνηση εφήβων στη φάση της ενηλικίωσής τους. Μεγάλοι άνθρωποι, που λένε, που τώρα αντιλαμβάνονται πως υπάρχει ένας άλλος διαφορετικός κόσμος  πέρα από τον δικό τους και του κόμματός τους, που λειτουργεί με άλλα κριτήρια και ρυθμούς. Στα 42 του έτη, ο κύριος Τσίπρας (και κάποιοι υπουργοί του, γιατί για πολλούς βουλευτές αμφιβάλω) αντιλήφθηκε τη διαφορά της κατάληψης, από τη διακυβέρνηση. Της διαμαρτυρίας, από την ευθύνη των αποφάσεων. Του κατηγορώ, από το απολογούμαι. Του είμαι μόνος μου, με το συνυπάρχω.
Εάν δεν κοροϊδεύουν, πως όντως δεν γνωρίζουν, τότε πρόκειται στην κυριολεξία για μια κυβέρνηση εφήβων, με τον κ. Τσίπρα πρωθυπουργό των εφήβων, που διαχειρίζεται τις τύχες της χώρας. Εξ’ ου και οι φωτογραφίες και η άνεση του κ. Τσίπρα με τους νέους, στην πραγματική συνεδρίαση της Βουλής των Εφήβων. Μια κοινοβουλευτική ομάδα ενηλίκων που η διακυβέρνηση γι’ αυτούς είναι ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα όπου μαθαίνουν την ανάδειξη του ρόλου του πολίτη στη σύγχρονη κοινωνία, την καλλιέργεια της θετικής στάσης απέναντι στα κοινά και την ευαισθητοποίησή τους σχετικά με αρχές, κανόνες και αξίες της δημοκρατίας.
Να και γιατί θεωρούν εκλογική μεταρρύθμιση τη δυνατότητα να ψηφίζουν οι έφηβοι που έχουν κλείσει τα 16 έτη τους. Νιώθουν κοντά τους, για λάθος λόγους.

Το Ζιζάνιο-το παρατηρητήριο

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

http://thecaller.gr/callers-choice/o-nikos-vatopoulos-xaraktirizi-vlaka-ton-giorgo-papandreou/

Βλακας εισαι και φαινεσαι ρε αρχ@@@@δι δημοσιοκαφρε.

Ανώνυμος είπε...

http://www.matrix24.gr/2016/07/o-siriza-prostatevi-to-karamanliko-parakratos/

Η Πελασγία από ψηλά