Μαζί τα δίνουμε!

Κατρακύλησε, λέει, η Ελλάδα στην κατάταξη της διαφθοράς. Τελευταία στην Ευρωπαϊκή Ενωση, μαζί με την Κολομβία και δεν ξέρω ποια άλλη χώρα που έχει σημαδευτεί από τέτοια φαινόμενα. Ωραία, μπορεί είναι αλήθεια όλα αυτά, αλλά πού το ξέρουμε;

Ε, λοιπόν, δεν το ξέρουμε. Ολες αυτές οι εκθέσεις - τις οποίες τις διαβάζουμε και κλαίμε - δεν αφορούν πραγματικές «μετρήσεις» της διαφθοράς στην καθημερινή λειτουργία μιας χώρας. Δεν γίνεται δηλαδή κάποιος έλεγχος από δαιμόνιους ντετέκτιβ οι οποίοι μπαίνουν στα νοσοκομεία και ανοίγουν τα φακελάκια ή στις υπηρεσίες και φυλλομετρούν τα γρηγορόσημα...

Αν το έκαναν έτσι, ίσως και να χρειαζόταν η κατάταξη της Ελλάδας σε μια ξεχωριστή λίστα όπου θα καταγράφονταν μόνον ό,τι μπορείς να κάνεις στη χώρα μας χωρίς δωράκια και λεφτά κάτω απ' το τραπέζι. Δηλαδή, σχεδόν τίποτε!

Αλλά δεν γίνεται έτσι: στην πραγματικότητα, οι Οργανισμοί για τη Διαφάνεια πραγματοποιούν δημοσκοπήσεις. Οι πολίτες καλούνται να πουν τη γνώμη τους με βάση τις εμπειρίες τους στις συναλλαγές τους με το Δημόσιο - και ό,τι βγει.

Μια εκστρατεία

Τι συνέβη, λοιπόν, και κατρακυλήσαμε; Απλώς οι Ελληνες είναι σήμερα πολύ πιο απογοητευμένοι. Οχι μόνον από το Δημόσιο -  γενικώς. Κι αν το φακελάκι φαινόταν ώς και φυσιολογικό τα «καλά χρόνια», τώρα εξοργίζει...

Αλλά το θέμα δεν είναι εκεί, το θέμα είναι ότι ζει και βασιλεύει το φακελάκι, ότι κυριαρχεί το γρηγορόσημο. Και ό,τι δεν κάνουν οι Οργανισμοί για τη Διαφάνεια οφείλει να το κάνει το κράτος μας...

Μήπως πρέπει να ξεκινήσει μια εκστρατεία κατά της καθημερινής διαφθοράς; Μήπως, αντί να λέει ο καθένας τον πόνο του στις δημοσκοπήσεις, να πηγαίνει να τον λέει αρμοδίως και να κερδίζει και κάτι; Μήπως η σύσταση μιας ανεξάρτητης υπηρεσίας «εσωτερικών υποθέσεων» σε κάθε υπουργείο δεν είναι και τόσο κακή ιδέα; Μήπως; Μήπως;

 

Του Στέφανου Τζανάκη-ΤΑ ΝΕΑ