Συνεργασίες; Ρωτήστε τον ΣΥΡΙΖΑ

Εσείς θα συνεργαστείτε με τον ΣΥΡΙΖΑ; Το ερώτημα απευθύνεται σχεδόν μονότονα στα μικρότερα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου, με την προοπτική βέβαια η αξιωματική αντιπολίτευση να είναι πρώτο κόμμα στις εκλογές χωρίς όμως αυτοδυναμία.
Παραδόξως, οι πρώτοι που απάντησαν είναι αυτοί που λιγότερο ενδιαφέρουν. Γιατί μπορεί ο κ. Κουβέλης να έδειξε ΣΥΡΙΖΑ, είναι εξαιρετικά αμφίβολο όμως ότι η ΔΗΜΑΡ θα μπει στην επόμενη Βουλή. Το πολύ να εκλεγούν ορισμένοι βουλευτές της ως συνεργαζόμενοι αφού πρώτα καταβάλουν τα «διόδια» που ανακοίνωσε ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Βίτσας στον χαιρετισμό του στο συνέδριο της ΔΗΜΑΡ. Αν δεν ψηφίσουν δηλαδή Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Οι υπόλοιποι; Ε, λοιπόν, το ερώτημα έχει λάθος αποδέκτες. Αυτός που πρέπει να ερωτηθεί είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί αυτός θα
πάρει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης κι αυτός θα ψάχνει να βρει τις αναγκαίες ψήφους. Θα το κάνει; Προφανώς υπάρχει ένα ζήτημα -ας πούμε- αισθητικής. Μπορείς να ζητήσεις στήριξη από «μερκελιστές» που ευθύνονται για το ξεπούλημα της χώρας; 'Η πάλι μπορείς να συνεργαστείς με ένα κόμμα «κατασκεύασμα του μιντιακού κατεστημένου», που δημιουργήθηκε μόνο και μόνο για να σου κόψει ψήφους; Θα πείτε, ανάγκα και θεοί πείθονται. Ιδίως αν έχει ψηφιστεί νέος εκλογικός νόμος (για τη μεθεπόμενη αναμέτρηση), οπότε θα έχει αποκλειστεί και κάθε προοπτική αυτοδυναμίας.
Σε αυτή την περίπτωση λοιπόν το πραγματικό ερώτημα που μπαίνει είναι αν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει μια πειστική πρόταση συνεργασίας προς το ΠΑΣΟΚ και τη Δημοκρατική Παράταξη ή/και το Ποτάμι. Κι εδώ τα πράγματα δυσκολεύουν. Κάθε πρόβλεψη είναι παρακινδυνευμένη, η συζήτηση ωστόσο θα έχει τουλάχιστον δύο μεγάλα κεφάλαια. Το πρώτο θα αφορά τα πρόσωπα και το δεύτερο τις πολιτικές. Δεν ξέρω ποιο από τα δύο είναι πιο δύσκολο.
Αν δεν εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας και αν βγει πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ, η επόμενη κυβέρνηση θα έχει ένα τεράστιο πολιτικό βάρος. Να διαπραγματευθεί τη συμφωνία για το χρέος, πετυχαίνοντας μάλιστα τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του. Αυτό σημαίνει ότι το κύριο βάρος της διαπραγμάτευσης θα πρέπει να το σηκώσουν στελέχη που να πιστεύουν στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και να τυγχάνουν ευρύτερης αποδοχής. Μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού και περισσεύουν και τρία-τέσσερα δάκτυλα. Εστω όμως ότι ο σκόπελος αυτός ξεπερνιέται. Στις πολιτικές προϋποθέσεις το ελάχιστο που θα ζητήσουν τα άλλα κόμματα είναι η αποφυγή μονομερών ενεργειών που θα θέσουν σε κίνδυνο τη συμμετοχή μας στο ευρώ. Που σημαίνει ότι θα καταβάλουμε κανονικά τις δόσεις των δανείων, θα τηρούμε τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις και θα πάμε μόνο σε κοινά -με τους εταίρους- αποδεκτή λύση για το χρέος. Σε μια τέτοια περίπτωση, τα άλλα κόμματα ίσως αναγκαστούν να συμφωνήσουν.
Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως;
Παν Καψής-Έθνος