Δελτίο τύπου Δημοτικής Κοινότητας Πελασγίας

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΝΟΜΟΣ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ Πελασγία 15-02-2024

ΔΗΜΟΣ ΣΤΥΛΙΔΑΣ

ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΠΕΛΑΣΓΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Συμβούλιο της Δημοτικής Κοινότητας Πελασγίας καταδικάζει απερίφραστα και κατηγορηματικά την αποτρόπαιη πράξη της μαζικής θανάτωσης μεγάλου αριθμού αδέσποτων ζώων, πιθανώς από κατανάλωση δηλητηριασμένων τροφών. Διαβεβαιώνουμε τους κατοίκους της κοινότητάς μας ότι θα παρέχουμε κάθε δυνατή βοήθεια προς τις αρμόδιες αρχές για τη διερεύνηση του θέματος και την αναζήτηση των υπαιτίων. Στόχος μας είναι η αποτελεσματική διαχείριση του ζητήματος των αδέσποτων ζώων σε συνεργασία με τις υπηρεσίες του Δήμου μας και μέσα στα πλαίσια που ορίζει ο νόμος.

Ο Πρόεδρος και το Συμβούλιο

της Δημοτικής Κοινότητας Πελασγίας

 

Χάθηκε το τόπι. Στοπ!

Διαβάζω στην ιστοσελίδα «Πρώτο Θέμα» πως μια απόφαση διοικητικού Δικαστηρίου τελεσιδίκησε μετά από 30 χρόνια, αφού παρέμεινε στο Συμβούλιο Επικρατείας για 15 χρόνια. Το πρόστιμο καταλογίστηκε το 1994 και η απόφαση εκδόθηκε φέτος. Είναι μια αξιοσημείωτη επίδοση, που μπορεί να αποτελεί και παγκόσμιο ρεκόρ. Σαρώνουμε!

Πληροφορήθηκα πως ο Κ. Γ. που κατηγορήθηκε για την απόπειρα δολοφονίας του κ. Λουκά Παπαδήμου, καταδικάστηκε με 2-1 σε 11 χρόνια κάθειρξη, αλλά η έφεσή του έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα και αφέθηκε ελεύθερος. Τελικά, ο εισαγγελέας εκτίμησε πως ο κατηγορούμενος δεν είχε ανθρωποκτόνα πρόθεση, αλλά ήθελε απλώς να τρομάξει τον πρώην πρωθυπουργό. Μια δικαστίνα ψήφισε υπέρ της αθώωσης του Κ.Γ από όλες τις κατηγορίες. Ασχολίαστο, για λόγους ψυχικής γαλήνης.

Αποτελεί είδηση πως ο αρμόδιος εισαγγελέας κινήθηκε αυτεπάγγελτα κατά

Πρόγραμμα

 

Φυσικά η κυβέρνηση μπορεί να πέσει αυτές τις μέρες από τους αγρότες, τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια και τα ομόφυλα ζευγάρια.

Μπορεί όμως και να μη συμβεί τίποτα.

Ετσι ο Μητσοτάκης θα συνεχίσει να κυβερνάει περιμένοντας πότε ο Τεμπονέρας, ο Χριστοδουλάκης και η Αχτσιόγλου θα συνεννοηθούν να τον ρίξουν.

Αλλά ούτε αυτό είναι απλό.

Διότι δεν είναι καθόλου προφανές πως ό,τι συμφωνήσουν οι τρεις θα γίνει αποδεκτό από τους αρχηγούς τους, τον Κασσελάκη και τον Ανδρουλάκη.

Ο ένας φοβάται ότι θα τον φάει ο Τεμπονέρας. Ο άλλος υποψιάζεται τον Χριστοδουλάκη. Λίγο μπέρδεμα.

Ιδίως τώρα που ο Κασσελάκης εξήγγειλε στη Λάρισα ότι θα διαμορφώσει «ένα νέο κυβερνητικό πρόγραμμα» (10/2).

Διότι η αλήθεια να λέγεται. Το πρόγραμμα λείπει.

Τι νόημα έχει να κερδίσει ο Κασσελάκης τον Μητσοτάκη και να βεβαιώνει ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει και μπορεί να ξανακυβερνήσει», αν δεν έχει κι ένα πρόγραμμα να κάνει τη δουλειά;

Ακόμη περισσότερο που το «πρόγραμμα Κασσελάκη» προβλέπει «την ανασυγκρότηση του τραπεζικού συστήματος» και «την ίδρυση Τράπεζας αγροτικών πιστώσεων».

Δεν ξέρω αν είναι κάτι σαν κουσούρι αλλά κάθε φορά που ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για κυβέρνηση θέλει να βάλει χέρι στις τράπεζες. Ενδεχομένως προτιμούν να

Ρητορική του μίσους και χυδαιότητες τυλίγουν την πολιτική ζωή

Το χειρότερο δεν είναι που ένας ηθοποιός, ονόματι Πάνος Βλάχος, προέτρεψε να δολοφονηθούν οι Άδωνις Γεωργιάδης και Άρης Πορτοσάλτε («μέσα σε ένα σάκο βάλτε Άδωνι και Πορτοσάλτε» - στον σάκο μπαίνουν πτώματα). Προφανώς δεν το έλεγε σοβαρά γιατί ίσως να μην διαθέτει το κατάλληλο επίπεδο νοημοσύνης ώστε να καταλάβει τι είπε.

Αργότερα προσπάθησε να δικαιολογήσει τη ρητορική του μίσους που εκτόξευσε, γράφοντας: «Οι στίχοι και η τέχνη μου δεν έχουν σκοπό να υποκινήσουν τη βία. Δεν είναι το χιούμορ και η σάτυρα που γεννούν τη βία. Βάλτε με και εμένα μέσα στον σάκο. Ίσως, έτσι να έρθουμε πιο κοντά» (δική του η ορθογραφία). Το γεγονός ότι την προτροπή σε φόνο την χαρακτήρισε «σάτυρα» δείχνει και το πνευματικό του μέγεθος.

Το χειρότερο όμως είναι ότι ένας ολόκληρος εσμός στα κοινωνικά δίκτυα βρήκαν καθόλα φυσιολογική την προτροπή του, επειδή οι δυο «υποψήφιοι» για δολοφονία υποστηρίζουν «την ανάλγητη κυβέρνηση Κούλη».

Ακόμη και η γνωστή αρχαιολόγος - κήρυκας της ΑΝΤΑΡΣΥΑκής εξέγερσης, μη μπορώντας να

Το βάρος ενός κενού

Η απουσία αντιπολίτευσης είναι πρόβλημα της αντιπολίτευσης, όχι της χώρας.

Ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δ. Κουρέτας έβγαλε μια ανακοίνωση με την οποία ερωτά την κυβέρνηση πότε θα δοθούν τα χρήματα για την ανασυγκρότηση της πλημμυροπαθούς περιοχής (5/2).

Κανένα πρόβλημα. Είναι μέρος της δουλειάς του να πιέζει την κυβέρνηση υπέρ των Θεσσαλών.

Τελειώνει όμως ως εξής: «Δεν σας ρωτάει ένας βοσκός. Σας ρωτάει ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας. Απαντήσεις στους πολίτες μου».

Ομολογώ ότι προβληματίστηκα. Θα μπορούσε θαυμάσια να ρωτάει την κυβέρνηση και ένας βοσκός. Οι απορίες του δεν είναι λιγότερο σημαντικές από ενός περιφερειάρχη.

Εκτός αν δεχτούμε ότι ο περιφερειάρχης έχει δικούς του πολίτες. Τους «πολίτες μου». Κι όταν εκνευριστεί, τους παίρνει και φεύγει.

Προς το παρόν οι πολίτες του περιφερειάρχη παραμένουν αμετακίνητοι στη Θεσσαλία, πράγμα ευχάριστο και για τους ίδιους και για τη Θεσσαλία.

Αντιθέτως, υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι στη χώρα (συμπεριλαμβανομένης της Θεσσαλίας) που θεωρούν ότι

Οι τρεις ψάχνοντας τον...Σημίτη τους

 

Το 1994 σε σπίτι στο Χαλάνδρι έλαβε χώραν το περίφημο «δείπνο των τεσσάρων». Συνδαιτημόνες οι Κώστας Σημίτης, Θεόδωρος Πάγκαλος, Παρασκευάς Αυγερινός, και η οικοδέσποινα Βάσω Παπανδρέου.

«Κύριο πιάτο» ήταν ο Αντρέας, καθώς η εμφανώς προβληματική υγεία του, τον αποστερούσε από την παλαιά ικανότητά του κυβερνάν. Το δείπνο ήταν προετοιμασία της διαδοχής από τον Κώστα Σημίτη και κατέληξε προείκασμά της. Όπως αργότερα δήλωσε η οικοδέσποινα Βάσω, διοχέτευσαν την είδηση ελπίζοντες σε κάποιο σχόλιο στις στήλες των παραπολιτικών των εφημερίδων. Με έκπληξή τους είδαν την επομένη να διατυμπανίζεται ως πρωτοσέλιδο.

Οι συνθήκες και όχι κάποια συνωμοσία το έκαναν πρώτη είδηση. Ο Ανδρέας δεν μπορούσε πλέον να κυβερνήσει, συχνά αποφάσεις έπαιρναν η Μιμή και οι φίλοι της μέσω της οποίας τον επηρέαζαν. Ήταν ιστορική αναγκαιότητα να ανέλθει νέο πρόσωπο στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό και το δείπνο έγινε πρωτοσέλιδο. Αν είχε γίνει (ως υπόθεση εργασίας) στον καιρό της παντοδυναμίας του Ανδρέα, δε θα περνούσε ούτε τα ψιλά. Το πολύ να γινόταν παραπολιτικό σχόλιο με ιοβόλο σαρκασμό.

Για την ιστορία: Ο Ανδρέας πέρασε στην αντεπίθεση, και παρά την κλονισμένη υγεία του, θέλησε να αποδείξει ότι ήταν παρών στις εξελίξεις. Έτσι διοργάνωσε και ο ίδιος…

Απειλή

 

Υπάρχουν στην Ελλάδα «πολύ σοβαρές απειλές κατά της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και των θεμελιωδών δικαιωμάτων» όπως αποφάσισε μια ετερόκλητη πλειοψηφία στο Ευρωκοινοβούλιο;

Προφανώς όχι. Αν υπήρχαν, θα το ξέραμε και στην Ελλάδα.

Αντιθέτως στη χώρα μας (και ευτυχώς) όποιος θέλει φωνάζει, διαμαρτύρεται και τσακώνεται για ό,τι του κατέβει στο τσερβέλο. Και ελεύθερα και ανεμπόδιστα και (συχνά) ακατανόητα.

Οι ιεράρχες για τους ομόφυλους γάμους. Οι αγρότες για την κυβέρνηση. Οι φοιτητές για τα Πανεπιστήμια. Οι Θεσσαλοί για τις αποζημιώσεις. Οι συγγενείς θυμάτων για την εξεταστική επιτροπή.

Ο Ανδρουλάκης για τον Χριστοδουλάκη. Ο Πολάκης για τους δικαστές. Και ο Κασσελάκης για τα μίντια που έχουν αρχίσει και τον σνομπάρουν.

Τα υπόλοιπα είναι κολοκύθια τούμπανα.

Είμαστε ίσως η μοναδική ευρωπαϊκή δημοκρατία που

Γιατί βιάζονται; Ο χρόνος αποκαλύπτει προθέσεις

Χθες έγραφα από αυτήν εδώ τη στήλη, για το πώς μεθοδεύουν να υπονομεύσουν το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη. Το ερώτημα είναι γιατί βιάζονται; Έχουν περάσει μόλις επτά μήνες από τις εθνικές εκλογές και είμαστε καθ' οδόν προς τις ευρωεκλογές.

Τι ποιο λογικό αυτοί που σχεδιάζουν το νέο κόμμα της Κεντροαριστεράς να περιμένουν να δουν τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών και στη συνέχεια να προχωρήσουν τον σχεδιασμό τους με όσους θέλουν να τους ακολουθήσουν.

Μα αυτό ακριβώς δε θέλουν και βιάζονται να το αποτρέψουν. Να καταγραφεί η πτωτική πορεία της ριζοσπαστικής Αριστεράς συνολικά (ΣΥΡΙΖΑ συν Νέα Αριστερά). Να μην αποτυπωθεί αυτή η πτώση το βράδυ των ευρωεκλογών σε συγκεκριμένα νούμερα. Διότι ως γνωστόν κάθε εκλογικό αποτέλεσμα φέρει τη δική του δυναμική είτε είναι ανοδική είτε πτωτική.

Στις ευρωεκλογές του Μαΐου 2014 ο ΣΥΡΙΖΑ, όντας πρώτο κόμμα με 26,56%, είδε μετά από

Θέατρα

Με την πάροδο των χρόνων αρχίζω να υποψιάζομαι πως η γιαγιά μου υπήρξε ένα είδος Θεοδώρα Τζάκρη της εποχής της.

Με όλο τον σεβασμό στη μνήμη της θυμάμαι πως κατέληγε πάντα σε θυμόσοφα συμπεράσματα, ανεξαρτήτως του περιεχομένου της συζήτησης.

Ενδεχομένως η γιαγιά μου δεν θα έλεγε εύκολα «τον ήπιαμε», κυρίως επειδή οι λεπτομέρειες του «ποιον ήπιαμε» ή «τι ήπιαμε» θα έβαζαν σε δοκιμασία την αστική σεμνοτυφία της.

Αλλά δεν νομίζω ότι θα είχε πρόβλημα να αποφανθεί πως «όλα τα ‘χε η Μαριορή».

Τούτων δοθέντων δεν μπορούμε να μη βάλουμε τα γέλια με το ωραιότερο καλαμπούρι των ημερών που λέει πως «η Αριστερά έχει αποδειχθεί ιστορικά ο συνεπέστερος υποστηρικτής της εθνικής ανεξαρτησίας» (Δ. Καλτσώνης, «ΤΑ ΝΕΑ», 3-4/2).

Υπονοώντας προφανώς πως «όλα τα ‘χε η Μαριορή» αλλά εκείνο που μάρανε ιδιαίτερα την Αριστερά ήταν η εθνική ανεξαρτησία.

Θεϊκό. Πάμε παρακάτω όμως διότι έχω και καλύτερο.

Στις 13 Φεβρουαρίου, διαβάζω, οι έτεροι σύντροφοι Τεμπονέρας (πρώην και νυν ΣΥΡΙΖΑ), Χριστοδουλάκης (ΠΑΣΟΚ και ΚΙΝΑΛ εκ του ΚΙΔΗΣΟ πρώην ΠΑΣΟΚ) και Αχτσιόγλου (Νέα Αριστερά εκ του πρώην ΣΥΡΙΖΑ) θα συναντηθούν σε ένα θέατρο να αποφασίσουν «Απέναντι στον Μητσοτάκη, ποιος;» («ΤΑ ΝΕΑ», 5/2).

Ευλόγως η συζήτηση τοποθετείται παραμονή του

Αν κλείσουν τους δρόμους δεν θα έχουν την κοινωνία μαζί τους

Σωστά έλεγαν οι αγρότες στα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις ότι η κοινωνία είναι μαζί τους. Πλέον οι αγώνες τους είναι για την επιβίωση και όχι για πάρουν όλα τα λεφτά για όλα τα κιλά, που δήλωναν τις εποχές του «ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια».

Για τότε λέμε, που τα χωράφια ήταν… τριώροφα, με την έννοια ότι δήλωναν διπλάσια και τριπλάσια έκταση καλλιεργήσιμης γης παίρνοντας επιδοτήσεις που ουδείς το ήλεγχε. Και τα κοπάδια εν μια νυκτί διπλασίαζαν και τριπλασίαζαν τα ζωντανά, έχοντας σμίξει με τα διπλανά κοπάδια, για να πάρουν διπλάσια και τριπλάσια επιδότηση. Ή τα βαμβάκια βρέχονταν για να ζυγίζουν περισσότερο.

Τότε που τα φρούτα θάβονταν σε χωματερές και τα πορτοφόλια γέμιζαν για να γίνουν BMW, διαμερίσματα στα αστικά κέντρα και στην καλύτερη περίπτωση θηριώδη τρακτέρ, αναντίστοιχα με τις ανάγκες των μικρών ελληνικών εκτάσεων καλλιεργήσιμης γης.

Αυτοί οι καιροί πέρασαν ανεπιστρεπτί. Άλλωστε τα παρόντα εκρηκτικά προβλήματα δεν είναι ίδιον των

Εφεύρεση

Εγώ επιμένω. Αν δεν υπήρχε ο Κασσελάκης θα έπρεπε να τον εφεύρουμε.

Όχι απαραιτήτως επειδή ξέρει καλύτερα αγγλικά από τον Μητσοτάκη – αν όντως ξέρει θα μπορούσε να ανοίξει Φροντιστήριο Αγγλικών…

Αλλά επειδή υπηρετεί στην Ελλάδα μια ιδιότυπη εκδοχή της πολιτικής. Την εκδοχή του εξυπνάκια. Κάτι σαν sequel του Βαρουφάκη.

Μόλις πει κάτι ο Μητσοτάκης ή κάποιος άλλος πετάγεται ο Κασσελάκης σε κάποιο ΤikΤok ή σε κάτι τέτοιο και πετάει μια εξυπνάδα που συνήθως είναι μια σαχλαμάρα.

Κάθε μέρα. Κάθε στιγμή. Με κάθε ευκαιρία.

Τελευταίο κρούσμα. Ο Μητσοτάκης γράφει ένα άρθρο στον Economist. Εκεί εξηγεί πώς μπορεί μια χώρα να γλιτώσει από τον λαϊκισμό και δίνει το παράδειγμα της Ελλάδας που παρέλαβε το 2019.

Να σου κι ο Κασσελάκης. Τον ρώτησε κανείς; Όχι. Ενδιαφέρθηκε ο Economist ή κάποιος άλλος αν συμφωνεί με τον Μητσοτάκη; Ούτε.

Αλλά κάτι έπρεπε να πει κι αυτός. Εξήγησε λοιπόν ότι ο

Χρειάζεται μεταρρύθμιση

Αν η εκπαίδευση αντικατοπτρίζει το επίπεδο πολιτισμού μιας χώρας, τότε δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι η δική μας πιάνει τη βάση. Οι θλιβερές εικόνες των κουκουλοφόρων και των ροπαλοφόρων, οι χασομέρηδες που υποδύονται ένα ψωραλέο «φοιτητικό κίνημα», τα ανεγκέφαλα τσιτάτα που αναπαράγουν στις τηλεοράσεις διάφοροι «καταληψίες αγωνιστές» είναι αδιάψευστος μάρτυρας του ανυπόληπτου μπάχαλου.

Κι από κοντά ένα μέρος του εκπαιδευτικού και πολιτικού προσωπικού να τους ενθαρρύνει, να τους κολακεύει και να υποθάλπει τον κοινωνικό αναχρονισμό για να υπηρετήσει τις δικές του σκοπιμότητες.

Να κανακεύει τη δική του ανασφάλεια επιστρατεύοντας την ανασφάλεια των παιδιών.

Η δημιουργία «μη κρατικών» πανεπιστημίων θα αποτελέσει ίσως ένα ταρακούνημα στην αφασία και στην κουτοπονηριά. Θα το δούμε.

Αυτό όμως που χρειάζεται πραγματικά η χώρα είναι μια σοβαρή μεταρρύθμιση. Μια μεταρρύθμιση της εκπαίδευσης για

Δεν είναι αγροτικός αγώνας κατά τσιφλικάδων, αλλά κατά των μανδαρίνων της Ε.Ε.

Επί τέλους. Το αγροτικό κίνημα βρήκε τον σύγχρονο αγωνιστή Μαρίνο Αντύπα, στο πρόσωπο του Στέφανου Κασσελάκη. Ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ ανέβηκε σε τρακτέρ αλλά δεν ευτύχησε, καθώς δέχτηκε επικρίσεις γιατί το συγκεκριμένο μπλόκο λέγεται ότι εκφράζει συμφέροντα μεγάλων γεωργικών μονάδων και μεγάλων συμφερόντων.

Ο Στέφανος θέλησε να μιμηθεί τις ηρωικές πράξεις αγροτικής αλληλεγγύης του προκατόχου του Αλέξη, όταν ανέβαινε στα τρακτέρ των μπλόκων. Ώσπου έγινε πρωθυπουργός και αντιμετώπισε τη μήνιν των μπλόκων, από το πρώτο έτος αλλά και σε κάθε έτος της πρωθυπουργίας του.

Και τους πρώην «συναγωνιστές των τρακτέρ, τους κυνήγησε, τους έπνιξε στα χημικά και έβαλε τους εισαγγελείς να ερευνήσουν και να παρέμβουν «όπου διαπιστώσουν ότι υπάρχει παρακώληση των συγκοινωνιών λόγω των αγροτικών κινητοποιήσεων».

Τα αιτήματα μια ζωή τα ίδια. Φορολόγηση, αυξήσεις στις

Κλειδί

Ένας φίλος που ασχολείται με τα εκλογικά και τις έρευνες με ρώτησε πριν από λίγες μέρες:

– Έχεις συνειδητοποιήσει ότι το βράδυ των ευρωεκλογών θα έχουμε κατά πάσα πιθανότητα ένα κόμμα με 33-34%, τέσσερα κόμματα από 8% έως 14% κι όλοι οι υπόλοιποι στο ψάξιμο;

Ομολόγησα πως δεν το είχα βάλει στον λογαριασμό.

Μένουν άλλωστε τέσσερις μήνες έως τις ευρωεκλογές, έχουμε χρόνο για κουβέντα κι ως γνωστόν το αποτέλεσμά τους δεν αλλάζει κάτι για να με προβληματίσει ιδιαίτερα.

Με τα σημερινά δεδομένα, το πολύ πολύ ο Ανδρουλάκης να περάσει τον Κασσελάκη, ενδεχόμενο που δεν προορίζεται να ξεσηκώσει τα πλήθη.

Διότι ακόμη κι αν η ΝΔ εμφανίσει κάποια κάμψη λόγω της φύσης των ευρωεκλογών, μάλλον θα διατηρήσει διαφορές είκοσι μονάδων και πάνω από τους υπόλοιπους.

Ποιους; Το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και τη Λύση που κινούνται στον χώρο του 8-14%.

Αυτοί είναι. Κάποιοι θα χαρούν, κάποιοι θα

Στέφανος - Παύλος: Σχέση αγάπης και οργής

Διακριτή ως προς τον λεκτικό τραμπουκισμό προσωπικότητα ο Παύλος Πολάκης, κατόρθωσε να αποτελεί αναγνωρίσιμο πόλο στο συριζαϊκό στρατόπεδο. Περσόνα ινφλουένσερ στα σόσιαλ μίντια, με μεταμεσονύκτια φωνακλάδικη γραφή και μπρουτάλ εκφραστική, αναδείχτηκε ο ηγέτης της αυριανικής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ.

Απέκτησε φανατικούς οπαδούς που τον προέτρεπαν «να πάρει το κόμμα στα χέρια του», γιατί ο Τσίπρας τους φαινόταν πολύ light, πολύ λίγος, και δεν ασκούσε σκληρή αντιπολίτευση «στη χούντα Κούλη».

Και ο Τσίπρας τον φοβόταν! Όχι μήπως του πάρει το κόμμα αλλά μήπως αποσκιρτήσει δημιουργώντας δικό του, και χάσει ο ΣΥΡΙΖΑ ένα ζωτικό τμήμα του εκλογικού του ακροατηρίου. Ο Αλέξης είχε την ευθυκρισία (άλλωστε τόσοι του το επεσήμαιναν) να γνωρίζει ότι ο Πολάκης έδιωχνε κόσμο και δικαίωνε το αντι- ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο.

Αλλά δεν ρίσκαρε να τον διώξει, γιατί ακόμη δεν πίστευε στα ποσοστά των δημοσκοπήσεων. Θεωρούσε ότι το παιγνίδι της νίκης είναι ανοιχτό και η απομάκρυνση Πολάκη περιττή πολυτέλεια για ένα κόμμα που θα «χτυπούσε την εξουσία». Άφηνε απλώς να

Βουλευτής Καλοχαιρέτας. Ετελείωσε

Χαζεύοντας στο tik-tok, έπεσα πάνω στα αγροτικά του Κασσελάκη. Είδε φαίνεται στην τηλεόραση ότι υπάρχουν αγροτικά μπλόκα που οργανώνει το ΚΚΕ, θα διάβασε και την κριτική σε εφημερίδες και ιστοσελίδες ότι ο Σύριζα απουσιάζει από τις κινητοποιήσεις των αγροτών, οπότε σκέφτηκε ότι ήρθε η ώρα να κινηθεί. Και έφτιαξε ένα βιντεάκι που εύκολα θα μπορούσε να έχει τον γενικό τίτλο «όλα τα κιλά – όλα τα λεφτά». Εναλλακτικά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και το «δώσε και σε μένα, μπάρμπα».

Ρίξτε του μια ματιά, έχει πολλή πλάκα. Μέσα σε 2.36’’ μοιράζει εκατοντάδες εκατομμύρια, ενδεχομένως να φτάνει και το δισεκατομμύριο, έτσι για πλάκα. Καταργεί τον ειδικό φόρο στα