Τελευταία λέξη

Τα ευχάριστα νέα είναι ότι στις δημοτικές εκλογές αρχίζει να χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα.

Τα ακόμη πιο ευχάριστα νέα είναι ότι οι εκλογές του Μαΐου μάλλον θα σημάνουν το τέλος του κομματισμού στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Αν δεν απατώμαι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ (σε γενικές γραμμές), το ΚΚΕ (σε κάθε περίπτωση) και η Χρυσή Αυγή (όπου μπορεί) κατεβάζουν κομματικούς υποψηφίους.

Ολοι οι υπόλοιποι είτε έχουν βγάλει είτε έχουν κρύψει τα κομματικά διάσημα.

Ετσι, μια γραμμή που ξεκίνησε το 2010 με τις ακομμάτιστες υποψηφιότητες του Γ. Καμίνη και του Ι. Μπουτάρη τείνει τώρα να εξελιχθεί σε κανόνα.

Για να σας πω την αλήθεια, η εξέλιξη δεν με στενοχωρεί καθόλου.

Αν μάλιστα οι ψηφοφόροι την επικροτήσουν στην κάλπη είμαι βέβαιος ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση και η ελληνική κοινωνία στο σύνολό της θα έχουν γυρίσει σελίδα. Θα έχουν ξεφύγει από μια κατάσταση ακραίου και φανατικού κομματισμού που άγγιζε τα όρια της πολιτικής παθογένειας.

Τα ίδια τα κόμματα φαίνεται ότι έχουν συνειδητοποιήσει την αδυναμία τους. Και δεν εννοώ μόνο τη ΝΔ, το ΠαΣοΚ ή τη ΔΗΜΑΡ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αναγκάστηκε να κάνει πίσω μπροστά στις αντιδράσεις για την αμφιλεγόμενη υποψηφιότητα Καρυπίδη ενώ και ο Βουδούρης βρίσκεται σχεδόν σε ρήξη με το κόμμα που (υποτίθεται) τον στηρίζει.

Εύλογο. Γιατί άραγε οι συριζαίοι της Πελοποννήσου πρέπει να εμπιστευθούν ένα πρόσωπο που άλλαξε τρία κόμματα και πολλές απόψεις μέσα σε δύο χρόνια; Επειδή το αποφάσισε η ηγεσία του κόμματος;

Στη ΝΔ η κομματική παρέμβαση καταλύθηκε εκ των πραγμάτων. Στην Αθήνα, τη Στερεά Ελλάδα, την Κεντρική Μακεδονία, ίσως και αλλού, οι ψηφοφόροι θα βρουν στην κάλπη περισσότερες από μία υποψηφιότητες από τον χώρο της Κεντροδεξιάς. Δεν βλέπω γιατί κάποιος πρέπει να τους στερήσει τη χαρά της επιλογής.

Εδώ σταματούν τα ευχάριστα. Και αρχίζουν τα ερωτηματικά.

Πώς θα γίνει άραγε η επιλογή μεταξύ υποψηφίων χωρίς κομματικό χρίσμα; Με κριτήριο την αυτοδιοικητική ικανότητα ή με άλλες λιγότερο σοβαρές παραμέτρους που θα προτιμήσουν οι ψηφοφόροι;

Πού σταματάει το ακομμάτιστο και πού αρχίζει ο τυχοδιωκτισμός; Διότι μαθαίνω ότι κάποιοι ακομμάτιστοι των μεγάλων αναζητούν ήδη στο παρασκήνιο την υποστήριξη των μικρότερων.

Αποτελεί η ανεξαρτησία επαρκή εγγύηση αποτελεσματικής και χρηστής διαχείρισης των δήμων και των περιφερειών;

Με το χέρι στην καρδιά, σας λέω «όχι».

Ούτως  Ή άλλως, όμως, την τελευταία λέξη την έχει ο πολίτης.

Αυτός διαλέγει, αυτός ψηφίζει και ως γνωστόν κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση από το ταμείο. 

Γ Πρετεντέρης-ΤΑ ΝΕΑ