Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Grexit …τόσο κοντά!

To 2017 εμφανίζει σημάδια τόσο άσχημα αλλά συγχρόνως και ευανάγνωστα, που μόνο όσοι έχουν διακόψει επαφή με την πραγματικότητα θα αρνούνταν να τα δούν.
Η πρόσφατη επαναφορά της προκλητικής πρωθυπουργικής ρητορικής προς Ευρωπαίους αποδέκτες, προϊδεάζει για νέο γύρο αναμέτρησης. Οι μέχρι τώρα εταίροι ξαναγίνονται –απαξιωτικά- «δανειστές», το ΔΝΤ, «ανόητοι τεχνοκράτες», ο Σόϊμπλε και η Γερμανία «άρρωστοι στη ψυχή». Ο πρωθυπουργός, στα χνάρια του 2015, οδηγεί τη χώρα ως «πρόβατο επί σφαγή».
Η κομμουνιστοτραφής παιδεία του ιδίου και της κομματικής αγέλης της οποίας προΐσταται, ούτε επιτρέπει, ούτε θέλει, ούτε ενδιαφέρεται για παραμονή στην ΕΕ. Από τη στιγμή που ήλθαν στα πράγματα, η νομή της εξουσίας έγινε αυτοσκοπός και αυτό διασφαλίζεται μόνο μέσα από όξυνση, πόλωση, διχασμό, σκλήρυνση και
περιπλοκή των καταστάσεων. Η μέχρι τώρα πολιτική τους, της πλήρους διαστρέβλωσης της πραγματικότητας, δείχνει ότι δεν θα είχαν τον παραμικρό δισταγμό να προκαλέσουν το όποιο κόστος – οικονομικό, θεσμικό η εθνικό – που θα εξυπηρετούσε τα σχέδια τους. Δηλαδή, ένα: την παραμονή στην εξουσία.
Ο κ. Τσίπρας με τη «σχιζοειδή» πολιτική να λέει άλλα στους μέσα, άλλα στους έξω και άλλα να κάνει στη πράξη, κερδίζει χρόνο. Αποδεικνύει ότι μπορεί να κυβερνά επιδιώκοντας τη συνεχή παράταση της βαθιάς κρίσης που μαστίζει τη χώρα από το 2009. Η παρακμή της χώρας είναι ο σύμμαχος του Σύριζα! Η ρητορική επιθετικότητα προς τη Γερμανία σκοπεύει αποκλειστικά στην εκδίωξη της Ελλάδας από το ευρώ (Grexit).
Όχι μόνο γιατί κοσμοθεωρία του ίδιου και πολλών στο κόμμα του είναι η ρήξη με την Ευρώπη και η αποτίναξη του ευρώ, αλλά και γιατί πιστεύουν ακράδαντα ότι μόνο σε περιβάλλον εκτός ευρώ έχουν το «συγκριτικό πλεονέκτημα» να επιπλεύσουν στην εξουσία. Επενδύουν σε μια μεγάλη, «αφασική» μερίδα της κοινωνίας που ζει μεταξύ αδράνειας, ημιμάθειας, ηττοπάθειας, εχθρότητας προς την ΕΕ και το ευρώ, σε ένα άλλο κομμάτι που θα δεχτεί αδιαμαρτύρητα την έξοδο λόγω «κεκτημένης κόπωσης» και φυσικά στα πανταχού παρόντα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα που θα «εξυπηρετούνταν» οικονομικά από αυτήν την εξέλιξη.
Το σχέδιο έχει ένα μόνο «λεπτό» σημείο. Να μην χρεωθούν οι ίδιοι την έξοδο. Το «ατύχημα» πρέπει να οργανωθεί αριστοτεχνικά, ώστε να πεισθούν οι περισσότεροι ότι φταίνε.. οι «ξένοι». Το εκλογικό σώμα πρέπει να χειραγωγηθεί με «επικοινωνιακή λοβοτομή». Πρέπει να εμπεδώσει το μότο… «Δεν πάει άλλο… ο μόνος τρόπος για να μην υποφέρουμε είναι να πάμε στην δραχμή… να τελειώσουμε με τα μνημόνια για να διατηρηθούν συντάξεις και προνόμια που τώρα μειώνονται… ο Σύριζα αγωνίζεται και δίνει βοήθημα στους συνταξιούχους κόντρα στην ΕΕ… αν οι «κακοί» μας βγάλουν από το ευρώ, μόνο εμείς θα «ξαναδώσουμε»…”
Φυσικά ποτέ δεν θα εξηγηθεί στην κοινωνία, αυτή την «κοινωνία» με την απεριόριστη συλλογική ανευθυνότητα, την αμετροέπεια, τη συστηματική μετάθεση των ευθυνών σε τρίτους, την αρρωστημένη συνωμοσιολογία, την πεισματική άρνηση να αποδεχθεί τις διαχρονικά λάθος επιλογές της, αυτή τη «κοινωνία», που ένα μεγάλο αφασικό, ποσοστό της θα «άξιζε» να ζήσει τη κόλαση από κοντά, ότι η χώρα εκτός ευρώ θα επιβαρυνθεί δραματικά.
Το μεγαλύτερο μέρος του δημοσίου χρέους προέρχεται από τις χώρες του ευρώ και τα δάνεια αυτά θα αποπληρωθούν σε συνάλλαγμα, όχι σε δραχμές! Μικρά κράτη-μέλη όπως η Μάλτα, η Σλοβενία, η Σλοβακία, μας έχουν δανείσει το 3-4% του ΑΕΠ τους, με επιτόκια κάτω του 1%, όταν αυτοί δανείζονται για δικές τους ανάγκες με 4-5% από τη διεθνή αγορά. Δεν είναι ηθικό να θέλουν τα χρήματα τους πίσω;
Ο Σύριζα, συσκοτίζοντας πλήρως τις πραγματικές διαστάσεις των προβλημάτων της χώρας (τραγική οικονομική παρακμή, δραματικοί γεωπολιτικοί κίνδυνοι και δημογραφική κατάρρευση) προωθεί σταθερά το στόχο του. Παρά την εμφανιζόμενη «φθορά» του στις δημοσκοπήσεις, το διευρυνόμενο ευρώ-σκεπτικιστικό κλίμα στην ΕΕ, ο αντί-ευρωπαϊσμός που κερδίζει συνεχώς έδαφος στη χώρα μας (πρόσφατη έρευνα Alco) λειτουργεί ως «αέρας στα πανιά του», διότι οδηγεί «μηχανιστικά» την Ελληνική κοινωνία στο σημείο να ζητήσει η ίδια την έξοδο από την Ευρωζώνη, «αγανακτισμένη» και «κουρασμένη» από τη συνεχή επιδείνωση του βιοτικού της επιπέδου.
Το πολιτικό πλεονέκτημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι τεράστιο και όσοι εθελοτυφλούν θα το βρουν μπροστά τους. Η πολιτική τάξη που ενδημεί στην αστική αντιπολίτευση, απασχολημένη να καθησυχάζει, να παραπλανεί ή να καλοπιάνει το εκλογικό σώμα, δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι η έκταση και οι συνέπειες του κινδύνου είναι μεγαλύτερες από ότι φαίνονται.
Από την άλλη, η απόλυτη νέκρωση των αντανακλαστικών της ελληνικής κοινωνίας, η οποία δεν θέλει και δεν μπορεί να ξεπεράσει την αποστροφή της αλήθειας, γιατί εθίστηκε στη συνεχή αναβολή δύσκολων αποφάσεων, συντείνει στην αναβολή επώδυνων λύσεων, σπρώχνοντας τα προβλήματα στο μελλοντικό σημείο, όπου οι επιλογές λύσεων θα είναι…θανατηφόρες!
Ίσως κάποιοι να βρείτε όλα τα παραπάνω υπερβολή! Θα έχετε δίκιο, αν η πλάστιγγα γείρει τελικά εις βάρος τους και γλυτώσουμε την απομόνωση της δραχμής. Αφήνω όμως στη φαντασία σας, αν γείρει υπέρ τους…
 Ηλίας Πεντάζος - Οικονομολόγος – Επιχειρηματίας.
 http://www.rizopoulospost.com

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Υπάρχει μια φράση που χρησιμοποιεί ο λαός μας για πράγματα τόσο εύκολα και φανερά που δεν χρειάζονται καν επεξήγηση, αλλά δυστυχως υπάρχουν άνθρωποι που ακόμη και τα πλέον αυτονόητα δεν κατανοούν και θα πρέπει να τους τα εξηγήσεις αναλυτικά προκειμένου να αντιληφθούν τα στοιχειωδώς έστω. ? Χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει!

Ανώνυμος είπε...

ΑΝ ΜΑΣ ΠΑΝΕ ΓΙΑ ΔΡΑΧΜΗ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΓΟΥΔΙ

Ανώνυμος είπε...

1.-Οι Ελληνες,ποτέ δέν ρωτήθηκαν,αν θέλουν νά μπούν στήν Ευρώπη καί νά έχουν τό ευρώ σαν νόμισμα,τούς έβαλαν
μέ ψεύτικα στοιχεία οι κυβερνήσεις τών ΝΔΣΟΚ.

2.-Τό ευρώ,σαν νόμισμα,όπως καί τό γερμανικό μάρκο αρμόζει σέ χώρες πού έχουν βιομηχανικά προιόντα,αυτ/τα΄
ανεμογεννήτριες,πού τά πουλάνε πολύ ακριβά σέ χώρες όπως ή Ελλάδα καί τίς υποδουλώνουν οικονομικά,άλλωστε
πρόσθετος λόγος πού έφτιαξαν τήν Ε.Ε.είναι τό μεγάλωμα τής αγοράς γιά τά προιόντα τους.

3.-Η Ελλάδα ποτέ δέν θά βγεί από μόνη της από τήν ΕΕ,επειδή ακόμη καί ή σημερινή κυβέρνηση τών ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ,
είναι φιλιππινέζες τών γερμανών.

4.-Η Ε.Ε.θά διαλυθεί μέσα στό 2017,επειδή θά βγούν από αυτήν,εκτός από τήν Αγγλία,ή Ιταλία,ή Γαλλία,ή Ολ-
λανδία,επόμένως θά καταρεύσει καί τό ευρώ,επειδή κανείς δέν θά εμπιστεύεται μετά αυτό τό νόμισμα.

5.-Μέ τήν κατάρρευση τού ευρώ,από καθαρή ανάγκη,ή Ελλάδα,γιά νά πληρώνει μισθούς,συντάξεις κλπ μέσα στή
χώρα θά γυρίσει στή δραχμή,ώς πρός τίς εισαγωγές της σέ πετρέλαια,φάρμακα κλπ θά χρησιμοποιεί,όπως
παλιά,συνάλλαγμα προερχόμενο από τουρισμό,εξαγωγές,ναυτιλία κλπ,χωρίς κανένα πρόβλημα,μέ δεδομένο ότι
ισχύουν οι περιορισμοί τών χρηματικών κεφαλαίων.

Ανώνυμος είπε...

Οι απόψεις που διατυπώνονται στη παργρ.5 του ανωνύμου 4:51:00 μ.μ. νομίζω ότι είναι πολυ απλοποιημένες η και απλοικές. Το δίλλημα ευρώ η δραχμή είναι κατά τη γνώμη μου περιπλανιτική και κοιμίζει τη κοινωνία αποκρύπτοντας τις πραγματικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν, αν δεν θέλουμε το βιοτικό μας επίπεδο να κατρακυλήσει στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες. Η άποψη ότι επιστρέφοντας στη δραχμή γινόμαστε ποιο ανταγωνιστική δεν έχει αναλυθεί επαρκώς για τους παρακάτω λόγους. Οσοι αναπολούμε τις εποχές τις δραχμής λησμονούμε ίσως ότι τότε, σχεδόν ως το τέλος της ζωής του ελληνικού νομίσματος, η παγκοσμιοποίηση ήταν απλώς μια λέξη, τα περισσότερα από τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης δεν είχαν ουσιώδη ανταγωνισμό με την Ελλάδα (συμπεριλαμβανομένων και των κρατών της Βαλκανικής), ενώ οι γίγαντες της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής δεν είχαν ακόμη ξυπνήσει από τον ύπνο τους.

Τα δεδομένα σήμερα είναι εντελώς διαφορετικά. Ο ανταγωνισμός είναι παγκόσμιος και στις περισσότερες περιπτώσεις οι απόπειρες προσέλκυσης εξαγωγών με κύρια βάση την τιμή (και τα χαμηλά μεροκάματα) είναι σχεδόν μοιραίο να αποτύχουν μεσοπρόθεσμα καθώς υπάρχει τεράστια ψαλίδα ανάμεσα σε εμάς και στις προαναφερθείσες χώρες, ορισμένες εκ των οποίων (όπως η Κίνα) είναι σχεδόν βέβαιο ότι μέσα στα επόμενα χρόνια θα αρχίσουν πλέον να προσφέρουν προϊόντα πολύ υψηλότερης ποιότητας, σε άκρως ανταγωνιστικές τιμές, όπως συνέβη κάποτε και στην περίπτωση της Ιαπωνίας.

Ποιο είναι το συμπέρασμα με βάση όλα αυτά; Ότι το ερώτημα περί ευρώ ή δραχμής αυτή τη στιγμή δεν έχει παρά δευτερεύουσα σημασία, για μια μικρή χώρα που είναι ήδη χρεοκοπημένη και στηρίζεται στη βοήθεια των εταίρων της. Η οποία μάλιστα θα συνεχίσει να στηρίζεται στη βοήθειά τους ακόμη κι αν θελήσει να αποχωρήσει από το ευρώ και να αντιμετωπίσει βραχυμεσοπρόθεσμα ακόμη χειρότερες συνέπειες.

Αυτό που έχει σημασία είναι να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της χώρας, στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, να καταλάβουμε ότι έχουμε μείνει πίσω από τις εξελίξεις και να προσπαθήσουμε να αντλήσουμε βέλτιστες πρακτικές από το εξωτερικό, ώστε να χτίσουμε το δικό μας «εθνικό σχέδιο» εξόδου από την κρίση. Ένα σχέδιο επανίδρυσης της χώρας.

Ανώνυμος είπε...

Εξοχη ή ανάλυση τής 6,30 ώρας τής σήμερον.
Καί βέβαια πρέπει νά γίνει ανταγωνιστικότερος δημόσιος καί ιδιωτικός τομέας.
Ομως γιά νά γίνει αυτό χρειάζεσαι εθνικό νόμισμα.Τρανό παράδειγμα εθνικού νομίσματος καί ραγδαίας ανάπτυξης
είναι τό πείραμα τής πόλης Βέργκλ-Αυστρίας,μπαίνεις στό ίντερνετ,πατάς Βέργκλ καί μένεις μέ ανοικτό τό στόμα.
Ηδη εντός ευρώπης υπάρχουν περίπου 16 ευρά,γιά παράδειγμα ό γερμανός βιοτέχνης δανείζεται άνετα καί σχεδόν
μέ μηδενικό επιτόκιο,ενώ ό Ελληνας βιοτέχνης δανείζεται,άν δανείζεται μέ κλειστές τράπεζες μέ διψήφιο επιτό-
κιο,οπότε γιά ποιά ανταγωνιστικότητα εντός ευρώ μιλάμε..??
Η Ελλάδα είναι ήδη χρεοκοπημένη,αφού δέν μπορεί μόνη της νά αντιμετωπίσει τίς υπέρογκες δόσεις τού τεράστιου
χρέους πού τής φόρτωσαν,μέ τίς υπερτιμολογήσεις οπλικών συστημάτων,τηλεπικοινωνιακού υλικού πού ποτέ δέν
λειτούργησε καί άλλα πολλά.Πώς λοιπόν σέ υπερχρεωμένη χώρα θά κάνει κάποιος επενδύσεις..???
Από τά παραπάνω πρόχειρα παραδείγματα φαίνεται ότι τά δύο φρένα γιά τήν ανάπτυξη τής χώρας είναι τό νόμισμα
καί τό τεράστιο χρέος.

Ανώνυμος είπε...

Οπως αντιλαμβάνεσαι απο την αναλυση των απόψεων μου δεν ειμαι υπέρ του ευρώ, αλλα η μεταβαςη σε εθνικό νόμισμα το λεγόμενο transition time απαιτεί σοβαρή πολιτική και οικονομικη διαχείρηση διαφορετικά ελλοχεύει ο κίνδυνος να γίνουμε Βενεζουέλα. Το ευρώ δυστυχως ειναι ένα ημιτελές νόμισμα, με πολλά προβλήματα, που προκύπτουν από το γεγονός ότι δεν συνοδεύεται από μια δημοσιονομική και πολιτική ένωση. Ως κοινό νόμισμα, δε, ωφελεί κυρίως τις ισχυρές εξαγωγικά χώρες του Βορρά (και κυρίως τη Γερμανία), που αν είχαν το δικό τους, θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν το κόστος της ισχυρότερης ισοτιμίας.

Για κάποιες εκατονταετίες η Ευρώπη, στην αρχή μόνη της και στη συνέχεια μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες, έπαιξε κυρίαρχο ρόλο στο παγκόσμιο στερέωμα. Ακόμη και τον 20ό αιώνα, η Δύση ήταν οικονομικά επικυρίαρχος του πλανήτη. Η κατάσταση όμως αυτή έχει ήδη αρχίσει να αλλάζει με τρόπο που σήμερα μοιάζει αναπόδραστος.

Ένα πρόσφατο αρθρο του Economist Intelligence Unit αποτυπώνει με ξεκάθαρο τρόπο τα δεδομένα και τις τάσεις. Το οικονομικό κέντρο βάρους μετατοπίζεται διαρκώς προς την Ασία και τον Ειρηνικό, με επίκεντρο βεβαίως την Κίνα και δευτερευόντως την Ινδία, ενώ η σημασία της «Δύσης» γίνεται ολοένα και μικρότερη.

Τη δεκαετία 1980-90 η περιοχή Ασίας-Ειρηνικού κατείχε κάτι λιγότερο από το 25% του παγκόσμιου ΑΕΠ, σε αυτήν τη δεκαετία που διανύουμε το ποσοστό έχει φτάσει κοντά στο 35% και οι τάσεις δείχνουν ότι την επόμενη θα είναι κοντά στο 45%, τη μεθεπόμενη στο 50% και το 2041-50 θα είναι κοντά στο 55%, με τη Δύση (που στη δεκαετία του 1980 κατείχε μερίδιο της τάξεως του 70%!) να έχει πέσει σε ποσοστό της τάξεως του 35%.

Φοβαμαι όμως οτι τωρα η ΕΛΛΑΔΑ βρίσκεται μεταξυ σκύλας και χαρυβδης και δεν θα δεν πρέπει να παραβλέψουμε οτι η επιστροφή στη δραχμή θα εχει σοβαρές συνέπειες αν δεν αλλάξουν τα δομικά προβληματα της οικονομίας.





Η Πελασγία από ψηλά