Το φιδάκι θέριεψε

Τ’ ακούς μια φορά, τ’ ακούς δύο, τρεις... Γιατί δεν το πιστεύεις. Δεν θέλεις να το πιστέψεις. Στο τέλος αρρωσταίνεις. Ντρέπεσαι που έτυχε να μοιράζεσαι μαζί τους την ίδια γλώσσα, το ίδιο χώμα, τον ίδιο αέρα - τον «ελληνικό αέρα», που «τον μολύνουν» λέει «τα μιάσματα, οι πρωτόγονοι, οι υπάνθρωποι, οι μπαμπουίνοι». Μιάσματα και μπαμπουίνοι είναι οι ξένοι· οι μετανάστες φυσικά, όχι οι τουρίστες. Αφγανοί, Πακιστανοί, όλοι τους. Ετσι κηρύσσει, αραχτός σε μια καρέκλα καφενείου, ο υποψήφιος βουλευτής Α΄ Αθηνών της Χρυσής Αυγής Αλέκος Πλωμαρίτης, λάτρης και μιμητής του αρχηγού του. Δεν πρόκειται για προϊόν υποκλοπής ενός παραληρήματος σε κλειστό χώρο. Πρόκειται για ευθεία δήλωση. «Αστεία», λέει ο κ. Κασιδιάρης. Αλλά αστειεύεται κανείς με ό,τι τον «φτιάχνει».
Ο υποψήφιος της Χ.Α., ένας ακόμα άνθρωπος της
διπλανής πόρτας και όχι κάποιο τέρας, ήξερε ότι τον καταγράφει η κάμερα του βρετανικού Chanel 4 στο πλαίσιο ενός ντοκιμαντέρ για την κατάσταση στην Ελλάδα. Οσα είπε τα είπε ξέροντας ότι θα προβληθούν. Θέλοντας να προβληθούν. Και τα είπε χαλαρά και χαμογελαστά. Τάχα σαν να καλαμπούριζε με τους κολλητούς του. Κάπως έτσι, άλλωστε, ξεκίνησαν όλα. Με δήθεν αθώα και ανώδυνα καλαμπουράκια για μαύρους, Φιλιππινέζους και Εβραίους που γράφονταν από σπουδαίους των μίντια ακόμα και σε σοβαρές εφημερίδες και λέγονταν με λαϊφσταϊλίστικη ωμότητα σε κανάλια περιωπής. Κάπως έτσι το φιδάκι ο χιτλερής τρύπωσε στα σωθικά πολλών και σε αρκετά βρήκε θαλπωρή. Γιατί οι περισσότεροι έτσι έχουμε δασκαλευτεί παιδιόθεν, κι αυτό μάθαμε να πιστεύουμε σαν αυτονόητο. Οτι η ράτσα μας είναι θεϊκή, καθαρόαιμη, και οι υπόλοιποι λαοί είναι κατώτεροί μας, «κουτόφραγκοι» ή «κάφροι». Οτι τα σαπούνια οι Εβραίοι κυβερνούν τον κόσμο με ύπουλες μεθόδους και ανθελληνικούς στόχους και από πάνω είναι οι φονιάδες του Χριστούλη μας, τον οποίο πολύ πιστεύουμε βέβαια, ιδίως όσα έλεγε για τους ξένους. Κτλ.
Σαν να λέει λοιπόν κάποιο ανέκδοτο, χασκογελώντας, ο χρυσαυγίτης ξεδιπλώνει το ναζιστικό όνειρό του: «Είμαστε έτοιμοι ν’ ανοίξουμε τους φούρνους και να τους κάνουμε (τους μετανάστες) σαπούνια. Οχι για το σώμα μας όμως, γιατί θα βγάζουμε καντήλες, αλλά για τα αμάξια και τα πεζοδρόμια. Θα φτιάχνουμε λαμπατέρ με το δέρμα τους και με τα δόντια τους θα κάνουμε μπεγλέρια να τα πουλάμε στους ξένους στο Μοναστηράκι». Και να τα πεις φρικαλέα και αποτρόπαια όλα αυτά, και να εξαντλήσεις το λεξιλόγιο της οργής και της καταδίκης, ποιο το αποτέλεσμα; Θα αποκηρύξει η Χ.Α. τον φιλοναζισμό της; Θα πάψουν οι αλήτες να δέρνουν ή να μαχαιρώνουν «για την Ελλάδα» ό,τι σκούρο κινείται;
Ακόμα κι αν τεθεί εκτός νόμου η Χ.Α., οι «ιδέες» της έχουν γίνει το «πιστεύω» τού ενός στους δέκα. Ας το ξανασκεφτούν όσοι νομιμοποίησαν πολιτικά την ακροδεξιά, δίνοντάς της υπουργεία, και όσοι υλοποιούν τμήματα της χρυσαυγίτικης ατζέντας για μια χούφτα ψήφους.
Π.Μπουκάλας-Καθημερινή