Εξαέρωση

Τα όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες ημέρες στο ΠΑΣΟΚ ίσως να είναι το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου του κόμματος που γέννησε τις πιο μεγάλες ελπίδες για την αλλαγή στη χώρα και, δυστυχώς, όχι μόνο δεν τις επαλήθευσε αλλά μόνο του, άνθρωποί του συγκεκριμένα, τις διέψευσε παταγωδώς.

Υποστηρίζουν πολλοί ότι η ευθύνη όσων λαμβάνουν χώρα αυτή την περίοδο στο ΠΑΣΟΚ αφορά αποκλειστικά την ηγεσία του. Πρόκειται για λάθος. Οσα λάθη και αν μπορεί να καταμετρήσει κάποιος στον Ευ. Βενιζέλο, είναι προφανές ότι δεν μπορεί να του αποδώσει το σύνολο της ευθύνης.

Η πορεία του ΠΑΣΟΚ ήταν προδιαγεγραμμένη από την ημέρα που κέρδισε τις εκλογές, πριν από τρία χρόνια. Από την στιγμή δηλαδή που ανέλαβε να οδηγήσει τη χώρα έξω από τη δημοσιονομική κρίση αλλά και την κρίση θεσμών, ηθικής και αξιών που την είχε οδηγήσει η διακυβέρνηση Καραμανλή. Κατά τη γνώμη μου, το τεράστιο λάθος που διέπραξε τότε το ΠΑΣΟΚ, μεθυσμένο από την ευφορία της νίκης, ήταν ότι δεν είπε στον λαό την αλήθεια για τη χώρα που παραλάμβανε. Οτι ήταν μια χώρα διαλυμένη, στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Δεν είπε την αλήθεια, ένα λάθος, δεν κατάφερε στη συνέχεια να συνεγείρει τους Ελληνες στον κοινό στόχο της διάσωσης, το δεύτερο.

Ετσι έφτασε έως εδώ - καθημαγμένο σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις, να επιχειρεί να σταθεί στα πόδια του. Αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβεί με τις κρατούσες εσωκομματικές συνθήκες. Το πολιτικό του προσωπικό, βαριά άρρωστο από τον πολυετή κυβερνητισμό και την οίηση της εξουσίας, είναι αδύνατον να σηκώσει το βάρος της ανασυγκρότησης του χώρου. Γι' αυτό, κατά την άποψή μου, μία είναι η λύση: η άμεση απεμπλοκή όλων των κορυφαίων στελεχών, του προέδρου συμπεριλαμβανομένου, από το ΠΑΣΟΚ και η διοργάνωση ενός γνήσιου, λαϊκού συνεδρίου ανασυγκρότησης της παράταξης. Είναι η μόνη προσφορά που μπορούν πλέον να της δώσουν. Οσο εκείνοι παραμένουν στη θέση τους θα ανατροφοδοτείται η κρίση, μέχρι το ΠΑΣΟΚ να εξαερωθεί εντελώς. Πόσο τυφλοί είναι, άραγε για να μην το βλέπουν... 

Γ.Παπαχρήστος-ΤΑ ΝΕΑ