Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2016

Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ, δεν γίνεται

Πάει καιρός τώρα που τα κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης ΠΑΣΟΚ και ΠΟΤΑΜΙ, ακολουθούν μια αμφίθυμη στάση απέναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (και ΑΝΕΛ).
Τη μια στιγμή τους βλέπουμε να κατακεραυνώνουν την κυβέρνηση για πράξεις, ή, παραλείψεις της και την άλλη (κάποιες φορές και την ίδια ημέρα), ακούμε δηλώσεις που δείχνουν προσπάθεια συναίνεσης, ή, ακόμα και ενδεχόμενη συμμετοχή τους σε συγκυβέρνηση. Ανάλογες κινήσεις έχουμε δει και από τον κ. Λεβέντη.
Και ενώ οι φιλοφρονήσεις πάνε και έρχονται, όταν έρχεται το δια ταύτα κανείς δεν βάζει το χέρι του στη φωτιά. Κανείς δεν αποφασίζει να στηρίξει ανοιχτά, ή να συμμετάσχει σε μια συγκυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Τι είναι αυτό άραγε, που κάνει τους αρχηγούς αυτών των
κομμάτων να παραμένουν σε ένα συνεχές φλερτ, αλλά να διστάζουν να κάνουν το βήμα του γάμου; Δεν εμπιστεύονται τον Τσίπρα, ή, μήπως φοβούνται την επιπλέον συρρίκνωση των ήδη μικρών ποσοστών τους σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο συγκυβέρνησης;
Ό,τι και να ‘ναι, αυτή η στάση δείχνει μικρότητα και κόμπλεξ κατωτερότητας. Ο ρόλος των κομμάτων της ελάσσονος αντιπολίτευσης, δεν ήταν, ούτε είναι, να παριστάνουν τις ουρές των «μεγάλων» κομμάτων. Έχουν την δική τους υπόσταση και τον δικό τους ρόλο που είναι εξίσου σημαντικός με αυτόν του κόμματος που έχει την κυβερνητική πλειοψηφία, όσο και με αυτού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Επίσης, το πολιτικό τους βάρος (όπως και των δύο μεγάλων κομμάτων) δεν είναι συνάρτηση των εκλογικών τους ποσοστών, μεταβάλλεται αυξομειούμενο από τη συνέπεια του λόγου και της στάσης τους.
Hide extended post
Υπό αυτή την έννοια, αν θέλουν να βοηθήσουν τα κόμματά τους και κατ’ επέκταση την πορεία της χώρας, τα κόμματα ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και η ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ, οφείλουν να έχουν σαφή, ξεκάθαρη θέση. Αυτή η καιροσκοπική πολιτική που θέλει να κοιτώ προς όλες τις κατευθύνσεις και να κινούμαι ανάλογα κάθε φορά με το πώς με βολεύει δεν βοηθά κανέναν, ούτε τη χώρα και πολύ περισσότερο ούτε τα ίδια τα κόμματά τους. Απεναντίας δείχνει κόμπλεξ κατωτερότητας, αμηχανία και ανάγκη επιβίωσης.
Δεν αντιλαμβάνονται πως δεν μπορεί ένα κόμμα και ένας πολιτικός να εκπέμπει αμηχανία, ή, να κάνει κινήσεις τακτικής, διαφορετικές κάθε φορά, οδηγούμενος από την ανάγκη του για προσωπική επιβίωση. Αν θέλουν να βολοδέρνουν ανάλογα με το που φυσάει ο άνεμος, δικαίωμά τους, αυτών και του κομματικού τους ακροατηρίου.
Όμως, όσον αφορά τα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει η χώρα είναι πολλά και σε αυτά δεν υπάρχει χρόνος, ούτε για μικροκομματικές σκοπιμότητες, ούτε για ψυχοθεραπεία. Οι καιροί και, όσο και να φαίνεται παράξενο, οι πολίτες, απαιτούν πολιτικούς και κόμματα με σαφείς θέσεις και λύσεις, άσχετα αν διαφωνούμε, ή όχι με αυτές.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει διανύσει ικανό χρόνο στην διακυβέρνηση της χώρας και έχει δείξει δείγματα γραφής. Εάν το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ θεωρούν πως ο ΣΥΡΙΖΑ διανύει πορεία προς τη σοσιαλδημοκρατία και πως μιας συνεργασία μαζί του θα ήταν ωφέλιμη για τον τόπο και δευτερευόντως για το κόμμα τους και τους ίδιους, ιδού η Ρόδος… Εάν πάλι θεωρούν πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα που πάνω απ’ όλα βάζει την κομματική του επιβίωση, ζημιώνοντας τον τόπο, ας κάνουν σαφείς τις αποστάσεις τους και τις θέσεις τους.
Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ, δεν γίνεται.

Το Ζιζάνιο-Το παρατηρητήριο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η Πελασγία από ψηλά