Εγώ θα έφευγα!

Αμάν πια!

Ολοι έχουν πέσει πάνω του να τον κατασπαράξουν. Ακόμα και οι δικοί του. Να μην πω κυρίως οι δικοί του. Απίστευτο. Η μια βολή μετά την άλλη. Κάτι ο ΟΠΕΚΕΠΕ, κάτι οι παρακολουθήσεις, κάτι η δίκη των Τεμπών και τελευταία η εξωφρενική ιστορία με τον Μακάριο Λαζαρίδη.
Πάντα έλεγα και πάντα πίστευα ότι, πριν απ’ όλα, πριν από σπουδές, πτυχία, κομματικές σημαίες και ιδεολογίες -είτε αριστερές είτε σοσιαλιστικές- το πρώτο κριτήριο είναι η αξιοπρέπεια. Αδιαπραγμάτευτη. Ακλόνητη. Μοναδική. Μόνο αυτή.

Και δεύτερο βασικό κριτήριο, η αλήθεια. Οι έξυπνοι πάντα λένε την αλήθεια. Αυτό το οχυρό. Η αυτοπροστασία. Η πανοπλία. Ωστε να μην επιτρέπεις σε κανέναν να σε κατηγορήσει, να σε χλευάσει, να σε εκθέσει. Ανεπανόρθωτα. 
Ας πούμε το γλέντι με τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Πάντα γινόταν. Ηταν εφεύρεση του ΠΑΣΟΚ. Με τα ευρωπαϊκά πακέτα που κατέληγαν στα προσωπικά ταμεία αγροτών. Δισεκατομμύρια σκορπίστηκαν, εξαφανίστηκαν και εξαερώθηκαν. Είναι όλα αυτά δικαιολογίες ώστε να μην τραυματιστεί η σημερινή κυβέρνηση; Οχι, δεν είναι. Κάθε κυβέρνηση διαχειρίζεται τα ταμεία. Επομένως, δική της η ευθύνη που πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη. Σωστό.
Η απάτη, όμως, το εθνικό μας σπορ. Πώς αποδεικνύεται αυτό; Από εκατοντάδες περιπτώσεις. Γιατί να τα πάρουν αυτοί κι όχι εμείς; Γιατί τα δικά τους παιδιά και όχι τα δικά μας; Τι πρέπει να γίνει; Δύο πράγματα. Από τη μία να μπει ταφόπλακα σε αυτή την ιστορία. Δηλαδή των επιδοτήσεων για την ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας. Ποια ανάπτυξη και κουραφέξαλα. Τα μπικικίνια όχι για υποδομές και αλλαγή στις καλλιέργειες, αλλά στα προσωπικά ταμεία.

Και το δεύτερο, οι ένοχοι να πληρώσουν εδώ και τώρα. Για παραδειγματική τιμωρία. Με απλά λόγια, το αρνητικό να αντιστραφεί σε θετικό. Να βάλουμε μυαλό.

Ασε το άλλο επιχείρημα. Που είναι σωστό. Οτι δηλαδή τα βουλευτικά γραφεία, όλων των απρόσωπων εκπροσώπων των πολιτών, έχουν μεταβληθεί σε στέκια εξυπηρέτησης ρουσφετιών.

Γιατί, σου λένε οι βουλευτές της περιφέρειας και όχι μόνο, τι θα απογίνουμε αν δεν «εξυπηρετούμε» τους ψηφοφόρους μας; Θα κοπανάμε μύγες; Με απλά λόγια, η ψήφος του καθενός είναι ανταλλάξιμο «προϊόν». Πέσε για να πέσω. Δώσε να σου δώσω. Καταλαβαίνετε; Ποια ιδεολογία και ποια κομματική σημαία! Η ανταλλαγή να γίνεται και όλα τ’ άλλα τα βρίσκουμε στην πορεία.

Κάπως έτσι το «σύμπαν» έχει πέσει πάνω να κατασπαράξει τον Κυριάκο. Γιατί, σου λένε ως επιχείρημα, «μα καλά, τίποτα δεν ήξερε ο πρωθυπουργός;». Κι εγώ απαντώ. Ενθυμούμενος την περίπτωση τόσο του γίγαντα Ανδρέα όσο και του Κώστα Σημίτη. Ο πρώτος, με τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις, την πρώτη τετραετία «έσπρωξε» την Ψωροκώσταινα προς την Ευρώπη. Για να καταλήξει στο δικαστήριο για το σκάνδαλο Κοσκωτά.

Ο δεύτερος, που μετέτρεψε τη δραχμή σε euro, κατηγορήθηκε για το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, αλλά και για το πάρτυ που είχαν στήσει κάποιοι συνεργάτες του.

Και για τον Κυριάκο λοιπόν. Ξεχνάμε τρεις μεγάλες επιτυχίες. Η πρώτη, τα εξοπλιστικά προγράμματα. Η Ελλάδα οχυρωμένη καλύτερα από ποτέ άλλοτε. Η δεύτερη, η εξωτερική πολιτική.

Δηλαδή η ακλόνητη συμμαχία με το Ισραήλ. Και πρέπει να γνωρίζουν οι «κατήγοροι» ότι το Ισραήλ η μοναδική χώρα προστασίας της πατρίδας μας. Ο φόβος και τρόμος του «Σουλτάνου». Να το θυμάστε. Ούτε οι ΗΠΑ, μα ούτε η Γαλλία. Μόνο το Ισραήλ.

Και το τρίτο, το δημόσιο ταμείο. Που τώρα σε μια περίοδο απρόσμενης διεθνούς κρίσης είναι το οικονομικό μας οχυρό. Και η απάντηση των «κατηγόρων»; Αλλα λόγια να αγαπιόμαστε.

Ωραία λοιπόν να φύγει ο Κυριάκος. Να τον διώξουμε. Και ποιος θα έρθει στη θέση του; Ο Τσίπρας; Και μόνο που ακούω αυτό το όνομα με πιάνει τεταρταίος πυρετός. Χαώδης η απόσταση ανάμεσα στον Κυριάκο και τους υπόλοιπους.

Τι να πω! Απορώ με την υπομονή του. Εγώ στη θέση του θα έφευγα. Και θα έλεγα, «βγάλτε για πρωθυπουργό το κοπέλι του ΠΑΣΟΚ. Ακόμα καλύτερα, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου!».

Και όπως είχε πει ο αείμνηστος εθνάρχης: «Η Ελλάς μετεβλήθη σε απέραντο φρενοκομείο»!

 Δημ. Δανίκας-ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ