Τρίτη, 28 Απριλίου 2009

Το απόλυτο μηδέν...



Στον διάλογο απέδειξε ότι είναι ένα πραγματικό μηδέν. Οι εκφράσεις του προσώπου του όταν του ασκούσαν κριτική για το Βατοπέδι χαρακτηριστικές του πάθους του για τον νεοπλουτισμό. Στους μονολόγους είναι πρώτος! Στους διαλόγους το απόλυτο ζερό. Χάθηκε στη συζήτηση. Αν και δημοσιογράφος παλαιότερα, στην "Ανατροπή" εμφάνισε πρωτοφανή αδυναμία να συμμετέχει στον διάλογο. Τρομακτικό πρόβλημα και στην ανάλυση για να σχολιάσει το γκάλοπ. Εξαφανίστηκε. Από ένα σημείο και μετά τον παράτησαν και οι συνομιλητές του. Υπερεκτιμημένος και πολύ λίγος. Ο Ρουσόπουλος ανάμεσα σε πολύ κόσμο δεν αισθάνεται καλά...

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Εντύπωση μου κάνει η αναφορά "πολιτικό πρόσωπο". Μπορεί να είμαι ρομαντικός και να ζω ακόμα στην εποχή όπου ο τίτλος, όσο και αν έχει ξεφτίσει σήμερα σε κάποιους ή από κάποιους, "πολιτικό πρόσωπο" αναφέρεται όχι σε διορισμένους, ή κατά το λαϊκότερον γενίτσαρους ή έστω αίφνης ανανήψαντες, αλλά σε πρόσωπα που αναδείχθηκαν μέσα από αγώνες και τίμησαν την όποια παράταξή τους. Ακόμα και με τη δέουσα στάση τους όταν η παράταξή τους σε όλους τους τομείς που διέππουν την πολιτική ζωή του τόπου έχει να επιδείξει σκάνδαλα και μόνο σκάνδαλα.
Ο κ. Ρουσόπουλος δεν είναι αποδεκτός όπως δημοσιευόταν αθρόα σε εφημερίδες ούτε από τους νεοδημοκράτες τους οποίους και την κυβέρνησή τους υπηρετούσε, διότι ποτέ δεν τον θεώρησαν παιδί τους. Για ποια πολιτικά πρόσωπα θα πρέπει πλέον στην Ελλάδα να μιλάμε; Για τους ορισμένους ή αυτούς που αναδεικνύοπνται με καθάριο πολιτικό λόγο και έχουν κολλήσει "μάχιμα ένσημα";

Η Πελασγία από ψηλά