Λάθος μήνυμα

Ο​​ι πολιτικοί μας δεν παύουν ποτέ να με εκπλήσσουν. Η χώρα αντιμετωπίζει δύο πολύ μεγάλες προκλήσεις: Η πρώτη είναι η Τουρκία, η οποία γίνεται όλο και πιο απρόβλεπτη και ασταθής. Σε αντίθεση με την Ελλάδα, που σπατάλησε δισεκατομμύρια σε εξοπλισμούς χωρίς να αφήσουν πίσω τους σημαντική αμυντική βιομηχανία, η Τουρκία έχει έρευνα και παραγωγή. Εξοπλίζεται με ταχύ ρυθμό, προκαλώντας μεγάλη ανησυχία σε όσους γνωρίζουν σε βάθος αυτόν τον τομέα.
Θα υπέθετε, λοιπόν, κανείς ότι ο πρωθυπουργός θα διόριζε στη θέση του αναπληρωτή υπουργού Αμυνας έναν άνθρωπο που γνωρίζει τα θέματα ασφάλειας και θα μπορούσε να αναλάβει το κρίσιμο project της αναδιοργάνωσης των Ενόπλων Δυνάμεων και της επεξεργασίας ενός μακροχρόνιου προγράμματος εκσυγχρονισμού τους.
Τοποθέτησε τον κ. Κουβέλη. Μοναδικό κριτήριο ήταν οι εσωκομματικές ισορροπίες και η –καταραμένη– επικοινωνιακή διαχείριση. Αντί για έναν επιστήμονα, μάνατζερ ή αξιόλογο πρώην στρατιωτικό, τοποθετήθηκε ένας πολιτικός μετά το τέλος της καριέρας του.
Πώς λειτουργεί λοιπόν το σύστημα; Ακριβώς ανάποδα από

Π. Τατσόπουλος: Γιατί ο Τσίπρας δεν κάνει για πρωθυπουργός (Δεν ξέρει οικονομικά, ούτε εξωτερική πολιτική, αποφεύγει να λύνει προβλήματα)

Ο συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος, ως πολιτικό πρόσωπο, μπορεί να είναι και μια κατηγορία μόνος του. Δύσκολα μπορείς να θυμηθείς κάποιον άλλον, που να είναι τόσο μοναδικά ειλικιρινής και ακριβής στις περιγραφές και τα σχόλια του για τα δημόσια πράγματα. Να γιατί  ένα κοινό, να τον αναζητά στα τηλεπαράθυρα και όποτε βγαίνει τον παρακολουθεί.

Ο ίδιος δηλώνει ότι "μπήκε αργά στην πολιτική", στα 52 του, αλλά η αλήθεια είναι αντίθετη: Έφυγε γρήγορα! Συνεργάστηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ Ιανουάριο του 2012 όταν είχε 3,5% στις δημοσκοπήσεις και έφυγε το 2014 όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έπαιρνε 30% (!) και ήταν βέβαιο ότι θα κυβερνούσε.

"Δεν άντεχα την διγλωσσία των λαίκιστών που είχαν πια πάρει το πάνω χέρι" εξομολογείται. "Έφυγα για να βρω την υγειά μου, φυσικά μπορεί να βρήκαν την υγειά τους και αυτοί χωρίς εμενα ανάμεσά τους".

Ο Π. Τατσόπουλος δεν έγινε ποτέ μέλος στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά περιέγραψε πολύ καλά την εμπειρία που έζησε στο βιβλίο του "Ήμουν και εγώ εκεί".

Ο κ. Τατσόπουλος είναι αφοπλιστικά ειλικρινής και

Τι λέει για την Τουρκία η θεωρία των παιγνίων του Γιάνη;

Δεν μας λέει και ο Γιάνης ο Βαρουφάκης τι λέει η θεωρία των παιγνίων για την Τουρκία.

Να απειλήσουμε τον Ερντογάν με πόλεμο και αυτός να χεστεί αμέσως επάνω του, να μας δώσει τους στρατιωτικούς και να μας δανείσει και μερικά δις;

Χάσαμε τους φοβερούς αναλυτές, stop

Που είναι ρε παιδιά όλοι αυτοί οι φοβεροί αναλυτές που έλεγαν ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με την Τουρκία και ότι ο Ερντογάν τα

Αυτό που συμβαίνει είναι πόλεμος – Το θέμα είναι πώς τον αντιμετωπίζουμε

Αν αντιπαρέλθουμε τα σχόλια αυτόκλητων υπερασπιστών των Ενόπλων Δυνάμεων που συνιστούν στα μέσα ενημέρωσης σιγήν ιχθύος στην κρίση που προέκυψε με την Τουρκία, θα επισημαίναμε πως ό,τι έχει διατυπωθεί μέχρι σήμερα, από δημοσιογραφικής απόψεως, είναι εξαιρετικά προσεκτικό και στην κατεύθυνση διαμόρφωσης ενός κλίματος ομοψυχίας.

Αν κάποιος προσπαθεί να διασπάσει αυτό το κλίμα ομοψυχίας, αυτός θα πρέπει να αναζητηθεί σε εκείνους που εν κρυπτώ επεξεργάζονται σχέδια ακραίου διχασμού ενόψει της επερχόμενης, αργά ή γρήγορα, εκλογικής αναμέτρησης.

Η αιχμαλωσία των δύο Ελλήνων στρατιωτικών έχει πολλαπλούς στόχους. Μπορεί να μην ήταν ένα γεγονός στοχευμένο στους δύο συγκεκριμένους στρατιωτικούς, αλλά ως σκέψη να συλληφθούν άνδρες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, υπήρξε. Δεν ήταν ένα γεγονός που προέκυψε εν αιθρία. Δεν σκέφθηκαν ξαφνικά οι Τούρκοι πως τους συγκεκριμένους στρατιωτικούς θα έπρεπε να τους συλλάβουν. Αυτό και φαινόταν το προηγούμενο διάστημα και γράφηκε στα μέσα ενημέρωσης. Τίτλοι του είδους:

Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ: Να θέσουν τον Π. Παυλόπουλο προ των ευθυνών του

Οι τελευταίοι μήνες είναι ζοφεροί για την Μεταπολιτευτική Δημοκρατία μας.

Στον χώρο της Δικαιοσύνης γίνονται πρωτοφανή πράγματα για μιαν ευνομούμενη χώρα. Δικαστές που οι αποφάσεις τους δεν εξυπηρετούν τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς δεν διώκονται μόνον πειθαρχικά. Αλλά και ποινικά.

Καινούργιο κόλπο της παρα-δικαστικής ομάδας που δρα υπό την καθοδήγηση δύο κυβερνητικών παραγόντων.

Συγχρόνως, προάγονται δικαστές με ελάχιστα προσόντα, γιατί έχουν υποταχθεί και υπακούουν στο συγκεκριμένο κυβερνητικό δίδυμο.

Στην δημόσια διοίκηση, κατά τρόπο προκλητικό και κραυγαλέο, διορίζουν όποιον θέλουν και όπου θέλουν. Το καλύτερο βιογραφικό είναι η αφισοκόλληση και οι «κοινωνικοί αγώνες.»

Στα εθνικά θέματα, υπάρχουν μόνον αστοχίες και ήττες. Ποτέ ο Έλληνας πολίτης δεν αισθάνθηκε τόσο ταπεινωμένος, όσο σήμερα.

Ενώ αυτά ακριβώς τα προβλήματα απαιτούν εθνικές συναινέσεις, η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε την τακτική των συγκρούσεων και του διχασμού.

Υπουργοί με ιδιαίτερα ελαστική συνείδηση για την

Καλημέρα από τον ΚΥΡ

Ευθύνες

Μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να χειριστεί ένα κορυφαίο ζήτημα όπως το Σκοπιανό επειδή δεν το επιτρέπει ο μικρότερος εταίρος, δεν είναι κυβέρνηση.
Ένας πρωθυπουργός που δεν μπορεί να κάνει ανασχηματισμό διότι δεν το επιτρέπουν οι υπουργοί του, δεν είναι Πρωθυπουργός.
Ένα υπουργείο Δικαιοσύνης που δεν μπορεί να στείλει έναν κρατούμενο σε όποια φυλακή επιλέγει και εκβιαζόμενο τον στέλνει εκεί που επέλεξε ο κρατούμενος, δεν είναι υπουργείο.
Κι ενώ δεν ξέρουμε αν έχουμε κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός θυμήθηκε μέσα στην καλή χαρά ότι:
«Η τραγωδία της ελληνικής κρίσης πρέπει να κλείσει με την απόδοση των όποιων ευθυνών, γιατί δεν γίνεται απλώς να πάμε παρακάτω με την ψευδαίσθηση ότι θα ξεχαστεί έτσι απλά» (2/3).
Συμφωνώ απόλυτα. Αλλά πώς γίνεται αυτό;
Πρώτον. Στις δημοκρατίες οι ευθύνες δεν αποδίδονται από τον εκάστοτε Πρωθυπουργό, ούτε από την Ιερά Σύνοδο, ούτε από την Πειθαρχική της ΕΠΟ.  
Αποδίδονται από τους ψηφοφόρους στην κάλπη. Αλλη διαδικασία δεν προβλέπεται.
Αν ο Πρωθυπουργός επείγεται, έχει την

Επιστράτευση! Χθες!

…Παιδί το περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις,

 όπως το βρεις κι όπως το δεις να μην το παρατήσεις… Κωστής Παλαμάς 

 Σα να ξάνοιγε ο καιρός, με μια αίσθηση της άνοιξης έτοιμης σχεδόν να «φουντώσει». Συνθήκη του Καιρού μοναδική για τον υπερβόρειο τόπο της Ορεστιάδας. Μάρτιος, 1987. Ο πατέρας ταξιδιώτης στην Αθήνα, για νέες παραγγελίες εμπορεύματος, ειδών λευκών, πάλλευκων. Όπως τα κορίτσια της ομογένειας που θα επέστρεφαν το θέρος στην μικρή Πατρίδα, να ενδυθούν τα νυφικά τους ρούχα. Μαζί και τα νυφικά σκεπάσματα. Από το μαγαζί του μπαμπά. Ο ήχος της ραπτομηχανής σε εναγκαλισμό με τα χρυσά χέρια της μάνας μου.. Ήχος μονότονος, ήχος νηφάλιος.. Την κόκκινη φούστα έραβε η μάνα, με κεντητή την ίσαλο της ζωής στο κάτω μέρος. Να τη φορέσω στην επίδειξη πιάνου που είχε οργανώσει η δασκάλα μου, η κυρία Άννυ .. Τον ήχο της ειρήνης διέκοψε το κουδούνι της εξώπορτας. Ένα χαρτί. Και η μάνα να ψελλίζει: «.. επιστράτευση..». Ο μπαμπάς – ταγματάρχης εξ εφέδρων πλέον από τις επάλληλες επιστρατεύσεις – επιστρέφει αιφνιδίως. Η μαμά με

Η κυβέρνηση οδηγεί την χώρα σε ανείπωτη εθνική τραγωδία

Ο Ταγίπ Ερντογάν κράτησε τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς στην Τουρκία, τους οδήγησε στις φυλακές και θα ερευνήσει – όπως λένε οι Τούρκοι – το ενδεχόμενο κατασκοπείας, ψάχνοντας λέει τις φωτογραφίες στα κινητά τους.
Στη γειτονική χώρα δεν υπάρχει καθόλου δικαιοσύνη, τα πάντα ελέγχονται και αποφασίζονται από το Παλάτι. Επιβεβαιώθηκα, προβλέποντας χθες στην εκπομπή μου, ότι το πιθανότερο είναι να επεκταθεί η κατηγορία σε κατασκοπεία για να ανεβάσουν και άλλο τη θερμοκρασία στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Όπως γράφουν οι ευρωπαϊκές εφημερίδες τόσο οι Γερμανικές όσο και οι Βρετανικές, η Τουρκία κρατά ως ενέχυρο τους Έλληνες στρατιωτικούς και αυξάνει τις πιθανότητες ατυχήματος, δηλαδή πολέμου κατά μήκος των συνόρων με τον ελληνισμό από τον Έβρο μέχρι την Κύπρο.
Λογικά, η κυβέρνηση των Αθηνών έπρεπε να έχει παραιτηθεί και να έχει οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες κάλπες ή να έχει δώσει την ευκαιρία στον Πρόεδρο να σχηματίσει κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Τόσο ο Τσίπρας, όσο και η παρέα του είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι. Η Άγκυρα προχώρησε χθες σε

Εθνικός διασυρμός

Πολύ φοβούμαστε ότι με βάση τις τελευταίες εξελίξεις, η χώρα οδηγείται σε εθνικό διασυρμό. Πολύ φοβούμαστε ότι τους επόμενους μήνες η πατρίδα μας θα βιώσεις ταπεινώσεις που δύσκολα μπορεί να χωνέψει ο Έλληνας. Εθνικές σφαλιάρες που πέφτουν τα τελευταία χρόνια αλλά που δεν σταματούν ποτέ.
Ο Έλληνας δέχεται συνεχείς ταπεινώσεις, δε μπορεί να σηκώσει κεφάλι, κι αυτό είναι το πιο οδυνηρό απ’ όλα. Όχι αυτά καθ’ αυτά τα μνημόνια. Όχι η Λαγκάρντ, η Μέρκελ, ο Ερντογάν, ο Μπουλούτ, ο Ζάεφ ή ο Ράμα. Αλλά η αδυναμία του πολιτικού συστήματος να σηκωθεί στο ύψος των ιστορικών περιστάσεων. Να ξεφύγει για μια φορά από τη μοίρα της Ψωροκώσταινας, να γίνει ένα ο λαός και να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις με περηφάνια. Και να το κάνει πιέζοντας το πολιτικό προσωπικό να σταματήσει να είναι ενδοτικό, να πάψει να λειτουργεί μόνο για πρόσκαιρα οφέλη και για μικροκομματικές σκοπιμότητες.
Η υπόθεση των δύο στρατιωτικών είναι ένα μήνυμα για αλλαγή πορείας. Πολύ πιθανότατα να ζήσουμε ένα

Είσαι ανιψιός του Σάκη;

Λίγο πριν τις εκλογές του 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δημιουργήσει ορισμένα ευρηματικά σποτάκια, για να καταγγείλει τους ρουσφετολογικούς διορισμούς στο δημόσιο.

Σε ένα από αυτά, ένας νέος παρουσιάζεται σε μια συνέντευξη για δουλειά, αλλά ο εργοδότης του λέει πως δεν μπορεί να τον προσλάβει.
“Μα δεν σας έχει μιλήσει ο θείος μου;” τον ρωτά κάποια στιγμή ο νεαρός.
“Είσαι ο ανιψιός του Σάκη; Πες το βρε παιδί μου να συνεννοηθούμε” απαντά ο εργοδότης κι ο νεαρός προσλαμβάνεται στο δημόσιο.
Τρία χρόνια μετά, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να ξεχάσουν αυτά τα σποτάκια.
Διότι στους ρουσφετολογικούς διορισμούς η κυβέρνηση έχει σπάσει κάθε ρεκόρ. Και τον τελευταίο καιρό, δεν διορίζει μόνο μετακλητούς και συμβασιούχους στο δημόσιο. Αλλά καλύπτει και όλες τις

Αναπάντητα ερωτήματα

Μπορεί να προκάλεσε απογοήτευση η είδηση ότι το τουρκικό δικαστήριο (από όπου η φωτογραφία) απέρριψε το αίτημα αποφυλάκισης των δύο ελλήνων στρατιωτικών, αλλά καθόλου δεν ήταν έκπληξη. Από την Παρασκευή τα τουρκικά ΜΜΕ ανέφεραν ότι η κράτηση των δύο στρατιωτικών θα τραβήξει σε βάθος χρόνου, όπως και ότι (κυρίως η «Sabah») είναι πιθανόν να κατηγορηθούν και για κατασκοπεία. Και τα ερωτήματα παραμένουν:

Πρώτον, πώς χάθηκαν οι δύο στρατιωτικοί σε μια περιοχή την οποία υποτίθεται ότι γνώριζαν καλά, αφού πραγματοποιούσαν συχνά περιπολίες; Δεύτερον, γιατί οι τουρκικές Αρχές δεν έλυσαν αμέσως το συμβάν σε επίπεδο ταξιαρχίας, όπως θα συνέβαινε ανάμεσα σε δύο χώρες-μέλη της ίδιας συμμαχίας; Ποιος ο λόγος να γίνει πιστευτός ο τούρκος αρχηγός ΓΕΕΘΑ ότι

Καταλαμβάνουν το κράτος διανύοντας το μονοπάτι της ξετσιπωσιάς

Δεν πάει κάποιος χαμένος, αρκεί να έχει κολλήσει μία αφίσα, να έχει γράψει ένα tweet για το αγαπημένο του κόμμα. Έγραψε, λοιπόν, ο νέος επικεφαλής του γραφείου προϋπολογισμού της Βουλής Φραγκίσκος Κουτεντάκης στις 25 Ιανουαρίου του 2015: «Είμαι στο εκλογικό κέντρο του Σύριζα και μια γιαγιά 90 χρονών τραγουδάει η μέρα κείνη δεν θα αργήσει. Και μόνο για αυτό άξιζαν όλα».

Το έχουν δηλώσει οι άνθρωποι ότι είναι εναντίον της αριστείας. Επειδή ακριβώς είναι υπέρ της κατάληψης του κράτους από τον κομματικό τους στρατό. Είναι κολλημένοι στον εμφύλιο και δεν θα ησυχάσουν αν δεν πάρουν την ρεβάνς. Ποιος θα αρνηθεί αύριο σε μία επόμενη κυβέρνηση να τους ξηλώσει, όπως μια νοικοκυρά ξηλώνει ένα κακοφτιαγμένο πουλόβερ;

Περιμένει κανείς ότι ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης θα είναι ένας καλός επικεφαλής του γραφείου προϋπολογισμού της Βουλής που μέχρι σήμερα έχει γράψει ιστορία για την ανεξαρτησία του; Κι ύστερα, τι θα πει στην

Καλημέρα από τον ΚΥΡ

Επιτέλους έξω από τα δόντια, η πατρίδα μας πέρα από τα όρια

 ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΡ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ.Ε.ΔΡΟΥΓΟΣ
Πάνω στο θέμα των στρατιωτικών μας που συνελήφθησαν από τους Τούρκους τα ερωτηματικά είναι πολλά, δικαιολογημένα και δυστυχώς αναπάντητα ή τουλάχιστον μη επαρκώς απαντημένα. Όποιος έχει υπηρετήσει στην περιοχή ή έστω την έχει επισκεφθεί, ξέρει και καταλαβαίνει καλύτερα. Αυτή ακριβώς ήταν και η δική μου πρώτη αντίδραση όταν πληροφορήθηκα το συμβάν., αφού έχω πέντε φορές επισκεφθεί την περιοχή. Πώς στην ευχή χάθηκαν; Τα περίπολα κινούνται σε συγκεκριμένα γνωστά δρομολόγια, και φυσικά δεν ήταν η πρώτη φορά που τα συγκεκριμένα στελέχη έκαναν αυτή την περιπολία. Κι ας είχε περιορισμένη ορατότητα, τι δικαιολογία είναι αυτή; Πρώτη φορά είχε περιορισμένη ορατότητα στην περιοχή; Δηλαδή τι θα έπρεπε να συμβαίνει τις νύχτες; Ίσως ποτέ να μην μάθουμε τι πραγματικά συνέβη, αλλά όλα φαίνεται να συγκλίνουν προς την προσχεδιασμένη απαγωγή είτε με επιτήδειο εφελκυσμό της ελληνικής περιπόλου μέσα σε τουρκικό έδαφος όπου υπήρχε τουρκική ενέδρα είτε με εγκατάσταση ενέδρας εντός του ελληνικού εδάφους και αιφνιδιασμό της περιπόλου.
Αυτό όμως είναι κάτι που δεν αλλάζει. Συνέβη και πρέπει να αντιμετωπιστεί. Κι αν η σύλληψη των στελεχών μας προκαλεί θλίψη από μόνη της, οι επίσημες αντιδράσεις μας προκαλούν όχι μόνο θλίψη αλλά και αγανάκτηση. Οι κυβερνώντες για μια

Βαλίτσες

2018 μ.Χ. Όλη η Ελλάδα στενάζει κάτω από τη διαφθορά. Όλη; Όχι! Ο Μίμης και τα λαγωνικά του αντιστέκονται στο παλιό πολιτικό σύστημα.

Η άκαμπτη προσήλωση στα ιδανικά της διαφάνειας, της δικαιοσύνης και της άμισθης συμβούλου του Πρωθυπουργού τούς οδηγεί να ξεσκεπάζουν κάθε τρεις μέρες ένα νέο σκάνδαλο.

Έτσι μετά την παγκόσμια επιτυχία της Novartis (όταν ανακάλυψαν έρευνα του FBI που δεν την ήξερε ούτε το FBI!) βρήκαν βαλίτσες στο μετρό.

Πότε; Το 2003-2007. Ποιος το είπε; Ένας Γερμανός. Το είπε σε εμάς; Οχι, σε κάποιον άλλο Γερμανό - κατά προτίμηση σε «γερμανικές Αρχές».

Θα έχετε παρατηρήσει ότι σε όλες τις περιπτώσεις εξιχνίασης του Μίμη είναι πάντα κάποιος που δεν ξέρουμε που τα λέει σε κάποιον άλλο που ούτε εκείνον τον ξέρουμε.

Πάμε παρακάτω. Και γιατί ο Γερμανός θυμήθηκε το 2018 να