Πιo δικομματισμός, πεθαίνεις

Απλά και ζοφερά, την ώρα που οι οικονομισάριοι σκοπεύουν να πιάσουν τους μισθωτους απο τα τσαούλια, παρακρατώντας τους μεγαλύτερα ποσά , διότι του αδηφάγου κράτους μας είναι μεγάλη η φτώχεια, δήθεν, τάχα, και όποιος κατάλαβε, οι ευρωεκλογές άρχισαν να αφήνουν απόνερα.

Η Νέα Δημοκρατία διάλεξε τους ΑΝΕΛ και τους πελεκάει, επιτρέποντάς τους να ειρωνεύονται και να λεονταρίζουν, χάνοντας συνεχώς λάδια, βουλευτές, αισιοδοξία και ελπίδες. Θα ακολουθήσει το κόλπο γκρόσο με την Χρυσή Αυγή, όλο και πιό ελκυστική με το μισό της εκατομμύριο ψηφοφόρων.

Γιά την ώρα, το ένα τέταρτο των ψηφοφόρων δηλώνει πως δεν θα παίξει παιχνίδια: το ΚΚΕ και η Χρυσή Αυγή, επειδή δεν δέχονται επισκέψεις και δεν πιέζονται στη βάση τους, δεν συμμετέχουν στην διανεμητικη διαδικασία. Ούτως ή άλλως, κανένας δεν σκεφτεται να συνδιαλλαγεί πολιτικα μαζί τους: προσδοκούν «θανάτωσιν αρχών» και όχι ανάσταση νεκρών. Να φτιάξουν ένα ελκυστικό σκέπαστρο γιά τυχαίως διερχορχομένους ψηφοφόρους.

 

Και ο Σύριζα, χωρις ψήφους του ΚΚΕ την έχει κάψει την φλάντζα, και η Νέα Δημοκρατία, χωρις μερικό επαναπατρισμό χρυσαυγιτών,  την έχει κάτσει τη βάρκα.

 

Ο Σύριζα μάλλον θα απορροφήσει μέρος της ΔΗΜΑΡ. Ένα άλλο μέρος της θα πάει με την Ελιά ή με άλλο κεντρογενές ελαιόρεμμα. Είναι και ο ρημάδης ο ανασχηματισμός, βλεπετε.

 

Πάντως αυτό το 1,5%  της ΔΗΜΑΡ κάνει πολύ μεγαλύτερη φασαρία και ωθεί παραλόγως πολλα απόνερα.  Ετσι που διαδίδουν ότι διεκδικούνται, μάλλον ο μέσος Δημαρίτης πρέπει να προσφέρει το σώμα του ζωντανό σε ένα κόμμα, να υποσχεθεί πως θα δώσει μετα θάνατον μέλη του προς μεταμόσχευση σε άλλο κόμμα, αλλα και να ζητήσει απο τον κουρέα του να του φυλάξει τις τρίχες σε σωσίτριχο για ένα τρίτο κόμμα.

 

Αλλά το ζήτημα στην αριστερά δεν βρίσκεται στην αστεία, πλέον, επιχειρηματολογία της. Οι εκτός διεργασιών και διαδικασιων αριστεροί, αισθανόμαστε, πολυ φοβούμαι, έτοιμοι να μπούμε στο νεοπαγές εργοστάσιο βαθείας κατάψυξης.

 

Για τον πολύ κόσμο, οι αριστεροί είναι πεισματάρηδες, δογματικοί, επίμονοι , τρελαίνονται για ένα «και» που περισσεύει, ενίοτε σεχταριστές και μονόμπατοι. Αλλα τώρα βλέπω ευλύγιστους καταφερτζήδες που σείουν μιά βαρετή και κακογραμμένη συνθηματολογία και βιάζονται να την καταθέσουν ως εγγύηση σε ό,τι νομίζουν ότι εκπροσωπεί ο χώρος όπου προσβλέπουν να χωθούν.

 

Έχω επίσης εβδομάδες να ακούσω κάτι γιά την άδολη απλή αναλογική. Ή για λίγα υπουργεία. Ή για περιφερειακές τροποποιήσεις, όπως αλλαγές στον γελοίο εκλογικό νόμο.

 

Άρα, συμπεραίνω, πάμε φουλ για δικομματισμό.

 

Τουλάχιστον ως ευχολόγιο των δύο μεγάλων κομμάτων. Τι «μέγεθος» τώρα μπορεί να έχουν δυό κόμματα που «παίζουν» μεταξύ 23 και 28%, αφήστε το καλύτερα... οι μεγάλοι νεκροί του 53 και του 54%, ήδη μιλάνε στον κάτω κόσμο για μισές δουλειές...

 Π.Θεοδωρίδης-http://www.thegreekcloud.com