Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018

Ζαριά

Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Τετάρτης ένας άλλος Τσίπρας ανέβηκε στο βήμα της Βουλής. Χωρίς το γνωστό θρασύ υφάκι. Χωρίς κουτσαβακισμούς. Σχεδόν μετρημένος.
Ακόμη κι όταν ο Μητσοτάκης είπε ότι θα τον τελειώσει «σε μια κάλπη κι όχι σε δέκα», ξέρετε τι του απάντησε; Ούτε ότι θα μείνει με τις δημοσκοπήσεις στο χέρι, ούτε ότι είναι παιδί της Siemens, ούτε ότι βρίσκεται σε στρατηγικό αδιέξοδο - αυτά που λέει συνήθως…
Του απάντησε ότι δεν τον τρομάζουν τα ειδικά δικαστήρια.
Διότι ο Πρωθυπουργός κατάλαβε αυτό που δεν συνειδητοποίησε ο Πολάκης και χασκογελούσε.
Πως εδώ που έφτασαν τα πράγματα δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής.
Είτε θα στείλει στο ειδικό δικαστήριο όσους παρέπεμψαν προχθές οι βουλευτές του. Είτε θα πάει στο ειδικό δικαστήριο ο ίδιος.
Τα καλαμπούρια, τα αστειάκια κι οι μικροκομπίνες τελείωσαν. Στο γήπεδο βγήκαν τα μεγάλα παιδιά.
Ομολογώ ότι εκ των υστέρων δυσκολεύομαι να

Αντιλαμβάνονται στον ΣΥΡΙΖΑ το «επί εσχάτη προδοσία»;

Στη χώρα ετούτη, με την κατάντια στην οποία έχει περιέλθει, ακόμη και όταν ακούγονται σοβαρά πράγματα, σχεδόν κανείς δεν έχει πλέον διάθεση να τα ακούσει.
Με μία κυβέρνηση η οποία έχει πλέον κάνει το παιχνίδι με τους θεσμούς ρουτίνα και με ένα ακροατήριο το οποίο δεν ενοχλείται ούτε από τις προσβολές της νοημοσύνης του, ούτε από τις συμπεριφορές που χαρακτηρίζονται από «μαγκιά», «τσαμπουκά», «έλα μωρέ…» και «γιατί; Οι άλλοι ήταν καλύτεροι;», όλα πλέον είναι «κανονικότητα». Τα capital controls είχαν στείλει χιλιάδες πολίτες στις ουρές των τραπεζών, τώρα οι περισσότεροι λένε «σιγά, και τι έγινε; Δεν πάθαμε και τίποτε». Και τρώνε το παραμύθι των επενδύσεων που έρχονται…
Για να μην επεκταθούμε πολύ, κανονικότητα είναι επίσης ο Πρωθυπουργός χωρίς γραβάτα, ο Πρωθυπουργός που μιλά tarzan-english, η αντιπρόεδρος της Βουλής να βρίζει ενώπιον της Ολομέλειας, η πρώην πρόεδρος του Αρείου Πάγου να διορίζεται επικεφαλής του νομικού γραφείου του Πρωθυπουργού άμα τη συνταξιοδοτήσει της, οι λειτουργοί της εκτελεστικής και της

Βόμβα της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων για την Novartis: Η Θάνου «εκβιάζει δικαστές»!

Θεσμικά ανεπίτρεπτη και νομικά εσφαλμένη χαρακτήρισε την παρέμβαση της προϊσταμένης του νομικού γραφείου του πρωθυπουργού και πρώην προέδρου του Αρείου Πάγου Βασιλικής Θάνου για την υπόθεση Novartis, ο γενικός γραμματέας της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Νίκος Σαλάτας, προσθέτοντας ότι η δήλωσή της περιέχει και μια απειλή «όταν λέει ότι η πρωτοβουλία συλλογής υπογραφών για τη σύγκληση της ολομέλειας του Εφετείου είναι μη νόμιμη».
«Αν αυτή η υπόθεση δεν πάει στο Εφετείο, ποια θα πάει; Γιατί έχουν τέτοια ανησυχία; Είναι εκμαυλισμένοι οι 350 δικαστές του Εφετείου Αθηνών; Αυτό θέλουν να πούνε;» αναρωτήθηκε ο κ. Σαλάτας στο ΘΕΜΑ 104,6 καταρρίπτοντας τον ισχυρισμό ότι επιχειρείται πραξικόπημα επειδή οι δικαστές του Εφετείου βλέπουν ότι είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση.
Στην παρατήρηση ότι

Μάχες

Είναι το λιγότερο που χρειάζεται σε αυτή τη φάση η χώρα: ένα τοξικό κλίμα στη δημόσια ζωή που θα υπονομεύσει εκ των πραγμάτων κάθε προσπάθεια ανάταξης της οικονομίας. Είναι προφανές πως επιστροφή σε μια στοιχειώδη κανονικότητα δεν μπορεί να υπάρξει όταν ανάμεσα σε εκείνους που έχουν την ευθύνη της πολιτικής διεύθυνσης της χώρας, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, κυριαρχεί η πόλωση. Πως καμία ηρεμία δεν μπορεί να αποκατασταθεί σε περιβάλλον διχασμού.
Κι όμως. Οι κατήγοροι ετοιμάζονται να τραβήξουν το σχοινί στα άκρα με τους κατηγορουμένους να ακολουθούν εκόντες άκοντες. Ο λόγος είναι εμφανής:

Έπεσαν στην παγίδα τους!

Η προχτεσινή Ολομέλεια της Βουλής, χωρίς υπερβολές, ήταν το πρώτο κυβερνητικό Βατερλό μιας προεκλογικής περιόδου, που ατύπως την εγκαινίασε η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, από την ημέρα που διαβιβάστηκε συνωμοτικά στη Βουλή, η δικογραφία, για την πιο ιταμή πολιτική σκευωρία από συστάσεως του ελληνικού κράτους.
Ορισμένοι επιχειρούν ταύτιση της σκευωρίας αυτής με το εξίσου ατιμωτικό χρονικό του «Βρώμικου '89», όταν ο τότε πρόγονος του ΣΥΡΙΖΑ ο «Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου» συμμαχούσε με τον εκ παραδόσεως «ταξικό» αντίπαλό της ΝΔ, για ν’ ανατρέψει τον «ταξικό» σοσιαλδημοκρατικό σύμμαχο του ΠΑΣΟΚ.

Το αποτέλεσμα εκείνης της παρά φύσιν συνεύρεσης δύο ιδεολογικά ασύμβατων δυνάμεων χαρακτηρίστηκε, ως ανεπανάληπτη παγκόσμια πρωτοτυπία και νομοτελειακά κατέληξε στη θριαμβευτική επανεκλογή, στην πρωθυπουργία, του στόχου της τότε σκευωρίας, Ανδρέα Παπανδρέου.

Και για να κλείσει αυτή η αναδρομή στο

Οι επόμενες γενιές θα κουβαλάνε το «χρέος Τσίπρα»

Όποιος είχε απορία για το τι ακριβώς συμβαίνει στην γειτονιά μας, πρέπει αυτή να του λύθηκε έπειτα από την επίσκεψη του πρωθυπουργού της FYROM στο Βερολίνο. Η κα Merkel καλωσόρισε τον «Μακεδόνα Πρωθυπουργό». Έστειλε έτσι συστημένο γράμμα στην Αθήνα. Έτσι εξηγείται η βιασύνη του Αλέξη Τσίπρα και του Νίκου Κοτζιά. Έχουν συνέπεια οι άνθρωποι…
Όλα τα πράγματα έχουν την εξήγησή τους. Ο κ. Τσίπρας δεν αντέδρασε στην «πρόκληση Μerkel». Θεώρησε, προφανώς, αυτή την δήλωση απολύτως φυσιολογική. Αν δεν την θεωρούσε θα ακούγαμε δηλώσεις του τύπου «go home madam Merkel». Αλλά δεν είπε τέτοια πράγματα. Για την ακρίβεια, δεν είπε το παραμικρό.
Η μη αντίδραση του κ. Τσίπρα δημιουργεί εύλογα ερωτήματα. Υπάρχει, άραγε, κάποια συμφωνία; Κι αν ναι, πότε έγινε και μεταξύ ποίων; Τι ακριβώς περιλαμβάνει; Θα δώσουμε την συγκατάθεσή μας για το όνομα Μακεδονία. Την οποία δεν χρειάζονται, κατά πως μας λένε, αλλά από την άλλη μας

Καλημέρα από τον ΚΥΡ


Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018

«Γελά ο μωρός»

Ο Πιττακός ο Μυτιληναίος ήταν πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης της Μυτιλήνης. Έζησε περί τα μέσα του 7ου αιώνα π.Χ. και θεωρήθηκε - και δικαίως - ως ένας από τους επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας. Πολλές από τις εκφράσεις που είπε είναι ακόμη και σήμερα ενταγμένες στην ελληνική γλώσσα, ενώ ως σοφός θεωρείται ισάξιος του Θαλή του Μιλήσου, του Σόλωνα του Αθηναίου, του Περίανδρου του Κορίνθιου, του Χίλωνα του Λακεδαιμόνιου, του Κλεόβουλου του Ρόδιου και του Βία του Πριηνέως. Αυτός λοιπόν ο Πιττακός ο Μυτιληναίος έχει πει το αξεπέραστο, σε σχέση με την πολιτική και τους απασχολουμένους με αυτήν, «Αρχή άνδρα δείκνυσι»!
Το θυμήθηκα χθες παρακολουθώντας τη συζήτηση στη Βουλή για το σκάνδαλο της Novartis, και ειδικότερα το σκηνικό εκείνο όπου ο «πολλά βαρύς και όχι» υπουργός Πολάκης «ξεράθηκε» στα γέλια ακούγοντας έναν ηλικιωμένο άνθρωπο, ο οποίος πέρασε όλη του τη ζωή υπηρετώντας το δίκαιο, να δηλώνει με σπασμένη φωνή και δάκρυα στα μάτια αθώος των κατηγοριών ενός κουκουλοφόρου ότι χρηματίστηκε.
Στην κορυφαία του, ίσως, στιγμή, που ο

Μπαλαμούτι

Δεν θα μείνω στη χθεσινή συζήτηση. Θεωρώ τους αναγνώστες ευφυείς κι είμαι βέβαιος ότι έχουν βγάλει τα συμπεράσματά τους - τουλάχιστον όσοι είχαν το κουράγιο να παρακολουθήσουν...
Ούτε θα σταθώ στην πολύκροτη παρέμβαση της ΔΗΜΑΡ. Η οποία συγκάλεσε κοτζάμ Κεντρική Επιτροπή να αποφανθεί ότι η Novartis είναι «υπαρκτό σκάνδαλο» και να έλθουν «όλα στο φως» - μπαμ!
Θα περιοριστώ σε μια μόνο λέξη: μπαλαμούτι.
Σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη, το μπαλαμούτι είναι «η εξαπάτηση κατά την χαρτοπαιξία».
Υποθέτω ότι ο σεβαστός καθηγητής δεν θα είχε αντίρρηση να διευρύνουμε ελαφρώς την εφαρμογή του όρου.
Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσει κανείς μια παράταξη, τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που ξεκίνησαν την καριέρα τους κατηγορώντας τους πάντες για τα πάντα και μετά από τρία χρόνια εξουσίας ούτε απέδειξαν τίποτα για κανέναν ούτε

Δημοκρατία - ΣΥΡΙΖΑ 1-0

Όταν αναλαμβάνουν τη διακυβέρνηση μιας χώρας απολογητές δικτατοριών και θαυμαστές δικτατόρων, η επίθεση στη Δημοκρατία είναι δεδομένη. Και δεν θα γίνει μόνο με τρόπους που θα ενθουσιάσουν τους αντιδημοκράτες οπαδούς, αλλά και με τρόπους που θα παρασύρουν και κάποιους πιο αφελείς συνανθρώπους. Θα γίνει με τη μιχαλολιάκεια επίκληση των χεριών που μπορεί να σηκώνονται για να χτυπήσουν, αλλά είναι «καθαρά χέρια», θα γίνει με την προσπάθεια να εμπεδωθεί το «όλοι ίδιοι είναι» και το «όλοι τα παίρνουν» και θα γίνει τόσο μαζικά, ώστε να φοβηθούν ακόμα και αυτοί που υπηρέτησαν τη Δημοκρατία δεχόμενοι να γίνουν υπηρεσιακοί πρωθυπουργοί και υπουργοί. Μέχρι να μπει στο πίσω μέρος κάθε κεφαλιού ότι, αν δεν έχεις την ψυχοσύνθεση και τη συμπεριφορά παραβατικού, αν είσαι άνθρωπος που δεν θέλεις να μπλέκεις με δικαστήρια, καλό είναι να μην μπλέκεσαι ούτε με την πολιτική.    
Η επίθεση του ΣΥΡΙΖΑ στη Δημοκρατία δεν ξεκίνησε χτες στη Βουλή. Έχει ξεκινήσει πολύ πριν στις πλατείες και

Άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου

Τίποτε καλό δεν προοιωνίζονται τα όσα διημείφθησαν στη συζήτηση της Βουλής για το περιώνυμο σκάνδαλο Novartis. 

Τόση θρασύτητα, μικρότητα και μισαλλοδοξία, τέτοια κακεντρέχεια, χυδαιότητα και πολιτική εμπάθεια δεν έχει γνωρίσει ο τόπος ούτε στα πιο μαύρα χρόνια του εμφυλιοπολεμικού διχασμού.
Όσο και αν ψάξει κανείς στα κοινοβουλευτικά χρονικά της χώρας δεν πρόκειται να βρει ανάλογο προηγούμενο. Παρόλο που και άλλες φορές στο παρελθόν οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου συγκρούονταν για πραγματικά ή υποτιθέμενα σκάνδαλα,τα οποία σημάδεψαν τη σύγχρονη πολιτική ιστορία, στις σκληρές αντιμαχίες τηρούνταν ορισμένοι στοιχειώδεις κανόνες θεσμικής ευπρέπειας.
Το σκάνδαλο Κοσκωτά, οι υποκλοπές, τα εξοπλιστικά, η πώληση της ΑΓΕΤ Ηρακλής, το Βατοπαίδι, η λίστα Λαγκάρντ και

Σα στο σπίτι σας αγαπητή Τασία

Για δύο πράγματα μόνο θυμάμαι να με μαλώνει από παιδάκι ο πατέρας μου. Απαιτούσε, πρώτον, να μη βρίζω και, δεύτερον, να μην κάνω θόρυβο την ώρα που μασάω το φαγητό μου. Γι’ αυτό το τελευταίο μάλιστα έφαγα και το μόνο χαστούκι που θυμάμαι απ’ τα χέρια του. Εκανε λοιπόν να φύγει το σημάδι κάνα διήμερο κι έκτοτε έμαθα να κρατάω στο τραπέζι τα ντεσιμπέλ χαμηλά, όπως αρμόζει σε μια κυρία. Στόχος επετεύχθη δηλαδή κι ας μη σταθούμε στο ξύλο ως παιδαγωγική προσέγγιση… μιαν άλλη φορά ίσως.
Αυτά με το φαΐ, γιατί με το βρισίδι, οφείλω να παραδεχθώ ενώπιόν σας πως τα αποτελέσματα δεν ήσαν το ίδιο ικανοποιητικά. Εμαθα δηλαδή να μη βρίζω γενικώς, αλλά συνέχισα να βρίζω… ειδικώς. Κι έτσι, όπως κάνουμε οι περισσότεροι φαντάζομαι, τα «γαλλικά» μου τα σερβίρω:

Όταν ο Ερντογάν αλώνιζε στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ, οι πολιτικοί παρήγαγαν μίσος στη Βουλή

Θα αποφύγω να χαρακτηρίσω το θέαμα αποκρουστικό, διότι σέβομαι απόλυτα τους κανόνες της Δημοκρατίας. Της Δημοκρατίας που αποδέχεται και αυτούς που στοχεύουν να την καταλύσουν, όπως είναι οι υποστηρικτές των ναζί της Χρυσής Αυγής που χθες εμφανίστηκαν ως τιμητές των πάντων…
Όσοι είχαμε την υπομονή να παρακολουθήσουμε το μεγαλύτερο μέρος της συνεδρίασης κυριαρχηθήκαμε από θλίψη για το επίπεδο του πολιτικού προσωπικού της Ελλάδας.
Δεν θα εξετάσω τους λόγους της χθεσινής συνεδρίασης που κατέληξε να αποφασίσει να οδηγήσει σε εξεταστική δέκα πολιτικούς, διότι δεν είμαι ούτε δικαστής, ούτε εισαγγελέας. Για τα θέματα αυτά αποφασίζει η αδέκαστη Ελληνική Δικαιοσύνη, η οποία χθες κατηγορήθηκε με βαρύτατους χαρακτηρισμούς από βουλευτές των μεγάλων κομμάτων, μέσα στο «Ναό της Δημοκρατίας».
  • Σκεφτόμουν ότι την ίδια στιγμή που

Δύο κόσμοι

Χθες στη Βουλή αντιπαρατέθηκαν δύο κόσμοι. Ένας κόσμος με ισχυρή επιχειρηματολογία και ένας ενδεής επιχειρημάτων. Ένας κόσμος που υπερασπίστηκε με δομημένο και καίριο λόγο τον βίο και την πολιτεία του και ένας που εκτόξευσε κατηγορίες με κούφια λόγια και άσκοπα συνθήματα. Ένας κόσμος που όταν χρειάστηκε ανέλαβε ευθύνες, πολλές φορές μεγαλύτερες από αυτές που του αναλογούσαν, κι ένας που απέναντι στη φθορά των κυβερνητικών του ευθυνών επιστράτευσε κουκούλες. Ένας που δεν φοβήθηκε τη λάσπη κι ένας που την πέταξε υπό το κράτος του πανικού.
Το σχήμα είναι ασφαλώς μανιχαϊστικό. Έχει όμως τη σημασία του. Γιατί δεν φώτισε μόνο κάτι που καταγγέλθηκε ως σκευωρία - τη μεγαλύτερη και προχειρότερη σκευωρία της Μεταπολίτευσης, όπως ειπώθηκε. Παράλληλα ανέδειξε το βασικό πολιτικό πρόβλημα της κρίσης:

Ας τους τελειώσουμε πριν μας τελειώσουν όλους

Οι μάσκες έπεσαν και η κυβέρνηση έπεσε στην παγίδα που έστησε και η ίδια. Από χθες και στο εξής κανένα σενάριο περί συνεργασιών με τον ΣΥΡΙΖΑ ή περί ξεκαθαρίσματος λογαριασμών με το παλιό πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να ισχύσει.
Όσα ακούστηκαν χθες στη Βουλή συνοψίζονται σε μερικές φράσεις που είπαν κάποιοι από τους εμπλεκόμενους.
Η πρώτη ανήκει στον Λοβέρδο: «Μου είναι δύσκολο να αποδεχτώ πως ο πρωθυπουργός με πρακτικές αρχισυμμορίτη έστησε αυτή τη σκευωρία».
Η δεύτερη ανήκει στον Αντώνη Σαμαρά: «Η κυβέρνηση Τσίπρα θα λογοδοτήσει για τη ζημιά που έκανε στον ελληνικό λαό.
Και η τρίτη ειπώθηκε από τον Γιάννη Στουρνάρα και ανήκει στον Εμίλ Ζολά:«Εάν αποκρύψεις την αλήθεια και τη θάψεις κάτω από το χώμα, θα μεγαλώσει και θα μαζέψει τόση δύναμη μέσα της, που την ημέρα που θα εκραγεί θα τινάξει τα πάντα στο διάβα της».
Αυτά μόνο τα λεγόμενα απλά οδήγησαν στην κατάρρευση του κατηγορητηρίου και ανέδειξαν τη σκευωρία. Με επιχειρήματα οι εμπλεκόμενοι απάντησαν στη

Η Πελασγία από ψηλά