Σουρεαλιστικές εικόνες της Αθήνας

Απίθανος σουρεαλισμός να παρακολουθείς τον αλήστου μνήμης κυβερνητικό εκπρόσωπο Ευ. Αντώναρο να δίνει από το βήμα της Βουλής διάλεξη περί αξιοπιστίας και αλήθειας. Να αγορεύει ο εκπρόσωπος μιας κυβέρνησης, η αξιοπιστία της οποίας φάνηκε όταν σύσσωμη βούτηξε στην ασημαντότητα της Ιστορίας και έσπρωξε αύτανδρη τη χώρα στον βυθό της κρίσης... Ασύλληπτος ταυτόχρονα σουρεαλισμός να παρακολουθείς σαν σε παρέλαση στη Βουλή και στα τηλεπαράθυρα βουλευτές της συμπολίτευσης να κατακεραυνώνουν κυβέρνηση, πρωθυπουργό, υπουργούς γιατί δεν «τους παίζουν», γιατί αγνοούν την άποψή τους, γιατί καταρτίζουν νόμους και προϋπολογισμούς αναξιόπιστους και αντικοινωνικούς. Και ύστερα σαν έτοιμοι από καιρό, συναινούν, ψηφίζουν και προχωρούν όλοι μαζί για το επόμενο επεισόδιο μιας βερμπαλιστικής παράστασης.
Ο χρόνος έχει γίνει πια τρομακτικά πυκνός. Δεν προλαβαίνουμε να συνειδητοποιήσουμε το ένα κακό κι έρχεται το χειρότερο σ΄ ένα απίστευτης διάρκειας γαϊτανάκι μέτρων, ρυθμίσεων και καταστάσεων που αφορούν μέχρι και την τελευταία πτυχή της ζωής μας. Υπάρχουν άνθρωποι, όλο και περισσότεροι, που αισθάνονται ένα με ό,τι σωρεύεται τις τελευταίες μέρες στα πεζοδρόμια της Αθήνας. Απ΄ την άλλη, όλο και πυκνώνει στους αθηναϊκούς τοίχους ένα σύνθημα δίχως υπογραφή: «Δεν θα ζήσουμε σαν δούλοι». Ποιος ξέρει, όταν θα μαζευτούν επιτέλους τα σκουπίδια, ίσως φανούν πιο ευδιάκριτα τα συνθήματα.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΟΥΚΑΚΗΣ-Έθνος