Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2016

H φαρσοκωμωδία του μορφώματος… Φρανκενστάιν του ΣΥΡΙΖΑ θα καταλήξει σε πολιτική τραγωδία

Δεν έχουν πλέον να μοιραστούν ιδέες, δεν έχουν να μοιραστούν πολιτικές θέσεις και προγράμματα, θα μοιραστούν κομματικές θέσεις και κρατικά αξιώματα όσο ακόμα παραμένουν στην κυβερνητική εξουσία.

Αυτός είναι σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ ένα κυβερνητικό κόμμα χωρίς ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα, χωρίς προγραμματικό σχέδιο, που σκυλοπνίγεται στην ανοικτή θάλασσα των μνημονίων, των νεοφιλελεύθερων κυβερνητικών πρακτικών και τις αντιμνημονιακές, κρατικιστικές ολοκληρωτικές ιδεοληψίες, στα λόγια.
Το Συνέδριο του αυτές τις ημέρες, δεν θυμίζει σε τίποτα τα παλιά συνέδρια αυτού του κόμματος, ούτε βέβαια συνέδριο ενός θεσμικά οργανωμένου, ιδεολογικά προσανατολισμένου και πολιτικά οριοθετημένου κόμματος, είτε της ριζοσπαστικής αριστεράς είτε της σοσιαλδημοκρατίας.
Ο ριζοσπαστισμός πήγε περίπατο και πνίγηκε μέσα στα ψέματα, τους χυδαίους οπορτουνισμούς και
τυχοδιωκτισμούς της ηγετικής του φράξιας που σήμερα κατοικοεδρεύει στο Μαξίμου. Και βέβαια η υποτιθέμενη μετατόπισή του προς τον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, με την συνδρομή κάποιων ηλιθίων καιροσκόπων της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να εκληφθεί.
Όταν συνεχίζει να βρίσκεται σε αγαστή συνεργασία με τον ακροδεξιό-εμετικό Καμμένο και να έχει στις τάξεις του σε κεντρικούς κυβερνητικούς ρόλους, βοθροΠολάκηδες, κυπατζήδες Παπαγγελόπουλους, αρχιρουσφετολόγους – διαφθορείς συνειδήσεων Κουρουμπλήδες και Βερναρδάκηδες.
Κανένα από τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του ΣΥΡΙΖΑ των χρόνων της περιπλάνησης του στην πολιτική έρημο του περιθωρίου, ούτε της περιόδου της ραγδαίας του ανόδου μετά το 2012, πολύ δε περισσότερο της αρχικής περιόδου του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, δεν υπάρχουν σήμερα. Κανένας ηθικός και ιδεολογικός δεσμός δεν συνδέει πλέον ούτε διατρέχει τα μέλη τα στελέχη του εκτός από την κυβερνητική συγκολλητική δύναμη της εξουσίας, ισχυρότατης μεν αδύναμης όμως να κρατήσει την συνοχή και να εξασφαλίσει κοινή πολιτική δράση.
Το πολιτικό μόρφωμα Φραγκεστάϊν του ΣΥΡΙΖΑ, ξεκίνησε με την απομάκρυνση από τις παραδόσεις της ανανεωτικής αριστεράς επί της προεδρίας Ν. Κωνσταντόπουλου όταν η η ηγετική τρόικα Βούτση – Κωνσταντόπουλου – Πιτσιόρλα άνοιξε τον δρόμο για την μαζική είσοδο και την τοποθέτηση σε κεντρικές θέσεις «Μπανιάδων», ακροαριστερών πολιτικών υποστηρικτών τρομοκρατικών ομάδων και της φράξιας της Νεολαίας με Τσίπρα – Παππά. Ολοκληρώθηκε την περίοδο της ηγεσίας Αλαβάνου με την ανοχή και τον καιροσκοπισμό της ανανεωτικής τότε τάσης, στα πλαίσια διανομής της κομματικής εξουσίας και των βουλευτικών και ευρωβουλευτικών εδρών.
Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ μετατράπηκε – μεταλλάχθηκε τότε από ένα κόμμα Πολιτικής Ενότητας, ευρωπαϊκού προσανατολισμού, όπου συνυπήρχαν: ανανεωτές της αριστεράς, σοσιαλδημοκράτες, νεοκομμουνιστές, οικολόγοι και αστοί δημοκράτες του ριζοσπαστικού κέντρου, σε ένα κόμμα της λεγόμενης ριζοσπαστικής αριστεράς των κινημάτων, (εξωκοινοβουλευτικής νοοτροπίας και πρακτικών).
Σε κόμμα ιδεολογικής και όχι πολιτικής και προγραμματικής ενότητας (παρά το γεγονός ότι στην πρώτη φάση εξακολουθούσαν να λειτουργούν τάσεις). Η απόλυτη ιδεολογική επικράτηση της αριστερίστικης νέας ηγετικής ομάδας που είχε στο μεταξύ διαμορφωθεί μετά την αποχώρηση Κωνσταντόπουλου, μετέτρεψε στην πραγματικότητα τον ΣΥΡΙΖΑ, παρά την επίφαση κάποιας δημοκρατικότητας και πολυφωνίας, σε μονολιθικό κόμμα υπό την ηγεσία Τσίπρα το οποίο έθεσε ως στόχο την κατάκτηση της εξουσίας με κάθε δυνατό μέσο και τρόπο.
Η δύναμη αυτού του είδους της ενότητας που επιβλήθηκε σχεδιασμένα και μεθοδικά βοήθησε πολύ τον ΣΥΡΙΖΑ και την χαμηλού ιδεολογικοπολιτικού επιπέδου ηγετική ομάδα Τσίπρα, να επιδείξει πολιτικό δυναμισμό, να μπορεί να λέει ότι πολιτικού μπούρδα θέλει, να εξοντώνει εσωκομματικούς της αντιπάλους (με πρώτο μεγάλο θύμα τον Αλαβάνο), να υπόσχεται τα πάντα στους πάντες χωρίς ενδοιασμούς και να έχει λυμένα τα χέρια της για κάθε είδους τυχοδιωκτισμό.
Όμως αυτά που πριν λίγα χρόνια βοήθησαν τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα να κυριαρχήσουν, μετατρέπονται τώρα σε εσωτερικά «καρκινώματα» που με ταχύτατο ρυθμό οδηγούν στην αποσύνθεση στην αποσυσπείρωση και την διάλυση. Είναι αυτά τα ίδια που σήμερα και στο εξής θα γίνουν από τα βασικά τους προβλήματα, όχι μόνο για να συγκρατηθούν στην εξουσία, πράγμα που πλέον έχει χαθεί ως προοπτική, αλλά και για να παραμείνουν μετέπειτα με κάποιες αξιώσεις εντός του πολιτικού σκηνικού.
Όσοι πιστεύουν ότι ένας ηττημένος εκλογικά ΣΥΡΙΖΑ θα μπορέσει να υπάρξει μετέπειτα ως ισχυρή αντιπολίτευση στη Βουλή και γενικότερα στο πολιτικό σκηνικό κάνουν λάθος. Οι ιδεοληψίες, οι πολιτικές αυταπάτες, οι βαριές ευθύνες για την καταστροφή που έχουν ήδη προκαλέσει και συνεχίζουν να προκαλούν, κάποια στιγμή θα βαρύνουν ασήκωτα στις πλάτες τους.
Τα μέλη, τα στελέχη και οι βουλευτές του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ ζουν μια σχιζοειδή ψυχολογική πραγματικότητα, που το τέλος της είναι ταυτισμένο με την προδιαγραφόμενη εκλογική και πολιτική τους ήττα. Μια ήττα που θα λειτουργήσει διαλυτικά τόσο για την όποια προσωπική πολιτική τους συγκρότηση όσο και του πολιτικού οικοδομήματος που σήμερα συναποτελούν.
Η παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση ήταν εξαρχής μια φαρσοκωμωδία για τα πολιτικά δεδομένα μιας χώρας μέλους της ΕΕ και της ευρωζώνης και μια τραγική περίοδος με τεράστιο κόστος για την χώρα και την κοινωνία. Αναμένεται να καταλήξει σε μια πολιτική τραγωδία και για τους ίδιους, αυτό όμως είναι δικό τους πρόβλημα.
 Γράφει ο Green Frog-http://thecaller.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η Πελασγία από ψηλά