Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Ο Γιάνης Βαρουφάκης θα αποτελεί το πιο ισχυρό επιχείρημα εις βάρος του Αλέξη Τσίπρα. Για πάντα.


Ας είμαστε ειλικρινείς και κάπως δίκαιοι. Αν κανείς εξαιρέσει το πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης Τσίπρα, η σημερινή κυβέρνηση δεν διαφέρει φοβερά από τις μέτριες κυβερνήσεις της κρίσης που κλήθηκαν να διαχειριστούν τα Μνημόνια.
Μπορεί πράγματα οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να πουλάνε λίγη παραπάνω τρέλα από τις προηγούμενες κοινοβουλευτικές ομάδες του «ΝΑΙ σε όλα» αλλά εντάξει, δεν ήταν και ενθουσιασμένοι με τα Μνημόνια και οι...προκάτοχοι τους. Ο Τσίπρας δεν είναι ο πρώτος πρωθυπουργός που μας ζητάει να του αναγνωρίσουμε ότι διαφωνεί αλλά εφαρμόζει τα μέτρα λιτότητας -ελπίζω τουλάχιστον να είναι ο τελευταίος.
Υπάρχει όμως ένα μεγάλο πρόβλημα, το οποίο μεγαλώνει ακόμα περισσότερο με τις αποκαλύψεις του τελευταίου καιρού. Το πρόβλημα είναι ότι μοιάζει σχεδόν αδύνατο να εξαιρέσει κανείς το πρώτο εξάμηνο του 2015 από την αξιολόγηση της εποχής Τσίπρα -κι όχι μόνο γιατί το κόστος που κλήθηκε να πληρώσει η χώρα ήταν τεράστιο.

Το πρόβλημα είναι ότι

γνωρίζουμε πλέον σχεδόν με βεβαιότητα ότι εκείνους τους μήνες τις τύχες της χώρας διαχειρίστηκαν άνθρωποι, τους οποίους θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει ανισόρροπους, χωρίς να κατηγορηθεί ότι παραβιάζει τους κανόνες της πολιτικής ορθότητας.
Ακόμα κι αν δεχθούμε ότι όλα όσα αναφέρονται στο βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη είναι αναληθή, μόνο και μόνο ότι ο Τσίπρας ανέθεσε τα ηνία της οικονομικής πολιτικής χώρας σε έναν τέτοιο τύπο με τέτοιες φαεινές ιδέες φανερώνει πολλά για την αντιληπτική ικανότητα του. Ο Βαρουφάκης ήταν πάντα ένας γραφικός, ψευτο-αιρετικός θαμώνας των πολιτικών καφενείων αλλά μόνο ο Τσίπρας θαμπώθηκε τόσο από την πραμάτεια του.

Ενδεικτικό της πολιτικής σχιζοφρένειας που χαρακτηρίζει τον Βαρουφάκη είναι ότι έγραψε ένα βιβλίο, ελπίζοντας στη δικαίωση του, στο οποίο ομολογεί(!) ότι κόντρα σε κάθε δεοντολογία, ηχογραφούσε τους πάντες και τα πάντα, γνωρίζοντας ήδη από τότε ότι θα έρθει μια μέρα που θα χρειαστεί ντοκουμέντα για να τους «ξεμπροστιάσει». Ο Βαρουφάκης μας λέει ότι ήταν όλοι ηλίθιοι και άσχετοι, ελπίζοντας σε τι; Στο να τον συγχαρούμε ότι πίστεψε ότι με αυτούς θα ανάγκαζε τη Μέρκελ να κάνει πίσω;

To ότι ο Αλέξης Τσίπρας πίστεψε, επένδυσε και ανέχθηκε για τόσο καιρό αυτό τον άνθρωπο, ο οποίος ουδέποτε λογάριασε το εθνικό συμφέρον μπροστά στην ανάγκη τροφοδότησης του προσωπικού μύθου του, είναι εθνικά ασυγχώρητο και θέτει περιορισμούς στο πεδίο πιθανής συνεννόησης μαζί του. Για πάντα. 

 http://www.parapolitiki.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η Πελασγία από ψηλά