«Και απερρίφθη παμψηφεί μετά πολλών επαίνων». Όχι, όχι ο Γεώργιος Σουρής, στον οποίο και οφείλουμε ετούτο τον διάσημο έκτοτε και δίκην παροιμίας πολυχρησιμοποιούμενο στίχο, αλλά ο Ιωάννης Κοραντής. Διοικητής της ΕΥΠ ήταν ο πρώην διπλωμάτης και Νεοδημοκράτης βέβαια, έτσι συνηθίζεται. Και την ώρα ακριβώς που η υπηρεσία της οποίας προΐστατο κατάφερε, ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία της, να αποσπάσει κάποια εγκώμια, παραδίδοντας στη δημοσιότητα τις απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες των μελών της «Συμμορίας των Δεκάξι» (για την καταγραφή των οποίων χρησιμοποιήθηκαν τα μαγικά σύνεργα που είχαμε αγοράσει τάχα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και την τρομοκρατία), ήρθε η απόλυση, η αποπομπή, ο εξοστρακισμός του κ. Κοραντή. Και δίχως καν εγκώμια, εκείνα τα παρηγορητικά, μισό ψεύτικα - μισό φουσκωμένα, που συνηθίζονται σε τέτοιες περιπτώσεις, απότοκα της κραταιάς παράδοσης που ορίζεται παροιμιωδώς: «να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι». Αλλά ποια εγκώμια... Ούτε εξηγήσεις δεν του έδωσαν του ανθρώπου, του δικού τους ανθρώπου, ώστε να ’χει να λέει για την ευγένειά τους. Στο Ξυλόκαστρο βρισκόταν, για υπηρεσιακούς λόγους, και τον άφησαν σύξυλο ή επί ξύλου κρεμάμενο, τι να διαλέξει από τα δύο και τι να πάρει.
Και αντί του διπλωμάτη, ιδού ο εισαγγελέας. «Της παράταξης» υποθέτω και αυτός, «δικός μας», αφού έτσι γίνεται, έτσι πρέπει να γίνεται, εν ονόματι πάντοτε της αξιοκρατίας, που την αγαπάμε μέχρι θανάτου (του δικού της θανάτου εννοείται). Αν ο κ. Κοραντής ανταμείφθηκε αποπεμπόμενος, ο κ. Δημήτρης Παπαγγελόπουλος ανταμείφθηκε αναβαθμιζόμενος. Γιατί έπρεπε να ανταμειφθεί; Επειδή ως αρμόδιος εισαγγελέας τα είχε πάει θαυμάσια σε δύο υποθέσεις που πολύ ενδιέφεραν την κυβέρνηση: στην υπόθεση της κατασκοπείας, όταν υποκλέπτονταν οι τηλεφωνικές συνδιαλέξεις του μισού υπουργικού συμβουλίου, του πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου (θυμάστε, τότε που ο αρμόδιος υπουργός κ. Βουλγαράκης έκανε ωραιότατα σχέδια επί του πίνακος, ποιος υπέκλεπτε ποιον και πώς), και στις απαγωγές Πακιστανών (θυμάστε, τότε που ο αρμόδιος υπουργός κ. Πολύδωρας αποσαφήνιζε με τη γνωστή επιστημονική του εμβρίθεια ότι οι Πακιστανοί το ’χουν παλιά συνήθεια να αλληλοαπάγονται, περίπου όπως οι Έλληνες έχουν παλιά συνήθεια να ρίχνουν βαρελότα το Πάσχα).
Για εκείνες τις υποθέσεις, τίποτα δεν μάθαμε τελικά. Γιατί άραγε; Πρώτη εξήγηση, όχι και τόσο πιθανή, επειδή δεν βρέθηκε τίποτα το συγκεκριμένο. Δεύτερη εξήγηση, πιθανότερη, επειδή δεν έπρεπε να γίνει τίποτα γνωστό, για να μην καταρρακωθεί το κύρος της κυβέρνησης αν αποκαλυπτόταν η αδυναμία ή η ενδοτικότητά της. Θαρρείς και δεν καταρρακώνεται όταν οι μισοί πολιτικοί της χώρας αδυνατούν να συνομιλήσουν τηλεφωνικώς δίχως κρυφό καταγραφέα των λεγομένων τους, που όλο και θα τα χρησιμοποιήσει αν παραστεί «ανάγκη»· ή δεν καταρρακώνεται όταν ο διοικητής της ΚΥΠ αποπέμπεται επειδή αρνήθηκε να κάνει «κοπτοραπτική» των μαγνητοταινιών.
Π. Μπουκάλας -Καθημερινή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σεβαστείτε το ελεύθερο βήμα σχολιασμού και διαλόγου. Ανωνυμία δεν σημαίνει και ασυδοσία.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Σημείωση : Κάθε υβριστικό , προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο θα διαγράφεται...
Σχόλια με ονομαστικές αναφορές που περιέχουν ατεκμηρίωτες καταγγελίες θα διαγράφονται.
Απαντήσεις από τον διαχειριστή μόνο στα επώνυμα σχόλια.