Σύμφωνα με την κα Σταμούδη: «Πρόκειται για την περιοχή ιδιωτικής κατοίκησης, την κάτω πόλη, ο κύριος ιστός της οποίας εκτεινόταν στην κορυφή του λόφου, οργανωμένη σε οικοδομικά τετράγωνα, με προσανατολισμό Α-Δ. Οι τοίχοι των οικιών σώζονταν, σε μερικά σημεία, σε σημαντικό ύψος και έφεραν πλινθόκτιστη ανωδομή.
»Τα οικοδομικά τετράγωνα διαχωρίζονταν με
οδούς ή στενωπούς, για τον εξαερισμό και την απρόσκοπτη ροή των υδάτων. Λόγω της μεγάλης κλίσης του εδάφους και της βραχώδους διαμόρφωσης, δημιουργήθηκαν βαθμιδωτά, πλακόστρωτα περάσματα.
»Οι οικίες είχαν τα χαρακτηριστικά του τύπου “οικία με παστάδα”, περιελάμβαναν δηλαδή έναν προστώο χώρο, πίσω από τον οποίο αναπτύσσονταν ο οίκος με τα κύρια δωμάτια, ενώ ο ανδρών, ο χώρος του συμποσίου, βρισκόταν πλευρικά. Δάπεδα από πατημένο χώμα ή από ψιλό χαλίκι, πλακόστρωτες αυλές, πηλόκτιστες εστίες, κατώφλια και τετράγωνες βάσεις για κίονες, πολυπληθείς κεραμίδες στέγης (αρκετές ενσφράγιστες και ενεπίγραφες) παρέχουν στοιχεία για την εσωτερική διαρρύθμιση.
»Ο οικιστικός χαρακτήρας επισημαίνεται από τη μεγάλη ποσότητα χρηστικών αγγείων που συμπληρώνονται από λεπτά μελαμβαφή. Η κατά τόπους συσσώρευση αγνυθών υπαινίσσεται την παρουσία αργαλειού, η ακριβής θέση του οποίου εντοπίστηκε σε ορισμένους χώρους. Το πλήθος των σιδερένιων καρφιών (για τις ξυλοδεσιές που συγκρατούσαν την ανωδομή), τα χάλκινα άγκιστρα και τα βαρίδια ψαρικής από μόλυβδο, τα σιδερένια εργαλεία, τα κοσμήματα, οι λίθινοι τριπτήρες και τα τριβεία καθώς και κάποια νομίσματα, υπαινίσσονται τις δραστηριότητες των κατοίκων.
»Το πιο αξιόλογο κινητό εύρημα είναι ένας ερυθρόμορφος καλυκόσχημος κρατήρας του α΄ μισού του 5ου αι. π.Χ., που διακοσμείται με την Απολλώνια τριάδα στη μία όψη και τη Θεοξενία των Διοσκούρων στην άλλη.
»Μετά την καταστροφή του οικισμού, πιθανόν από σεισμό (426 π.Χ.), και την παρακμή του μετά τον 4ο αι. π.Χ., ο χώρος λειτούργησε κατά τους ύστερους ελληνιστικούς (2ος αι. π.Χ.-1ος αι. π.Χ) και τους ρωμαϊκούς χρόνους, ως ταφικός. Μοναδικός είναι ένας κτιστός τάφος με κόγχη και αψιδωτή οροφή, παλαιοχριστιανικής, μάλλον, περιόδου.
»Ο ανεσκαμμένος οικισμός απέχει 3,5 χλμ. από τον αρχαιολογικό χώρο της Λάρισας Κρεμαστής, μιας από τις σημαντικότερες πόλεις της Αχαΐας Φθιώτιδας (στην περιφέρεια της Θεσσαλίας) από τον 4ο αι. π.Χ. και εξής. Είναι πιθανόν ότι απετέλεσε το επίνειο της γνωστής πόλης των Αχαιών ή πρόδρομό της και άρχισε να παρακμάζει όταν η μεταγενέστερη ήρθε στο προσκήνιο».
Η διάλεξη, την οποία διοργανώνει η Εταιρεία των Φίλων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2014, στις 18.00, στο Aμφιθέατρο του Μουσείου (οδός Tοσίτσα 1).
Από την αρχαιολόγο Αικατερίνη Σταμούδη
http://www.archaiologia.gr/
Χαίρομαι που θα δοθεί αυτή η διάλεξη στην Αθήνα και προτείνω να προσκληθεί η αρχαιολόγος να κάνει το ίδιο και στην Πελασγία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπίσης, με το δημοσίευμα, γίνεται φανερό πως ο αρχαιολογικός αυτός χώρος είναι καθορισμένης περιόδου και ίσως επίνειο της Κρεμαστής Λάρισσας, η οποία είχε υποταχθεί στους Θεσσαλούς, αλλά συγκεκριμένη περίοδο, και όχι την εποχή του Αχιλλέα (1.280 π.Χ. περίπου), όπως, στη συνέχεια, υποτάχθηκε και από τους Μακεδόνες, οπόταν και κόπηκαν τα νομίσματα με τη μορφή του Αχιλλέα και της Θέτιδας, τα οποία έχουν βρεθεί στη θέση "Κάστρο". Κάνω αυτήν την αναφορά, διότι συνηθίζεται το "Θεσσαλική Φθία", ενώ η Φθία ήταν άλλη και ανεξάρτητη περιοχή, από την εποχή του Δευκαλίωνα [9.000 - 7.000 χρόνια π.Χ., αλλά κι όταν τμήματά της υποτάχθηκαν στους Θεσσαλούς, η κυρίως Φθία: Άλος, Αλόπη, Τραχίνα και Πελασγικόν Άργος (Κρεμαστή Λάρισσα, αργότερα, όπου το σημερινό "Κάστρο"] θεωρούνταν εξω-Θεσσαλική περιοχή.
Τέλος, αντί να περιμένουμε τυχαίες ανακαλύψεις, όπως έγινε λόγω της διαπλάτυνσης της Εθνικής οδού, ας προσπαθήσουμε να ανασκαφεί και να αναδειχτεί το «Κάστρο», το μοναδικό μέρος στην Ελλάδα, όπου έχουν βρεθεί νομίσματα που απεικονίζουν Αχιλλέα και Θέτιδα, τα οποία και βρίσκονται σε: "Νομισματικό Μουσείο Αθηνών" και "Άλφα Τράπεζα". Κι αν δεν υπάρχουν χρήματα, όπως υποστηρίζει το Υπουργείο Πολιτισμού, εδώ και χρόνια, ακόμη κι όταν "λεφτά υπήρχαν", υπάρχουν οι αρχαιολογικές αποστολές πανεπιστημίων του εξωτερικού, οι οποίες και θα μπορούσαν -με ασφάλεια, και χωρίς χρήματα- να κάνουν την ανασκαφή. Και επιμένω σε αυτό, διότι, σε σχολική εκδρομή των νεανικών μου χρόνων, με τα χέρια και ξύλα σκάβοντας, είχαμε ανασύρει μαρμάρινα γλυπτά, στο "Κάστρο".
Καλώ τους τοπικούς άρχοντες και πολιτιστικούς φορείς να τα επιδιώξουν.
Με κάθε σεβασμό, μιας και δεν είμαι ειδικός, Νίκος Μπατσικανής.