Η πολυαναμενόμενη συζήτηση προ ημερησίας διατάξεως, σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, στην Βουλή, κατέδειξε αδρότατα το τεράστιο πολιτικό κενό στον χώρο της Αντιπολίτευσης
Όλοι ανεξαιρέτως οι αρχηγοί και εκπρόσωποι των κομμάτων της
Αντιπολίτευσης ζήτησαν να φύγει η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, με
προσφυγή σε άμεσες εκλογές, αλλά δεν φάνηκε από καμία αγόρευση κάποιο
ίχνος πρότασης, έστω, για την συγκρότηση μιας μετεκλογικής Κυβερνήσεως.
Φέρθηκαν και μίλησαν όλοι - πλην του εξόχως … αναχρονιστικού κ.
Κουτσούμπα - ωσάν να ήταν μέλη διοικητικού συμβουλίου εξωραϊστικού
συλλόγου προτείνοντα λύση για την συγκρότηση της νέας … Διοίκησής του, ή
ως μέλη «δεκαπενταμελούς μαθητικού συμβουλίου», αγωνιούντα για το ποιος
πρέπει να ρυθμίζει τα της «μαθητικής κοινότητας» και όχι ως εκλεγμένοι
από τον λαό πολιτικοί αρχηγοί, ανησυχούντες και μοχθούντες για την
ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ. Γιατί… δεν πρέπει να λησμονούμε – αυτό που
εκείνοι λησμονούν – ότι δηλαδή οι εκλογές γίνονται για να Κυβερνηθεί η
χώρα…
Εκείνος που περισσότερο από όλους εκτέθηκε – στην ουσία – είναι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ο οποίος είχε και την πρωτοβουλία να προκαλέσει την συζήτηση. Ο κ. Ανδρουλάκης, προερχόμενος από το πρόσφατο συνέδριο του κόμματός του, «θριαμβευτής», αν και επωμίσθηκε την «θέση Δούκα» - με την παρεμβολή Σκανδαλίδη - είχε την «καλύτερη» ευκαιρία και χώρο και κοινό για να διακηρύξει την κεντρική απόφαση του Συνεδρίου του για την περαιτέρω πορεία του κόμματος ενόψει εκλογών και με προοπτική την μετεκλογική δράση. Εντολή – καθοδηγητική γραμμή – για το ΠΑΣΟΚ και τον κ. Ανδρουλάκη είναι η «σύμπραξη» και η «διεύρυνση». Με αυτά δεδομένα εκείνο που θα ανέμενε λογικώς κάποιος τρίτος παρατηρητής θα ήταν ο κ. Ανδρουλάκης να ζητήσει μεν άμεσες εκλογές, αλλά και να κάνει ταυτοχρόνως το πιο επίσημο άνοιγμα-κάλεσμα σε όλες τις «δυνάμεις», στις οποίες ο κ. Δούκας και ο κ. Σκανδαλίδης σχεδόν τον ανάγκασαν να «απευθυνθεί». Από πού και πότε θα κάνει αυτό το κάλεσμα, αφού δεν το έκανε προχθές στην Βουλή, το πιο προβεβλημένο και επίσημο πολιτικό βήμα; Μια απλή φράση, π.χ. «καλώ τις προοδευτικές δυνάμεις να στοιχηθούν με το ΠΑΣΟΚ για την νίκη…» Τίποτε. Υπήρξε βεβαίως «ρητορικός καταπέλτης» για την πολιτική Μητσοτάκη – αν και είχε ενώπιόν του πολυσέλιδο κείμενο στο οποίο συχνά προσέφευγε… Αλλά πέραν αυτού ουδέν. Ωραία κ. Ανδρουλάκη. Να φύγει ο Μητσοτάκης. Ποιος και πώς θα κυβερνήσει; Τίποτε. Ούτε στην ομιλία ούτε στην δευτερολογία του.
Αντί για «πολιτική λύση» ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε το εξής καταληκτικό λογύδριο στην ομιλία του:
«Μονόδρομος για να αναπνεύσει η Ελλάδα είναι να παραιτηθείτε και να οδηγηθούμε σε εκλογές. Γιατί ο μόνος εγγυητής της πραγματικής σταθερότητας είναι η ήττα σας και η πολιτική αλλαγή. Οι γενιές κρίνονται από όσα τόλμησαν ή δεν τόλμησαν να αλλάξουν και από αυτό θα κριθεί και η δική μου γενιά. Εσείς κριθήκατε ως πρωθυπουργός. Κυβέρνηση λοιπόν του ΠΑΣΟΚ εγγυάται ένα άλλο υπόδειγμα διακυβέρνησης. Πιο συμμετοχικό, πιο αξιοκρατικό, πιο διαφανές, πιο προοδευτικό. Ένα κράτος που σέβεται και λογοδοτεί στον πολίτη που ενώνει την κοινωνία και δεν την διχάζει»
Όπως προκύπτει από τα λεγόμενά του αυτά, ο κ. Ανδρουλάκης θεωρεί ως… νομοτελειακή εξέλιξη την «Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ», η οποία κατά την άποψή του μάλλον θα προκύψει αυτομάτως – αν μη μαγικώ τω τρόπω – ευθύς ως ηττηθεί η Νέα Δημοκρατία στις εκλογές και «φύγει ο Μητσοτάκης»… Αλλά και στην δευτερολογία του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν υπήρξε περισσότερο διαφωτιστικός ως προς το σημείο αυτό, καταλήγοντας ως εξής:
«Στην πολιτική για να σε εμπιστευτούν πρέπει να έχεις αξιοπιστία και πολιτικό ήθος και πάνω απ’ όλα σεβασμό στο λαό. Τίποτα από αυτά δεν έχετε. Για αυτό πρέπει να φύγετε το συντομότερο δυνατό…» κ.λπ.
Από την πλευρά του ο κ. Φάμελλος, ως πρόεδρος του «υπό αίρεσιν» ΣΥΡΙΖΑ με όση κατηγορηματικότητα τόνιζε την ανάγκη των εκλογών και της πτώσης της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, με τόση αοριστία περιέβαλλε το θέμα της «μετα-Μητσοτάκη» διακυβέρνησης. Γενικώς έδινε την εντύπωση «πληρεξουσίου άνευ εξουσιοδοτήσεως», καθώς την όλη πολιτική του δράση, προσωπική και κομματική, εξαρτά από το πότε και τι θα κάνει τελικά «ο Αλέξης». Έτσι, προφανώς για να μην «παρεξηγηθεί» υπερβαίνοντας τα – ούτως ή άλλως μη προσδιορισθέντα – όρια, διάλεξε την τακτική της «καταγγελτικής … αοριστίας» (καταγγελία για τα πεπραγμένα Μητσοτάκη - αοριστία για το τι θα κάνει αυτός και το «κόμμα» του)…
-Ομιλία – «κλείσιμο»: Και γι’ αυτό οφείλετε να παραιτηθείτε γιατί έχετε ακέραια την ευθύνη. Εσείς είστε το βαθύ κράτος, εσείς είστε ο παραγωγός, ο δημιουργός και ο ενορχηστρωτής των σκανδάλων. Δεν αρκεί μια συζήτηση ανασκόπησης των σκανδάλων και των ευθυνών του κ. Μητσοτάκη. Επιβάλλεται η παραίτηση της Κυβέρνησης. Αυτό απαιτεί η κοινωνία που δεν εμπιστεύεται τον κ. Μητσοτάκη. Και η ευθύνη των προοδευτικών δυνάμεων είναι να σας οδηγήσει σε παραίτηση και την χώρα σε εκλογές. Τι άλλο πρέπει να αποκαλυφθεί…
Και έκλεισε λέγοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κάλεσε το ΠΑΣΟΚ να στηρίξει την πρόταση μομφής κατά της Κυβερνήσεως… (το οποίο, φυσικά, δεν ανταποκρίθηκε). Το ίδιο «ηρωικά και αόριστα» έκλεισε και την δευτερολογία του ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ:
Να τον διώξουμε όλοι μαζί. Επικίνδυνοι για την δημοκρατία. Το καθεστώς Μητσοτάκη έχει φέρει μεγάλο πλήγμα στη δημοκρατία (και γι’ αυτό πρέπει να γίνουν εκλογές κ.λπ.)
Ούτε αυτός είπε κάτι για το πώς και με σύμπραξη τίνων, θα προκύψει «Κυβέρνηση μετά την «πτώση Μητσοτάκη».
Μέσα στον ταραγμένο διεθνή περίγυρο, καμία απολύτως «ιδέα» - δείγμα, του τι σκέπτονται τα δύο «μεγάλα» κόμματα της Αντιπολίτευσης - που έχουν ασκήσει κυβερνητική εξουσία - για την διακυβέρνηση της χώρας μετά τις εκλογές και την … πτώση Μητσοτάκη… Τέτοια ένδεια θέσεων, στοχασμού, προγραμματισμού, αλλά και τόση, τελικά, ανευθυνότης…
Εκείνος που περισσότερο από όλους εκτέθηκε – στην ουσία – είναι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ο οποίος είχε και την πρωτοβουλία να προκαλέσει την συζήτηση. Ο κ. Ανδρουλάκης, προερχόμενος από το πρόσφατο συνέδριο του κόμματός του, «θριαμβευτής», αν και επωμίσθηκε την «θέση Δούκα» - με την παρεμβολή Σκανδαλίδη - είχε την «καλύτερη» ευκαιρία και χώρο και κοινό για να διακηρύξει την κεντρική απόφαση του Συνεδρίου του για την περαιτέρω πορεία του κόμματος ενόψει εκλογών και με προοπτική την μετεκλογική δράση. Εντολή – καθοδηγητική γραμμή – για το ΠΑΣΟΚ και τον κ. Ανδρουλάκη είναι η «σύμπραξη» και η «διεύρυνση». Με αυτά δεδομένα εκείνο που θα ανέμενε λογικώς κάποιος τρίτος παρατηρητής θα ήταν ο κ. Ανδρουλάκης να ζητήσει μεν άμεσες εκλογές, αλλά και να κάνει ταυτοχρόνως το πιο επίσημο άνοιγμα-κάλεσμα σε όλες τις «δυνάμεις», στις οποίες ο κ. Δούκας και ο κ. Σκανδαλίδης σχεδόν τον ανάγκασαν να «απευθυνθεί». Από πού και πότε θα κάνει αυτό το κάλεσμα, αφού δεν το έκανε προχθές στην Βουλή, το πιο προβεβλημένο και επίσημο πολιτικό βήμα; Μια απλή φράση, π.χ. «καλώ τις προοδευτικές δυνάμεις να στοιχηθούν με το ΠΑΣΟΚ για την νίκη…» Τίποτε. Υπήρξε βεβαίως «ρητορικός καταπέλτης» για την πολιτική Μητσοτάκη – αν και είχε ενώπιόν του πολυσέλιδο κείμενο στο οποίο συχνά προσέφευγε… Αλλά πέραν αυτού ουδέν. Ωραία κ. Ανδρουλάκη. Να φύγει ο Μητσοτάκης. Ποιος και πώς θα κυβερνήσει; Τίποτε. Ούτε στην ομιλία ούτε στην δευτερολογία του.
Αντί για «πολιτική λύση» ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε το εξής καταληκτικό λογύδριο στην ομιλία του:
«Μονόδρομος για να αναπνεύσει η Ελλάδα είναι να παραιτηθείτε και να οδηγηθούμε σε εκλογές. Γιατί ο μόνος εγγυητής της πραγματικής σταθερότητας είναι η ήττα σας και η πολιτική αλλαγή. Οι γενιές κρίνονται από όσα τόλμησαν ή δεν τόλμησαν να αλλάξουν και από αυτό θα κριθεί και η δική μου γενιά. Εσείς κριθήκατε ως πρωθυπουργός. Κυβέρνηση λοιπόν του ΠΑΣΟΚ εγγυάται ένα άλλο υπόδειγμα διακυβέρνησης. Πιο συμμετοχικό, πιο αξιοκρατικό, πιο διαφανές, πιο προοδευτικό. Ένα κράτος που σέβεται και λογοδοτεί στον πολίτη που ενώνει την κοινωνία και δεν την διχάζει»
Όπως προκύπτει από τα λεγόμενά του αυτά, ο κ. Ανδρουλάκης θεωρεί ως… νομοτελειακή εξέλιξη την «Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ», η οποία κατά την άποψή του μάλλον θα προκύψει αυτομάτως – αν μη μαγικώ τω τρόπω – ευθύς ως ηττηθεί η Νέα Δημοκρατία στις εκλογές και «φύγει ο Μητσοτάκης»… Αλλά και στην δευτερολογία του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν υπήρξε περισσότερο διαφωτιστικός ως προς το σημείο αυτό, καταλήγοντας ως εξής:
«Στην πολιτική για να σε εμπιστευτούν πρέπει να έχεις αξιοπιστία και πολιτικό ήθος και πάνω απ’ όλα σεβασμό στο λαό. Τίποτα από αυτά δεν έχετε. Για αυτό πρέπει να φύγετε το συντομότερο δυνατό…» κ.λπ.
Από την πλευρά του ο κ. Φάμελλος, ως πρόεδρος του «υπό αίρεσιν» ΣΥΡΙΖΑ με όση κατηγορηματικότητα τόνιζε την ανάγκη των εκλογών και της πτώσης της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, με τόση αοριστία περιέβαλλε το θέμα της «μετα-Μητσοτάκη» διακυβέρνησης. Γενικώς έδινε την εντύπωση «πληρεξουσίου άνευ εξουσιοδοτήσεως», καθώς την όλη πολιτική του δράση, προσωπική και κομματική, εξαρτά από το πότε και τι θα κάνει τελικά «ο Αλέξης». Έτσι, προφανώς για να μην «παρεξηγηθεί» υπερβαίνοντας τα – ούτως ή άλλως μη προσδιορισθέντα – όρια, διάλεξε την τακτική της «καταγγελτικής … αοριστίας» (καταγγελία για τα πεπραγμένα Μητσοτάκη - αοριστία για το τι θα κάνει αυτός και το «κόμμα» του)…
-Ομιλία – «κλείσιμο»: Και γι’ αυτό οφείλετε να παραιτηθείτε γιατί έχετε ακέραια την ευθύνη. Εσείς είστε το βαθύ κράτος, εσείς είστε ο παραγωγός, ο δημιουργός και ο ενορχηστρωτής των σκανδάλων. Δεν αρκεί μια συζήτηση ανασκόπησης των σκανδάλων και των ευθυνών του κ. Μητσοτάκη. Επιβάλλεται η παραίτηση της Κυβέρνησης. Αυτό απαιτεί η κοινωνία που δεν εμπιστεύεται τον κ. Μητσοτάκη. Και η ευθύνη των προοδευτικών δυνάμεων είναι να σας οδηγήσει σε παραίτηση και την χώρα σε εκλογές. Τι άλλο πρέπει να αποκαλυφθεί…
Και έκλεισε λέγοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κάλεσε το ΠΑΣΟΚ να στηρίξει την πρόταση μομφής κατά της Κυβερνήσεως… (το οποίο, φυσικά, δεν ανταποκρίθηκε). Το ίδιο «ηρωικά και αόριστα» έκλεισε και την δευτερολογία του ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ:
Να τον διώξουμε όλοι μαζί. Επικίνδυνοι για την δημοκρατία. Το καθεστώς Μητσοτάκη έχει φέρει μεγάλο πλήγμα στη δημοκρατία (και γι’ αυτό πρέπει να γίνουν εκλογές κ.λπ.)
Ούτε αυτός είπε κάτι για το πώς και με σύμπραξη τίνων, θα προκύψει «Κυβέρνηση μετά την «πτώση Μητσοτάκη».
Μέσα στον ταραγμένο διεθνή περίγυρο, καμία απολύτως «ιδέα» - δείγμα, του τι σκέπτονται τα δύο «μεγάλα» κόμματα της Αντιπολίτευσης - που έχουν ασκήσει κυβερνητική εξουσία - για την διακυβέρνηση της χώρας μετά τις εκλογές και την … πτώση Μητσοτάκη… Τέτοια ένδεια θέσεων, στοχασμού, προγραμματισμού, αλλά και τόση, τελικά, ανευθυνότης…
Η κυρία Πέρκα, ως αρχηγός της Ομάδας της Νέας Αριστεράς εξήντλησε ομιλία
και δευτερολογία σε καταγελτικές διαπιστώσεις για τα εσωτερικά και
κυρίως τα εξωτερικά με επίκεντρο την Μέση Ανατολή και ιδίως το
Παλαιστινιακό. Περί διακυβερνήσεως ουδείς λόγος και πολύ περισσότερο …
σκέψη.
Η κυρία Κωνσταντοπούλου, επανέλαβε, με το γνωστό της ύφος και φρασεολογία, τις καταγγελίες της εναντίον του πρωθυπουργού κατά πρώτο λόγο αλλά και κατά Φλωρίδη και Γεωργιάδη. Αναφερόμενη στο Κράτος Δικαίου δεν παρέλειψε να επαναλάβει ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει χρέος να συλλάβει τον Νετανιάχου, εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί ένταλμα συλλήψεως του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου… (Για την πολυπράγμονα δραστηριότητα του Οργάνου δεν επεκτείνομαι, αρκούμενος στο ότι ο Γενικός Εισαγγελεύς του πέρυσι τέτοια εποχή ετέθη σε αργία κατόπιν μηνύσεως που υπέβαλε εναντίον του μία συνεργάτρις του για σεξουαλική παρενόχληση. Η Ελλάς πάντως καταβάλλει την συνδρομή της για την λειτουργία του Οργάνου αυτού, το οποίο εκτός από την σύλληψη Νετανιάχου έχει «διατάξει» και την σύλληψη του Πούτιν). Κλείνει η παρένθεση. Επανερχόμαστε στους πολιτικούς αρχηγούς.
Ενόψει αυτής της καταστάσεως και γενικότερης εικόνας των κομμάτων της Αριστεράς πρωτίστως άλλα και του ΠΑΣΟΚ, ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ κ. Κουτσούμπας έκανε την δική του επίθεση. Ήταν ο μόνος αρχηγός της Αντιπολίτευσης που έκανε - με το δικό του φυσικά σκεπτικό - σαφέστατη πρόταση συνεργασίας για την αποφυγή της ακυβερνησίας (σημ.: ο μόνος που ανέφερε την λέξη αυτή). Η τοποθέτησή του έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί η «πρόταση Κουτσούμπα» αντιμετωπίζει το μέλλον της χώρας από την «σκοπιά» του… 1917.
Κλείσιμο δευτερολογίας Κουτσούμπα: Απαιτούνται νέοι θεσμοί μιας γνήσια εργατικής λαϊκής εξουσίας που κι αυτή θα είναι ενιαία και αδιαίρετη. Με την διαφορά όμως ότι αυτοί οι νέοι θεσμοί θα εξασφαλίζουν την ουσιαστική συνεχή συμμετοχή των εργαζόμενων στη λήψη και τον έλεγχο των αποφάσεων. Θα διασφαλίζουν την συνεχή συμμετοχή σε όλα τα επίπεδα της εξουσίας με αφετηρία τις συνελεύσεις σε χώρους δουλειάς και εκπαίδευσης αντιπροσώπων που θα είναι άμεσα ανακλητοί από όσους τους εξέλεξαν. Θα είναι οι θεσμοί που θα αντιστοιχούν στις νέες σχέσεις παραγωγής με τον επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό. Σε μια κοινωνία όπου θα έχει καταργηθεί το καπιταλιστικό κέρδος και η ικανοποίηση των αναγκών του λαού και της κοινωνίας θα είναι μοναδικό κίνητρο της ανάπτυξης. Γι αυτό σήμερα καλούμε τον λαό να απορρίψει μαζικά τους κυβερνητικούς εκβιασμούς περί ακυβερνησίας και αστάθειας. Γιατί αστάθεια προκαλεί η ίδια η πολιτική Μητσοτάκη. Ούτε κανένα ενδεχόμενο ακυβερνησίας υπάρχει γιατί υπάρχουν κόμματα με κοινές πολιτικές, κοινές στρατηγικές που μπορούν άνετα και να συγκυβερνήσουν. Καμιά αξία δεν έχουν οι διαβεβαιώσεις του ΠΑΣΟΚ ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί με την Νέα Δημοκρατία μετεκλογικά. Αυτά, κ. Ανδρουλάκη, τα έχετε πει και στο παρελθόν και το έχετε κάνει δύο φορές τουλάχιστον…
Με τις θέσεις αυτές ο κ. Κουτσούμπας προφανέστατα δεν απευθύνεται στο μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ. Είναι προφανές ότι δεν προσδοκά ότι θα συγκυβερνήσουν τα «λοιπά κόμματα». Αυτό στο οποίο προφανώς αποσκοπεί είναι στο να προβληθεί στους αριστερούς ψηφοφόρους «αριστερά του ΠΑΣΟΚ και… αριστερότερα», προβάλλοντας σε αυτούς το ΚΚΕ ως αξιόπιστο και σύμφωνο με την ιδεολογία τους κομματικό - διεκδικητικό και όχι κυβερνητικό - φορέα. Ποτέ στα τελευταία χρόνια δεν ήταν τόσο ξεκάθαρο το άνοιγμα του ΚΚΕ προς τους παραδοσιακούς αριστερούς που «παραπλανήθηκαν» και περιπλανώνται μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη, Νέας Αριστεράς, Ζωής και «ολίγον» Κασσελάκη/Βαρουφάκη…
Κλείνουμε με την … ενδιαφέρουσα περίπτωση Βελλόπουλου. Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, καταφερόμενος, φυσικά, κατά της Κυβέρνησης και προσωπικώς κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη – πολλές φορές υπερβαίνοντας τα όρια και φθάνοντας σε απαράδεκτους χαρακτηρισμούς – φρόντισε να αφήσει και μια «χροιά» μελλοντικών προοπτικών, του τύπου «εδώ είμαι εγώ»… Πάντως υπογράμμισε ότι η λύση στο πολιτικό πρόβλημα της διακυβέρνησης θα είναι η κυβέρνηση της «Ελληνικής Λύσης»… Άκρως «εθνικιστικός», προφανώς διά τον φόβον του εκκολαπτόμενου κόμματος Καρυστιανού. Με τον νουν στο κόμμα αυτό αγόρευσε και ο κ. Νατσιός της «Νίκης».
Όσο για τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη – που διαβεβαίωσε ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027 – μάλλον θα εύχεται να προκληθεί άλλη μία συζήτηση προ ημερησίας διατάξεως σε επίπεδο - αυτών των - πολιτικών αρχηγών ή, ακόμη καλύτερα, να κατατεθεί η πρόταση μομφής κατά της Κυβερνήσεώς του για να καταφανεί και πάλι η ανυπαρξία αξίας να κυβερνήσει Αντιπολίτευσης.
Η κυρία Κωνσταντοπούλου, επανέλαβε, με το γνωστό της ύφος και φρασεολογία, τις καταγγελίες της εναντίον του πρωθυπουργού κατά πρώτο λόγο αλλά και κατά Φλωρίδη και Γεωργιάδη. Αναφερόμενη στο Κράτος Δικαίου δεν παρέλειψε να επαναλάβει ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει χρέος να συλλάβει τον Νετανιάχου, εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί ένταλμα συλλήψεως του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου… (Για την πολυπράγμονα δραστηριότητα του Οργάνου δεν επεκτείνομαι, αρκούμενος στο ότι ο Γενικός Εισαγγελεύς του πέρυσι τέτοια εποχή ετέθη σε αργία κατόπιν μηνύσεως που υπέβαλε εναντίον του μία συνεργάτρις του για σεξουαλική παρενόχληση. Η Ελλάς πάντως καταβάλλει την συνδρομή της για την λειτουργία του Οργάνου αυτού, το οποίο εκτός από την σύλληψη Νετανιάχου έχει «διατάξει» και την σύλληψη του Πούτιν). Κλείνει η παρένθεση. Επανερχόμαστε στους πολιτικούς αρχηγούς.
Ενόψει αυτής της καταστάσεως και γενικότερης εικόνας των κομμάτων της Αριστεράς πρωτίστως άλλα και του ΠΑΣΟΚ, ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ κ. Κουτσούμπας έκανε την δική του επίθεση. Ήταν ο μόνος αρχηγός της Αντιπολίτευσης που έκανε - με το δικό του φυσικά σκεπτικό - σαφέστατη πρόταση συνεργασίας για την αποφυγή της ακυβερνησίας (σημ.: ο μόνος που ανέφερε την λέξη αυτή). Η τοποθέτησή του έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί η «πρόταση Κουτσούμπα» αντιμετωπίζει το μέλλον της χώρας από την «σκοπιά» του… 1917.
Κλείσιμο δευτερολογίας Κουτσούμπα: Απαιτούνται νέοι θεσμοί μιας γνήσια εργατικής λαϊκής εξουσίας που κι αυτή θα είναι ενιαία και αδιαίρετη. Με την διαφορά όμως ότι αυτοί οι νέοι θεσμοί θα εξασφαλίζουν την ουσιαστική συνεχή συμμετοχή των εργαζόμενων στη λήψη και τον έλεγχο των αποφάσεων. Θα διασφαλίζουν την συνεχή συμμετοχή σε όλα τα επίπεδα της εξουσίας με αφετηρία τις συνελεύσεις σε χώρους δουλειάς και εκπαίδευσης αντιπροσώπων που θα είναι άμεσα ανακλητοί από όσους τους εξέλεξαν. Θα είναι οι θεσμοί που θα αντιστοιχούν στις νέες σχέσεις παραγωγής με τον επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό. Σε μια κοινωνία όπου θα έχει καταργηθεί το καπιταλιστικό κέρδος και η ικανοποίηση των αναγκών του λαού και της κοινωνίας θα είναι μοναδικό κίνητρο της ανάπτυξης. Γι αυτό σήμερα καλούμε τον λαό να απορρίψει μαζικά τους κυβερνητικούς εκβιασμούς περί ακυβερνησίας και αστάθειας. Γιατί αστάθεια προκαλεί η ίδια η πολιτική Μητσοτάκη. Ούτε κανένα ενδεχόμενο ακυβερνησίας υπάρχει γιατί υπάρχουν κόμματα με κοινές πολιτικές, κοινές στρατηγικές που μπορούν άνετα και να συγκυβερνήσουν. Καμιά αξία δεν έχουν οι διαβεβαιώσεις του ΠΑΣΟΚ ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί με την Νέα Δημοκρατία μετεκλογικά. Αυτά, κ. Ανδρουλάκη, τα έχετε πει και στο παρελθόν και το έχετε κάνει δύο φορές τουλάχιστον…
Με τις θέσεις αυτές ο κ. Κουτσούμπας προφανέστατα δεν απευθύνεται στο μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ. Είναι προφανές ότι δεν προσδοκά ότι θα συγκυβερνήσουν τα «λοιπά κόμματα». Αυτό στο οποίο προφανώς αποσκοπεί είναι στο να προβληθεί στους αριστερούς ψηφοφόρους «αριστερά του ΠΑΣΟΚ και… αριστερότερα», προβάλλοντας σε αυτούς το ΚΚΕ ως αξιόπιστο και σύμφωνο με την ιδεολογία τους κομματικό - διεκδικητικό και όχι κυβερνητικό - φορέα. Ποτέ στα τελευταία χρόνια δεν ήταν τόσο ξεκάθαρο το άνοιγμα του ΚΚΕ προς τους παραδοσιακούς αριστερούς που «παραπλανήθηκαν» και περιπλανώνται μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη, Νέας Αριστεράς, Ζωής και «ολίγον» Κασσελάκη/Βαρουφάκη…
Κλείνουμε με την … ενδιαφέρουσα περίπτωση Βελλόπουλου. Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, καταφερόμενος, φυσικά, κατά της Κυβέρνησης και προσωπικώς κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη – πολλές φορές υπερβαίνοντας τα όρια και φθάνοντας σε απαράδεκτους χαρακτηρισμούς – φρόντισε να αφήσει και μια «χροιά» μελλοντικών προοπτικών, του τύπου «εδώ είμαι εγώ»… Πάντως υπογράμμισε ότι η λύση στο πολιτικό πρόβλημα της διακυβέρνησης θα είναι η κυβέρνηση της «Ελληνικής Λύσης»… Άκρως «εθνικιστικός», προφανώς διά τον φόβον του εκκολαπτόμενου κόμματος Καρυστιανού. Με τον νουν στο κόμμα αυτό αγόρευσε και ο κ. Νατσιός της «Νίκης».
Όσο για τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη – που διαβεβαίωσε ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027 – μάλλον θα εύχεται να προκληθεί άλλη μία συζήτηση προ ημερησίας διατάξεως σε επίπεδο - αυτών των - πολιτικών αρχηγών ή, ακόμη καλύτερα, να κατατεθεί η πρόταση μομφής κατά της Κυβερνήσεώς του για να καταφανεί και πάλι η ανυπαρξία αξίας να κυβερνήσει Αντιπολίτευσης.
Ανδρ. Ζούλας-ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σεβαστείτε το ελεύθερο βήμα σχολιασμού και διαλόγου. Ανωνυμία δεν σημαίνει και ασυδοσία.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Σημείωση : Κάθε υβριστικό , προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο θα διαγράφεται...
Σχόλια με ονομαστικές αναφορές που περιέχουν ατεκμηρίωτες καταγγελίες θα διαγράφονται.
Απαντήσεις από τον διαχειριστή μόνο στα επώνυμα σχόλια.