Ο Αβραμόπουλος και το υπόδειγμα του Ρούζβελτ

Η χθεσινή έκτακτη απουσία μου από τη στήλη, μου έδωσε την ευκαιρία να επανεκτιμήσω -sub specie aeternitatis, όπως θα έλεγε και ο ίδιος- ορισμένες πλευρές της υποψηφιότητας Αβραμόπουλου, στις οποίες επανέρχομαι σήμερα, προκειμένου να αποκαταστήσω την τάξη των πραγμάτων.

Πολύς κόσμος γέλασε, είναι αλήθεια, με το «τζίντζιλο μίντζιλο», το «bric-a-brac», στο γραφείο του υποψηφίου προέδρου της Ν. Δ. Ωστόσο, δεν αποκλείεται η συγκέντρωση τέτοιας ποσότητας ακαλαίσθητων διακοσμητικών αντικειμένων στο γραφείο ενός πολιτικού να είναι είναι ίδιον των «φυσικών ηγετών», για να χρησιμοποιήσω την ορολογία του υποψηφίου. Ιδού το σχετικό παράδειγμα από την Ιστορία και, συγκεκριμένα, από έναν ηγέτη με τον οποίο ο Αβραμόπουλος θα καταδεχόταν τη σύγκριση: Οταν ο Βρετανός αρχηγός του γενικού επιτελείου στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στρατηγός Αλαν Μπρουκ, συνάντησε για πρώτη φορά τον Ρούζβελτ στο οβάλ γραφείο, εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από το κιτσαριό που είχε σκορπίσει ο FDR στο γραφείο του, ώστε ενσυνειδήτως τα κατέγραψε στη μνήμη του και μας τα παραδίδει στα απομνημονεύματά του: «Ενα αναμνηστικό νόμισμα του μισού δολλαρίου μέσα στο κουτί του, ένα σήμα των Lions για το πέτο, ένα λούτρινο παιδικό ελεφαντάκι, ένα σκαλισμένο σε ξύλο γαϊδουράκι, ένα πρεσπαπιέ σε σχήμα βαρούλκου, μια μεζούρα του ράφτη, μία στρουθοκάμηλο μπιμπελό, μια λίμα νυχιών, ένα επισμαλτωμένο χάλκινο στακτοδοχείο κατασκευασμένο στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης, καθώς και μία σφαίρα πυροβόλου όπλου». Οταν τον επισκέφθηκε δεύτερη φορά, έπειτα από ένα χρόνο, στη συλλογή είχαν προστεθεί: «ένα μπλε πορτατίφ σε σχήμα βάζου, μία μπρούντζινη προτομή της κυρίας Ρούζβελτ, ακόμη ένα γαϊδουράκι κατασκευασμένο από φουντούκια (σ. τ. σ.: αλλά όχι βρώσιμο...), μία τεράστια, σφαιρικού σχήματος, θήκη για σπίρτα, ένα μελανοδοχείο και μία γυάλινη κανάτα με παγωμένο νερό». Τι συμπεραίνουμε από τη σύγκριση; Οτι ο Δημήτρης Αβραμόπουλος χρειάζεται, επειγόντως, μία μπρούντζινη προτομή της κυρίας του!

Το δεύτερο σημείο στο οποίο φοβάμαι ότι αδίκησα τον Δημήτρη Αβραμόπουλο είναι το ανοίκειο που εκστόμισε, κατά την τελετή παράδοσης - παραλαβής στο υπουργείο, ότι θα τον θυμόμαστε επειδή... «δεν κλέψαμε»! Ε, λοιπόν, ανακαλώ. Ομολογουμένως, δεν είχα συλλάβει πόσο μπροστά από όλους μας κινείται ο Αβραμόπουλος στον τομέα του λεγόμενου πολιτικού πολιτισμού. Εξηγούμαι: Ποια είναι η κατηγορία που εκτοξεύει στην κυβέρνηση η εκάστοτε αντιπολίτευση, από καταβολής του ελληνικού κράτους; «Είστε κλέφτες». Και τι ακριβώς έκανε ο Αβραμόπουλος; Απάντησε («δεν κλέψαμε»), προτού καν τεθεί το ερώτημα. Συγγνώμη, αλλά αυτό δεν αποτελεί σαφέστατη «προαγωγή του πολιτικού διαλόγου»;

Tου Στεφανου Κασιματη-Καθημερινή