Μας πήραν τα μέτρα...

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του υπουργού Οικονομικών για τα επώδυνα μέτρα της συμφωνίας με την τρόικα για την παροχή της βοήθειας προς την Ελλάδα, θα ισχύσουν συνοπτικά τα εξής:

• Στο ποσό των 500 ευρώ περιορίζεται ο 13ος και σε άλλα 500 ευρώ ο 14ος μισθός στο δημόσιο τομέα: 250 ευρώ δώρο Πάσχα, 250 ευρώ δώρο αδείας και 500 ευρώ δώρο Χριστουγέννων. Τα ποσά αυτά θα δίνονται εφόσον οι μεικτές αποδοχές του εργαζόμενου δεν ξεπερνούν τα 3.000 ευρώ.
• Περαιτέρω περικοπή επιδομάτων 8% στα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων και 3% στους υπαλλήλους των ΔΕΚΟ όπου δεν υπάρχουν επιδόματα.
• Παγώνουν (δεν θα χορηγηθούν αυξήσεις) για μία τριετία στους μισθούς του Δημοσίου.
• Στις συντάξεις (ιδιωτικού και δημόσιου τομέα) τα ποσά του 13ου-14ου μισθού είναι: 200 ευρώ δώρο Πάσχα, 200 ευρώ δώρο αδείας και 400 ευρώ δώρο Χριστουγέννων. Τα ποσά αυτά θα δίνονται εφόσον η σύνταξη δεν ξεπερνά τα 2.500 ευρώ το μήνα.
• Επανέρχεται ο ΛΑΦΚΑ σε υψηλές συντάξεις.
• Δεν επηρεάζεται ο 13ος-14ος μισθός στον ιδιωτικό τομέα.
• Έρχονται αλλαγές στο πλαίσιο που διέπει αποζημιώσεις και απολύσεις, όπως και για τη μείωση κόστους υπερωριακής απασχόλησης.
• Επιβάλλεται έκτακτη εισφορά σε κερδοφόρες επιχειρήσεις.
• Αυξάνονται τα κλιμάκια ΦΠΑ σε 23%, 11% και 5,5% (10% αύξηση σε κάθε κλιμάκιο).
• Νέες αυξήσεις σε ποτά, τσιγάρα, καύσιμα λόγω αύξησης του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης.
• Από το 2011 η εξίσωση των ορίων ηλικίας ανδρών-γυναικών, με τριετή περίοδο προσαρμογής.
• Τα γενικά όρια ηλικίας δεν αλλάζουν. Εισάγεται όμως μηχανισμός «αυτόματης προσαρμογής των ορίων ηλικίας στο προσδόκιμο ζωής», κάτι που μπορεί να φέρει τις γυναίκες να συνταξιοδοτούνται αργότερα από τους άνδρες.
• Επέρχονται περικοπές στη λίστα των βαρέων και ανθυγιεινών
• Μειώνονται τα ασφαλιστικά ταμεία σε τρία.
• Ανοίγουν τα κλειστά επαγγέλματα.
• Αυξάνονται οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων.
• Αναστέλλεται η χορήγηση της δεύτερης δόσης του επιδόματος αλληλεγγύης
• Δημιουργείται ταμείο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.
  Νέα πραγματικότητα στο Ασφαλιστικό
  Η συμφωνία διαμορφώνει και μία νέα πραγματικότητα και για το ασφαλιστικό σύστημα, με αυστηρό χρονοδιάγραμμα για την προώθηση του νέου ασφαλιστικού νόμου και ταχύτερη εφαρμογή κάποιων ρυθμίσεων. Επιγραμματικά:
  
• Από το 2011 η εξίσωση των ορίων ηλικίας ανδρών-γυναικών, με τριετή περίοδο προσαρμογής.
• Τα γενικά όρια ηλικίας δεν αλλάζουν. Εισάγεται όμως μηχανισμός «αυτόματης προσαρμογής των ορίων ηλικίας στο προσδόκιμο ζωής».
• Μειώνονται τα ασφαλιστικά ταμεία σε τρία.
• Αυξάνεται η ελάχιστη περίοδος εισφορών από τα 37 στα 40 έτη έως το 2015
• Περιορίζεται η πρόωρη συνταξιοδότηση και αυξάνεται το ελάχιστο όριο στα 60 έτη
• Ενισχύεται η ανταποδοτικότητα μεταξύ εισφορών και συντάξεων
• Οι συντάξεις καθορίζονται με βάση τις αποδοχές στο σύνολο του εργασιακού βίου
• Αναθεώρηση του πλαισίου χορηγήσεων συντάξεων αναπηρίας
• Επέρχονται περικοπές στη λίστα των βαρέων και ανθυγιεινών
• Ελάχιστη εγγυημένη σύνταξη για άτομα άνω των 65 ετών, με βάση εισοδηματικά κριτήρια
Βαθύτερη ύφεση, κολοσσιαία προσαρμογή Το συνολικό ύψος της δημοσιονομικής προσαρμογής που παρουσίασε ο κ. Παπακωνσταντίνου φτάνει στο κολοσσιαίο ύψος των 36,4 δισ. ευρώ για μία τριετία. Όπως είπε, στο δίλημμα «κατάρρευση ή σωτηρία», η κυβέρνηση «προφανώς επέλεξε να σώσει τη χώρα». Με την αναμενόμενη έγκριση του προγράμματος, η χώρα μας θα λάβει «το σημαντικότερο ποσό που έχει διατεθεί ποτέ σε χώρα που βρέθηκε σε ανάλογη κατάσταση». Το ποσό αυτό «θα εξασφαλίσει το μεγαλύτερο μέρος των δανειακών κεφαλαίων που χρειάζεται η Ελλάδα για τα τρία επόμενα χρόνια». Η εφαρμογή του προγράμματος θα παρακολουθείται σε τριμηνιαία βάση, ενώ η ομαλή εξέλιξή του είναι προϋπόθεση για τη ροή των εκταμιεύσεων της βοήθειας. Συγκεκριμένα, το οικονομικό πρόγραμμα προβλέπει δημοσιονομική προσπάθεια 11 μονάδων του ΑΕΠ έως το 2013, επιπλέον αυτής που έχει ενταχθεί στο οικονομικό πρόγραμμα του 2010. Αυτό σε ένα εξαιρετικά δυσμενές μακροοικονομικό περιβάλλον, καθώς η ύφεση για το 2010 προβλέπεται βαθύτερη, στο 4%, αλλά αναμένεται να επανέλθει σε θετικούς ρυθμούς από το 2011. Για το 2010 στόχος είναι ο περιορισμός του ελλείμματος κατά πέντε και πλέον μονάδες. Το σύνολο της δημοσιονομικής προσπάθειας για φέτος φτάνει στο 9% του ΑΕΠ... Το 2011 η δημοσιονομική προσπάθεια αντιστοιχεί στο 4% του ΑΕΠ, το 2012 και το 2013 από 2% του ΑΕΠ. Στόχος είναι το δημοσιονομικό έλλειμμα να βρεθεί φέτος στο 8% και να περιοριστεί κάτω από το 3% του ΑΕΠ το 2014. Το χρέος, λόγω της δυναμικής που έχει, θα συνεχίσει να αυξάνεται έως και το 140% του ΑΕΠ. Η αποκλιμάκωσή του θα αρχίσει από το 2014. Για να συμβεί το τελευταίο, οι δημόσιες δαπάνες θα πρέπει να μειωθούν κατά 7 μονάδες ΑΕΠ έως το 2013 και τα έσοδα να αυξηθούν κατά 4 μονάδες ΑΕΠ έως τότε.

15 Μέτρα για να μη γίνουν όλα ρημαδιό...

Υπάρχει μία και μόνη λύση για να μη γίνουν όλα ρημαδιό. Για να μη διαλυθούν τα πάντα. Για να μη χυθεί αίμα. Για να επιβιώσουμε. Η λύση είναι...
συγκεκριμένα ΑΝΤΙ - ΜΕΤΡΑ, για μία τετραετία. Άμεσα. Τώρα, σήμερα. Και ίσως (ισως λέω) να σωθεί έστω ένα μέρος της τιμής του πολιτικού συστήματος. Αλλιώς, να ψάχνουν από τώρα μέρος να κρυφτούν. Όλοι τους. Λοιπόν, έχουμε και λέμε :

15 ΑΝΤΙ-ΜΕΤΡΑ :
1. Τέλος στους διπλοθεσίτες του δημοσίου. Εντός 5 ημερών δηλώνουν στο κράτος, πια απο τις εργασίες τους θα επιλέξουν. Το ίδιο και για επιτροπές, ομάδες εργασίας και λοιπές δικαιολογίες για να βγάζουν χρήματα εις βάρος των κορόιδων.
2. Τέλος στα προεκλογικά έξοδα κομμάτων, υποψηφίων κτλ για οποιοδήποτε είδος εκλογών καθώς και τέλος στα έξοδα παραστάσεως. Είπαμε, η παράσταση τελείωσε.
3. Τέλος στη χρηματοδότηση Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Καλός ο εθελοντισμός και η φιλανθρωπία αλλά άμα έχεις. Όχι, άμα δεν έχεις.
4. Τέλος στην πληρωμή τέλους στην ΕΡΤ. Τέλος. Δεν χρειάζονται καν επιχειρήματα για αυτό το αίσχος. Συγχώνευση όλων των καναλιών σε ένα, το πολύ δύο.
5. Τέλος στα πολυπληθή Διοικητικά Συμβούλια παντού. Δεν χρειάζονται 7 ή 9 χαραμοφάηδες στα Νοσοκομεία, στις κρατικές επιχειρήσεις, κτλ. Το πολύ πέντε μέλη (για να μην πούμε τρία). Οι περισσότεροι εισέπρατταν την αποζημίωση για τη θλιβερή παρουσία τους.
6. Θέλετε 12 μισθούς το χρόνο; οκ. Σύμφωνοι. ΟΛΟΙ ΟΜΩΣ. Και οι εργαζόμενοι της Βουλής, και των πετρελαίων και όλοι.
7. Κανένας εργαζόμενος στο δημόσιο, δεν θα λαμβάνει πάνω από 5.000 € το μήνα (και πολλά είναι). Κανένας εργαζόμενος δεν θα λαμβάνει κάτω από 800 €. Σύνολο. Τέλος στις...φουστιές με τα επιδόματα. Όταν λέμε, δεν θα λαμβάνει το εννοούμε. Εννοούμε συνολικές αποδοχές και παροχές. Ούτε βοηθήματα, ούτε επιδόματα, ούτε μπούρδες. Καθαρές κουβέντες.
8. Ετήσιες Κάρτες δωρεάν μεταφοράς με όλα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς για όσους έχουν ετήσιο εισόδημα κάτω από 10.000 €. Είδαμε και που πληρώναμε τι γινόταν. Τα έτρωγαν οι διαχειριστές τους.
9. Τέλος στις σχολικές πενταήμερες εκτός Ελλάδας. Οι πενταήμερες (και ο τζίρος τους) θα γίνονται ΜΟΝΟ σε ακριτικά νησιά της χώρας μας, έρημα, για να τους δώσει η νεολαία ζωή και φρεσκάδα.
10. Άμεση αξιοποίηση των ακινήτων του δημοσίου. Τέλος, στα αραχνιασμένα, χρυσοπληρωμένα άχρηστα κτήρια. Αξιοποιήστε τα ή πουλήστε τα. Τώρα.
11. Κατάργηση της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Δεν προσφέρει απολύτως τίποτα και σε κανέναν. Το κράτος σπατάλαγε χρήματα για να εκθέτει τις "δήθεν" υπηρεσίες του σε ορδές κρατικοδίαιτων ψευτοπαραγόντων. Τέλος. (Εθιμικά ας διατηρηθεί η ομιλία του Πρωθυπουργού και η Συνέντευξη Τύπου). Επίσης, τέλος στην πανάκριβη και άθλια Eurovision.
12. Η εκκλησία να φορολογείται όπως όλοι οι πολίτες. Τέλος, η ασυλία. Να διοργανώνει συσσίτια και φιλανθρωπικά έργα, αποδεδειγμένα.
13. Δωρεάν internet σε όλους τους μαθητές, φοιτητές, άνεργους. Όλα τα βιβλία, βοηθήματα κτλ σε ηλεκτρονική μορφή (PDF). Τέλος στις πανάκριβες περιττές εκτυπώσεις.
Επίσης, δωρεάν ασύρματο internet σε όλα τα νησία (ιδίως τα ακριτικά) με Wi-Max. Υπάρχει τρόπος.
14. Τέλος στην πανάκριβη κρατική διαφήμιση. Να πληρώνουν οι πολίτες την "διαφήμιση" της κατάντιας του κράτους; Επιδότηση της διανομής των εφημερίδων υπό προϋποθέσεις.
Επίσης, τέλος στις σπάταλες επιδοτήσεις διαφορων ειδών συλλόγων, φορέων, ανύπαρκτων και υπαρκτών. Δεν χάλασε ο κόσμος, εάν για λίγα χρόνια δεν πάρει επιδότηση ο "Πολιτιστικός Σύλλογος Μουχρίτσας" για να ψηφίσουν τα μέλη του, τον γελοίο πολιτικάντη που τους έδωσε τα...μπικικίνια.
15. Μείωση του αριθμού των βουλευτών σε 200. Μείωση των Δημοτικών και Περιφερειακών Συμβούλων. Κατάργηση του σταυρού και των μετακινήσεων ψηφοφόρων. Ηλεκτρονικα δημοψηφίσματα.
Αυτά προς το παρόν. Μόνο με αυτήν την προϋπόθεση και σε συνδυασμό με πλήρη εξακρίβωση και παραδειγματική τιμωρία όσων έφταιξαν κάπως θα κοπάσει η δικαιολογημένη οργή εκατομυρρίων πολιτών. Πάρτε αντί - μέτρα μήπως και εφαρμοστούν τα μέτρα.
Προσθέστε και άλλα αντί-μετρα στο fimotro. Συμβάλλετε με τις ιδέες σας, μιας και όσοι μας κυβέρνησαν τόσα χρόνια είχαν έμπνευση μόνο για το πως θα λένε ψέμματα και πως θα αλληλοκαλύπτονται.
Γράφει ο Μυθριδάτης

Γελάτε γιατί χανόμαστε...

Ο μπαμπάς καρχαρίας εκπαιδεύει τον νεαρό καρχαρία
- Βλέπουμε τον άνθρωπο, απομακρυνόμαστε, σηκώνουμε πτερύγιο, πάμε αργά
προς τα πάνω του, κάνουμε 2 περιστροφές αριστερόστροφες,
απομακρυνόμαστε, επιστρέφουμε για άλλες 2 δεξιόστροφες,
απομακρυνόμαστε και κάνουμε επίθεση.
Κατάλαβες; πες τα και εσύ.

- Εεε, ναι, τον βλέπουμε, σηκώνουμε πτερύγιο, 1 στροφή αριστερά.1 δεξιά και τρώμε!

- Όχι, όχι.. πρόσεχε τα βήματα είναι σημαντικά ! Βλέπουμε τον άνθρωπο,
απομακρυνόμαστε, σηκώνουμε πτερύγιο, πάμε αργά προς τα πάνω του,
κάνουμε 2 περιστροφές αριστερόστροφες, απομακρυνόμαστε, επιστρέφουμε
για άλλες 2 δεξιόστροφες, απομακρυνόμαστε και κάνουμε επίθεση.
Κατάλαβες τώρα; πες τα και εσύ.

- Μμμ, ναι, τον βλέπω, σηκώνω πτερύγιο, 2 στροφές γύρω του και τρώμε !

- ΟΧΙ ! , ΟΧΙ !, προσπάθησε ξανά..

- Τον βλέπω.., πλησιάζω αργά.., κάνουμε.. 2 στροφές προς τα δεξιά…
δεν τα θυμάμαι ρε μπαμπά είναι πολλά…

- E, τι να σου πω… φάτον με τα σκατά !

Απο τον jim!

asimonis.wordpress.com

Η κρίση και η αριστερά

«Η αριστερά δεν πάσχει μόνο από την έλλειψη εναλλακτικής, ενός κόσμου ιδεών, και μιας κοινωνικής βάσης, πάσχει επίσης από την έλλειψη μιας κρίσης...

Η κρίση αυξάνει τη θερμοκρασία της πολιτικής και βοηθά να λιώσουν παγωμένοι ορισμοί ταυτότητας και συμφέροντος... Δίχως τη βοήθεια της κρίσης η αριστερά μοιάζει καταδικασμένη σε μια λειτουργία αναμονής». Τα παραπάνω αναφέρει στο βιβλίο του «Τι πρέπει να προτείνει η Αριστερά» (εκδόσεις «Ευρασία») ο καθηγητής του Χάρβαρντ και επί δέκα χρόνια υπουργός στις κυβερνήσεις του Λούλα, Ρομπέρτο Ουνγκέρ.
Η κρίση του καπιταλιστικού συστήματος είναι δεδομένη, άρα, σύμφωνα με τον Ουνγκέρ, οι συνθήκες είναι ευνοϊκές για την αριστερά. Αν όχι για τη σοσιαλδημοκρατία, εξαιτίας της συνθηκολόγησής της με το νεοφιλελευθερισμό, τουλάχιστον για τη ριζοσπαστική εκδοχή της. Προς το παρόν, όμως, το πολιτικό ρεύμα που φαίνεται να κερδίζει έδαφος είναι η ακροδεξιά, όπως έδειξαν τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα σε διάφορες χώρες της Ευρώπης.
Βεβαίως δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό: «Οι κρίσεις που σφράγισαν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν εξέθρεψαν μόνο την οκτωβριανή επανάσταση, τον εθνικοσοσιαλισμό και τον φασισμό, αλλά οδήγησαν επίσης στο Νιου Ντιλ του Ρούζβελτ και στα λαϊκά μέτωπα της Γαλλίας και της δημοκρατικής Ισπανίας» (Κ. Τσουκαλάς «Το Βήμα» 14-3-2010).
Κοντολογίς, για να γίνει η κρίση αφορμή για την έναρξη ενός νέου μεταρρυθμιστικού κύκλου, για να μην κυριαρχήσει η απεχθής ιδέα της ιδιωτικοποίησης των κερδών και της κοινωνικοποίησης των ζημιών, οι δυνάμεις που επαγγέλλονται την αλλαγή, εκτός από την οργάνωση της αντίστασης για να αντιμετωπιστούν οι επιθέσεις των ελίτ του χρήματος, πρέπει να διαθέτουν σχέδιο και μια ρεαλιστική στρατηγική που, χωρίς να αγνοεί το αύριο, δεν θα αδιαφορεί για το σήμερα.
Η ελληνική αριστερά, όμως, επιχειρεί να αποτρέψει τις δυσάρεστες για την πλειοψηφία των πολιτών εξελίξεις με τον ακτιβισμό και την αντι-συστημική ρητορική. Το ΚΚΕ αρνείται να μπει στη λογική των προτάσεων και επειδή πιστεύει ότι ο καπιταλισμός δεν παίρνει επιδιόρθωση, και επειδή οποιαδήποτε πολιτική που θα αποβλέπει στη βελτίωση του υπάρχοντος θα αποπροσανατολίσει το κίνημα και θα βγάλει από τον ορίζοντά του την προοπτική της ανατροπής.
Ετσι στα μέτωπά του περιλαμβάνονται ο ρεφορμισμός και ο οπορτουνισμός που εξωραΐζουν το σύστημα και είναι υπεύθυνοι για τη χειραγώγηση του φρονήματος των εργαζομένων. Μοναδική λύση λοιπόν «καμία ανοχή και υπακοή σε Ε.Ε., ΝΑΤΟ, ΔΝΤ, λαϊκή εξουσία, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, αποδέσμευση από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς» («Ριζοσπάστης» 25-4-2010).
Από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ έχουμε μια πανσπερμία απόψεων. Το ζητούμενο είναι, όμως, πόσες απ' αυτές αντέχουν στη δοκιμασία της εφαρμογής. Για παράδειγμα:
1 Αναρωτιέται κανείς για το ρεαλισμό της θέσης που λέει ότι «πρέπει η Ελλάδα να κηρύξει παύση πληρωμών στους δανειστές της, αλλά να συνεχίσει να πληρώνει τους μισθούς των δημόσιων υπαλλήλων». Το ερώτημα πού θα βρει τα χρήματα για να καταβάλει τους μισθούς προφανώς είναι λεπτομέρεια.
2 Αναρωτιέται κανείς για τη σοβαρότητα της πρότασης που εισηγείται έξοδο από την ΟΝΕ με το σκεπτικό ότι «το κόστος της παραμονής είναι μεγαλύτερο από το κόστος της αποχώρησης». Επιστροφή μ' άλλα λόγια στη δραχμούλα με ό,τι αυτό θα συνεπάγεται για το εξωτερικό χρέος, τα εισοδήματα των λαϊκών στρωμάτων, την απασχόληση.
3 Αναρωτιέται κανείς αν έχει επαφή με την πραγματικότητα η πρόταση για «επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, χωρίς όρους και με στόχο μια νέα ρύθμιση που θα περιλαμβάνει διαγραφή σημαντικού μέρους του χρέους, μείωση των επιτοκίων του υπολοίπου, μια ικανή περίοδο χάριτος και τη διεύρυνση του χρόνου αποπληρωμής του» (Π. Λαφαζάνης, «Η Αυγή», 25-4-2010).
Έτσι, δεν είναι να απορεί κανείς που ο Α. Τσίπρας διαπιστώνει ότι «δεν είναι εικόνα κόμματος αυτή που εκπέμπουμε». Και είναι βεβαίως προτιμότερο να αναγνωρίζεις πως «σ' αυτές τις συνθήκες το δυνατό χαρτί μας είναι να αποδείξουμε ότι στο ερώτημα τι εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν -με το δεδομένο πλαίσιο ιδεών και με τους δεδομένους κοινωνικούς συσχετισμούς- δεν υπάρχει απάντηση» (Ε. Τσακαλώτος, «Η Αυγή», 24-4-2010).
Το «όχι σε όλα» στο όνομα ενός ακτινοβόλου μέλλοντος έχει ακροατήριο, μικρό μεν, αλλά υπαρκτό. Ο μαξιμαλισμός, όμως, που υποδύεται το ριζοσπαστικό ρεαλισμό κινδυνεύει να ξεπέσει στην αφέλεια. 
T.Παππά-Ελευθεροτυπία

Το τελικό σκληρό πακέτο για την οικονομία

Μετά από μαραθώνιες και δραματικές διαπραγματεύσεις η κυβέρνηση και η τρόικα της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ κατέληξαν σε ένα πλαίσιο μέτρων για την ελληνική οικονομία τα κυριώτερα των οποίων είναι:

- Εως 10% μείωση των αποδοχών των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα.
- Ανεβαίνει από 2% στο 4% το όριο των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα
- Κατάργηση του13ου και του 14ου μισθού στους συνταξιούχους με αποδοχές πάνω από 700 ευρώ.
- Κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων οι οποίες μετατρέπονται σε ατομικές.
- Κατάργηση της διαιτησίας
- Δεν κόβεται ο 13ος και 14ος μισθός στον ιδιωτικό τομέα.
- Το πακέτο της βοήθειας είναι για τρία χρόνια με τη δυνατότητα να παραταθεί και για έναν ακόμα χρόνο.
- Αύξηση του ΦΠΑ κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες
- Αύξηση ειδικών φόρων κατανάλωσης σε καύσιμα, ποτά και τσιγάρα.

Αύριο το πρωί στις 9:30 συνεδριάζει το υπουργικό συμβούλιο για να εγκρίνει τη συμφωνία ενώ στη συνέχεια ο υπουργός Οικονομικών θα δώσει συνέντευξη τύπου όπου θα ανακοινώσει το πακέτο των μέτρων. Το νομοσχέδιο με τα μέτρα θα κατατεθεί αμέσως στη Βουλή για να συζητηθεί με τη διαδικασία του κατεπείγοντως.

Το απόγευμα στις 5:00 θα συνεδριάσει και το Eurogroup για να εγκρίνει και αυτό το πακέτο της βοήθειας που σύμφωνα με πληροφορίες θα ξεπεράσει τα 120 δισ. ευρώ.
TO BHMA

Βαφτίσια...

Δήμαρχος Στυλίδας στη χθεσινή συνάντηση των Δημάρχων :Η πρόταση του Υπουργού ,  μας καλύπτει. Θα θέσω προς συζήτηση τη πρόταση των συναδέλφων δημάρχων.                                                                                                                                         
Δήμαρχοι Πελασγίας και Εχιναίων : Να ονομαστεί  Δήμος Ανατολικής  Φθιώτιδας ο νέος Δήμος.

Αλλάξτε τα όλα!

Η Ευρώπη θα δώσει τα λεφτά, φοβούμενη ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει η μπαρουταποθήκη του τραπεζικού συστήματος. Το ΔΝΤ θα προσφέρει την... τεχνογνωσία του, για να εξασφαλίσουν οι πιστωτές τα λεφτά τους. Το ερώτημα είναι τι θα κάνουμε εμείς. Πόσο αποφασισμένοι είμαστε να γυρίσουμε σελίδα. Αυτά που μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας είναι πιο σημαντικά απ’ όσα μέτρα μας επιβάλλει η διεθνής επιτροπεία.

Τα προβλήματα τα ξέρουμε όλοι. Η Ελλάδα είναι το άντρο της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς. Είναι η μοναδική ίσως χώρα στον κόσμο που στα λεξικά της βρίσκεται η λέξη «γρηγορόσημο». Οι μεγάλοι ηγέτες, λοιπόν, υπήρξαν μεγάλοι επειδή επινόησαν ένα όραμα και δούλεψαν σκληρά για να το υλοποιήσουν. Ο κ. Παπανδρέου έχει την ευκαιρία να περάσει στην Ιστορία ως ο αναμορφωτής της Ελλάδας. Χρειάζεται, όμως, να κηρύξει τον πόλεμο κατά της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας. Κι όταν μιλάμε για πόλεμο, μιλάμε για πόλεμο. 

Ας κτίσουν νέες φυλακές! Αν χρειαστεί ας εφαρμόσουν και τον μουσουλμανικό νόμο: Όποιος κλέβει να του κόβονται τα χέρια. Όταν η χώρα κινδυνεύει, δεν χωράνε ευγένειες και διαβουλεύσεις. 

Αν θέλουν μπορούν να αλλάξουν όλη τη νομοθεσία της χώρας μέσα σε μία βραδιά, έτσι ώστε να τιμωρούνται σκληρά και παραδειγματικά οι επίορκοι. Όποιος κι αν είναι αυτός, όποιο επώνυμο κι αν φέρει, η θέση των κλεφτών είναι στην φυλακή. 

Πολλοί από εμάς πιστεύουν ότι το ΔΝΤ θα κάνει αντί για μας την «βρώμικη δουλειά». Κάνουμε λάθος αν τελικά πιστεύουμε κάτι τέτοιο. Το ΔΝΤ και οι Ευρωπαίοι μας χαρίζουν χρόνο. Το πώς εμείς θα αξιοποιήσουμε, αν αξιοποιήσουμε αυτό τον χρόνο, είναι ένα θέμα που αφορά αποκλειστικά και μόνο εμάς. Εμείς θα αποφασίσουμε ποιο είναι το μέλλον μας και εμείς θα το οικοδομήσουμε.

Στο χέρι μας είναι αν θα εισέλθουμε σε μία βαθιά ύφεση που θα στραγγαλίσει και τον τελευταίο Έλληνα, για να πάρουν οι δανειστές μας τα λεφτά τους ή αν θα αρπάξουμε την ευκαιρία από τα μαλλιά για να φτιάξουμε μία νέα μεγάλη Ελλάδα. 

Η Κύπρος κατόρθωσε να αναπτυχθεί αφήνοντας πίσω της τα συντρίμμια που της άφησε η τουρκική βαρβαρότητα του 1974. Η Γερμανία είναι σήμερα και πάλι μία μεγάλη, παγκόσμια δύναμη, παρά το γεγονός ότι η χώρα ισοπεδώθηκε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν έχει τελειώσει η  Ιστορία με την Ελλάδα. Έχει να γράψει και άλλα κεφάλαια, αρκεί να το θελήσουμε εμείς. 

Πόλεμο στη διαφθορά, στην ευνοιοκρατία, στη γραφειοκρατία, στην ανεπάρκεια του κομματικού κράτους. Κι από την άλλη ένα Εθνικό Συμβόλαιο, να συμφωνήσουμε όλοι μαζί για όλα αυτά που μας ενώνουν. 

Κύριε Παπανδρέου, έχετε την πρωτοβουλία των κινήσεων. Σε σας έλαχε ο κλήρος, εσείς πρέπει να αποδείξετε ότι είστε αντάξιος της πρόσκλησης που σας έχει γίνει να οδηγήσετε το λαό αυτής της χώρας στη γη της επαγγελίας. Πάρτε πρωτοβουλίες, κηρύξτε μία ειρηνική επανάσταση, αλλάξτε τα όλα. Ο κόσμος θα σας ακολουθήσει. Δώστε του εσείς το παράδειγμα. Μειώστε τον αριθμό των βουλευτών, στείλτε στα σπίτια τους όσους υπουργούς δεν μπορούν να σας ακολουθήσουν. Αλλάξτε τα όλα κύριε Παπανδρέου και η Ιστορία θα είναι μαζί σας γενναιόδωρη.

Θανάσης Μαυρίδης

www.capital.gr

Αθάνατος !

Πρωτομαγιά 1976 - O αγωνιστής κατά της χούντας Αλέξανδρος Παναγούλης βρίσκει το θάνατο σε τροχαίο στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης.

Ανίκανοι ή βλάκες ;

ΤΑ ΝΕΑ 20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2008

Ιδού πως έγινε το έγκλημα... Από το καλοκαίρι του 2007 θα βρει κανείς αρκετά πρωτοσέλιδα που προειδοποιούσαν για τον κίνδυνο χρεωκοπίας (με βάση τις συστάσεις της Κομισιόν και διεθνών οίκων). Αλλά ο Καραμανλής αντί να ξεκινήσει από τότε να παίρνει μέτρα, συνέχισε να...
γιγαντώνει το δημόσιο τομέα -με προλήψεις και μεγάλες σπατάλες, όπως με την ίδρυση οργανισμών και φορέων, που εκτός από το βόλεμα «δικών» μας παιδιών και παραγόντων, είχαν και μεγάλο λειτουργικό κόστος κ.α.. Το ελληνικό κράτος πάντοτε την «έβγαζε» με δανεισμό, αλλά έως το 2007 η κατάσταση ήταν απολύτως διαχειρίσιμη. Και το 2009 που ο Καραμανλής ήξερε ότι είχε δημιουργήσει το απόλυτο χάος, έσπευσε να παραδώσει αλλού τη «βόμβα» της χρεωκοπίας... Δεν είναι το μόνο, αλλά το πρωτοσέλιδο των «ΝΕΩΝ» στις 20 Δεκεμβρίου 2008 (πριν ακόμη από τον ανασχηματισμό Αλογοσκούφη...), είναι εξόχως αποκαλυπτικό... 
fimotro.blogspot.com

Οι «τσάροι» που φέσωσαν την οικονομία

Η πορεία της ελληνικής οικονομίας από την είσοδο της ΟΝΕ, την οποία διέβη στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ως την πύλη της εξόδου την οποία κόντεψε να διαβεί κατά το πρόσφατο διάστημα στρώθηκε με δάνεια και χαμένες ευκαιρίες.

Από το 1996 ως και πρόσφατα, λίγο πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009, το ελληνικό κράτος, δια των παντοδύναμων τσάρων της οικονομίας, δανείστηκε υπό μορφή ομολόγων και εντόκων γραμματίων το αστρονομικό ποσόν των 260 δισ. ευρώ, ενώ μετά την κορύφωση της κρίσης και στην πορεία προς την παρ΄ ολίγον χρεοκοπία, δηλαδή μετά τις τελευταίες εκλογές, εξέδωσε επιπλέον τίτλους αξίας 27 δισ. ευρώ. Σύνολο: περί τα 290 δισ. ευρώ, με τον όγκο του χρέους να είναι λίγο πάνω από τα 300 δισ. και την ελληνική κυβέρνηση να επιβάλλει σήμερα το σκληρότερο πακέτο λιτότητας στην ιστορία της χώρας.

Δανεικά χωρίς ανάπτυξη
Ο μεγαλύτερος όγκος των δανειακών αυτών υποχρεώσεων υποσκάπτει σήμερα τα ούτως ή άλλως σαθρά θεμέλια της ελληνικής οικονομίας και θα συνεχίσει να λειτουργεί ως τροχοπέδη στην προσπάθεια εξυγίανσης για πολλά χρόνια ακόμη.

Οταν ξέσπασε η διεθνής οικονομική κρίση, το 2008, η ελληνική οικονομία έφερε στις πλάτες της ήδη ένα δυσβάσταχτο βάρος το οποίο είχε συσσωρευθεί από τον όγκο των δανειακών της υποχρεώσεων σε συνδυασμό με την αποδιοργάνωση κάθε ανταγωνιστικής παραγωγικής δραστηριότητας.

Χαρακτηριστικό της έρευνας στα στοιχεία του δανεισμού είναι ότι ο τελευταίος υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών της κυβέρνησης Καραμανλή κ. Ι. Παπαθανασίου έβαλε την υπογραφή του σε εκδόσεις ομολογιακών δανείων και εντόκων γραμματίων συνολικής αξίας που υπερβαίνει τα 60 δισ. ευρώ με θητεία μόλις εννέα μηνών. Ο προκάτοχός του κ. Γ. Αλογοσκούφης την περίοδο 2004-2009 είχε συνάψει δάνεια συνολικού ύψους 125 και πλέον δισ. ευρώ, με κυριότερα επιτεύγματα της υπουργίας του τη δημοσιονομική απογραφή και την εν μια νυκτί αναθεώρηση του ΑΕΠ λίγο αργότερα ούτως ώστε να εμφανίσει μείωση του ελλείμματος.

Είχαν προηγηθεί οι θητείες των δύο τσάρων του ΠαΣοΚ κκ. Ι. Παπαντωνίου και Ν. Χριστοδουλάκη. Ο πρώτος ήταν ο υπουργός που «έβαλε τη χώρα στην ΟΝΕ», ο δεύτερος ήταν ο υπουργός που διαχειρίστηκε τον δημοσιονομικό εφιάλτη των Ολυμπιακών Αγώνων. Η σώρευση δανειακών υποχρεώσεων των δύο υπουργών της κυβέρνησης Σημίτη ανέρχεται για τον μεν κ. Παπαντωνίου σε περίπου 28,7 δισ. ευρώ για μια θητεία πέντε ετών, για τον δε κ. Χριστοδουλάκη σε 42,5 δισ. ευρώ για τα τριάμισι χρόνια κατά τα οποία κάθισε στην καρέκλα του υπουργού Εθνικής Οικονομίας.

Το σύνολο όλων αυτών των δανειακών υποχρεώσεων της τελευταίας 15ετίας ανέρχεται σε περίπου 260 δισ. ευρώ και εξ αυτών τα 200 δισ. είναι απαιτητά εντός της προσεχούς δεκαετίας, κατά την οποία στην Ελλάδα πρέπει πάση θυσίακυριολεκτικά- να γίνει η βιαιότερη δημοσιονομική προσαρμογή. Σε αυτές τις υποχρεώσεις προστίθενται και τα 27 δισ. που έχει δανειστεί ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου από τα τέλη του προηγούμενου έτους. Τα 20 δισ. από αυτά θα πρέπει να έχουν επιστραφεί στους πιστωτές το 2020. Οι Ολυμπιακοί και οι σπατάλες
Τα στοιχεία καταδεικνύουν μια ζοφερή πραγματικότητα: οι ελληνικές κυβερνήσεις, ειδικώς από το 1996 και έπειτα, δανείζονταν αρχικώς με την επίφαση της ένταξης στην ευρωζώνη, εν συνεχεία με στόχο την ολοκλήρωση του τιτάνιου και, όπως αποδεικνύεται, δυσανάλογου για το μέγεθος της χώρας εγχειρήματος των Ολυμπιακών Αγώνων και εν τέλει, όπως απέδειξε η περίοδος διακυβέρνησης Καραμανλή, για την εξυπηρέτηση τρεχουσών αναγκών και χωρίς την παραμικρή διάθεση προσαρμογής στα δεδομένα και στις απαιτήσεις της εποχής.

Η πρόβλεψη των «Financial Τimes» και η «περήφανη» απάντηση Αλογοσκούφη
Σαφή προειδοποίηση για την πορεία της ελληνικής οικονομίας αποτελούσε άρθρο των «Financial Τimes» που δημοσιεύθηκε πριν από δύο χρόνια με τίτλο «Ελλάδα: Τέλος εποχής για την ισχυρή ανάπτυξη».Ο αρθρογράφος Ραλφ Ατκινς σημείωνε ότι έρχεται καταιγίδα και η Ελλάδα κινδυνεύει να γυρίσει πολλά χρόνια πίσω,αλλά ο τότε υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης απαντούσε με περισσή αλαζονεία ότι η χώρα βαδίζει τον δρόμο της ανάπτυξης! «Μέσα στην ΟΝΕ,μια νομισματική υποτίμηση δεν αποτελεί πλέον δυνατότητα διαφυγής. O κίνδυνος είναι ότι το μεγάλο βάρος της αναπόφευκτης διαδικασίας προσαρμογής θα πέσει στις μισθολογικές αυξήσεις, στις καταναλωτικές δαπάνες και στις επιχειρηματικές επενδύσεις» έγραφε προφητικά ο Ραλφ Ατκινς και κατέληγε με την πρόβλεψη ότι«μια κάθετη επιβράδυνση θα έχει ως αποτέλεσμα την έξοδο των ελλήνων εργαζομένων στη Δυτική Ευρώπη,για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1960». Απάντηση στο δημοσίευμα έδωσε την ίδια κιόλας ημέρα (!) με επιστολή του ο κ. Αλογοσκούφης.Με έπαρση ανέφερε ότι«παρά τη διεθνή οικονομική αναταραχή,η ανάπτυξη θα διαμορφωθεί το 2009 στο υψηλό επίπεδο του 3,3%» και καταλήγοντας κατακεραύνωνε τον αρθρογράφο που κινδυνολογούσε!

Τι είναι τα «ομόλογασκουπίδια»
Μετά την υποβάθμιση της Ελλάδας από τη Standard & Ρoor΄s την περασμένη Τρίτη, τα ελληνικά ομόλογα εντάχθηκαν, σύμφωνα με την αξιολόγηση αυτή, στην κατηγορία «junk bonds» ή «ομόλογα-σκουπίδια», όπως είναι η ακριβής μετάφραση του όρου. Πρόκειται για επισφαλείς τίτλους οι οποίοι εκδίδονται από κάποιο κράτος ή ιδιωτική επιχείρηση με χαμηλή πιστοληπτική αξιολόγηση. Αυτό σημαίνει ότι ο εκδότης είναι αφερέγγυος, οι τίτλοι ενέχουν μεγάλο πιστωτικό κίνδυνο και ως εκ τούτου πληρώνουν πολύ μεγάλο τόκο. Πρακτικά ως «ομόλογα υψηλού κινδύνου» αξιολογούνται τα ομόλογα επιχειρήσεων οι οποίες παρουσιάζουν προβλήματα ρευστότητας ή κρατών που βρίσκονται σε πολιτική αστάθεια ή αντιμετωπίζουν κίνδυνο χρεοκοπίας όπως χώρες της Αφρικής και της Ν. Αμερικής.

Τα «junk bonds» έγιναν ιδιαιτέρως δημοφιλή στις χρηματαγορές των ΗΠΑ από τη δεκαετία του 1980 καθώς αυτού του είδους οι τίτλοι περιλαμβάνονταν σε σύνθετα ομόλογα (CDΟ) με σκοπό να προσφέρουν πολύ υψηλές αποδόσεις στους κατόχους τους, κυρίως επενδυτικές τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες. Η εξάπλωση αυτών των «τοξικών τίτλων» οδήγησε στο χείλος της χρεοκοπίας πολλά αμερικανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που ήταν εκτεθειμένα σε παρόμοιους τίτλους και προκάλεσε την κατάρρευση της Lehman Βrothers το 2008. 
TO BHMA

Απολαυστικός ΚΥΡ

Επιπλέουν ως φελλοί οι δύο ναυαγήσαντες

Μακάρι να είχε βουλιάξει το πολιτικό σύστημα των τελευταίων 30 ετών, όπως διακήρυξε στη Ρόδο ο κ. Σαμαράς. Δυστυχώς, όμως, η αδιανόητη ελαφρότητα του συστήματος το διατηρεί στην επιφάνεια. Επιπλέει ως φελλός, ενώ γύρω του έχουν αρχίσει να καταποντίζονται τα πάντα. Αβύθιστο το σύστημα, «Τιτανικός» η Ελλάδα, κατά την παρομοίωση του κ. Παπανδρέου. Προσέξτε τι αξεπέραστο δίλημμα ταλανίζει τα δύο μεγάλα κόμματα τις τελευταίες ημέρες. Πρέπει ή όχι η συμφωνία για τον μηχανισμό χρηματοδότησης της χώρας μας από την Ε. Ε. και το ΔΝΤ να εγκριθεί από την ελληνική Βουλή; Μια τέτοια απόφαση εμπεριέχει «μεγάλο πολιτικό ρίσκο», υποστηρίζουν πολλοί στο ΠΑΣΟΚ. «Συνιστά μεθόδευση» και αποδεικνύει πως ο πρωθυπουργός «παίζει παιχνίδια», αντιτείνουν στη Ν.Δ.
Προσέξτε, τώρα και «σκεπτικό» αυτού του φαυλεπίφαυλου προβληματισμού. Για να εγκριθεί η συμφωνία από τη Βουλή, πρέπει να υπαχθεί στο άρθρο 28 του Συντάγματος, το οποίο (εν συντομία) προβλέπει ότι: Για να εξυπηρετηθεί σπουδαίο εθνικό συμφέρον μπορεί να αναγνωρισθούν σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Για την κύρωση μιας τέτοιας συμφωνίας απαιτείται αυξημένη πλειοψηφία 3/5 της Βουλής (180 ψήφοι). Οι αντιρρήσεις, λοιπόν, του ΠΑΣΟΚ βασίζονται στο «επιχείρημα» ότι με την παραπομπή της συμφωνίας στη Βουλή η κυβέρνηση παραδέχεται και επισήμως πως εκχωρούνται εθνικά δικαιώματα στα αρμόδια όργανα της Ε. Ε. και του ΔΝΤ. Το «θετικό», κατά τους ετεροσκεπτόμενους εγκεφάλους της Ιπποκράτους, είναι πως με την παραπομπή θα υποχρεωθεί η Ν. Δ. να συνεπωμισθεί την ευθύνη και το κόστος της ξένης δεσποτείας, αφού θα υποχρεωθεί να συμπληρώσει τις απαιτούμενες 180 ψήφους (!). Από την άλλη πλευρά, οι αντιδράσεις της Ν.Δ. στο ίδιο ενδεχόμενο, (μεθόδευση, παιχνίδια του πρωθυπουργού) δηλώνουν το εξής; Οτι το κόμμα αυτό θα προτιμούσε ο «ξένος μηχανισμός» να αναλάβει τα ηνία της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής της χώρας με μια απλή απόφαση της σημερινής κυβερνήσεως, ώστε το ίδιο όχι μόνον να μη συγχρεωθεί ιστορικά το ζήτημα, αλλά να έχει και την ευχέρεια καταλογισμού του στο ΠΑΣΟΚ (!).
Αν εξαιρέσουμε τους λιγοστούς (σε αριθμό και περιεχόμενο) εγκεφάλους της Ιπποκράτους και της Ρηγίλλης, υπάρχουν 12 εκατ. κάτοικοι της χώρας αυτής, συμπεριλαμβανομένων και των μεταναστών, οι οποίοι θεωρούν δεδομένο πως με τη συμφωνία της 25ης Μαρτίου (πράγματι συμβολική ημέρα) η Ελλάς έχει εκχωρήσει οικειοθελώς σημαντικό μέρος κυριαρχικών δικαιωμάτων, ως προς τη διακυβέρνησή της. Το άκουσαν, άλλωστε, να το ομολογεί ο ίδιος ο πρωθυπουργός, να το διεκτραγωδεί η Ν.Δ., να το καταγγέλλει η Αριστερά. Και πέραν αυτού το βιώνουν καθημερινώς, υφιστάμενοι αποφάσεις για μέτρα και θυσίες που δεν θα τολμούσε να λάβει μια «ελληνική» κυβέρνηση. Προς τι, λοιπόν, ο στρουθοκαμηλισμός των δύο μεγάλων κομμάτων, ως προς την έγκριση της συμφωνίας από τη Βουλή; Αν προσπαθούσαν να διασωθούν ως σύστημα, θα είχαν τη στοιχειώδη αντίδραση να φέρουν από κοινού τη συμφωνία στη Βουλή, να συνομολογήσουν την πολιτική τους χρεοκοπία, να συστρατευθούν στον απαιτούμενο αγώνα και να συνεγγυηθούν την έξοδο της χώρας από το καθεστώς εθνικής υποτέλειας. Αντ’ αυτού προσπαθούν να επιπλεύσουν ως φελλοί. Ή πασχίζουν να μη βουλιάξουν, γραπώνοντας τα μαλλιά τους και –ακόμη χειρότερα– αρπάζοντας το κορμί της χώρας και αδιαφορώντας αν την συμπαρασύρουν στον βυθό.
Στ. Ζούλα -Καθημερινή

Τρομάξαμε αλλά ελπίζουμε

ΟΡΓΗ επειδή η χώρα αναγκάστηκε να υποστεί την ασφυκτική επιτήρηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, φόβος για τις επιπτώσεις της βαθιάς ύφεσης που θα ακολουθήσει τα επόμενα χρόνια, αλλά και ελπίδα ότι θα μπει τάξη στη χώρα και θα σταθεροποιηθεί η οικονομία της είναι τα συναισθήματα που κυριαρχούν στους Ελληνες μετά την απόφαση της κυβέρνησης να ζητήσει την οικονομική
βοήθεια της Ευρώπης. Στην πανελλαδική δημοσκόπηση, την οποία πραγματοποίησε για «Το Βήμα» η εταιρεία Κάπα Research, η ελληνική κοινωνία δείχνει τρομαγμένη από την ολομέτωπη επίθεση που δέχεται η Ελλάδα, αλλά και από τα ακόμη σκληρότερα μέτρα που είναι αναγκασμένη να λάβει ως αντάλλαγμα για την οικονομική βοήθεια που περιμένει, εκφράζοντας ταυτόχρονα την ανησυχία της για το ενδεχόμενο κοινωνικών εκρήξεων, αλλά και γενίκευσης της ανασφάλειας που προκαλούν οι περικοπές σε μισθούς
και συντάξεις. Το 50,6% των ερωτηθέντων που συμμετείχαν στην δημοσκόπηση αναγνωρίζει ότι η αίτηση του κ. Γ. Παπανδρέου για οικονομική στήριξη ήταν αναγκαία, ενώ ποσοστό 41,9% εξακολουθεί να πιστεύει ότι μπορούσε να αποφευχθεί. Ταυτόχρονα, η συντριπτική πλειοψηφία (66,8%) υποστηρίζει ότι η χώρα έφτασε στο σημείο αυτό επειδή η οικονομία της είναι σε κακή κατάσταση, ενώ μόλις το 29,9% θεωρεί ότι αναγκάστηκε να καταφύγει σε βοήθεια λόγω των επιθέσεων που δέχθηκε από κερδοσκόπους.
Oι Ελληνες δηλώνουν ότι το συναίσθημα που τους κυρίευσε όταν πληροφορήθηκαν την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης της ΕΕ και του ΔΝΤ ήταν οργή (31,2%, σύμφωνα με τη σφυγμομέτρηση της Κάπα Research) και απογοήτευση ή φόβος (30,6%). Ενα ποσοστό 22,8% δηλώνει ότι ένιωσε ντροπή και θλίψη, ενώ μόλις το 14,8% δηλώνει πως αισθάνθηκε ανακούφιση και ελπίδα.

Ταυτόχρονα, τους τελευταίους μήνες οι συμμετέχοντες στη δημοσκόπηση τονίζουν ότι νιώθουν ανασφάλεια σε πολύ μεγάλο ποσοστό (85,6%), εξάρτηση (42,1%) και αδυναμία να τα βγάλουν πέρα (40,2%). Ιδιαίτερα απασχολεί τους πολίτες το αν η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε ακόμη πιο σκληρές περικοπές στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Η πλειοψηφία αντιλαμβάνεται ήδη ότι θα χρειαστούν και πρόσθετα μέτρα, γι΄ αυτό το 53,4% τονίζει πως θα χρειαστούν και άλλες περικοπές. Αντιθέτως το 39,9% πιστεύει ότι τα μέτρα που έχουν ήδη ανακοινωθεί είναι αρκετά. Σε ό,τι αφορά τον δημόσιο τομέα, το 39,4% πιστεύει πως αρκεί να μειωθεί δραστικά ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων για να εξυγιανθεί η οικονομία, ενώ το 37,5% πιστεύει ότι εκτός από τη μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων θα πρέπει να μειωθούν και άλλο οι αποδοχές τους. Αντιθέτως, στον ιδιωτικό τομέα αντίθετο με το ενδεχόμενο μείωσης των αποδοχών δηλώνει το 70,5%, εκτιμώντας ότι με τη ρύθμιση αυτή δεν θα βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Μάλιστα το 72,3% υποστηρίζει ότι, ακόμη και αν μειωθούν οι αποδοχές των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, δεν θα μειωθούν οι τιμές των ελληνικών προϊόντων και υπηρεσιών, ενώ μόλις το 25,7% πιστεύει ότι η μείωση των αποδοχών θα οδηγήσει και σε μείωση των τιμών.

Παρ΄ όλα αυτά, οι Ελληνες δεν κρύβουν και πάλι την αισιοδοξία τους, εκφράζοντας στη συντριπτική τους πλειοψηφία (84%) την ελπίδα ότι η κρίση θα είναι μια ευκαιρία να αλλάξει συνολικά το πολιτικό σύστημα και να προοδεύσει η κοινωνία. Μάλιστα ποσοστό 69,2% τονίζει ότι έχει ακόμη ελπίδες και ότι κάνει σχέδια για το μέλλον.

Ζητούν αλλαγές στα κόμματα

Οι πολίτες δηλώνουν βαθύτατα απογοητευμένοι από τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος και γι΄ αυτό προτιμούν αλλαγές στην κυβέρνηση, αλλά και στο πολιτικό σύστημα γενικότερα. Γι΄ αυτό και ζητούν ανάθεση των βασικών υπουργείων σε προσωπικότητες ανεξαρτήτως κομμάτων (74,5%), κυβέρνηση εθνικής ανάγκης από όλα τα κόμματα (52,5%) και ανασχηματισμό του οικονομικού επιτελείου (48,2%)

Αξιολογώντας τη στάση των κομμάτων που εκπροσωπούνται σήμερα στη Βουλή, θεωρούν ότι την πιο υπεύθυνη συμπεριφορά έχει το ΠαΣοΚ και αμέσως μετά ο ΛΑΟΣ, αφήνοντας στην τρίτη θέση τη ΝΔ! Εξι μήνες μετά τις εκλογές η πλειονότητα των ερωτηθέντων (64,6%) δηλώνει καθόλου ή λίγο ικανοποιημένη από την κυβέρνηση του ΠαΣοΚ, αλλά ταυτόχρονα υποστηρίζουν (57,1%) ότι τα πράγματα θα ήταν χειρότερα αν τις εκλογές κέρδιζε η ΝΔ.

Ο κ. Γ. Παπανδρέου εξακολουθεί να θεωρείται καταλληλότερος για πρωθυπουργός με 42,7% έναντι 24,1% του κ. Αντ. Σαμαρά. Ταυτόχρονα το ΠαΣοΚ εξακολουθεί να προηγείται με 10,1 ποσοστιαίες μονάδες από τη ΝΔ συγκεντρώνοντας τις προτιμήσεις του 30,7% των ερωτηθέντων έναντι 20,65% της ΝΔ, 6,7% του ΚΚΕ, 4,2% του ΛΑΟΣ και 3,3% του ΣΥΡΙΖΑ.

Στην κατάταξη των υπουργών - ποιοι θεωρούνται πιο αποτελεσματικοί για τους συμμετέχοντες στη δημοσκόπηση- προηγείται ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μ. Χρυσοχοΐδης και ακολουθούν ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ι. Ραγκούσης, ο υπουργός Εργασίας κ. Α. Λοβέρδος και ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου.

Η ταυτότητα της έρευνας

Επωνυμία εταιρείας: Κάπα Research ΑΕ. Αρ. μητρ.: 5. Επωνυμία- όνομα εντολέα: «Το Βήμα». Σκοπός δημοσκόπησης: Ερευνα κοινής γνώμης σχετικά με τις πολιτικές εξελίξεις.

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά δείγματος: Αντιπροσωπευτικό, άνδρες και γυναίκες, 18 ετών και άνω, βάσει της απογραφής του 2001 της ΕΣΥΕ.

Μέγεθος δείγματος/ γεωγραφική κάλυψη:
1.256 άτομα, πανελλαδικά, με αναλογική κατανομή στις 13 περιφέρειες της χώρας.

Χρονικό διάστημα συλλογής στοιχείων:
28-29 Απριλίου 2010.

Μέθοδος δειγματοληψίας: Πολυσταδιακή δειγματοληψία με χρήση quota ως προς τη γεωγραφική κατανομή του πληθυσμού, το φύλο και την ηλικία. Τα αποτελέσματα είναι σταθμισμένα με την ψήφο του 2009.

Μέθοδος συλλογής στοιχείων: Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη μέθοδο των τηλεφωνικών συνεντεύξεων και βάσει ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου.

Τυπικό στατιστικό σφάλμα: Μέγιστο σφάλμα 2,59% με διάστημα εμπιστοσύνης 95%.

* Η Κάπα Research είναι μέλος της ΕSΟΜΑR και του ΣΕΔΕΑ και τηρεί τους κώδικες δεοντολογίας για τη διεξαγωγή και δημοσιοποίηση ερευνών κοινής γνώμης.
ΤΟ ΒΗΜΑ

Εδώ καράβια χάνονται...

Όχι θα κάτσει να σκάσει....

Παπουτσωμένος Έλληνας !

Πρωτομαγιά

Καλό μήνα !
Καλή διασκέδαση.