Ουδείς γνωρίζει αν οι προσεχείς εκλογές θα διεξαχθούν περί τον Οκτώβριο του 2026 ή περί τον Μάρτιο του 2027.
Μάλλον ούτε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο οποίος πιθανότατα θα λάβει τις
σχετικές αποφάσεις του μετά τον Σεπτέμβριο αυτής της χρονιάς και μετά
την Έκθεση της Θεσσαλονίκης, αφού εκτιμήσει και αναλύσει τα αποτελέσματα
των δημοσκοπήσεων εκείνης της χρονικής περιόδου.
Όπως είναι γνωστό, οι δημοσκοπήσεις αποτελούν μία πολιτική «φωτογραφία» των συγκεκριμμένων ημερών στις οποίες διενεργούνται. Κατά τούτο πολύ πιο αξιόπιστο εργαλείο για την εκτίμηση των τάσεων του εκλογικού σώματος είναι η ανάλυση και η εκτίμηση των αποτελεσμάτων των πρόσφατων εκλογικών αναμετρήσεων και κυρίως αυτών του 2019 και των διπλών εκλογών του 2023.
Τι φανερώνουν λοιπόν τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων; Πως όσο πιο εύπορες είναι οι κοινωνικές ομάδες που κατοικούν σε συγκεκριμμένες περιοχές των βορείων ή των νοτίων προαστίων τόσο ισχυρότερα ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία και όσο οικονομικά ασθενέστερες είναι και κατοικούν σε περιοχές λαϊκών τάξεων τόσο ισχυρότερα ψηφίζουν κόμματα ή αποκόμματα της Αριστεράς ή ακόμη και της Ακροδεξιάς. Διαμορφώνεται έτσι η νέα διαχωριστική γραμμή, που δεν είναι Δεξιά ή Αριστερά, ΠΑΣΟΚ ή Νέα Δημοκρατία παλαιότερα, μνημόνια ή αντιμνημόνια πιο πρόσφατα. Η νέα μεγάλη διαχωριστική γραμμή είναι ανάμεσα σε ψηφοφόρους που μπορούν να αντιμετωπίσουν οικονομικά την καθημερινότητά τους και εκείνους που δεν μπορούν. Ανάμεσα σε πλουσιότερους και φτωχότερους. Κατά τούτο, η ψήφος των πολιτών αποκτά τα τελευταία χρόνια σαφή ταξικά χαρακτηριστικά.
Σε περιοχές κατοικίας υψηλών εισοδημάτων όπως η Εκάλη, η Κηφισιά, η Φιλοθέη, η Βουλιαγμένη, η Γλυφάδα είναι συντριπτική έναντι όλων των άλλων κομμάτων η υπεροχή της Νέας Δημοκρατίας, υπερβαίνοντας κατά πολύ ποσοστά ακόμη και της τάξεως του 50%. Σε περιοχές μεσαίων εισοδημάτων όπως το Χαλάνδρι, η Αγία Παρασκευή, το Μαρούσι η Νέα Δημοκρατία απέκτησε μικρό προβάδισμα έναντι του ΣΥΡΙΖΑ ήδη από το 2019 και πολύ μεγαλύτερο από τις διπλές εκλογές του 2023. Σε περιοχές λαϊκών στρωμάτων όπως το Αιγάλεω, το Περιστέρι, το Ιλιον, το Κερατσίνι, η Νίκαια έως το 2019 προηγείτο ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ η Νέα Δημοκρατία απέκτησε προβάδισμα στις εκλογές του 2023. Τέλος, σε περιοχές κατοικίας οικονομικά ασθενέστερων τάξεων όπως τα Ανω Λιόσια, οι Αχαρνές, το Ζεφύρι, το Πέραμα ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ είχαν ισχυρό προβάδισμα, αν και σημείωσαν άνοδο και τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας.
Ο κοινός πολιτικός νους υπαγορεύει κατά συνέπεια ότι στο πλαίσιο αυτό θα πραγματοποιηθούν οι όποιες μετακινήσεις στις προσεχείς εκλογές και από αυτές θα προκύψουν τα τελικά αποτελέσματα. Αποτελέσματα που είναι δύσκολο να προβλεφθούν από τις διενεργούμενες δημοσκοπήσεις, καθώς το πολιτικό τοπίο έχει αλλάξει ριζικά και πλέον δεν υπάρχει αρχικό πολιτικό μέτρο συγκρίσεων. Από τα αριστερά του πολιτικού φάσματος αντί του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει πλέον η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, που λογικά θα απορροφήσει και μεγάλο τμήμα ψηφοφόρων των αποκομμάτων του πρώην ΣΥΡΙΖΑ. Από τα δεξιά διεκδικεί ρόλο η Ελπίδα της Μαρίας Καρυστιανού, που μάλλον βρίσκεται σε καθοδική πορεία όσο περισσότερο εμφανίζεται η ίδια με το εμφανές έλλειμμα στοιχειωδών πολιτικών γνώσεων. Και βεβαίως πάντα παραμένει το ερώτημα τι προτίθεται και τι μπορεί να κάνει ο Αντώνης Σαμαράς στον χώρο δεξιά της Νέας Δημοκρατίας.
Κατά τούτο είναι ασφαλέστερο να στηριχτεί κανείς σε κοινωνικοοικονομικά δεδομένα που επικρατούν σήμερα στην Ελλάδα παρά σε αμιγώς πολιτικές κομματικές προβλέψεις. Με τη Νέα Δημοκρατία να είναι αδιαμφισβήτητα το πρώτο κόμμα, το διακύβευμα γι' αυτήν είναι κατά πόσο θα αποκτήσει αυτοδυναμία στην πιθανή δεύτερη εκλογική αναμέτρηση. Για το κόμμα Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, το διακύβευμα είναι ποιο από τα δύο θα είναι δεύτερο, καθιστάμενο σήμερα αξιωματική αντιπολίτευση και στο μέλλον πιθανώς κυβέρνηση. Το ερώτημα λοιπόν είναι από πού μπορεί η κάθε πλευρά να αντλήσει ψήφους. Και η απάντηση νομίζω πως δεν είναι ποιος απλώς θα υφαρπάξει ψήφους του άλλου, ο Μητσοτάκης επισείοντας δεξιά και αριστερά το «σκιάχτρο» του Τσίπρα ή ο Ανδρουλάκης και ο Τσίπρας επισείοντας το «σκιάχτρο του καθεστώτος Μητσοτάκη». Η απάντηση βρίσκεται στην καθημερινότητα του μέσου Ελληνα και σε πραγματοποιήσιμες προτάσεις για τη βελτίωσή της μετά τα σκληρά πλήγματα που δέχτηκε στα οκτώ χρόνια των μνημονίων, οι περισσότεροι όροι των οποίων ισχύουν και σήμερα.
Σήμερα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, το 60% των εργαζομένων του ιδιωτικού αλλά και του δημόσιου τομέα έχει μηνιαίο εισόδημα της τάξεως των 1.000 ευρώ καθαρά. Εξι στους δέκα πολίτες δηλώνουν στην έρευνα του Ινστιτούτου της ΓΣΕΕ ότι δεν τους φτάνει το εισόδημά τους για να καλύψουν τις ανάγκες του μήνα και ότι με το άλμα των τιμών στα τρόφιμα, τα ενοίκια και την ενέργεια μέσα σε 18 ημέρες ο μισθός τους έχει εξαντληθεί. Είναι αλήθεια πως τα τελευταία χρόνια είναι ανοδική η οικονομική πορεία της χώρας και έχουν αυξηθεί οι μέσοι μισθοί, ωστόσο αυτά δεν καλύπτουν τις σημερινές ανάγκες ενός νοικοκυριού της μεσαίας και της χαμηλότερης μεσαίας τάξης, και πολύ περισσότερο των λαϊκών στρωμάτων, καθώς το μέρισμα της ανάπτυξης περιέρχεται πολύ λιγότερο σε εκείνους που το έχουν μεγαλύτερη ανάγκη και πολύ περισσότερο στους ήδη έχοντες και κατέχοντες. Στα ζητήματα αυτά ίσως κριθεί σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα των προσεχών εκλογών.
Όπως είναι γνωστό, οι δημοσκοπήσεις αποτελούν μία πολιτική «φωτογραφία» των συγκεκριμμένων ημερών στις οποίες διενεργούνται. Κατά τούτο πολύ πιο αξιόπιστο εργαλείο για την εκτίμηση των τάσεων του εκλογικού σώματος είναι η ανάλυση και η εκτίμηση των αποτελεσμάτων των πρόσφατων εκλογικών αναμετρήσεων και κυρίως αυτών του 2019 και των διπλών εκλογών του 2023.
Τι φανερώνουν λοιπόν τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων; Πως όσο πιο εύπορες είναι οι κοινωνικές ομάδες που κατοικούν σε συγκεκριμμένες περιοχές των βορείων ή των νοτίων προαστίων τόσο ισχυρότερα ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία και όσο οικονομικά ασθενέστερες είναι και κατοικούν σε περιοχές λαϊκών τάξεων τόσο ισχυρότερα ψηφίζουν κόμματα ή αποκόμματα της Αριστεράς ή ακόμη και της Ακροδεξιάς. Διαμορφώνεται έτσι η νέα διαχωριστική γραμμή, που δεν είναι Δεξιά ή Αριστερά, ΠΑΣΟΚ ή Νέα Δημοκρατία παλαιότερα, μνημόνια ή αντιμνημόνια πιο πρόσφατα. Η νέα μεγάλη διαχωριστική γραμμή είναι ανάμεσα σε ψηφοφόρους που μπορούν να αντιμετωπίσουν οικονομικά την καθημερινότητά τους και εκείνους που δεν μπορούν. Ανάμεσα σε πλουσιότερους και φτωχότερους. Κατά τούτο, η ψήφος των πολιτών αποκτά τα τελευταία χρόνια σαφή ταξικά χαρακτηριστικά.
Σε περιοχές κατοικίας υψηλών εισοδημάτων όπως η Εκάλη, η Κηφισιά, η Φιλοθέη, η Βουλιαγμένη, η Γλυφάδα είναι συντριπτική έναντι όλων των άλλων κομμάτων η υπεροχή της Νέας Δημοκρατίας, υπερβαίνοντας κατά πολύ ποσοστά ακόμη και της τάξεως του 50%. Σε περιοχές μεσαίων εισοδημάτων όπως το Χαλάνδρι, η Αγία Παρασκευή, το Μαρούσι η Νέα Δημοκρατία απέκτησε μικρό προβάδισμα έναντι του ΣΥΡΙΖΑ ήδη από το 2019 και πολύ μεγαλύτερο από τις διπλές εκλογές του 2023. Σε περιοχές λαϊκών στρωμάτων όπως το Αιγάλεω, το Περιστέρι, το Ιλιον, το Κερατσίνι, η Νίκαια έως το 2019 προηγείτο ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ η Νέα Δημοκρατία απέκτησε προβάδισμα στις εκλογές του 2023. Τέλος, σε περιοχές κατοικίας οικονομικά ασθενέστερων τάξεων όπως τα Ανω Λιόσια, οι Αχαρνές, το Ζεφύρι, το Πέραμα ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ είχαν ισχυρό προβάδισμα, αν και σημείωσαν άνοδο και τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας.
Ο κοινός πολιτικός νους υπαγορεύει κατά συνέπεια ότι στο πλαίσιο αυτό θα πραγματοποιηθούν οι όποιες μετακινήσεις στις προσεχείς εκλογές και από αυτές θα προκύψουν τα τελικά αποτελέσματα. Αποτελέσματα που είναι δύσκολο να προβλεφθούν από τις διενεργούμενες δημοσκοπήσεις, καθώς το πολιτικό τοπίο έχει αλλάξει ριζικά και πλέον δεν υπάρχει αρχικό πολιτικό μέτρο συγκρίσεων. Από τα αριστερά του πολιτικού φάσματος αντί του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει πλέον η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, που λογικά θα απορροφήσει και μεγάλο τμήμα ψηφοφόρων των αποκομμάτων του πρώην ΣΥΡΙΖΑ. Από τα δεξιά διεκδικεί ρόλο η Ελπίδα της Μαρίας Καρυστιανού, που μάλλον βρίσκεται σε καθοδική πορεία όσο περισσότερο εμφανίζεται η ίδια με το εμφανές έλλειμμα στοιχειωδών πολιτικών γνώσεων. Και βεβαίως πάντα παραμένει το ερώτημα τι προτίθεται και τι μπορεί να κάνει ο Αντώνης Σαμαράς στον χώρο δεξιά της Νέας Δημοκρατίας.
Κατά τούτο είναι ασφαλέστερο να στηριχτεί κανείς σε κοινωνικοοικονομικά δεδομένα που επικρατούν σήμερα στην Ελλάδα παρά σε αμιγώς πολιτικές κομματικές προβλέψεις. Με τη Νέα Δημοκρατία να είναι αδιαμφισβήτητα το πρώτο κόμμα, το διακύβευμα γι' αυτήν είναι κατά πόσο θα αποκτήσει αυτοδυναμία στην πιθανή δεύτερη εκλογική αναμέτρηση. Για το κόμμα Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, το διακύβευμα είναι ποιο από τα δύο θα είναι δεύτερο, καθιστάμενο σήμερα αξιωματική αντιπολίτευση και στο μέλλον πιθανώς κυβέρνηση. Το ερώτημα λοιπόν είναι από πού μπορεί η κάθε πλευρά να αντλήσει ψήφους. Και η απάντηση νομίζω πως δεν είναι ποιος απλώς θα υφαρπάξει ψήφους του άλλου, ο Μητσοτάκης επισείοντας δεξιά και αριστερά το «σκιάχτρο» του Τσίπρα ή ο Ανδρουλάκης και ο Τσίπρας επισείοντας το «σκιάχτρο του καθεστώτος Μητσοτάκη». Η απάντηση βρίσκεται στην καθημερινότητα του μέσου Ελληνα και σε πραγματοποιήσιμες προτάσεις για τη βελτίωσή της μετά τα σκληρά πλήγματα που δέχτηκε στα οκτώ χρόνια των μνημονίων, οι περισσότεροι όροι των οποίων ισχύουν και σήμερα.
Σήμερα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, το 60% των εργαζομένων του ιδιωτικού αλλά και του δημόσιου τομέα έχει μηνιαίο εισόδημα της τάξεως των 1.000 ευρώ καθαρά. Εξι στους δέκα πολίτες δηλώνουν στην έρευνα του Ινστιτούτου της ΓΣΕΕ ότι δεν τους φτάνει το εισόδημά τους για να καλύψουν τις ανάγκες του μήνα και ότι με το άλμα των τιμών στα τρόφιμα, τα ενοίκια και την ενέργεια μέσα σε 18 ημέρες ο μισθός τους έχει εξαντληθεί. Είναι αλήθεια πως τα τελευταία χρόνια είναι ανοδική η οικονομική πορεία της χώρας και έχουν αυξηθεί οι μέσοι μισθοί, ωστόσο αυτά δεν καλύπτουν τις σημερινές ανάγκες ενός νοικοκυριού της μεσαίας και της χαμηλότερης μεσαίας τάξης, και πολύ περισσότερο των λαϊκών στρωμάτων, καθώς το μέρισμα της ανάπτυξης περιέρχεται πολύ λιγότερο σε εκείνους που το έχουν μεγαλύτερη ανάγκη και πολύ περισσότερο στους ήδη έχοντες και κατέχοντες. Στα ζητήματα αυτά ίσως κριθεί σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα των προσεχών εκλογών.
Π. Λουκάκος-ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σεβαστείτε το ελεύθερο βήμα σχολιασμού και διαλόγου. Ανωνυμία δεν σημαίνει και ασυδοσία.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Σημείωση : Κάθε υβριστικό , προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο θα διαγράφεται...
Σχόλια με ονομαστικές αναφορές που περιέχουν ατεκμηρίωτες καταγγελίες θα διαγράφονται.
Απαντήσεις από τον διαχειριστή μόνο στα επώνυμα σχόλια.