Ο Μουντζούρης

Οι κάποιας ηλικίας θα θυμούνται και θα έπαιξαν τον Μουντζούρη. Εχανε αυτός που του έμενε στο τέλος το κακό φύλλο. Κάτι τέτοιο μετά βεβαιότητος θα συμβεί με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και το εντυπωσιακό είναι ότι αυτό θα συμβεί αν πετύχει τους βραχυπρόθεσμους στόχους του και κερδίσει τις εκλογές. Γιατί επιδίωξε μετά μανίας να τον πάρει τον Μουντζούρη. Είχαν στο μυαλό τους ένα στρωτό, βολικό γι' αυτούς και αφελές σενάριο: η κυβέρνηση βαλλόμενη πανταχόθεν, στωικά θα υπέμενε, θα έκανε τη βρώμικη δουλειά και θα έκλεινε οποιαδήποτε συμφωνία με τους δανειστές.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έξω από τον χορό θα κατήγγελλε αφορολόγητα, θα κέρδιζε τις εκλογές και μετά θα έκανε την τούμπα του καταγγέλλοντας τους προηγούμενους ότι άφησαν καμένη γη και του παρέδωσαν τη χώρα χειροπόδαρα δεμένη στους τοκογλύφους. Τα γνωστά δηλαδή. Βέβαια και αυτό το σενάριο δεν θα είχε αίσιο για τον ΣΥΡΙΖΑ τέλος γιατί με την έναρξη της τούμπας θα
άρχιζαν οι διαδικασίες διάσπασης του ΣΥΡΙΖΑ αλλά θα είχε τουλάχιστον φτάσει άνετα στην εξουσία.
Το σενάριο ήταν αφελές γιατί δεν υπολόγιζε δύο πράγματα: την αντίδραση αγορών και εταίρων - δανειστών και την αντίδραση της κυβέρνησης.
Η κυβέρνηση αυτή, παρά τα λάθη της -κυρίως μετά τις ευρωεκλογές- έβαλε τη χώρα σε έναν δρόμο επώδυνης βεβαιότητας και αποφύγαμε την καταστροφική αβεβαιότητα. Τα σημάδια είναι ορατά και παρά την περί του αντιθέτου μυθολογία, όταν οι αριθμοί αρχίσουν να βελτιώνονται βελτιώνεται και η ζωή των ανθρώπων. Μόνο που μεσολαβεί χρόνος, κρίσιμος χρόνος μέχρι να επισυμβεί και η δεύτερη βελτίωση.
Και όπως έλεγε και ο Γκέρχαρτ Σρέντερ, το πρόβλημα είναι ότι ανάμεσα στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων και την απόδοσή τους μεσολαβούν εκλογές. Και αν το πολιτικό σύστημα ειναι ώριμο, μικρό το κακό. Η αντιπολίτευση καρπώνεται το έργο της κυβέρνησης. Ετσι σήμερα η Μερκελ απολαμβάνει τους καρπούς της «Ατζέντας 2010» των Σοσιαλδημοκρατών και των Πρασίνων. Τώρα ο καθένας είναι μπροστά στις ευθύνες του.
Οι βουλευτές που μπορούν να εκλέξουν με ήσυχη συνείδηση Πρόεδρο της Δημοκρατίας και οι πολίτες αν οδηγηθούμε στις κάλπες με αποκλειστική ευθύνη Τσίπρα, Καμμένου, Κουβέλη και αλαφιασμένων ανεξαρτήτων. Στα χέρια των πολιτών εναπόκειται η αποφυγή του ατυχήματος. Γιατί το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος ο Μουντζούρης να μείνει στη χώρα και το κράτος που παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς του ΣΥΡΙΖΑ έχει συνέχεια.
Ν. Μπίστης-Έθνος