Γιατί αυτά που συμβαίνουν είναι πρωτοφανή

Το πρώτο μάθημα σε όλες τις σχολές δημοσιογραφίας είναι πώς ξεχωρίζει κανείς μια είδηση που έχει ενδιαφέρον από μία που δεν έχει. Αν ένας σκύλος δαγκώσει έναν άνθρωπο, το ενδιαφέρον είναι μικρό. Αν όμως ο τίτλος λέει πως ένας άνθρωπος δάγκωσε σκύλο, τότε πρόκειται για είδηση – γιατί το απρόσμενο τραβά την προσοχή.

Από αυτή τη σκοπιά, το γεγονός ότι έγκριτα μέσα ενημέρωσης της Γερμανίας συμβουλεύουν την κυβέρνησή τους να μιμηθεί την Ελλάδα - μια χώρα που πριν από δέκα χρόνια πολλοί Γερμανοί θεωρούσαν «λαθρεπιβάτη» της Ευρωζώνης και περίπου απατεώνα ζητιάνο - είναι είδηση πρώτης γραμμής.

Πριν από λίγες ημέρες, το έγκριτο γερμανικό περιοδικό Focus συμβούλευε την υπουργό Εργασίας Μπέρμπελ Μπας ότι, αν θέλει να μεταρρυθμίσει το γερμανικό κράτος πρόνοιας, ένα καλό σημείο εκκίνησης θα ήταν να μελετήσει τα μέτρα της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη.

«Αποδοτικότητα αντί για μη στοχευμένα μέτρα, ψηφιοποίηση αντί για γραφειοκρατία» είναι οι λέξεις - κλειδιά που συνοψίζουν, σύμφωνα με το περιοδικό, τα πλεονεκτήματα του ελληνικού κοινωνικού συστήματος. Σε διαδικτυακό άρθρο με σκωπτικό τίτλο «Κυρία Μπας, για τη μεταρρύθμιση του κοινωνικού κράτους πρέπει να αντιγράψετε τους “χρεοκοπημένους Έλληνες”», το Focus Online σημειώνει ότι η σημερινή αξιοσημείωτη οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας και η αύξηση των κοινωνικών επιδομάτων οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στη συνεπή διαδικασία ψηφιοποίησης, η οποία έβαλε τέλος στο γραφειοκρατικό τέρας που βασάνιζε τους πολίτες μέχρι και τη δεκαετία του 2010.

Στην Ελλάδα, η διαδικασία υποβολής αιτήσεων έχει

ενοποιηθεί. Καθώς όλοι οι πολίτες υποβάλλουν φορολογική δήλωση και έχουν πρόσβαση στο gov.gr, μπορούν πλέον να ολοκληρώνουν σχεδόν κάθε αίτηση με λίγα μόνο βήματα.

Η στήλη το υποστηρίζει συχνά - ενίοτε με κόστος - ότι η χώρα διανύει μια περίοδο πρωτοφανούς προόδου και βελτίωσης τόσο των συνθηκών όσο και της διεθνούς της φήμης. Τέτοιες περίοδοι, στα 200 χρόνια της ιστορίας της, ήταν ελάχιστες και μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού.

Ήταν η περίοδος Χαρίλαου Τρικούπη, με τα μεγάλα έργα υποδομής. Η περίοδος Ελευθέριου Βενιζέλου, που τριπλασίασε τη χώρα και πέτυχε ουσιώδη αστικό εκσυγχρονισμό. Μαζί μετέτρεψαν μια πρώην οθωμανική επαρχία σε ευρωπαϊκό κράτος.

Ακολούθησε η εποποιία του ’40, όταν μια μικρή αλλά προετοιμασμένη χώρα κατάφερε να αναχαιτίσει στο αλβανικό μέτωπο μια υπερδύναμη της εποχής, εξέλιξη που οδήγησε - μεταξύ άλλων - στην ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων. Αν δεν είχε μεσολαβήσει ο εμφύλιος, ίσως οι απολαβές να ήταν ακόμη μεγαλύτερες.

Ανάλογη υπήρξε και η μεταπολεμική περίοδος των Αλέξανδρου Παπάγου και Σπύρου Μαρκεζίνη (και συνέχεια Καραμανλή) όταν για δύο δεκαετίες η Ελλάδα αναπτυσσόταν με ρυθμούς Ιαπωνίας και αναδείχθηκε σε μία από τις 30 πλουσιότερες χώρες του κόσμου. Μεταπολιτευτικά, αντίστοιχη ήταν η περίοδος Κώστα Σημίτη, χάρη στα μεγάλα έργα υποδομής που άλλαξαν την εικόνα της χώρας.

Όσο κι αν εξανίστανται κάποιοι, ο γράφων πιστεύει ότι τέτοια είναι και η σημερινή περίοδος της διακυβέρνησης Μητσοτάκη: μια φάση βαθιού μετασχηματισμού της χώρας και της διεθνούς της εικόνας.

Η ψηφιοποίηση του Δημοσίου, τα ξενόγλωσσα προγράμματα και τα μη κρατικά πανεπιστήμια, οι προσαρμογές στις ένοπλες δυνάμεις, η μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο και η ενεργητική εξωτερική πολιτική με ΗΠΑ, Γαλλία και Ισραήλ έναντι της Τουρκίας συνθέτουν μια εικόνα αλλαγής.

Σίγουρα υπάρχουν πολλά ακόμη που πρέπει να αλλάξουν. Η στήλη λαμβάνει καθημερινά επιστολές με ιστορίες τρέλας που αντιμετωπίζουν οι πολίτες σε κάθε επαφή με το κράτος. Αυτό δεν πρέπει να μας κάνει να παραγνωρίζουμε και στηρίζουμε τα βήματα προόδου.

Διανύουμε μια περίοδο όπου διαβάζουμε περισσότερα θετικά σχόλια για τη χώρα στον διεθνή Τύπο απ’ ότι στον εγχώριο. Και αυτό από μόνο του λέει πολλά για το τι πραγματικά συμβαίνει.

 Κ. Στούπας-liberal.gr