Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

Μπορούσαμε να αποφύγουμε το 1ο Μνημόνιο;

Το ερώτημα του τίτλου επανέρχεται στο δημόσιο διάλογο ακόμα και επτά χρόνια μετά την είσοδο της Ελλάδας στα Μνημόνια. Διότι, λέγοντας πως ο Γιώργος Παπανδρέου μάς έβαλε στα Μνημόνια σημαίνει ότι με ένα άλλο πρόσωπο, μια άλλη κυβέρνηση, μια άλλη πολιτική θα ήταν δυνατό να αποφευχθεί ο αποκλεισμός μας από τις αγορές και η ένταξή μας στα Μνημόνια. Κανονικά το ερώτημα χρειάζεται μια εικόνα (διάγραμμα Ι, στοιχεία Eurostat εδώ) και λίγες σειρές για να απαντηθεί.

Xreos-AEP
Η Ισπανία το 2007 είχε λόγο χρέους προς ΑΕΠ 36% και εκτινάχτηκε σε 86% του ΑΕΠ το 2012.
Η Πορτογαλία το 2007 είχε λόγο χρέους προς ΑΕΠ 68% και εκτινάχτηκε σε 126% του ΑΕΠ το 2012.
Η Ελλάδα το 2007 είχε λόγο χρέους προς ΑΕΠ 103%. Πού θα έφτανε το 2012;
Ακόμη και με τους πιο επιεικείς υπολογισμούς θα έφτανε στο 160%, άρα η Ελλάδα θα έπρεπε να καταβάλει για τόκους το 7,5% του ΑΕΠ ετησίως. Ποιος θα δάνειζε τη χώρα με αυτά τα δεδομένα; Κανείς! Οι αγορές θα είχαν κλείσει για την Ελλάδα πολύ νωρίτερα (όπερ και εγένετο).

Πιο αναλυτικά:

Για να απαντηθεί το ερώτημα του τίτλου, πρέπει πρώτα να διευκρινίσουμε τι, ακριβώς, θα μπορούσε να αποφευχθεί με μια άλλη πολιτική.
1. Η μεγάλη δημοσιονομική προσαρμογή;
2. Η μεγάλη ύφεση;
3. Η μεγάλη περικοπή συντάξεων;
4. Το κλείσιμο των αγορών και, άρα, η δανειοδότηση από τους εταίρους;
Δεδομένων των θεμελιωδών της ελληνικής οικονομίας, όπως είχαν διαμορφωθεί λίγο πριν το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης (Σεπτέμβριος 2008), τίποτα από τα παραπάνω δεν μπορούσαμε να αποφύγουμε.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι κυβερνήσεις της κρίσης έκαναν λάθη, άλλοτε πράττοντας άλλοτε καθυστερώντας. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η χώρα δεν διέθετε -ακόμη δεν διαθέτει- σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης. Εξίσου αναμφίβολο είναι πως με καλύτερη διαχείριση από τις κυβερνήσεις και πιο υπεύθυνη στάση από τις αντιπολιτεύσεις, θα κερδίζαμε ηπιότερη -αλλά όχι ήπια- ύφεση, μικρότερη διάρκεια της κρίσης, γρηγορότερη επιστροφή στην κανονικότητα και έξοδο από τα Μνημόνια.
Προφανώς, βέβαια, αν η χώρα (πολιτικό προσωπικό, κρατική μηχανή, δημόσια διοίκηση, κοινή γνώμη), ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει την κρίση με το βέλτιστο τρόπο, μάλλον δεν θα είχε καν βρεθεί στη δεινή θέση το 2009.
Ας υποθέσουμε, όμως, ότι από 1ης Ιανουαρίου 2010 κάναμε όλα όσα έπρεπε, με τον τρόπο ακριβώς που έπρεπε. Τι θα μπορούσαμε να αποφύγουμε;
1. Όχι τη δημοσιονομική προσαρμογή! Διότι είχαμε πρωτογενές έλλειμμα 10% που έπρεπε να μηδενιστεί σταδιακά. Άλλωστε, όλοι οι σοβαροί πολιτικοί και οικονομολόγοι που κατά καιρούς εκτίμησαν ότι υπήρχε δυνατότητα αποφυγής των μνημονίων, τη συναρτούν με πολύ αυστηρή πολιτική δημοσιονομικής προσαρμογής και περικοπής δαπανών, εκπορευόμενη από τις ελληνικές κυβερνήσεις και όχι την τρόικα.
2. Ούτε τις μεγάλες περικοπές συντάξεων μπορούσαμε να αποφύγουμε. Η κρίση ανέδειξε τον απόλυτο παραλογισμό του συνταξιοδοτικού. Ακόμη και μετά από τόσες περικοπές, η συνταξιοδοτική δαπάνη παραμένει πρόβλημα. Όχι, πάντως, πρόσφατο πρόβλημα. Είναι παλιό. Κι όχι μόνο δεν αφήσαμε τον Τάσο Γιαννίτση να το λύσει το 2001 αλλά, αντιθέτως, τα επόμενα χρόνια επιλέξαμε να το διογκώσουμε προσφέροντας μεγάλες αυξήσεις στις ήδη υψηλές συντάξεις.
3. Ούτε τη μεγάλη ύφεση μπορούσαμε να αποφύγουμε. Όπως φαίνεται στο διάγραμμα Ι, η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε πολύ γρηγορότερα από την ιταλική και την πορτογαλική στα πρώτα χρόνια του ευρώ (Πηγή Eurostat εδώ). Όμως η ανάπτυξή μας δεν ήταν αποτέλεσμα αποδοτικότερου παραγωγικού μοντέλου. Ήταν αποτέλεσμα της τόνωσης της εσωτερικής ζήτησης μέσω μεγάλης αύξησης του δημόσιου και ιδιωτικού δανεισμού. Ήταν μια δανειακή «φούσκα», η οποία, με αφορμή την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, έσκασε και η οικονομία προσγειώθηκε απότομα.
exelixi_Aep_2000-2013
4. Για να απαντήσουμε αν η Ελλάδα μπορούσε να αποφύγει το κλείσιμο των αγορών, ας θυμηθούμε το διεθνές πλαίσιο της εποχής.
•Μετά τη χρεοκοπία της Lehman, ο πανικός στις διεθνείς αγορές οδήγησε όλους σε αναζήτηση τρόπων μείωσης του ρίσκου στα χαρτοφυλάκιά τους. Αρχικά το πρόβλημα εκδηλώθηκε στο ιδιωτικό χρέος και δημιουργήθηκε μεγάλη κρίση στον χρηματοπιστωτικό τομέα και την οικονομία. Οι κυβερνήσεις έσπευσαν να διασώσουν το τραπεζικό σύστημα για να αποτρέψουν τη συστημική κρίση.
•Με τη διάσωση των τραπεζών και τη μετατροπή του ιδιωτικού χρέους σε δημόσιο, η μετάσταση του ρίσκου και στο κρατικό χρέος ήταν γεγονός (Πίνακας Ι). Οι αγορές εκτός από προβληματικές τράπεζες άρχισαν τώρα να αποστρέφονται και τις προβληματικές χώρες. Σ’ αυτό το πλαίσιο αναδείχθηκε και το ρίσκο που έφεραν τα ομόλογα κάποιων κρατών της ευρωζώνης. Τότε προέκυψε με δριμύτητα μια ανησυχητική ιδέα: «τα κράτη της ευρωζώνης δανείζονται ωσάν η ευρωζώνη να είναι μία χώρα αλλά καμία χώρα δεν εγγυάται το χρέος της άλλης». Το ερώτημα πώς θα αντιδράσει η Ευρωζώνη, όταν κάποιο μέλος της περιέλθει σε δυσκολία δανεισμού, δημιούργησε το νέο πεδίο ανησυχίας στις αγορές. Αναπόφευκτο ήταν και το ερώτημα και το επόμενο στάδιο, ότι οι αγορές θα δοκίμαζαν την αντίδραση της Ευρώπης. Και ο προφανής, ο αδύναμος κρίκος της Ευρωζώνης ήταν η Ελλάδα. Κι αυτό ήταν αδύνατον να αντιστραφεί το 2010 από οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση.
Auxisi_Kratikou_Xreous
Πίνακας Ι: Η αύξηση του κρατικού χρέους στην Ευρώπη (2007-2012)
Πιστεύω λοιπόν πως η πορεία της Ελλάδας εκτός αγορών το 2010 ήταν αναγκαστική και μονόδρομος. Το μόνο που θα μπορούσε, ίσως, να την ανακόψει θα ήταν μια δήλωση του Ζαν Κλοντ Τρισέ «πως θα κάνει ό,τι χρειαστεί για τη διάσωση του ευρώ». Αλλά αυτή η δήλωση ήρθε μόλις στις 25/7/2012 από τον Μάριο Ντράγκι (εδώ), αφού ήδη είχαν τεθεί εκτός αγορών τρεις χώρες της Ευρωζώνης.
Σέβομαι, ωστόσο, βαθύτατα ανθρώπους που διατυπώνουν την άποψη πως θα μπορούσαμε, με διαφορετικούς χειρισμούς, να αποφύγουμε το κλείσιμο των αγορών και την επακόλουθη εξάρτηση της χώρας από θεσμικά δάνεια με συγκεκριμένες δεσμεύσεις έναντι των πιστωτών.
Γι’ αυτό θα εξετάσω την πορεία της χώρας και του χρέους σε ένα ιδανικό σενάριο, κατά το οποίο μια ιδανική ελληνική κυβέρνηση αναλαμβάνει την 1/1/2010 μια τιτάνια, υπεύθυνη δημοσιονομική πολιτική, η οποία αποφέρει πρωτόγνωρα, αξιοθαύμαστα αποτελέσματα, αντάξια των ζηλωτών του αφηγήματος των Ζαππείων:
•Γρήγορη μείωση των πρωτογενών ελλειμμάτων (μηδενισμό σε 2 χρόνια) με ταυτόχρονο περιορισμό της ύφεσης (μείωση του ονομαστικού ΑΕΠ κατά 10% αντί για 25%) και γρήγορη επιστροφή στην ανάπτυξη ήδη από το 2012. (Ρυθμός αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ ίσος με τον μέσο όρο της Ευρωζώνης).
•Μικρά πρωτογενή πλεονάσματα 1% ετησίως μετά το 2012.
•Οι αγορές εξακολουθούν να δανείζουν την Ελλάδα και το μέσο επιτόκιο δανεισμού παραμένει όσο και την περίοδο 2005-2007, το χαμηλότερο που πέτυχε η χώρα μας προ των μνημονίων, δηλαδή 4,7%.
Υπό αυτές τις παραδοχές, ας δούμε (Πίνακας ΙΙ) την εξέλιξη του χρέους της Ελλάδας μέχρι και το 2014.
Exelixi_xreous_2009
Πίνακας ΙΙ: Η εξέλιξη του χρέους της Ελλάδας μετά το 2009 σε ένα υποθετικό ιδανικό σενάριο
Δηλαδή, στο ιδανικό υποθετικό σενάριο, οι διαχειριστές κεφαλαίων στις αρχές του 2012 θα είχαν για την Ελλάδα τα εξής δεδομένα:
Α) Λόγο χρέους/ΑΕΠ 159%.
Β) Δαπάνη για τόκους 7-8% του ΑΕΠ ετησίως.
Αυτό σημαίνει πως, αν η Ελλάδα δεν πετύχαινε εξαιρετικά υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης ή τεράστια πλεονάσματα, το χρέος θα αυξανόταν κατά 5% ετησίως. Ουδείς εχέφρων διαχειριστής κεφαλαίων θα δάνειζε την Ελλάδα υπ’ αυτούς τους όρους, χωρίς τη διαβεβαίωση της Γερμανίας ή της ΕΚΤ ότι η Ευρωζώνη εγγυάται το χρέος της Ελλάδας. (Στην πραγματικότητα οι αγορές θα είχαν κλείσει για την Ελλάδα πολύ νωρίτερα, όπως άλλωστε συνέβη).
Το χρέος της Ελλάδας ήταν εκτός ελέγχου. Μια χρηστή και αποτελεσματική διαχείριση της κρίσης από την ελληνική κυβέρνηση τη διετία 2010-11 θα καθυστερούσε, ίσως, την έλευση του απευκταίου μερικούς μήνες αλλά δεν θα την απέτρεπε. Γιατί οι τρόποι να τεθεί υπό έλεγχο το χρέος ήταν το ονομαστικό κούρεμα, η μείωση του κόστους εξυπηρέτησης (τόκων) μέσω πολύ χαμηλών-χαριστικών επιτοκίων ή συνδυασμός των δύο. Τίποτα απ΄ αυτά δεν μπορούσε να επιτευχθεί τότε.
Θεωρώ, λοιπόν, πως περιθώρια αποφυγής του 1ου Μνημονίου το 2010 δεν υπήρχαν, όποια διαχείριση και αν ασκούσε οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση. (Αυτό επ’ ουδενί σημαίνει ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου άσκησε αποτελεσματική και έγκαιρη διαχείριση της κρίσης, οικονομικά και πολιτικά).
Από την ποιοτική ανάλυση της εισαγωγής και το διάγραμμα Ι προκύπτει πως η κρίσιμη αιτία των Μνημονίων δεν βρίσκεται καν στη διαχείριση της διετίας 2008-2009. Διότι τα κρίσιμα μεγέθη, η γενεσιουργός αιτία των μνημονίων, ήταν α) το υψηλό χρέος, πρόβλημα που δημιουργήθηκε τη δεκαετία του ’80 και ποτέ δεν θεραπεύτηκε και β) η συστηματική υποχώρηση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας ήδη από τη δεκαετία του ’80, με διαλείμματα (1996-2000) και εξάρσεις (2004-2009).
Δηλαδή, ακόμη και με υπεύθυνη δημοσιονομικά διαχείριση τη διετία 2008-2009 πάλι δεν θα αποφεύγαμε το 1ο Μνημόνιο. Αυτό που θα αποφεύγαμε είναι η δριμύτητα των Μνημονίων, το μέγεθος της απαιτούμενης λιτότητας. Άλλο το μνημόνιο της Ελλάδας & άλλο της Πορτογαλίας.
Η διετία 2008-2009 ήταν κρίσιμα αρνητική, διότι υπερδιπλασίασε την αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή, πολλαπλασίασε το μέγεθος των αναγκαίων περικοπών, τροφοδότησε την κοινωνική έκρηξη που ακολούθησε, και κατέστησε πολύ δυσχερέστερη την πολιτική διαχείριση των Μνημονίων.
Το μισθολογικό κόστος της Γενικής Κυβέρνησης αυξήθηκε κατά 20,5% τη διετία 2008-2009 εδώ. Η Ελλάδα είχε το μεγαλύτερο έλλειμμα στην Ευρωζώνη το 2008 (Eurostat εδώ) αλλά έδωσε τις μεγαλύτερες μισθολογικές αυξήσεις το 2009! (Διαγράμματα ΙΙ & ΙΙΙ).
Τι έπρεπε να κάνουμε το 2009; Ό,τι έκανε η Ιρλανδία, ό,τι θα έκανε κάθε κυβέρνηση με στοιχειώδη συναίσθηση του μεγέθους των προβλημάτων που αντιμετώπιζε η οικονομία μας: θα μείωνε τη μισθολογική δαπάνη αντί να την αυξήσει.
2009_A-Dapani
2008_Elima
Τη διετία 2008-2009 δόθηκε μεσοσταθμική αύξηση 20% στις συντάξεις του δημοσίου (Πίνακας ΙΙΙ, στοιχεία ΓΛΚ εδώ) . Μετά, τα Μνημόνια περιέκοψαν το 30% – 40% των συντάξεων. Καθένας κατανοεί πόσο βαρύτερο είναι κοινωνικά να μειώνεις τη σύνταξη κατά 30% κι όχι κατά 10%
Sintaxeis_2007-08-09
Για τούτο και είναι εύλογη η «πολιτική φιλία και συμμαχία» Καραμανλικών και ΣΥΡΙΖΑ. Διότι η άνοδος και η επικράτηση ακραίων λαϊκιστικών τάσεων στην κοινωνία που τελικά ανέβασαν στην εξουσία ένα περιθωριακό, αριστερίστικο κόμμα ήταν αποτέλεσμα της έκτασης και της έντασης των αναγκαίων περικοπών. Κι αυτή η ένταση ήταν σε μεγάλο βαθμό δημιούργημα της διετίας 2008-2009. Και είναι τουλάχιστον υποκριτικό το επιχείρημα πως εκείνοι που κατά τεκμήριο τερμάτισαν τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό το 2008-2009 ανακάλυψαν λίγο πριν τις εκλογές του 2009 ότι η χώρα χρειαζόταν λιτότητα.
Η ουσιαστική συζήτηση σχετικά με Μνημόνια δεν είναι γιατί μπήκαμε, αλλά γιατί ήταν τόσο βαριά.
Γ. Στρατόπουλος-protagon.gr

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ολα τά στοιχεία πού αναφέρονται στό πρώκταγκον είναι υποθετικά..τίποτα αληθινό.
Η αλήθεια περιγράφεται μέ δύο λόγια....καί όχι μέ περικοκλάδες διαγραμμάτων....
Κατάρχήν ευτυχώς πού δέν ζεί ό αντρέας νά δεί τό γιωργάκη νά δανείζεται,νά μετατρέπει τά
δάνεια αυτά σέ σί-ντί-ες,δηλ.ασφαλιστήρια κινδύνου,νά τά δίνει στόν αδελφό του,νά βγαίνει
μετά στό εξωτερικό καί νά διαλαλεί ότι κυβερνά ένα τεμπέλη καί άχρηστο λαό,ανεβάζοντας έτσι
στά ύψη τά ασφάλιστρα κινδύνου βγάζοντας έτσι ή οικογένεια παπαντρέου 6 δισ.δολλάρια από τή
πώληση αυτών τών τίτλων.
Στή συνέχεια,μέσω τής ΕΛΣΤΑΤ,αυτής πού δέν μπορεί νά βγάλει τόν αλγόριθμο γιά τίς νέες συντάξεις,ανέβασε τό έλλειμμα από 6,5%,στό 15% προκειμένου νά χώσει τό ΔΝΤ στήν Ελλάδα καί νά
βάλει τούς τοκογλύφους νά κόβουν μισθούς,συντάξεις,νά βάζουν ενφια-φόρους γιά νά πάρουν πίσω
τά λεφτά τους οι τοκογλύφοι στό πολλαπλάσιο.
Αυτή είναι ή αλήθεια καί απορεί κανείς μέχρι πότε θά προστατεύονται,από τούς τοκογλύφους
ό σημίτης,πού μέ ψεύτικα στοιχεία τής γκόλντμαν σάξ μας έβαλε στήν ευρωπαική φυλακή τό 2002
καί ό γιωργάκης πού επίσης μέ ψεύτικα στοιχεία τό 2010,μας έφερε τό ΔΝΤ καί κατέστρεψαν τή
χώρα.......

Ανώνυμος είπε...

Ο ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΥΠΟΘΕΤΙΚΑ
ΕΣΥ ΑΡΑΔΙΑΖΕΙΣ ΜΠΟΥΡΔΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑΣ
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΟΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ ΔΕΝ ΕΥΔΟΚΙΜΟΥΝ ΣΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΙΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΑΥΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΠΟΥΡΔΕΣ.
Γ.Κ

Ανώνυμος είπε...

ΡΕ 9:16 ΠΟΣΑ ΚΙΛΑ ΣΑΝΟ ΕΧΕΙ ΦΑΕΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΣΑ ΚΙΛΑ ΨΕΚΑΣΜΑ ΕΧΕΙς ΔΕΧΤΕΙ;

Ανώνυμος είπε...

Αντί να λέει ο καθένας την όποια άποψη και να διαφωνεί ο άλλος ( δημοκρατικό δικαίωμα)γιατί ΔΕΝ ΑΝΑΛΥΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ με επιχειρήματα και ΟΧΙ γνωστές ανοησίες/ μπούρδες ......την επιλογή του Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ για τρίτη φορά ως προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς από 500 συνέδρους ( από 170 χώρες και κινήματα); Κάποιοι σημαντικοί λόγοι θα υπάρχουν. Εκτός και ΑΝ , λέω ΑΝ, παραφρόνησαν όλοι μαζί οι παραπάνω. Καλά την άποψη του κου Καμένου την ξέρω... Έτσι έλεγε και για τον Μεγάλο ΑΝΔΡΕΑ ως αρχηγό της 17ης Νοέμβρη και μετά στα δικαστήρια τι απάντησε θυμάται κανείς;......

Ανώνυμος είπε...

9:16 μηπως εχεις ψεκαστει πολυ? Ξεχνας ρε αγανακτησμενε οτι ολα τα στοιχεια που εσυ δεν παραδεχεσαι εχουν επικυρωθει απο Γ.Λ.Κ, EUROSTAT, Eυρωκοινοβουλιο, ΤτΕ και δεν ξερω ποσοι αλλοι διεθνεις οργανισμοι. Ακομα και απ το δικο μας κοινοβουλιο και το ελλειμμα περιπου 15.6%εχει προυπολογισθει. Αμφισβητεις οτι η κυβερνηση της Ν.Δ με επικεφαλης τον μεγαλυτερο τεμπελη πρωθυπουργο πηρε μια χωρα των Ολυμπιακων Αγωνων με αναπτυξη 5% και ενα χρεος 180 δισ.και παρεδωσε μια χωρα το 2009 με χρεος 290 δισ και με υφεση 4% και ψαχνεις να βρεις τον υπευθυνο που εσειρε τη χωρα στα μνημονια? Mηπως εχεις διαβασει τις επιστολες προς τον Καραμανλη του τοτε υπουργου Δουκα? Απαντηση του τοτε πρωθυπουργου? Αστα για αργοτερα. Αν δεν εκανε τον αγωνα ο Παπανδρεου να μας φερει 230 δις ζεστα και να περικοψει το χρεος 110 δις με το PSI, να υποχρεωσει την Ευρωπη να φτιαξει θεσμους, γιατι αν θυμασαι δεν ειχε τιποτα, τωρα θα σφαζομασταν μεταξυ μας. Και ολες τις αλλες πονηριες καιρος ειναι να τις αφησουμε. Αρκετο σανο μας εριξαν. Καιρος να μιλησουμε σοβαρα και με στοιχεια.

Ανώνυμος είπε...

Ωφειλόμενες απαντήσεις από κάποιον πού σιχαίνεται τή πολιτική,λόγω τών πουλημενων πολιτικών
καί τό ποδόσφαιρο,λόγω τών πουλημένων παιχνιδιών.
Τόν ΓΑΠ δάνεισαν τό τεράστιο ποσό τών 230 δισ.ευρώ γιά νά τά δώσει στίς γαλλογερμανικές τράπεζες,έναντι χρέους τής Ελλάδος πρός αυτές,πού ή Ελλάδα δέν τά είχε νά τά δώσει,γιά τό
λόγο αυτό πήγε νά κηρύξει πτώχευση καί δέν τήν άφησαν νά τό κάνει,επειδή θά κατέρρεαν οι
τράπεζες γαλλίας γερμανίας καί συνεκδοχικά όλη ζώνη τού ευρώ.
Από τά 230 ευρώ,ούτε ένα ευρώ δέν μπήκε στήν Ελλάδα,αντίθετα έκαναν τό λεγόμενο εθελούσιο
κούρεμα χρέους PSI,στερώντας από νοσοκομεία,παιδεία,ασφαλιστικά ταμεία,ομολογιούχους δημοσίου
ποσό περίπου 110 δισ.ευρώ μέ συνέπεια τό σημερινό χάλι τών νοσοκομείων,τών πανεπιστημίων,τών
περικοπών συντάξεων,εκείνων πού εμπιστεύτηκαν τίς οικονομίες τους στό κράτος καί μείνανε μέ
ένα τίτλο χωρίς αντίκρυσμα.
Μέ αυτά καί αυτά πού τώρα οι συριζανέλ κάνουν τό χρέος ήδη είναι στά 330 δισ.ευρώ,χωρίς
καμμία προοπτική μείωσής του,χωρίς καμμία προοπτική εξόφλησής του μέ εξαθλιωμένη τήν Ελληνική οικονομία καί τούς τοκογλύφους νά βάζουν φόρους,πού δέν μπορούν νά πληρωθούν ώστε
νά αρπάξουν σπίτια καί περιουσίες τών Ελλήνων.
Εκεί έφτασαν οι πουλημένοι πολιτικοί τή χώρα καί χωρίς ίχνος ντροπής λένε ότι θά ξανασώσουν
τή χώρα.
Θυμίζουν τήν τουρκοκρατία,όπου όλοι πλήρωναν υποχρεωτικά τή δεκάτη,δηλ.τό 10% φόρο στούς
τούρκους,φόρο πού Ελληνες,οι λεγόμενοι κοτσαμπάσηδες,μάζευαν γιά λογαριασμό τών αφεντικών
τους.
Ετσι καί σήμερα πουλημένοι πολιτικοί,μαζεύουν υπέρογκους φόρους γιά τά αφεντικά τους τούς
τοκογλύφους μέ ανταμοιβή τήν αρχηγία σοσιαλληστρικής διεθνούς,συμμετοχή σέ λαικά κόμματα
τής ευροβουλής,μέ μηνιαίο μισθό 15.000 ευρώ καί υποσχέσεις γιά κυβερνητικές καί βουλευτικές
θέσεις,θυμηθείτε όταν πάτε γιά εκλογές δέν μπορείτε εσείς νά πείτε ποιόν θέλετε γιά βουλευτή
σας έχουν αυτοί φυτεμένους τούς βουλευτές πού οφείλετε νά ψηφίσετε,σέ προκαθορισμένα ψηφοδέλτια καί έχουν φροντίσει τά παπαγαλάκια τους νά σας πείσουν ποιούς θά πρέπει νά ψηφίσετε.
Θά μού πείτε,πώς ή Ελλάδα αποτίναξε 400 χρόνων δουλεία..????
Είχε τή τύχη,τό 1821 νά έχει τόν Αρχιστράτηγο Θεόδωρο Κολοκωτρώνη,πού μπήκε στή τουρκοφωλιά
τής Τριπολιτσάς καί δέν άφησε τούρκικο ρουθούνι,απελευθερώνοντας έτσι τή Πελοπόννησο πρώτη
από τή τουρκοκρατία..........βεβαίως λέγοντς καί τό θρυλικό....Φωτιά καί τσεκούρι στούς
προσκυνημένους.....καί όποιος κατάλαβε..κατάλαβε...

Ανώνυμος είπε...

8:49 δεν μας ειπες πως ζουμε μεχρι σημερα? Πως πληρονονται οι συνταξεις?πως λειτουργουν νοσοκομεια, σχολεια? Πως δινονται τα φαρμακα στους ασφαλισμενους και ανασφαλιστους και τα περισσοτερα και ακριβωτερα για δυσκολες παθησεις δωρεαν? Πως λειτουργει η Τοπικη Αυτοδιοικηση? Και τοσα αλλα. Mηπως απ την αναπτυξη?μηπως για να πληρωθει μια συνταξη πρεπει να εργαζονται εννεα ατομα?μηπως που σαυτο το κρατος κι αυτοι που εχουν χρηματα, κι αυτοι που δεν εχουν δεν πληρωνει σχεδον κανεις? Οσο για τα ταμεια το εχουμε πει χιλιες φορες. Τα ταμεια που κρατησαν τα ομολογα οπως το ΙΚΑ και αλλα, δεν εχασαν τιποτα. Και οτι μεταριθμηση εγινε, εγινε απ το 2009 εως το 2012. Ηλεκτρονικη συνταγογραφηση, εξοικονομηση 6 δις περιπου, διαυγεια, εξοικονομηση 5 δις περιπου. Καλλικρατης, οικονομικοι εισαγγελεις, νομος για την παιδεια, ανοιγμα λογαριασμων, νομος προστασιας πρωτης κατοικιας που ισχυει μεχρι τις μερες μας, αλλοιμονο μας εαν δεν υπηρχε αυτος ο νομος. Νομος για τους οικονομικους μεταναστες και αποκτησης με αυστηρους ορους ιθαγενειας. Απελευθερωση επαγγελματων, οσων προλαβε να κανει και τοσα ακομα που δεν μπορω τωρα να θυμηθω. 100 τον αριθμο μεταριθμησεις παντως. Να που πηγαν και πανε τα δισεκατομμυριακια που μας δινουν. Bεβαια απ αυτα πληρωνονται και οι τοκοι και τα δανεια. Γιατι θα μας τα χαριζαν? Οι σλοβενοι, οι βουλγαροι, οι ρουμανοι, οι ουγγροι, οι τσεχοι, οι λιθουανοι, οι φινλανδοι, ακομα και οι ιταλοι, οι ισπανοι, οι πορτογαλλοι που ζουν πολυ χειροτερα απο μας σημερα?

Η Πελασγία από ψηλά