Ιστορία μου, αμαρτία μου!

Η ΚΡΑΤΟΥΣΑ άποψη είναι ότι από μικρός φαίνεται κανείς τι πορεία θα έχει στη συνέχεια. Οι άνθρωποι που κατοικούσαν τα αρχαία χρόνια σε αυτήν εδώ την περιοχή, και εμείς βαυκαλιζόμαστε να πιστεύουμε ότι είμαστε απόγονοί τους, οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ως είθισται να λέμε, είχαν καθιερώσει την έκφραση «εξ όνυχος τον λέοντα» - ρήση που αποδίδεται στον ποιητή Αλκαίο, πληροφορία η οποία πρέπει να αποδοθεί στον παιδευτικό χαρακτήρα της στήλης.

Ο ΛΟΓΟΣ που καταφεύγω στη λαϊκή ή στην αρχαία σοφία είναι για να διατυπώσω τη διαφωνία μου για όσα κατ' αυτάς συμβαίνουν με άξονα το κόμμα «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» και πρωταγωνιστή τον πρόεδρο Πάνο (Καμμένο). Ιδιαιτέρως θέλω να διαμαρτυρηθώ για όσα υποστηρίζουν οι επικριτές του, υποδυόμενοι τα θύματα. Καλά δεν ήξεραν, δεν ρώταγαν;

ΟΠΩΣ μου είπε σχετικά, για την περίπτωσή του, φίλος ενασχολούμενος με την πολιτική, «τι φωνάζουν, εγώ με τον Καμμένο δεν θα πήγαινα ούτε για καφέ, όχι σε κόμμα υπό την αρχηγία του»!

ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΙ στα προηγούμενα, περί ονύχων και λεόντων. Κοινός φίλος δικός μου και του Καμμένου (φευ έχω και τέτοιους) μου μετέφερε ιστορία με πρωταγωνιστή τον πρόεδρο Πάνο, την οποία, κατά τον φίλο μας, διηγήθηκε ο ίδιος ο πρόεδρος ευρισκόμενος σε φάση, θα τολμούσα να χαρακτηρίσω, «τσακίρ κέφι». Ηταν η περίοδος που έβαζε «φωτιά στα σαββατόβραδά» του.

ΠΡΙΝ ΚΑΝ αναμειχθεί στην πολιτική, μόλις αποφοιτήσας από το λύκειο, συχνάζει κάθε βράδυ στα μπουζούκια, σε μαγαζί όπου τραγουδάει μεγάλη ντίβα της εποχής. Κάθε βράδυ εκεί, πρώτο τραπέζι πίστα ο νεαρός, να τα πανέρια με τα λουλούδια, να τα τριαντάφυλλα στο καμαρίνι της ντίβας, να τα παλαμάκια και η αποθέωση, τι να κάνει και η γυναίκα ενδίδει και κάποια στιγμή λέει στον μετρ:

- Στείλε μου τον μικρό στο καμαρίνι.

Ο ΜΕΤΡ εκτελεί αμέσως την παραγγελία, ο μικρός Πάνος πηγαίνει στο καμαρίνι και η συνέχεια γράφεται την επομένη στην αντιπροσωπεία αυτοκινήτων που διατηρούσε ο πατήρ Καμμένος στη Λεωφόρο Συγγρού, όπου εμφανίζεται η ντίβα περί το μεσημέρι.

- Γεια σας, ήρθα για το αμάξι.

- Ποιο αμάξι;

- Το αμάξι που μου είπε να διαλέξω και να πάρω ο κύριος Πάνος.

- Δεν ξέρουμε τίποτε. Μια στιγμή να φωνάξουμε τον κύριο Καμμένο.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ μπορεί να γίνει εύκολα αντιληπτή. Η ντίβα ακόμη περιμένει το αμάξι, ο μικρός Πάνος - πάνω σε φωτογραφία εποχής... - δεν ξαναπάτησε στο μαγαζί της και ο πατήρ Καμμένος (θέλω να ελπίζω ότι) ευκαιρίας δοθείσης του τράβηξε δυο φούσκους, οι οποίοι ωστόσο εξ όσων αποδείχθηκε στην πορεία δεν στάθηκαν αρκετοί...

ΒΑΣΙΚΑ ότι το παλικάρι αυτό από μικρό φαινόταν πως θα μεγαλώσει φάνηκε και την περίοδο του Χρηματιστηρίου, κατά την οποία έλαμψε το άστρο του κάνοντας κινήσεις, τις οποίες θα ζήλευε ακόμη και ο Μάικλ Ντάγκλας, στη Γουόλ Στριτ. Για λόγους που αδυνατώ να πιστέψω, ορισμένοι συνάδελφοί του εκείνης της εποχής, από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, δεν έχουν την ίδια άποψη. Διηγούνται διάφορες ιστορίες για τον τρόπο που (δια)χειρίστηκε ο πρόεδρος Πάνος τις οικονομίες τους ως εξπέρ περί τα χρηματιστηριακά, τις οποίες φυσικά δεν υιοθετώ. Αλλωστε ήταν όλοι ενήλικοι, δεν τους έπιασε με το ζόρι, έτσι δεν είναι;

Γ.Παπαχρήστος -ΤΑ ΝΕΑ