Δίκιο έχουν!

Η κατρακύλα του Χρηματιστηρίου συνεχίστηκε χθες για δεύτερη ημέρα. Η άνοδος των spreads στα ομόλογα, επίσης.

Ως εκ τούτου, οφείλω να συμφωνήσω με τον Λαφαζάνη και τον Στρατούλη: οι αγορές αντιδρούν με αυτόν τον τρόπο όχι στον αιφνιδιασμό της προεδρικής εκλογής αλλά στο ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών και μιας επικράτησης της ημετέρας Αριστεράς.

Για «ωμή παρέμβαση» μίλησε ο ένας, για «τρομοκρατία» ο άλλος. Αλλά, όπως και αν το πουν, δίκιο έχουν. Μόλις είδαμε στις μικρές οθόνες μας ένα τρέιλερ από το έργο των προσεχών εβδομάδων, αν όχι μηνών.

Ελπίζω τουλάχιστον να μην ξαφνιάστηκαν.

Διότι η αντίδραση αυτή είναι απολύτως αναμενόμενη, προϊόν μιας παλαιάς σχέσης βαθιάς αντιπάθειας: ούτε η ριζοσπαστική Αριστερά γουστάρει τις αγορές ούτε οι αγορές τη ριζοσπαστική Αριστερά.

Χωρίς να λέω ποιος έχει δίκιο ή άδικο, ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος, το βέβαιο είναι ότι οι σχέσεις μεταξύ των δύο είναι έως σήμερα εντελώς ασύμβατες. Ακόμη να συνέλθουν οι executives των funds στο Λονδίνο από όσα τους παρουσίασαν ο Σταθάκης και ο Μηλιός.  

Από εκεί και πέρα προκύπτουν ορισμένα αυτονόητα συμπεράσματα.

Είναι δυνατόν μια χώρα να ζήσει μακριά από τις αγορές; Ούτε κατά διάνοια. Μόνο αν παράγει αφειδώς πετρέλαιο ή αν βρίσκεται σε Μνημόνιο ή αν βρει το δέντρο που βγάζει λεφτά.

Μπορεί μια χώρα που προσβλέπει στις αγορές για να χρηματοδοτηθεί να αγνοεί τη λογική, τον τρόπο σκέψης και τις απαιτήσεις των αγορών; Σε καμία περίπτωση. Διότι τότε δεν θα χρηματοδοτηθεί.

Εχει περιθώρια μια Αριστερά στην κυβέρνηση να κάνει κάτι άλλο ή να απευθυνθεί κάπου αλλού; Ούτε για αστείο. Εκτός αν στο δίλημμα «αγορές ή τρόικα;» η αριστερή κυβέρνηση απαντήσει «τρόικα!».

Μπορεί κανείς να επιλέξει την αναμέτρηση με τις αγορές; Ωραία ιδέα. Αλλά όποιος το επιλέξει να μας το πει λίγο νωρίτερα να ετοιμάσουμε τα διαβατήριά μας.

Μήπως είναι δυνατόν τότε οι σχέσεις Αριστεράς και αγορών να καταστούν συμβατές; Ασφαλώς. Μόνο που θα πρέπει είτε να αλλάξει η Αριστερά, είτε να αλλάξουν οι αγορές.

Και για να είμαι ειλικρινής, οι αγορές δεν μου φαίνονται έτοιμες να αλλάξουν. Ή, για να το πω διαφορετικά, μια ενδεχόμενη σύγκρουση μεταξύ αριστερής κυβέρνησης και αγορών παίζεται στάνταρ διπλό και δίνει ψίχουλα.

Ως εκ τούτου, οι αγορές στέλνουν το μήνυμα που πολύ σωστά κατάλαβαν ο Λαφαζάνης και ο Στρατούλης.

Η απορία είναι αν το μήνυμα αυτό έχει και κανέναν αποδέκτη ή αν αποτελεί απλώς αντικείμενο σχολιασμού.

Γ Πρετεντέρης-ΤΑ ΝΕΑ