Ακριβή κοροϊδία στα ράφια

Νέα ταμπελάκια παρέταξε η κυβέρνηση στη μάχη κατά της ακρίβειας και ο αρμόδιος υπουργός Ανάπτυξης έδειξε στην τηλεόραση, όπως είδαμε προ ημερών, ένα δείγμα των νέων φρεγατών Belharra. «Ολα τα προϊόντα», είπε ο κ. Κώστας Σκρέκας, «για τα οποία οι προμηθευτές αποφασίσουν να μειώσουν για τουλάχιστον έξι μήνες και για τουλάχιστον 5% την τιμή στο ράφι θα έχουν ειδική σήμανση. Θέλουμε ο καταναλωτής όταν εισέρχεται στον διάδρομο του σούπερ μάρκετ να βλέπει ποια είναι τα προϊόντα με μείωση τιμής» (Mega, 11.10.2023).

Ενδιαφέρον πυροτέχνημα και αυτό, αλλά η μόνη χρησιμότητά τους είναι να ανεβάζει το κόστος λειτουργίας των σούπερ μάρκετ, για να τυπώσουν και να διανείμουν τις νέες ταμπέλες. Έτσι κι αλλιώς, οι καταναλωτές ψάχνουν τις φθηνότερες τιμές και ουδόλως απασχολούνται αν αυτές παραμένουν χαμηλά «τουλάχιστον έξι μήνες και για τουλάχιστον 5%». Αυτό που τους νοιάζει είναι να αγοράζουν φθηνά και να μην τους κοροϊδεύουν με δήθεν προσφορές ή τάχα μου χαμηλές τιμές.

Είχαν γραφτεί προ έτους πολλά για την κοροϊδία εις βάρος των καταναλωτών με τη

Η κληρονομιά του οπορτουνισμού

Όποιος έκανε ζάπινγκ αυτές τις μέρες μπορεί να έπεσε πάνω σε ένα από εκείνα τα ριάλιτι επιβίωσης που πάνε τους παίκτες σε εξωτικά ερημικά μέρη για αθλοπαιδιές με έπαθλα μπουγάτσες και σουβλάκια.

Ανάμεσα στους παίκτες είναι και η πρώην βουλευτής Κοζάνης Ραχήλ Μακρή. Πολλοί θα θέλουν να την ξεχάσουν.

Εγινε διάσημη το 2012 με τους Ανεξάρτητους Έλληνες και τα ΜΜΕ που απολάμβαναν να τη φιλοξενούν για να ανεβάζουν τα νούμερά τους, αφού ήταν βέβαιο πως κάθε εμφάνισή της θα έχει συνωμοσιολογία, επιθέσεις με λάσπη και χυδαιότητα, γενικώς ό,τι μας πλάσαραν τότε ως «αντισυστημικό» (εδώ γελάμε).

Έχοντας διακριθεί ως η πιο viral ανακάλυψη των ΑΝΕΛ, η Μακρή ανέβηκε πίστα το 2015, όταν, ανταποκρινόμενη στην πρόταση του Αλέξη Τσίπρα, πήρε μεταγραφή στην Κουμουνδούρου, παρά τις διαφωνίες της περιφερειακής επιτροπής Κοζάνης του ΣΥΡΙΖΑ.

Η απόφαση του κ. Τσιπρα ήταν αυτό που στην αριστερή λανγκάζ το λένε «πολιτικός οπορτουνισμός», φαινόμενο διαχρονικό που διατρέχει το πολιτικό φάσμα. Και δικαιώθηκε. Βγήκε πρώτη σε

Στέφανος Κασσελάκης: Παρένθεση

Οι εκλογές αυτές δεν θα μετρούσαν. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήξερε τι έμελλε να πάθει. Ο νέος αρχηγός του μπορούσε μόνο να υποστεί τις αυτοδιοικητικές επιλογές που είχαν γίνει μετά την ήττα του Ιουνίου. Τι να σώσει; Γι’ αυτό έλεγαν ότι ο νέος ΣΥΡΙΖΑ επρόκειτο να κριθεί στις ευρωεκλογές του 2024. Τώρα, το ζητούμενο για το κόμμα είναι να φτάσει σώο μέχρι εκεί.

Γιατί; Γιατί όλα τα στελέχη με κάποια υπόσταση έφτασαν να σνομπάρουν τις θέσεις στη σκιώδη κυβέρνηση, αναγκάζοντας τον Κασσελάκη να αλιεύσει στην τρίτη και τέταρτη σειρά του δυναμικού της Κοινοβουλευτικής Ομάδας;

Φταίνε οι ηττημένοι της εσωκομματικής αναμέτρησης που δεν μπορούν να συμφιλιωθούν με το πρόσωπο που τους ξεπέρασε; Ή φταίει ο νικητής που δεν έχει ακόμη καταλάβει ποιο κόμμα τού δόθηκε να διευθύνει;

Ο νέος πρόεδρος εξουδετέρωσε μόνος του το πλεονέκτημά του. Το γεγονός ότι ήταν νέος και «από αλλού φερμένος» του έδωσε την όψη του ανανεωτή. Ο ίδιος σκότωσε αμέσως αυτήν την επαγγελία επιλέγοντας να ταυτιστεί με ό,τι πιο παρωχημένο και διχαστικό διέθετε το κόμμα. Ο πολακισμός, που είχε προ πολλού χάσει τη δυνατότητα να δηλητηριάζει την κοινωνία, αποδεικνύεται ότι μπορεί ακόμη να δηλητηριάζει το κόμμα.

Ο πόλος της περιέργειας και το βάρος των «θείων».

Ακόμη κι αν ο ίδιος ο Κασσελάκης δεν ήταν σε θέση να διακρίνει τις παρενέργειες της επιλογής του, βρέθηκαν, λένε, πολλοί πρόθυμοι να

Τάξη

Καλώς τον κι ας μας έλειψε. Μετά τις εκλογικές ήττες και την αποχώρησή του από την αρχηγία, ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επανεμφανίστηκε στο Στρασβούργο.

Εκεί έκανε μια ομιλία στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης, στην οποία πλέον μετέχει ως βουλευτής.

Τι είπε; Πολλά και διάφορα.

Η ομιλία περιείχε το συνηθισμένο (πλέον) εγκώμιο στον ίδιο και τα επιτεύγματά του. Αν τον άκουγε κάποιος άσχετος περαστικός θα αναρωτιόταν τι έπαθαν οι Έλληνες και καταψήφισαν πεντέξι φορές τέτοιον λαμπρό κυβερνήτη.

Ανθρώπινο. Υποψιάζομαι ότι το βασικό πρόβλημα του Τσίπρα είναι πως δεν έχει χωνέψει ότι έχασε. Τον τρώει ένα παράπονο. Και το βγάζει σε κάθε περίπτωση.

Η ομιλία όμως είχε κι ένα δεύτερο, πιο πολιτικό σκέλος. Σύμφωνα με το οποίο για όλα τα τρέχοντα δεινά του πλανήτη φταίνε η

Γιατί η Τουρκία θα πρέπει να ξεχάσει τα F-16

Με αφορμή τον κατάπλου του αμερικανικού αεροπλανοφόρου Gerald R. Ford κοντά στις ακτές του Ισραήλ, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξαπέλυσε δριμεία λεκτική επίθεση εναντίον της Ουάσιγκτον, υποστηρίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα συμβάλει στην πραγματοποίηση σφαγών εις βάρος των Παλαιστίνιων που διαμένουν στη Λωρίδα της Γάζας. Δεν έμεινε όμως μόνο εκεί, αλλά προχώρησε ένα βήμα παρακάτω.

Κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι εκπαιδεύουν και εξοπλίζουν όλες τις τρομοκρατικές οργανώσεις στη Μέση Ανατολή, προκαλώντας έτσι λουτρό αίματος στην ευρύτερη περιοχή. 

Οι δηλώσεις αυτές αποτελούν ακόμα έναν κρίκο στη μακρά αλυσίδα των ενεργειών του κ. Ερντογάν που λειτουργούν επιβαρυντικά στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Αναφερόμενος στην ενίσχυση που, κατά την άποψή του, προσφέρουν οι Αμερικανοί σε τρομοκρατικές οργανώσεις, προφανώς υπαινίσσεται την αμερικανική υποστήριξη προς τους Κούρδους της Συρίας. 

Ο κ. Ερντογάν ίσως προχωράει πέρα από το σημείο που μπορεί να ανεχθεί η Ουάσιγκτον. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Αμερικανοί θα

Οι κίνδυνοι της πολιτικής ηγεμονίας και ο βολικός λήθαργος της αντιπολίτευσης

 

Αν ανατρέξει κανείς σε αυτοδιοικητικές εκλογές του παρελθόντος, θα διαπιστώσει ότι σχεδόν πάντοτε σε αυτές διαμορφώνονταν ή εκδηλώνονταν πολιτικές τάσεις.

Στη δεκαετία του ’70 το ΠΑΣΟΚ έκανε τις πρώτες του εκλογικές εφόδους, κερδίζοντας τους μεγάλους δήμους, στη δεκαετία του ’80 η ΝΔ έκανε τα πρώτα βήματα της πολιτικής της ανάκαμψης με αντίστοιχο τρόπο. Λίγο-πολύ και αναλόγως των συμπτώσεων των εκλογικών κύκλων, στις εκλογές της αυτοδιοίκησης κάπως διατυπώνονταν μηνύματα και διαμορφωνόταν το πολιτικό περιβάλλον.

Στις εκλογές της 8ης Οκτωβρίου για τους δήμους και τις περιφέρειες της χώρας, η πολιτική τάση που εκδηλώθηκε ήταν ηχηρή, δίχως όμως να συνδυάζεται με παραμέτρους πολιτικής ανατροπής.

Η πολιτική ηγεμονία της ΝΔ και του Μητσοτάκη επιβεβαιώθηκαν ηχηρά και αδιαμφισβήτητα, η καθίζηση του ΣΥΡΙΖΑ επίσης, ενώ κάποια σκιρτήματα παρατηρούνται για το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ.

Την ίδια στιγμή ο πολυδιαφημισμένος Κασιδιάρης έμεινε στο 8% (από 10% στις προηγούμενες εκλογές) και η περίπτωση Μπέου στον Βόλο είναι από μόνη της μία ιστορία με

Σφαγή στον ΣΥΡΙΖΑ: Πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι!

«Όλα έπρεπε νά’ ρθουν καθώς ήρθαν, οι ελπίδες και τα ρόδα να μαδήσουν» έγραφε ο Καρυωτάκης και ταιριάζει ως το κύκνειο άσμα του ΣΥΡΙΖΑ. Ένα κόμμα εξουσίας που κυβέρνησε τη χώρα - όπως και να την κυβέρνησε - αποσυντίθεται και καταρρέει ταχύρρυθμα σε «ζωντανή σύνδεση».

Ο νέος αρχηγός Στ. Κασσελάκης, για να αποδείξει προφανώς ότι δεν είναι «Αμερικανάκι» αλλά «Κρητίκαρος», λίγο πριν ανακοινώσει τους τομεάρχες του κόμματος, προχώρησε εντελώς παράδοξα, σε μια πρωτοφανή ανάρτηση: Προειδοποίησε πως «όποιος υπονομεύσει την ενότητα της Κ.Ο. και το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει θέση σε μελλοντικά ψηφοδέλτια του κόμματος». 

Προφανώς αψυχολόγητη αντίδραση, που τροφοδοτήθηκε από την άρνηση στελεχών της αντιπολίτευσης να αναλάβουν Τομεάρχες. Και ο λόγος άρνησής τους οφείλεται στο γεγονός ότι δεν ήθελαν να αναλάβουν υπό τον Πολάκη… 

Και ου μόνον, αλλά παρότρυνε τους πολίτες εν είδει διαφήμισης: «Όποια ή όποιος από εσάς ενδιαφέρεται να κατέβει ως υποψήφιος στις επικείμενες Ευρωεκλογές, πρέπει να γραφτεί μέλος του ΣΥΡΙΖΑ στην ιστοσελίδα του κόμματος». Γιατί «εκεί» λέει «χτίζεται ο νέος ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί γεννιούνται τα στελέχη της επόμενης γενιάς».

Προφανώς πήρε παράδειγμα εαυτόν, που ήρθε για πολιτικό τουρισμό και βρέθηκε πρόεδρος κόμματος. Ζητεί τα βιογραφικά κάθε πολιτικώς ασχέτου για να τον

Μπάτμαν

Μήπως ο Μπάτμαν αποδειχθεί τελικά Μίκυ Μάους.

Υποθέτω ότι ο Μητσοτάκης ηρέμησε. Δεν είναι μικρό πράγμα να σε απειλεί η Τζάκρη με «Blitzkrieg», με κοτζάμ «πόλεμο αστραπή» τον οποίο «θα υποστεί το Μαξίμου», και εσύ να κοιμάσαι ήσυχος («ΤΑ ΝΕΑ», 6/10).

Ούτε υπάρχει αμφιβολία ότι σε τρομάζει η ιδέα πως μπορεί να εφορμούν εναντίον σου οι μεραρχίες τεθωρακισμένων του Γκουντέριαν, έστω με τον Πολάκη στο σπρώξιμο.

Ούτε είναι απλό να ζεις καθημερινά με τον φόβο ότι ο Κασσελάκης θαυμάζει όχι μόνο τον αριστερό Βελουχιώτη αλλά και τον Μπάτμαν που είναι επίσης αριστερός.

Μετά όμως άνοιξαν οι κάλπες. Κι εκεί που θα έφταναν τα τεθωρακισμένα στο Gotham City, ο Μητσοτάκης τους πήρε και τα Λουμπουτέν.

Άλλες 5 μονάδες έχασαν ο Μπάτμαν παρέα με τον Γκουντέριαν.

Πάμε όμως λίγο να σοβαρευτούμε. Μετά τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου σημείωνα ότι η κάλπη έβγαλε «ένα κόμμα και κάτι ψιλά» («ΤΑ ΝΕΑ», 9/7).

Είναι αλήθεια ότι δεν είχα υπολογίσει πως τελικά τα ψιλά μπορεί να μη φτάνουν ούτε για ρέστα. Συνέβη κι αυτό.

Κι επειδή αντιλαμβάνομαι ότι

Η Αφροδίτη με τις γούνες

 

Αν και γραμμένο το 1870, το έργο, τον τίτλο του οποίου δανείστηκα για το σημερινό σημείωμα, είναι ένα από τα κορυφαία έργα της ευρωπαϊκής ερωτικής λογοτεχνίας και απόκτημα του παγκόσμιου πολιτισμού. Σε αυτόν τον ευφάνταστο συγγραφέα, τον Λέοπολντ Φον Ζαχερ Μαζόχ, οφείλεται ο όρος μαζοχισμός τον οποίο εισήγαγε στην επιστημονική ορολογία Ρίχαρντ φον Κραφτ - Έμπινγκ το 1886 αφού τον συμπεριέλαβε στο έργο του «Psychopathia Sexualis». Έκτοτε χρησιμοποιείται σε πολλά πεδία της ανθρώπινης σκέψης και δραστηριότητας, ως συνώνυμο της απόλαυσης ή της ηδονής του πόνου. 

Θυμήθηκα αυτό το βιβλίο, διαβάζοντας χθες την ειδησεογραφία για τη σύμπραξη των παρατάξεων Δούκα (ΠΑΣΟΚ) και Ζαχαριάδη (ΣΥΡΙΖΑ) στην Αθήνα, για τον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών. 

Δεν θα ασχοληθώ με τη μοναδική πολιτική θέση που διατύπωσαν, δηλαδή «να μην εκλεγεί ο Μπακογιάννης», γιατί η κουβέντα θα τραβήξει σε μάκρος και δεν είναι της ώρας. 

Εκείνο που εξέπληξε ήταν η αποδοχή της στήριξης της παράταξης και των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ προς τον εκλεκτό του ΠΑΣΟΚ. 

Απ’ ότι φαίνεται στο ΠΑΣΟΚ έχουν κοντή μνήμη ή, τουλάχιστον, επιλεκτική. Υπάρχουμε, όμως, οι υπόλοιποι να τους θυμίζουμε ορισμένα πράγματα. 

Υπάρχει το ερώτημα:

Κασσελάκης: ο φίκος της δημοκρατίας

Ο Παύλος Πολάκης αποκαλεί τον Δημήτρη Χαντζόπουλο «κακέκτυπο του ανθρωπίνου είδους», «τυφλωμένο ακροδεξιό» και τον παραδίδει στη χλεύη των «κανονικών ανθρώπων». Αφορμή μια γελοιογραφία του που δημοσιεύθηκε στην «Κ» της 7/10. Υποθέτω ότι ο Στέφανος Κασσελάκης ενθουσιάστηκε με την ανάρτηση του κηπουρού του. Τόσο καλά δεν θα μπορούσε να τα πει ούτε ο ίδιος. Οταν μάλιστα του είπαν τι σημαίνουν οι λέξεις «κακέκτυπο» και «χλεύη» αναγνώρισε το μεγαλείο του. Κάτι τέτοια είναι που τον κάνουν να θαυμάζει τον άνθρωπο που τον φύτεψε στον ΣΥΡΙΖΑ σαν φίκο και τώρα τον ποτίζει και τον λιπαίνει. Η επίθεση του αγριανθρώπου κατά του γείτονός μου γελοιογράφου εδώ που τα λέμε δεν μου έκανε εντύπωση. Χρόνια τώρα έχουμε εθισθεί στο ρυπαρό του ήθος. Ο,τι κι αν πει δεν έχει σημασία. Ή μάλλον δεν θα είχε σημασία αν δεν ήταν ο μέντορας του νέου ηγέτη μιας αριστεράς η οποία, αφού ηττήθηκε στην πολιτική σκηνή, τώρα παλεύει για να μην ηττηθεί από τον ίδιο της τον εαυτό. Δεν θα επιχειρηματολογήσω για τα προφανή. Αναρωτιέμαι σε ποιους απευθύνεται ο χαρακτηρισμός «τυφλωμένος ακροδεξιός» για τον Χαντζόπουλο. Σας υπόσχομαι ότι θα τον ανακρίνω και θα σας καταθέσω τα αποτελέσματα. Ελπίζω να μην κάνει κάνα λάθος. Ο Πολάκης όμως είναι αυτός που είναι. Τον έχουμε μάθει, ξέρει να

Απαράδεκτος Μπέος, εξίσου απαράδεκτος Κασσελάκης

Δεν υπάρχει Έλληνας πολιτικός ή εχέφρων πολίτης που να μη καταδικάζει το χυδαίο πολιτικό ύφος του Αχιλλέα Μπέου. Μοιράζει χαστούκια, απειλεί, βρίζει, χυδαιολογεί. Η Δημοκρατία μας δεν χρειάζεται τέτοιους πολιτικούς, όλοι θα συμφωνήσουμε σε αυτό.

Η τελευταία ομοφοβική δήλωσή του «θέλει αγόρια ο Κασσελάκης για να γίνουν όλοι πούστηδες», σε live αναμετάδοση, κατά την επινίκια ομιλία του, ήταν η απόλυτη χυδαιότητα και γελοιότητα. Δεν υπάρχει καμία μελέτη στον κόσμο που να λέει ότι τα παιδιά των γκέι γίνονται γκέι. Εν τέλει, παρενέβη ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου και καλά ξεμπερδέματα στο νέο δήμαρχο Βόλου.
Από την άλλη, και οι δηλώσεις Κασσελάκη για την απόκτηση δύο αγοριών ήταν απαράδεκτες. Καταρχάς, δεν ξέρω πόσο καλό κάνει, γενικά, στην γκέι κοινότητα η υπερπροβολή της ομοφυλοφιλίας εκ μέρους του. Μπορώ να υποθέσω ότι θεωρεί επικοινωνιακό όπλο την χρήση της στο πολιτικό προφίλ του. Αλλά προκαλεί ερωτηματικά η επίδειξη, ανάλυση, υπερφωτογράφιση κάθε πτυχή της γκέι πλευράς του. Και το «θέλω δύο αγόρια» ήταν ξεκάθαρα ανησυχητικό, όπως και να το δεις. Ήταν δήλωση ματαιοδοξίας, με όρους ευγονικής.
Και είναι απαράδεκτο καθώς (ευτυχώς) στην Ελλάδα δεν γίνεται να «παραγγείλεις» μια παρένθετη μητέρα που να βγάζει μόνο… αγόρια. Όταν κάνεις παιδί, το κριτήριο δεν μπορεί να είναι η διαλογή φύλου. Ειδικά όταν είσαι πολιτικός αρχηγός δεν εξωτερικεύεις με τέτοια αφέλεια το κάθε ματαιόδοξο όνειρό σου. Ούτε παραδέχεσαι πως ζητάς την αναπαραγωγή του εαυτού σου, καθώς και του συντρόφου σου. Όπως είπε:

Αποτελούν κίνδυνο για την εθνική μας ασφάλεια

 

Κάποιος που υποστηρίζει στην Ελλάδα τους τρομοκράτες της Χαμάς απειλεί ή όχι την εθνική μας ασφάλεια; Η απάντηση είναι προφανής: Ναι! Όταν κάποιος πανηγυρίζει επειδή ομόθρησκοι ή ομοεθνείς του έκοψαν λαρύγγια ανυποψίαστων πολιτών και βίασαν γυναίκες, τότε δεν έχει θέση στην κοινωνία μας. Κι αν είναι φιλοξενούμενος, η κυβέρνηση πρέπει να μεριμνήσει άμεσα για την απέλασή του. Δεν μπορεί η Ελλάδα να προσφέρει καταφύγιο σε ισλαμοφασίστες. Δεν μπορεί να τους προσφέρουμε μόνοι μας το σχοινί από το οποίο αύριο θα μας κρεμάσουν.

Δεν καταλαβαίνουμε, επίσης, γιατί δόθηκε άδεια για την διαδήλωση των υποστηριχτών της Χαμάς στην Ισραηλινή πρεσβεία. Ποιο δημοκρατικό δικαίωμα υπαγορεύει μία τέτοια «ανοχή»; Τι φοβήθηκε ο υπουργός της «προστασίας» του πολίτη; Μην τυχόν και τον κακοχαρακτηρίσουν; Ας μην ανησυχεί! Ο ιστορικός του μέλλοντος δεν πρόκειται να σταθεί στην περίπτωσή του. Η στάση του ήταν ανάλογη με εκείνη του υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ που μας προέτρεπε να κάνουμε ότι κοιμόμαστε όταν μπαίνει ο κλέφτης στο σπίτι μας. Κι οι τρομοκράτες βρίσκονται ήδη μέσα στο σπίτι μας.

Είναι άλλο πράγμα τα ανθρώπινα δικαιώματα και άλλο η περίθαλψη εγκληματιών. Και δεν πρόκειται για

Η απέραντη μοναξιά της Αριστεράς

Στις δημοτικές εκλογές του 1986 όπου το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση υπέστη ψυχρολουσία και έχασε τους τρεις μεγάλους δήμους της χώρας από τη ΝΔ (με Εβερτ, Ανδριανόπουλο  Κούβελα, σε Αθήνα, Πειραιά και Θεσσαλονίκη αντίστοιχα), για να αποφύγει ευθέως την παραδοχή της ήττας, δήλωσε ότι… νίκησε η Τοπική Αυτοδιοίκηση που αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της δημοκρατίας!

Επειδή όπως ήταν και από τους τζέντλεμαν πολιτικούς της παλιάς σχολής, που σέβονταν τη θεσμική υπόσταση των πολιτικών προσώπων, έδωσε συγχαρητήρια σε όλους τους νέους δημάρχους και κοινοτάρχες. Τους υποσχέθηκε δεν και την αμέριστη συμπαράσταση της κυβέρνησης. 

Χθες οι καλεσμένοι του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ στα πάνελ των καναλιών προσπαθούσαν να επινοήσουν δικαιολογίες στη μεγάλη αποχή. Παρότι βεβαίως δεν ήταν ισχυρό επιχείρημα. Η αποχή ερμηνεύεται είτε ως σήμα δυσαρέσκειας προς την εξουσία, είτε ως αδιαφορία του πολίτη για συμμετοχή στη διαμόρφωση της δημόσιας ζωής. Το τελευταίο αφορά την ιδιώτευση, που στην πολιτική μας φιλολογία χαρακτηρίζει τους αμέτοχους, τους αδιάφορους, τους «κυρΠαντελήδες» όπως ειρωνεύονται οι λάβροι λαϊκοί αγωνιστές τον καθημερινό πολίτη. 

Αντιθέτως, οι αριστεροί -στη θεωρία πάντα- είναι αενάως στρατευμένοι, με κεραίες ευαίσθητες στα κοινωνικά προβλήματα, και πάντα άγρυπνοι για να κατακεραυνώσουν τους

Αυτοδιοικητικές εκλογές - Ο ΣΥΡΙΖΑ πιο χαμηλά από τις εθνικές εκλογές

Μόνο με Κουρέτα (ο οποίος ωστόσο στηρίχθηκε πρώτα από το ΠΑΣΟΚ για τη Θεσσαλία) παρούσα η Κουμουνδούρου στον β' γύρο των περιφερειακών εκλογών - Τα ποσοστά των υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμηλότερα και από αυτά του 2019 - Ανάλογη εικόνα και στους μεγάλους δήμους.

Πρωτοφανή υποχώρηση στις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν τα πρώτα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών, με την αξιωματική αντιπολίτευση να απουσιάζει σχεδόν από τις περισσότερες περιφέρειες της χώρας, στον δεύτερο γύρο.

Συγκεκριμένα, από τις 13 Περιφέρειες της χώρας, οι υποψήφιοι που στήριξε επίσημα ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν μείνει εκτός δεύτερου γύρου στις Περιφέρειες:

Γιάννης Αποστόλου Νέος Δήμαρχος Δήμου Στυλίδας

 

Τι θα κρίνει τα αποτελέσματα στις Aυτοδιοικητικές

Οι σημερινές Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές παρουσιάζουν αρκετές ιδιομορφίες σε σχέση με προηγούμενες μάχες στην Αυτοδιοίκηση και αυτό δημιουργεί αρκετά ερωτηματικά για τα αποτελέσματα από τις κάλπες, αλλά και δεδομένα για την ερμηνεία τους. Πριν απ΄ όλα πραγματοποιούνται μόλις τρεις μήνες μετά τις δεύτερες βουλευτικές εκλογές. Έχει προηγηθεί μια διπλή εκλογική μάχη στην οποία ο Κ. Μητσοτάκης και η Ν.Δ πέτυχαν πολύ μεγάλες πολιτικές νίκες, σε συνδυασμό με τη συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ.  

Οι πολίτες εκφράστηκαν πολιτικά ανέδειξαν μια μεγάλη πολιτική κυριαρχία του Κ. Μητσοτάκη. Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις απέδειξαν ότι αυτή είναι δεδομένη και αδιατάρακτη παρά τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν.

Αυτό σημαίνει ότι επί της ουσίας δεν υπάρχει κάποιο ισχυρό πολιτικό διακύβευμα και τα όποια πολιτικά μηνύματα που θα υπάρχουν θα έχουν μερικό χαρακτήρα και θα εξαχθούν έμμεσα. Δεν έχουν καμία σχέση με τις εκλογές στην Αυτοδιοίκηση το 2019.

Τότε τα αποτελέσματα στην εκλογική μάχη σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών έφεραν ως αποτέλεσμα τις