Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Κρεσέντο λαϊκισμού

Αν το δεις αποστασιοποιημένα, είναι σχετικά αστείο. Η λούμπεν διάσταση της πολιτικής. Ο κ. Πολάκης, ζώθηκε και πάλι τα φυσεκλίκια στο τουίτερ και τα έβαλε... αλήθεια με ποιους; Ποιους θεωρεί "γκεσταμπίτες", "μενουμεευρώπηδες" και "βαστασοιμπλέδες", όπως χαρακτηριστικά αναφέρει. Θα είχε ενδιαφέρον και κοινωνιολογικά και από πλευράς άλλης επιστήμης, "συνιστώσας" εκείνης που έχει σπουδάσει...
Δεν ξέρω ακριβώς, τι να σας πω... Το όλον ζήτημα είναι μάλλον θολό... Δεν είναι εύκολο να ερμηνευτούν απόλυτα ορισμένα μυαλά. Και δεν χρειάζεται άλλωστε. Τι συμβολή θα είχε στην προώθηση της πολιτικής αλλά και για τη χώρα να μπορούσε να ερμηνευθεί ο τρόπος σκέψης ορισμένων περίεργων ανθρώπων;  
Από όποια πολιτική πλευρά και αν προέρχονται. Άνευ σημασίας είναι. Το αναφέρουμε μόνο επειδή πρόκειται για υπουργό. Θα πείτε ο μόνος είναι; Δυστυχώς, όχι φυσικά. Και στο
παρελθόν υπήρξαν υπουργοί που είχαν αναλάβει τον ρόλο να λαϊκίζουν και να στέλνουν την μπάλα στην εξέδρα του εσωκομματικού θυμικού. Κάποιοι πάντως το έκαναν πιο... χαριτωμένα. Χαρακτηριστική περίπτωση ο μακαρίτης ο Βαγγέλης ο Γιαννόπουλος. Που αρεσκόταν να πετάει την μπάλα στην εξέδρα όπως επιχειρεί σήμερα ο κ. Πολάκης. Μόνο που σε σύγκριση με τις τότε καταστάσεις, γενικότερα, σήμερα μιλάμε για κακέκτυπα.  
Όχι τίποτε άλλο, απλά για να καταλάβουμε και αν εννοεί ότι όσοι υποστηρίζουν την παραμονή στην Ευρωζώνη είναι ταυτόχρονα και "γκεσταμπίτες"... Γιατί κάπου μέσα στην υπερχείλιση της μαγκιάς, έχει χαθεί η μπάλα από το κρεσέντο της διχαστικής γλώσσας. Γιατί αν ισχύει αυτό, τότε και ο ίδιος ο κ. Τσίπρας που δηλώνει υπέρμαχος της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας, είναι υπό μία έννοια στο στόχαστρο του αναπληρωτή υπουργού υγείας. Εκτός και αν ο κ. Πολάκης έχει φτάσει στο άλλο άκρο. Να θεωρεί εαυτόν και την κυβέρνησή του ως θεματοφύλακες της παραμονής της Ελλάδας στο ευρώ και οι... απέναντι, εκείνους που θεωρητικά είναι οι... "μενουμεευρώπηδες" να αποτελούν στο μυαλό του εκείνους που θέλουν να αποτύχει η συμφωνία... Μήπως πάντως να ασχοληθεί λίγο ο υπουργός και με τα προαπαιτούμενα του υπουργείου του που ακόμα εκκρεμούν για να κλείσει – μαζί με άλλα βέβαια προαπαιτούμενα πιο σοβαρά – η αξιολόγηση; Γιατί οι καθυστερήσεις δεν οφείλονται τόσο στους "γκεσταμπίτες", αν υπάρχουν, αλλά στο ότι δεν έχουν κάνει καλά τη δουλειά τους τα κυβερνητικά στελέχη...
Α, και παρεμπιπτόντως, μη θεωρηθεί ότι αναφέρομαι στον κ. Πολάκη επειδή υπάρχει σε εξέλιξη η εξεταστική για την υγεία... Γιατί το συνηθίζουν οι Συριζαίοι να στρέφουν αλλού την προσοχή και να απαξιώνουν την κριτική όταν τους ασκείται. Έχουμε δει και έχουμε ακούσει πολλά... Κάθε άλλο. Προσωπικά μάλιστα πιστεύω ότι όπου υπάρχει ενδεχόμενη ζημιά για το ελληνικό δημόσιο το μαχαίρι πρέπει να φτάνει στο κόκκαλο. Αν υπάρχουν βέβαια στοιχεία. Όχι πολιτικολογίες για να μένουν οι εντυπώσεις... Και όχι μόνο στην υγεία αλλά και σε κάθε άλλη μορφή άσκηση κυβερνητικού έργου. 
Άλλωστε, στο τέλος, πρόθεσή μου δεν είναι να σχολιάσω τον κ. Πολάκη. Όχι. Τον κ. Τσίπρα σχολιάζω αναφερόμενος στον υπουργό του. Το δικό του αριστερό προφίλ κονιορτοποιείται από τις δράσεις και τα λόγια υπουργών του. Και δεν είναι μόνο οι "μαγκιές" μέσω του τουίτερ, αλλά και άλλες δράσεις όπως για παράδειγμα ο πρόσφατος εορτασμός Καμμένου – Πολάκη. Αν πράγματι θεωρεί ο κ. Τσίπρας ότι η συνταύτιση των δύο, όχι σε επίπεδο "αναγκαίας" συνεργασίας προς όφελος της κυβερνησιμότητας, αλλά η πολιτισμική - εορταστική συνταύτιση, αποτελεί διδαχή "αριστεροσύνης" από κάποιον που επιδιώκει λαϊκίζοντας να την επιβάλλει, τότε είναι άξιος της μοίρας του. Εκτός και αν έχει πάρει μέσα του την απόφαση να αποστασιοποιηθεί εντελώς από όσα "ιδανικά" θα έπρεπε να εκφράζει η αριστερή σκέψη και να κρατήσει μόνο τη σταλινικού τύπου επιβολή εξουσίας...
Όσο για τον κ. Πολάκη, είναι βέβαιο ότι αν βρίσκονταν ακόμα ανάμεσά μας, εν ζωή, εμβληματικές φυσιογνωμίες και σπουδαίες προσωπικότητες που ανέδειξε η ελληνική αριστερά, θα είχε από καιρό προκαλέσει τη δυσαρέσκειά τους ή και την οργή τους... Τώρα μάλλον αρκούνται στο... τρίξιμο των κοκάλων τους... 

Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου -capital.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η Πελασγία από ψηλά