Ούτε καν σοβαρούς φασίστες δεν βγάζει η Ελλάδα

Σας εξομολογούμαι ότι δεν είχα την τιμή να γνωρίζω την ύπαρξη του Αναστάσιου Κανελλόπουλου. Ούτε ότι ήταν αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου γνώριζα, ούτε (άσχετος με τα δικαστικά ων) έχω επίγνωση της σοβαρότητας της θέσης στην οποία έφτασε πριν συνταξιοδοτηθεί. Στις φωτογραφίες βλέπω ένα ασπρομάλλη καλοστεκούμενο κύριο, τίποτα το ανησυχητικό εκ πρώτης όψεως.

Όταν όμως βάζω τη φιγούρα αυτού του εβδομηνταπεντάρη δίπλα στη φωτογραφία του νεαρού με το μάτι που γυαλίζει Ηλία Κασιδιάρη και συνειδητοποιώ ότι ο παππούς είναι φερέφωνο του πιτσιρικά, ομολογώ ότι κάτι με πιάνει. Ειδικά όταν ξέρω ότι ο ένας ήταν ανώτατος δικαστικός και ο άλλος είναι εγκληματίας με δικαστική απόφαση.

Αναρωτιέμαι. Τι διάολο πιάνει έναν σεβάσμιο συνταξιούχο να γίνει μπροστινός ενός κατάδικου για εγκληματική οργάνωση; Η κοινή φασιστική ναζιστική τους ιδεολογία, θα πείτε. Σύμφωνοι, αλλά

Φρακάρισμα

Ένας χερσαίος συνοριακός φράχτης προφανώς δεν λύνει το μεταναστευτικό.. Όπως ακριβώς και ένα αιολικό πάρκο δεν σώζει το πλανήτη από τη κλιματική αλλαγή.

Λειτουργούν όμως ως αποτελεσματικό μέσο ανάσχεσης των συνεπειών αμφότερων των προβλημάτων. Και τα δυο, ωστόσο, ενοχλούν μια ξεροκέφαλη ή καθοδηγούμενη μερίδα πολιτών.
Στις ανεμογεννήτριες αντιστέκονται περιβαλλοντικοί ακτιβιστές, ευαίσθητοι ορνιθολόγοι, ρομαντικοί εραστές του φυσικού κάλους, επιχειρηματικά εξορυκτικά συμφέροντα και πάσης φύσεως συνομωσιολόγοι.

Το φράκτη στον Έβρο τον πολεμούν ιδεοληπτικές διεθνιστικές συλλογικότητες, επαγγελματίες δικαιωματιστές, ιδιοτελείς αλληλέγγυοι ενός νεφελώδους ανθρωπισμού, οι θιασώτες των ανοικτών συνόρων και το κόμμα τη αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Διόλου τυχαία ο επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης ήταν στο Ευρωκοινοβούλιο εισηγητής της τροπολογίας με την οποία ζητούνταν να μπλοκαριστεί η χρηματοδότηση φρακτών στα σύνορα της Ε.Ε.

Η συγκεκριμένη τροπολογία εγκρίθηκε με

Η γεωγραφία της προεκλογικής μάχης: Νομοί «κάστρα» και «μαύρες» τρύπες για ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ

Τα κάστρα και οι δύσκολες περιοχές για κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση με φόντο τις κάλπες της 21ης Μαΐου.

Όχι μόνο ανά εκλογική περιφέρεια αλλά νομό – νομό θα ξεδιπλώνεται μέχρι τις κάλπες της 21ης Μαΐου η στρατηγική της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ με διττό στόχο: αφενός να βελτιώνεται όσο το δυνατόν περισσότερο η εικόνα τους στις πιο αδύναμες για τις επιδόσεις τους περιοχές, αφετέρου να μην επιτρέπουν την παραμικρή «εισβολή» του αντιπάλου εκεί όπου διατηρούν ισχυρή παρουσία.

Οι επιτελείς στο Μέγαρο Μαξίμου και στη γαλάζια έδρα της Πειραιώς, όπως και η ομάδα της Κουμουνδούρου, «στοχεύουν» τις περιοχές και προσαρμόζουν την επικοινωνιακή τακτική τους ανάλογα με τα στοιχεία τοπικών μετρήσεων που φτάνουν στα χέρια τους. Είναι δεδομένη η έμφαση τόσο από τη ΝΔ όσο και από τον ΣΥΡΙΖΑ στις σκληρές μάχες, που προδιαγράφονται στο Λεκανοπέδιο Αττικής, αλλά και ευρύτερα στην αναμέτρηση στα μεγαλύτερα αστικά κέντρα.

Ενόψει της απλής αναλογικής, ωστόσο, και υπό τις

Δημοσκόπηση Pulse: Στις 5,5 μονάδες η διαφορά στην εκτίμηση ψήφου -Στο 35% η ΝΔ, πώς κατανέμονται οι έδρες

Ανάκαμψη για την ΝΔ και σταθερό το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ, αποτυπώνει νέα δημοσκόπηση της Pulse για λογαριασμό του ΣΚΑΪ.

Στην δεύτερη δημοσκόπηση μετά τα Τέμπη, η μέτρηση της Pulse δίνει προβάδισμα στο κυβερνών κόμμα το οποίο έχει διαφορά 5,5 μονάδων στην εκτίμηση ψήφου, φτάνοντας στο 35%. Επίσης αδιαφιλονίκητη είναι η ΝΔ στην παράσταση νίκης, ενώ καταλληλότερος για το αξίωμα του πρωθυπουργού παραμένει με διαφορά 11 μονάδων από τον Αλέξη Τσίπρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον οποίο θέλει το 36%.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση που παρουσιάσθηκε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ, με τη Σία Κοσιώνη, η ΝΔ καταγράφει άνοδο κατά μία ποσοστιαία μονάδα, με τον ΣΥΡΙΖΑ να παραμένει σταθερός στο ποσοστό που είχε καταγραφεί και στην προηγούμενη δημοσκόπηση. Έτσι, η διαφορά ανάμεσα στα δύο κόμματα (με αναγωγή επί των εγκύρων) φθάνει τις 5 ποσοστιαίες μονάδες, έναντι 4, στα μέσα Μαρτίου, με τη ΝΔ να

Τι συζητάμε εν όψει εκλογών;

Από τη στιγμή που ο Μητσοτάκης ανήγγειλε τις εκλογές, επιβεβαιώθηκαν αυτά που όλοι θα όφειλαν να γνωρίζουν, αλλά κατά τα αναμενόμενα τα αγνοούν.

Κατά προφανή τρόπο, η ανακοίνωση της ημερομηνίας των εκλογών διαμόρφωσε ένα πολιτικό δεδομένο. Τα πράγματα έγιναν συγκεκριμένα, όλοι τρέχουν προς τις κάλπες και όποια σχετική συζήτηση διεξάγεται, έχει στόχο, χρονικό ορίζοντα και εκφράζει την όποια στρατηγική επιδίωξη.

Αναγκαστικά, η παράμετρος αυτή έχει και άμεσες πολιτικές επιδράσεις. Αλλιώς απαντούν (όσοι απαντούν) στις δημοσκοπήσεις με δεδομένες τις εκλογές και αλλιώς όταν αυτές είναι άγνωστο πότε θα γίνουν. Οι συσπειρώσεις ανεβαίνουν και οι τάσεις αυτές κάτι δείχνουν (προς το παρόν, και μόνο η αναγγελία των εκλογών έδωσε κάποιες μονάδες στη ΝΔ και περιόρισε τις απώλειες της, οι οποίες μετρήθηκαν μετά το δυστύχημα της 28η Φεβρουαρίου, αλλά σε χρόνο «μετέωρο»).

Το θέμα όμως έπειτα από όλα αυτά είναι τι συζητάμε εν όψει εκλογών.

Κατά παράδοξο τρόπο, την ημερήσια διάταξη καθόρισε τις

Ου γαρ οίδασι τι λέγουσι

Με τον κίνδυνο να τοποθετηθώ εκ δεξιών. Αλλά σε ό, τι πιστεύετε. Ελάτε στη θέση μου.

Στα συντροφάκια του ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν. Για σκεφτείτε το λιγουλάκι. Ετσι χάριν στοιχειώδους διανοητικής ασκήσεως
Από που θα αλιεύσετε κουκιά; Από μπαχαλάκηδες και άλλους παρόμοιους; Μα τους έχετε. Πέραν πάσης αμφιβολίας. Δεδομένοι όλοι αυτοί. Αλλά και όσοι σας ξέφυγαν προς άλλες κατευθύνσεις, λίγοι είναι. Πάμε παρακάτω

Από που λοιπόν; Μα φυσικά από την αξιαγάπητη και πολυπληθέστατη «τάξη» των κεντρώων και των μικρομεσαίων. Σωστά; Σωστά. Αλλωστε προς τα εκεί αλληθωρίζετε. Το ίδιο και τα άλλα δύο κόμματα. Των γαλάζιων και των πράσινων. Συμφωνούμε; Συμφωνούμε
Ποια τα βασικά χαρακτηριστικά αυτής της συμπαθούς και πολυαγαπημένης «τάξεως» των μικρομεσαίων; Πλην εκείνης της ακτινοβολούσας αρετής της φοροδιαφυγής; Μα φυσικά το νοικοκύρεμα, η ασφάλεια, η ηρεμία και η κανονικότητα. Συμφωνούμε; Συμφωνούμε

Τότε, αν συμφωνούμε, τι ακριβώς συνέβη με τον ταχασύντροφο Δημήτρη Παπαδημούλη; Το έκανε από μόνος του; Προηγουμένως συνεννοήθηκε με τον Αλέξη τον αρχηγό; Μπας και έκανε του κεφαλιού του; Μπας, λέω τώρα εγώ, ψήφισε εναντίον φράχτη για να

Μ' έκοψε η Κεραμέως

Ανέκαθεν ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρούσε το χώρο της παιδείας «προνομιακό του συνομιλητή». Εδώ και δεκαετίες, λυμαίνονται το χώρο της παιδείας διάφορες εξωνημένες συντεχνίες, με συνδικαλιστικές ηγεσίες, εχθρικές προς το κοινωνικό σύνολο, οι οποίες παπαγαλίζουν εν χορώ μόνο τη λέξη «ΟΧΙ» σε κάθε προσπάθεια, έστω και κολοβής μεταρρύθμισης. 

Παρακολουθώντας χθες το ενσταντανέ του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης με έναν νεαρό (μέλος της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αποδείχτηκε), όταν ο δεύτερος του είπε πως δεν έγραψε καλά στις Πανελλήνιες εξετάσεις και δεν κατάφερε να εξασφαλίσει μία θέση στα ΑΕΙ της χώρας, ο κ. Τσίπρας του ανταπάντησε: «Σ’ έκοψε η Κεραμέως».

Με άλλα λόγια, ο νεαρός δεν κατάφερε να γίνει φοιτητής όχι επειδή δεν ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις των εξετάσεων, αλλά επειδή η υπουργός Παιδείας καθιέρωσε τη βάση εισαγωγής, προκειμένου να αποφευχθεί το φαινόμενο να γίνονται φοιτητές άνθρωποι που δεν γνωρίζουν στοιχειωδώς γραφή και ανάγνωση, δεν είναι σε θέση να

Μιθριδατισμός στην κατρακύλα

 

Χθες συνέβησαν –ανάμεσα στα άλλα– δύο σημαντικά καλλιτεχνικά (εντός και εκτός εισαγωγικών) γεγονότα. Το ένα ήταν η μεγάλη συναυλία εναντίον της ιδιωτικοποίησης του νερού στη Θεσσαλονίκη (παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης). Χιλιάδες κόσμου παρακολούθησαν στην πλατεία Αριστοτέλους τη Φωτεινή Βελεσιώτου, τον Θανάση Παπακωνσταντίνου, το Φοίβο Δεληβοριά, το Δημήτρη Μυστακίδη, το μουσικό σχήμα «Η Πριγκιπέσσα» και τους Χειμερινούς Κολυμβητές.

Δεν ξέρω αν είναι αριστεροί «με τη βούλα» όλοι αυτοί οι χιλιάδες που πήγαν εκεί, κι αν είναι αριστεροί, δεν ξέρω αν είναι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ. Ξέρω ότι είναι σίγουρα άνθρωποι με προοδευτική συνείδηση και θα μπορούσαν να είναι εν δυνάμει ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ.

Ξέρω επίσης ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, την ίδια ώρα, επέλεξε να κάνει «ντόρο» με το έτερο «καλλιτεχνικό» γεγονός. Την ανακοίνωση του Μιθριδάτη, τραγουδιστή και στιχουργού των Ημισκουμπρίων, στα ψηφοδέλτιά του, με χιπ-χοπ διάθεση εκ μέρους του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος επέλεξε φυσικά κάποιους στίχους του τραγουδιστή που

Η παράσταση νίκης της ΝΔ «είναι στο Θεό» δηλώνει ο Ανδρέας Δρυμιώτης

Ειδικός αναλυτής εκλογών ο Ανδρέας Δρυμιώτης, πρόσωπο που βρέθηκε το 1981 στην πρώτη μετάδοση εκλογών με ηλεκτρονικούς υπολογιστές, μιλώντας στην ΕΡΤ αναφέρθηκε στην παράσταση νίκης, το ποιοτικό στοιχείο των δημοσκοπήσεων που σύμφωνα με τον ίδιο δεν έχει διαψευστεί ποτέ.

Όπως χαρακτηριστικά τόνισε, παρά το δυστύχημα στα Τέμπη και παρά τη φθορά που έχει η Νέα Δημοκρατία, η παράσταση νίκης είναι στο Θεό. Και πράγματι οι διαφορές είναι πολύ μεγάλες ξεπερνούν το 40% στις περισσότερες δημοσκοπήσεις καταγράφοντας επί της ουσίας το ποιος πιστεύουν οι πολίτες ότι θα είναι ο νικητής των εκλογών. Κάτι που επηρεάζει και την

Παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο

Μεσάνυχτα 2ας Ιουλίου 2023. Τα exit polls έχουν προϊδεάσει για το αποτέλεσμα, η καταμέτρηση έχει ουσιαστικά ολοκληρωθεί, αυτοδύναμη κυβέρνηση για τη χώρα δεν προκύπτει. Η Ν.Δ. πήρε κάτω από 38% και δεν κατάφερε να βγάλει τους πολυπόθητους 151 βουλευτές, παρά το εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής που δίνει «μπόνους» στο πρώτο κόμμα. Παράλληλα, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ δεν μπορούν να συγκεντρώσουν μαζί 151 έδρες, ενώ ήδη ο κ. Ανδρουλάκης έχει απορρίψει την πιθανότητα να μπει σε μια κυβέρνηση στην οποία μετέχει το ΜέΡΑ25. Εκ των πραγμάτων η μόνη κυβέρνηση που μπορεί να σχηματιστεί –δεδομένου ότι ο κ. Μητσοτάκης έχει καιρό τώρα αποκλείσει τη συνεργασία με τον κ. Βελόπουλο– είναι η σύμπραξη Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ. Τα δύο κόμματα μαζί βγάζουν μια αυτοδύναμη κυβέρνηση 180 βουλευτών περίπου.

Στη συνάντηση Μητσοτάκη – Ανδρουλάκη, που κρατάει κάποιες ώρες, οι δύο πολιτικοί αρχηγοί συμφωνούν σε μια κυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ με αρχηγό τον Κυρ. Μητσοτάκη και αντιπρόεδρο τον Ν. Ανδρουλάκη. Το ΠΑΣΟΚ παίρνει πέντε σημαντικά υπουργεία σε τομείς με ισχυρό κοινωνικό πρόσημο – το υπουργείο Υγείας, το υπουργείο Παιδείας, το υπουργείο Εργασίας, το υπουργείο Περιβάλλοντος και το υπουργείο Δικαιοσύνης. Ο Ανδρουλάκης βγαίνοντας από τη συνάντηση δηλώνει ότι το ΠΑΣΟΚ έχει δείξει από την εποχή των μνημονίων ότι βάζει πλάτη για να μην μπει η χώρα σε περιπέτειες και ακυβερνησία. Και σημειώνει ότι με την ανάληψη των πέντε σημαντικών αυτών υπουργείων το ΠΑΣΟΚ είναι βέβαιο ότι θα αφήσει την κοινωνική του σφραγίδα στη διακυβέρνηση της χώρας.

Εναλλακτικό σενάριο:

Κυβέρνηση των ηττημένων; Μια κολασμένη πιθανότητα!

Πρόκειται για σενάριο βγαλμένο απευθείας από την Κόλαση! Η κυβέρνηση των ηττημένων είναι εφικτή και εξαρτάται από το ποσοστό αποχής των ψηφοφόρων της κεντροδεξιάς ή από την διάθεση τους να εκφράσουν την «διαμαρτυρία» τους στην πρώτη Κυριακή. Για ένα πράγμα, πάντως, δεν πρέπει να είναι βέβαιοι όσοι επιλέξουν την πρώτη Κυριακή την αποχή ή την «διαμαρτυρία»: Ότι θα υπάρξει οπωσδήποτε και δεύτερη Κυριακή για να επαναφέρουν στην συνέχεια την χώρα με την ψήφο τους στην οδό της σταθερότητας.

Καλλιεργείται η αίσθηση ότι θα οδηγηθούμε σε δεύτερες εκλογές και ότι εκεί θα δοθεί στην ΝΔ και στον Κυριάκο Μητσοτάκη η δυνατότητα να διεκδικήσει την αυτοδυναμία. Η αλήθεια είναι ότι θα χρειαστεί μεγάλη μάχη για να φτάσουμε στις δεύτερες εκλογές. Το πρώτο βήμα είναι ένα υψηλό ποσοστό της ΝΔ στις πρώτες εκλογές, έτσι ώστε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο της κυβέρνησης των … κολασμένων και να αποκτήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η χώρα μία δεύτερη ευκαιρία. Αν δεν γίνει το πρώτο βήμα, δεν μπορεί να υπάρξει δεύτερο. Ο μεγάλος κίνδυνος, λοιπόν, είναι οι ψηφοφόροι της κεντροδεξιάς να αντιμετωπίσουν τις εθνικές εκλογές όπως αντιμετωπίζουν τις ευρωεκλογές, γεγονός που μπορεί να επιφέρει μεγάλες εκπλήξεις και να στείλει στο καλάθι των σκουπιδιών όλες τις δημοσκοπήσεις.

Οι ηττημένοι έχουν έναν ουσιαστικό λόγο να συμφωνήσουν σε μία κυβέρνηση συνασπισμού, εφόσον τους το επιτρέψουν τα κουκιά:

Εφτά συμπεράσματα για τις εκλογές

Μερικά χρήσιμα συμπεράσματα από τη σημερινή δημοσκόπηση, περίπου τέσσερις εβδομάδες μετά το συγκλονιστικό γεγονός του δυστυχήματος των Τεμπών που τάραξε την κοινωνία και φυσικά επηρέασε τις τάσεις στις έρευνες πρόθεσης ψήφου.

Πρώτον, όσο η (δικαιολογημένη βεβαίως) οργή και η αγανάκτηση καταλαγιάζουν, τόσο οι πολίτες σκέφτονται τη συνολική εικόνα της τετραετίας που πέρασε και είτε αρχίζουν να γυρίζουν στο κυβερνών κόμμα, είτε το σκέφτονται. Το καταλαβαίνει κανείς όχι μόνο από μια ανάκαμψη της τάξεως της μίας και πλέον μονάδας, αλλά και στις ερωτήσεις που αφορούν τη συνολική εικόνα της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού.
Δεύτερον, κάτι παρόμοιο, όσον αφορά στην παλιννόστηση ψηφοφόρων, συμβαίνει και στον ΣΥΡΙΖΑ, αρχίζει και εκεί μια ελαφρά ανάκαμψη, είτε γιατί και ο ΣΥΡΙΖΑ δέχτηκε αρχικά (κάτι λίγο) από το κύμα αγανάκτησης προς όλα τα κόμματα που έχουν κυβερνήσει, είτε γιατί κάτι πήρε από την επιστροφή του Πολάκη που είναι το DNA του ΣΥΡΙΖΑ.
Τρίτον, από τις επιστροφές στην κανονικότητα (έστω και αργά) των τριών μεγάλων κομμάτων έμεινε στάσιμο το ΠΑΣΟΚ, δεν είναι ξεκάθαρο αν αυτό οφείλεται στην πρότασή του για «ούτε Τσίπρας ούτε Μητσοτάκης» που δεν πέρασε θετικά στην κοινή γνώμη (65% διαφωνεί και μόνο 25% επικροτεί), ή απλώς γιατί η έστω και

Ο Αλέξης τάζει σαν να μην πέρασε μια μέρα από το 2015

 

Ο Αλέξης Τσίπρας επαναλαμβάνει τον προκυβερνητικό εαυτό του σε ξεθωριασμένη έκδοση. Μιλάει «οργισμένα», κατηγορεί τον Μητσοτάκη, και κυρίως τάζει. Και δεν θα ήταν καθόλου σίγουρο ότι το τάξιμο δεν θα είχε θετική δημοσκοπική αποτύπωση αν δεν τον υπονόμευε το ίδιο παρελθόν του.

Ναι η λαϊκή ψήφος δεν είναι αυστηρά μονοθεματική. Καθορίζεται από πλείστους παράγοντες και συνταυτίσεις, όπως η οικογενειακή παράδοση, η ιδεολογία, τα ιδεολογήματα, την κοινωνική τάξη, η προσωπική  φαντασίωση, επιδίωξη κ. α. Αλλά στη μεγάλη μάζα καθορίζεται στεγνά και κυνικά από την τσέπη. Από την τσέπη του παρόντος χρόνου, όχι της προοπτικής του μέλλοντος.

Μας το έδειξε εκπάγλως το 62% του «Όχι», όταν νόμιζαν ότι υπό την ηγεσία του μεγάλου αρχηγέτη οι αγορές όχι μόνο θα μας παρακαλούσαν να μας δανείσουν, αλλά θα μας δάνειζαν και τσάμπα για την ψυχή της μάνας τους, ή τρεμάμενες από τον φόβο μη μας χάσουν από πελάτες.

Και όλοι με διονυσιασμό θα χορεύαμε στο Σύνταγμα, και με νικηφόρες ιαχές θα

Τα Κυριακάτικα πρωτοσέλιδα

 

Διαβάστε τα Κυριακάτικα φύλλα.

Μόνος εναντίον όλων

Από την αρχή λοιπόν. Ουδείς από την εφημερίδα μού είπε να υπογράψω αυτό το σχόλιο.

Ουδέποτε υπήρξα παρατρεχάμενος οποιουδήποτε πολιτικού ή επιχειρηματία. Και το τελευταίο: ποτέ, μα ποτέ, δεν ψήφισα Νέα Δημοκρατία. Όποιος ισχυριστεί το αντίθετο είναι κακόβουλος, συκοφάντης και άθλιος της χειρότερης υποστάθμης. Πάμε τώρα στην ουσία.
Είδα, λοιπόν, τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Κυριάκος στον συνάδελφο Σταύρο Θεοδωράκη και έχω να πω μερικά πραγματάκια με τη μεζούρα της δημοσιογραφικής αποστασιοποίησης.

Ένα λοιπόν: τα είπε όλα. Και για το βαθύ κράτος που οικοδόμησε η παράταξή του. Παρέα με το ΠΑΣΟΚ. Που, παρεμπιπτόντως, λέω εγώ, όλο αυτό το επώδυνο διάστημα της ανείπωτης τραγωδίας των Τεμπών βολεύεται κρυπτόμενο όπισθεν της μονομαχίας των «γαλάζιων» με τους ταχαριστερούς του Τσίπρα.
Δύο λοιπόν: μίλησε, καθαρά, για το

Και ο ΣΥΡΙΖΑ δουλεύει για την αυτοδυναμία της ΝΔ

Μέσα σε μια ημέρα είχαμε:

1.Tη δήλωση Φίλη για την αναγκαιότητα να υπάρξουν «Πρέσπες του Αιγαίου».

2.Τις δηλώσεις Δραγασάκη και Τζάκρη για αύξηση της φορολογίας. 

3. Την ενέργεια Παπαδημούλη να μη χρηματοδοτηθεί ο φράκτης του Έβρου με ευρωπαϊκά κονδύλια. 

Τα διαβάζεις αυτά και λες πως οι άνθρωποι τρελάθηκαν. Ανακινούν θέμα αύξησης της φορολογίας, εν μέσω προεκλογικής περιόδου, ενώ γνωρίζουν πως η βασική αιτίας της ήττας τους το 2019 ήταν η υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης. Σα να μιλούν στο σπίτι του κρεμασμένου για σχοινί. 

Θέλουν να γκρεμίσουν τον φράκτη στον Έβρο για να ξαναζήσουμε τις «ένδοξες» ημέρες του 2016 και της Ειδομένης. Παπαδημούλης, Βούτσης, Κατρούγκαλος, Μουζάλας, στην πρώτη γραμμή στον Έβρο, όχι για να υπερασπιστούν τα σύνορά μας, αλλά για να υπονομεύσουν την προστασία τους. Δεν διδάχτηκαν από τα λάθη τους, όταν τάχθηκαν στη «μάχη του Έβρου» με τους παράνομους μετανάστες ούτε από τον διασυρμό που υπέστησαν με την υπόθεση της «νεκρής» Μαρίας.

Μιλούν για Πρέσπες του Αιγαίου, ενώ η