Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

Ποιος φοβάται τις εκλογές;

Αναρωτιέμαι τι είναι πιο επικίνδυνο για τη χώρα. Ένας προεκλογικός μήνας ή μια κυβέρνηση που σέρνεται από μήνα σε μήνα;
Τι είναι πιο χρήσιμο. Μια κυβέρνηση που έχει εξαντλήσει τις αντοχές της ή μια νέα κυβέρνηση με ισχυρό πολιτικό κεφάλαιο;
Τι συμφέρει περισσότερο. Μια κυβέρνηση που διαπραγματεύεται προσπαθώντας να κρατηθεί στην εξουσία ή μια κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή;
Τα ερωτήματα είναι ρητορικά διότι οι απαντήσεις είναι αυτονόητες.
Ποιος λοιπόν μπορεί να μη θέλει εκλογές; Μόνο εκείνος που φοβάται ότι θα τις χάσει. Λυπάμαι, αλλά άλλο επιχείρημα εναντίον των εκλογών δεν υπάρχει.
Μια καταστροφική διαχείριση του χρόνου έφερε πάλι την κυβέρνηση με την πλάτη στον τοίχο και χωρίς χρόνο στη διάθεσή της. 

Όταν ένα λάθος επαναλαμβάνεται τότε δεν είναι λάθος. Είναι επιλογή.  

Ευλόγως το δίλημμα κατέληξε «μέτρα ή εκλογές». Το πιθανότερο είναι ότι η κυβέρνηση θα πάρει τα μέτρα και δεν θα γλιτώσει τις εκλογές. Απλώς όσο καθυστερεί, είναι χειρότερα. Για τη χώρα με τα μέτρα και για την ίδια στις εκλογές.
Ήδη το κατηγορηματικό «ούτε ένα ευρώ!» του Πρωθυπουργού εξελίχθηκε σε «χωρίς υποχώρηση σε θέματα αρχών».
Ποιες είναι οι αρχές από τις οποίες δεν θα υποχωρήσει ο Πρωθυπουργός; Αυτός ξέρει, διότι αυτός θα τις ορίσει - εκ των υστέρων... Ενδεχομένως τα ανθρώπινα δικαιώματα, η παγκόσμια ειρήνη και η κλιματική αλλαγή.

«Αυτές είναι οι αρχές μου. Αλλά, αν δεν σας αρέσουν, δεν πειράζει. Έχω και άλλες!»
έλεγε ο Μαρξο Γκράουτσο Μαρξ...

Η δυσκολία της κυβέρνησης δεν βρίσκεται στην επιλογή. Τηρουμένων των αναλογιών, το καλοκαίρι του 2015 είχε βρεθεί σε χειρότερη θέση. Είναι ότι δεν έχει πλέον πολιτικό κεφάλαιο να επενδύσει στη σύγκρουση ή στην υποταγή.
Η αναθέρμανση της συζήτησης για τη δραχμή είναι περισσότερο ένδειξη αλαφιασμού παρά δήλωση προθέσεων.
Βλέπουν τον ευρωσκεπτικισμό να ανεβαίνει και ψάχνονται. «Μήπως να πάμε με αυτούς να γλιτώσουμε;». 
Προφανώς επιλογή δεν υπάρχει. Μία μετά την άλλη κόπηκαν οι οδοί διαφυγής.

Χωρίς αφήγημα, χωρίς συμμάχους και χωρίς πολιτικό κεφάλαιο, ούτε η απόδραση αποτελεί επιλογή. Το φθινόπωρο μπορούσαν να περάσουν το 20%. Τώρα το ποσοστό τους δύσκολα θα γράψει δύο μπροστά.  
Μόνο γι' αυτό φοβούνται τις εκλογές. Αν θα τις αποφύγουν, είναι μια άλλη υπόθεση.
Γ. Πρετεντέρης-ΤΟ ΒΗΜΑ

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Αρχιλαμόγιο πρετεντέρη,δέ σού φτάνανε οι φάπες πού έφαγες στό Κολωνάκι,δέ σού φτάνει πού σού βάλανε τό πούρο
πιό βαθειά στό στόμα,δέν γνωρίζεις ινστρούχτορα τής πλάκας,ότι τίς εκλογές τίς φοβούνται ΜΟΝΟΝ οι γερμανοί,
όχι μόνον στήν Ελλάδα,αλλά καί σέ όλη τήν Ευρώπη....????????

Ανώνυμος είπε...

12:11
ΑΡΕΣ ΜΑΡΕΣ ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΕΣ
ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ (ΞΕΡΕΙΣ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΟΤΑΝ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΑΠΙΖΕΙ)ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΞΑΝΑΞ ΘΑ ΣΟΥ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΝ.

Ανώνυμος είπε...

Η απώλεια ψυχραιμίας είναι ένδειξη αδυναμίας.

Η Πελασγία από ψηλά