Περί εγκληματιών

Είναι τουλάχιστον άχαρο να υπονοούν κάποιοι ότι οι λιμενικοί ξεκίνησαν την βραδινή περιπολία τους με πρόθεση ή έστω ενδόμυχη διάθεση να πνίξουν μετανάστες. Οι λιμενικοί δεν είναι Χρυσαυγίτες που έβγαιναν για πογκρόμ στα σοκάκια της Αθήνας, με τις φαλτσέτες στην κωλότσεπη. Προσωπικά γνωρίζω κάμποσα παιδιά που υπηρετούν στο λιμενικό, αγόρια και κοπέλες, και θεωρώ αδιανόητο να βιαιοπραγήσουν απέναντι σε ανήμπορο άνθρωπο, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι έχουν λάβει τέτοιες διαταγές από την πολιτική τους ηγεσία.

Διότι είδα μια αλλόκοτη αντίφαση σε πολλές από τις ανακοινώσεις κομμάτων και προσώπων της αντιπολίτευσης, κυρίως της αριστερίζουσας. Ενώ ρίχνουν στους υπουργούς βαρύτατες ευθύνες αυτουργίας για το συμβάν, ξεκαθαρίζουν παράλληλα ότι δεν μιλούν για τους λιμενικούς «που κάνουν ευσυνειδήτως το καθήκον τους». Συγγνώμη, αλλά όταν έχουμε νεκρούς και τραυματίες, ο διαχωρισμός αυτός δεν στέκει. Δεν γίνεται να υπονοείται ότι είναι περίπου εγκληματίας ο υπουργός που δίνει την διαταγή δολοφονίας, αλλά άμωμοι επαγγελματίες εκείνοι που κάνουν πράξη την υπουργική εντολή.

Αν υπάρχει συνειδητή εγκληματική ενέργεια, τότε και οι λιμενικοί που βρίσκονταν στο σκάφος είναι εξίσου φονιάδες μ’ αυτούς που τους διέταξαν. Αν οι μετανάστες δολοφονήθηκαν στον

Με τον Λαβρόφ ή με την Ελλάδα;

Ρητορικό το ερώτημα καθώς οι φίλοι του «ξανθού γένους» δεν θα έχουν κανένα ενδοιασμό. Όλως τυχαίως η συντριπτική πλειοψηφία τους ανήκει στην αυτοαποκαλούμενη «πατριωτική» Δεξιά, η οποία επίσης έχει και τουρκοφαγικά αισθήματα.* Φυσικά, ουδείς εξ αυτών διερωτάται γιατί ο Λαβρόφ και η Ζαχάροβα δεν επιτίθενται στην Τουρκία που προμηθεύει την Ουκρανία με δρόνους και γιατί επέλεξε να κάνει αυτή την επίθεση στην Ελλάδα. 

Δε χρειάζεται να αντικρούσουμε τα όσα υποκριτικά είπε για τον ελληνισμό της Ουκρανίας, τον οποίον ο ρωσικός στρατός ισοπέδωσε στη Μαριούπολη. Ούτε την επίκληση των καλών σχέσεων Ελλάδας - Ρωσίας κατά το παρελθόν. Η Ρωσία ανέκαθεν στα μεγάλα ζητήματα βρέθηκε απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο. Μόνον οι ανιστόρητοι δεν το γνωρίζουν οι οποίοι σβήνουν τον πόνο τους, τώρα τελευταία, στις αίθουσες των κινηματογράφων. 

Η χθεσινή επίθεση, διόλου τυχαία, γίνεται μια εβδομάδα πριν από τη συνάντηση, ανωτάτου επιπέδου, στην Άγκυρα μεταξύ Μητσοτάκη - Ερντογάν. Θέλει να στείλει ένα δημόσιο μήνυμα πως η Ρωσία βάζει στο στόχαστρό της τον πρωθυπουργό προσωπικά, επιδιώκοντας να αποδυναμώσει τη θέση του. Θα φανεί αν αυτό το μήνυμα έχει και παραλήπτες στο εσωτερικό της πατρίδας μας, χωρίς να θέλω να

Πατριώτες

Ο τοπικός μητροπολίτης τον αποκάλεσε εκπρόσωπο ενός «έντιμου πατριωτισμού». Ο ίδιος αποφάνθηκε πως «ο πατριωτισμός ενώνει και δεν διαιρεί».

Πριν αποκαλέσει τον τοπικό βουλευτή και πρώην πρωθυπουργό «γνήσιο πατριώτη» και «ασυμβίβαστο αγωνιστή» για τα εθνικά δίκαια (ομιλίες μητροπολίτη Χρυσόστομου και Κ. Καραμανλή, Καλαμάτα, 2/2).

Ομολογώ ότι τόσους πατριώτες μαζεμένους στην Καλαμάτα είχαμε να δούμε από τότε που οι Μαυρομιχαλαίοι κατέβασαν τους Μανιάτες λίγο πριν από την Επανάσταση.

Επειδή όμως θέλω να πιστεύω ότι εκτός από πατριώτης είμαι και καλός άνθρωπος θα δώσω ένα δίκιο στον νέο δημότη Καλαμάτας Κώστα Καραμανλή.

Όταν λέει «ενίοτε να ακούμε τους πιο έμπειρους, αντί να τους διαγράφουμε κυριολεκτικά ή μεταφορικά» δεν κάνει απλώς ρεβεράντζα στον Σαμαρά. Διατυπώνει ένα παράπονο που δεν τον ακούν παρά την εμπειρία του.

Να πω ότι έχει άδικο; Δεν έχει. Όλους πρέπει να τους ακούμε διότι αυτό επιτάσσει η δημοκρατία – όπου πάντως ειδική κατηγορία «έμπειρος» δεν προβλέπεται.

Καμία αντίρρηση όμως να τους ακούμε.

Αρκεί κι ο έμπειρος με την εμπειρία του να αντιλαμβάνεται ότι

ΚΚΕ: Ποιοι κρύβονται πίσω από το 0,5%;

Είναι γνωστόν ότι ο κ. Δημήτρης Κουτσούμπας επανεκλέχτηκε γενικός γραμματέας του ΚΚΕ με το θριαμβευτικό 99,5%. Όμως, εμάς τους φίλους του Κόμματος, μας προβληματίζει αυτό το 0,5% το οποίο διαφώνησε με την κεντρική γραμμή. Είναι δυνατόν να υπάρχουν ταξικοί εχθροί στο συνέδριο του ΚΚΕ; Αυτό το 0,5% πώς διέλαθε της προσοχής των οργάνων επαγρύπνησης; Μήπως έχουν χαλαρώσει τα μέτρα και η CIA και η Ιντέλιτζενς Σέρβις έχουν βάλει τους ανθρώπους τους μέσα στο Τιμημένο ΚΚΕ;

Αμείλικτα ερωτήματα που θέτουμε όλοι εμείς που θαυμάζαμε ανέκαθεν την ομοψυχία και το σταθερό, αταλάντευτο επαναστατικό – ταξικό φρόνημα του Κόμματος. Η ύπαρξη αυτού του 0,5% αποτελεί ένα ανησυχητικό φαινόμενο και δείγμα ενός μπουρζουάδικου πλουραλισμού που δε συνάδει με τις αρχές του λενινισμού – σταλινισμού. Ελπίζουμε να βρεθούν οι πράκτορες του εχθρού και με συνοπτικές διαδικασίες να διαγραφούν, σαν μια ελάχιστη ποινή. Σε άλλες πιο «γόνιμες» εποχές δεν θα αμφιβάλλαμε για την τύχη τους. 

Στα λίγο πιο σοβαρά τώρα. 

Το ΚΚΕ με το 22ο Συνέδριό του απέδειξε πως εξακολουθεί να υποστηρίζει τον αυτοεγκλεισμό του σε μια ιδεολογική και πολιτική υγειονομική ζώνη για να μην μολυνθεί από τα μικρόβια του ρεβιζιονισμού και της ταξικής συνεργασίας. Ζει σε ένα προστατευμένο οικοσύστημα, σε έναν υδροβιότοπο, κάτι σαν την

Γιατί αυτά που συμβαίνουν είναι πρωτοφανή

Το πρώτο μάθημα σε όλες τις σχολές δημοσιογραφίας είναι πώς ξεχωρίζει κανείς μια είδηση που έχει ενδιαφέρον από μία που δεν έχει. Αν ένας σκύλος δαγκώσει έναν άνθρωπο, το ενδιαφέρον είναι μικρό. Αν όμως ο τίτλος λέει πως ένας άνθρωπος δάγκωσε σκύλο, τότε πρόκειται για είδηση – γιατί το απρόσμενο τραβά την προσοχή.

Από αυτή τη σκοπιά, το γεγονός ότι έγκριτα μέσα ενημέρωσης της Γερμανίας συμβουλεύουν την κυβέρνησή τους να μιμηθεί την Ελλάδα - μια χώρα που πριν από δέκα χρόνια πολλοί Γερμανοί θεωρούσαν «λαθρεπιβάτη» της Ευρωζώνης και περίπου απατεώνα ζητιάνο - είναι είδηση πρώτης γραμμής.

Πριν από λίγες ημέρες, το έγκριτο γερμανικό περιοδικό Focus συμβούλευε την υπουργό Εργασίας Μπέρμπελ Μπας ότι, αν θέλει να μεταρρυθμίσει το γερμανικό κράτος πρόνοιας, ένα καλό σημείο εκκίνησης θα ήταν να μελετήσει τα μέτρα της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη.

«Αποδοτικότητα αντί για μη στοχευμένα μέτρα, ψηφιοποίηση αντί για γραφειοκρατία» είναι οι λέξεις - κλειδιά που συνοψίζουν, σύμφωνα με το περιοδικό, τα πλεονεκτήματα του ελληνικού κοινωνικού συστήματος. Σε διαδικτυακό άρθρο με σκωπτικό τίτλο «Κυρία Μπας, για τη μεταρρύθμιση του κοινωνικού κράτους πρέπει να αντιγράψετε τους “χρεοκοπημένους Έλληνες”», το Focus Online σημειώνει ότι η σημερινή αξιοσημείωτη οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας και η αύξηση των κοινωνικών επιδομάτων οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στη συνεπή διαδικασία ψηφιοποίησης, η οποία έβαλε τέλος στο γραφειοκρατικό τέρας που βασάνιζε τους πολίτες μέχρι και τη δεκαετία του 2010.

Στην Ελλάδα, η διαδικασία υποβολής αιτήσεων έχει

Η Ζωή στο Αστυνομικό Τμήμα, μέσα στα άγρια μεσάνυχτα

 

Την Τετάρτη, στις 12 παρά 10 τη νύχτα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου πέρασε το κατώφλι του Αστυνομικού Τμήματος Εξαρχείων και κατέθεσε μήνυση κατά του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη. Προφανώς, ο έκπληκτος αστυφύλακας που έκανε βάρδια μέσα στη μαύρη νύχτα, θα νόμισε ότι κάτι πολύ έκτακτο και δραματικό είχε συμβεί λίγο νωρίτερα, για να δει μπροστά στο γραφείο του μια πολιτική αρχηγό να μπουκάρει με τη μήνυση ανά χείρας. Κάποιο βίαιο επεισόδιο ανάμεσα στους δύο, κάποια βαριά λεκτική αντιπαράθεση τους ή κάτι παρόμοιο τέλος πάντων. Απ’ αυτά που στέλνουν τα εκνευρισμένα ή δαρμένα θύματα στα Αστυνομικά Τμήματα μεταμεσονυκτίως, για να υποβάλουν μηνύσεις και να στείλουν στο αυτόφωρο τους αδικητές, τους υβριστές ή τους κακοποιητές τους.

Αμ δε. Πού να φανταζόταν ο αστυνομικούλης, ότι επρόκειτο για μήνυση που αφορούσε μια ομιλία του υπουργού από το βήμα της Βουλής ακριβώς προ 3 μηνών παρακαλώ (!). Στην ομιλία εκείνη, στις 29 Οκτωβρίου του 2025, ο Γεωργιάδης αναφερόμενος στην πολιτική εκμετάλλευση των Τεμπών, είχε χαρακτηρίσει την Κωνσταντοπούλου «απαίσια γυναίκα». Προφανώς αυτό, κατά την γνώμη της αρχηγού της Πλεύσης Ελευθερίας σήκωνε μήνυση και μάλιστα μια μάλλον ανορθόδοξη ώρα. Θα πείτε, «απαγορεύονται οι μηνύσεις 10 λεπτά πριν τα μεσάνυκτα»; Καθόλου. Τα Αστυνομικά Τμήματα είναι ανοικτά όλο τον χρόνο και δέχονται καταγγελίες όλο το εικοσιτετράωρο.

Απλώς αναρωτιέμαι. Τι εξωθεί έναν άνθρωπο να

Το αίνιγμα του ΠαΣοΚ

 

Η εικόνα είναι απλή. Το ΠΑΣΟΚ είναι δύο κόμματα, ίσως και περισσότερα, σε κοινή συσκευασία. Με μια ηγεσία που πασχίζει εύκολα ή δύσκολα να κρατάει όλα τα κομμάτια μαζί.

Εως εδώ, κατανοητό. Το βλέπουμε και το ζούμε.

Μόνο που ταυτοχρόνως το ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι το μοναδικό κόμμα της δημοκρατικής Ευρώπης που ασχολείται με το τι θα κάνει μετά τις επόμενες εκλογές που είναι σε έναν χρόνο και βάλε από σήμερα.

Υποθέτω πως μόλις το λύσει θα ασχοληθεί με το τι θα κάνει μετά και τις μεθεπόμενες.

Ετσι, μπορεί να μην ξέρουμε πότε θα γίνουν ακριβώς οι εκλογές, ποιοι θα κατέβουν και με ποιους, τι θα πάρουν και πώς θα μοιραστούν οι έδρες, πώς θα είναι η χώρα και ο κόσμος στα μέσα του 2027 (!) αλλά το ΠΑΣΟΚ ξεκαθαρίζει ότι κάνει «μονομέτωπο αγώνα» επειδή «ο κόσμος δεν αντέχει άλλο ΝΔ» (εκπρόσωπος ΠΑΣΟΚ, 25/1) και είναι ανοιχτό «σε όσους πιστεύουν ότι η ΝΔ πρέπει να γίνει παρελθόν» (Ν. Ανδρουλάκης, Open, 26/1).

Εν τω μεταξύ, τελευταία δημοσκόπηση έδινε 32,3% στη ΝΔ που δεν αντέχει ο κόσμος και 15,2% στο δεύτερο ΠΑΣΟΚ, δεκαεπτά μονάδες διαφορά στην εκτίμηση ψήφου (Interview, 27/1), ενώ άλλη δημοσκόπηση έδινε το ΠΑΣΟΚ στην τρίτη θέση με 12,7% και 16,5% μονάδες πίσω από τη ΝΔ (MRB, 29/1).

Δεν ξέρω πόσοι «δεν αντέχουν άλλο ΝΔ», ούτε τι θα

Πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων από την αριστερά

Κάποιες «συλλογικότητες» απαίτησαν και πέτυχαν να «εξαφανίσουν» τον Σάκη Μουμτζή από εκδήλωση στον Βόλο για το Ολοκαύτωμα. Ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Δημήτρης Κουρέτας, τον διέγραψε με μια υπογραφή. Ο λόγος; Επειδή ο Σάκης Μουμτζής δεν αναγνωρίζει τον ρόλο του ΕΑΜ. Καταλάβατε; Για να μπορούμε να συμμετέχουμε σε μια εκδήλωση, θα πρέπει να έχουμε τη σύμφωνη γνώμη των πολιτικών επιτρόπων της αριστεράς. Χρειαζόμαστε… πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων. ΕΑΜ – ΕΛΑΣ- Αντίσταση. Να το εμπεδώσουμε!

Το ίδιο θα λέγαμε αν κάποιος δημόσιος φορέας, η Περιφέρεια είναι κράτος, απέκλειε έναν αριστερό ομιλητή από μία εκδήλωση.  Αυτά είναι στοιχειώδη πράγματα, αλλά φαίνεται ότι δεν αγγίζουν τους συμπολίτες μας που θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται ως «προοδευτικοί».

Είναι απορίας άξιο γιατί τα θεσμικά όργανα της Πολιτείας δεν λειτούργησαν. Δεν κινήθηκαν καν. Δεν ρώτησαν. Η υπόθεση του Βόλου είναι μια καθαρή επίδειξη αντισημιτισμού. Το καλύπτει, άραγε, ο αντιρατσιστικός νόμος; Η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη ένιωσε την ανάγκη να κινηθεί και να διερευνήσει τι έχει συμβεί; Πιθανότατα και να το έχει κάνει, δεν θέλω να την αδικήσω. Αισθάνομαι, όμως, την ανάγκη να εκφράσω τον φόβο μου για τα αλλεπάλληλα κρούσματα αντισημιτισμού και για το γεγονός ότι αυτά έχουν περάσει ατιμώρητα. Θα θυμάστε το περιστατικό που «συλλογικότητες» έσπασαν μαγαζί στην Αθήνα γιατί…

Η Μαρία Καρυστιανού και η σύμβουλος της αιματηρής επανάστασης

Η τιμωρός με την ρομφαία έχει αρχίσει να χάνει την λαμπερή θωριά της. Αποθαρρύνθηκαν και οι συμπαραστάτες της. Οι πολιτικοί κομισάριοι που πίστεψαν ότι θα την χρησιμοποιήσουν ως αγκιτάτορα και ψηφοθηρικό μαγνήτη, προκειμένου να έλξει το κοινό των αγανακτισμένων, που από τον καρό των πλατειών έχε γίνει στυλ πολιτικής έκφρασης.

Ο παρωχημένος κόσμος με έφεση στην θρησκοληψία, τον μυστικισμό και τη μεταφυσική, που είχε αναδυθεί από τις αποκαλύψεις του Νίκου Καραχάλιου (με τη γερόντισσα από την Συρία που μιλούσε τη γλώσσα του Ιησού, την αραμαϊκή, και την αστρολόγο με τα πτυχία από το Χάρβαρντ, ένα πανεπιστήμιο κατ’ εξοχήν ορθολογικών επιστημών), έχει συνέχεια.

Η κουρτίνα σηκώνεται και αναδεικνύονται νέες αναχρονιστικές περσόνες. Η σύμβουλος της νέας αρχηγού επί οικονομικών θεμάτων Μαρία Νεγρεπόντη- Δελιβάνη, πρώην πρύτανης του πανεπιστημίου Μακεδονίας και θιασώτης της επιστροφής στη δραχμή, ευχήθηκε να γίνει στη χώρα μια αιματηρή επανάσταση: «Η λύση για την Ελλάδα είναι η επανάσταση, η οποία θα είναι αιματηρή οπωσδήποτε».

Επιστράτευσε την ιστορική πείρα ως δικαιολογία, λέγοντας «οποιαδήποτε επανάσταση δεν μπορεί παρά να είναι και

Ο αριστερόστροφος φασισμός κτύπησε στο Βόλο

Παραθέτω τα γεγονότα και μετά θα κάνω το σχόλιο μου. 

Πριν από τρεις μήνες ο πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Βόλου μου ζήτησε να είμαι ο κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση που θα γίνει στο Δημοτικό Θέατρο για την ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος. Φυσικά, δέχθηκα την πρόσκληση. Μετά από ένα μήνα περίπου μου ζήτησαν συνεργάτες του προέδρου τον τίτλο της ομιλίας μου ώστε να συμπεριληφθεί στην πρόσκληση που θα τύπωνε η Περιφέρεια Θεσσαλίας. Όντως, έστειλα τον τίτλο της ομιλίας μου που ήταν «Το Ολοκαύτωμα και η Θεία Κωμωδία του Δάντη». Σε λίγες ημέρες μου κοινοποίησαν την πρόσκληση μέσω μέιλ. Εν τω μεταξύ υπήρχε μια επικοινωνία με την Κοινότητα για τεχνικής φύσεως ζητήματα για την εκδήλωση. 

Πριν από δέκα μέρες περίπου άρχισαν να εμφανίζονται οι πρώτες αντιδράσεις από Εαμικές αντιστασιακές οργανώσεις για την παρουσία μου στην εκδήλωση Μνήμης. Οι αιτιάσεις αφορούσαν το συγγραφικό μου έργο στο οποίο δεν αναγνώριζα το έργο του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ και καταφερόμουν εναντίον του. Σε βοήθεια τους προσέτρεξε και η καθηγήτρια του ΑΠΘ, η κυρία Βασιλική Λάζου, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, αναπαράγοντας τα ίδια επιχειρήματα και ζητώντας τον αποκλεισμό μου από την εκδήλωση. Από αυτή τη συγχορδία δεν μπορούσε να λείψει και ο ΣΥΡΙΖΑ του Βόλου που απείλησε πως εφόσον θα είμαι εγώ ο ομιλητής τότε αυτοί δε θα παραστούν στην εκδήλωση. 

Μπροστά σε αυτές τις αντιδράσεις μου τηλεφώνησε ο

Να τους πάρεις στα σοβαρά ή στην πλάκα;

Ο αλβανικής καταγωγής Ρούτσι, αν κατάλαβα καλά, κάλεσε τις μάζες σε γενική απεργία στις 27 και 28 Φεβρουαρίου για να ρίξουν τον Μητσοτάκη. Θέλει να πετύχει εκεί που απέτυχε η μάνα των Τεμπών μαζί με τις λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις. Άλλος ένας λαϊκός ηγέτης βγαλμένος μέσα από την απεργία πείνας που δεν δικαιώθηκε. Γιατί δεν δικαιώθηκε; Διότι ο απεργός στην πορεία, όταν ικανοποιήθηκε το αίτημά του, το ξέχασε. Τώρα ηγείται της λαϊκής εξέγερσης. Θα μου πείτε πως από τη στιγμή που η Νέα Αριστερά δεν μπορεί να σηκώσει αυτή το βάρος του αγώνα της ανατροπής Μητσοτάκη και ο Δούκας των Αθηνών θέλει πρώτα να ανατρέψει τον Ανδρουλάκη, κάποιος πρέπει να ξεσηκώσει τα πλήθη. Και ο Ρούτσι μπαίνει μπροστά. 

Οφείλω να ομολογήσω πως με έθλιψε το κλίμα που επικράτησε στο συνέδριο της Νέας Αριστεράς. Ενώ ήταν έτοιμοι να σαλτάρουν στην εξουσία, μετά την πανηγυρική δικαίωση της φλοτίλα, αίφνης παρουσιάστηκε ρήξη στις σχέσεις Χαρίτση - Σακελλαρίδη. Το Χρηματιστήριο άρχισε να καταρρέει, οι πρεσβείες σήμαναν συναγερμό, ενώ ένας παλιός σύντροφος μου είπε εμπιστευτικά πως δεν είναι τυχαίο ότι οι ναυτικές δυνάμεις των ΗΠΑ βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού. Τελικά, πληροφορήθηκα πως την τελευταία στιγμή αποφεύχθηκε η σύγκρουση των δύο αντρών με την παρέμβαση των ψυχραιμοτέρων. Όμως το ερώτημα παραμένει: πώς θα πάει μπροστά το επαναστατικό κίνημα με μια Νέα Αριστερά στα πρόθυρα της διάσπασης; 

Μετά τις εκλογές του 2023 είχα γράψει πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα

Η δοξαστική ημερομηνία του ΣΥΡΙΖΑ που κατέληξε Βατερλώ

 

26 Ιανουαρίου σήμερα και πριν έντεκα χρόνια, καθώς χάραζε η νέα μέρα, πολλοί νόμιζαν ότι χάραζε και μια νέα ελπιδοφόρα εποχή. Η πρώτη φορά Αριστερά στην κυβέρνηση.

Η Αυγή έγραφε για «Νίκη ορόσημο για την Ελλάδα» και ο Ριζοσπάστης «Νίκη του ΣΥΡΙΖΑ - Αλλάζει η κυβέρνηση, όχι η πολιτική». Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ «Σκληρή τιμωρία από τη μεσαία τάξη» (σ.σ. σε κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου), και οι υπόλοιπες μιλούσαν για νέα εποχή, φράση ουδέτερη κατ’ ουσίαν, αφού νέα εποχή ούτως ή άλλως ερχόταν, με άγνωστο πρόσημο.

Και η νέα εποχή ήρθε. Πρώτη κίνηση του νέου πρωθυπουργού η συγκυβέρνηση με τον Πάνο Καμμένο, και οι γενναίες δηλώσεις πως η Ελλάδα αλλάζει σελίδα και έρχεται τέλος στη λιτότητα (αμ… το είδαμε!).

Στο κατόπι, επειδή στην αξιοποίηση και οικειοποίηση των συμβολισμών ο Αλέξης ήταν ειδήμων, την ίδια ημέρα επισκέφθηκε το Μνημείο των Εκτελεσμένων στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, όπου κατέθεσε λουλούδια.

Γιατί οι περίπου 600 που εκτελέστηκαν συνολικά σε διαφορετικές ημερομηνίες στον χώρο - κυρίως κομμουνιστές - έδωσαν τη ζωή τους για να γίνει ο Αλέξης πρωθυπουργός, ο δημοκράτης Πάνος Καμμένος συγκυβερνήτης.

Και ο Γιάνης με το ένα «ν» να αναλάβει ρόλο πρωτοπαλίκαρου για να αποτινάξει τη βαριά σκλαβιά από τη μπότα των δανειστών, που με κατακτητικό μένος ήθελαν να μας σώσουν και δεν μας άφηναν να ψωμολυσσάμε όπως η Αργεντινή της χρεοκοπίας, ή να τρώμε ζωοτροφή σαν τους Βενεζουελάνους, όπως ο ίδιος ο Μαδούρο είπε στο μήνυμά του προς τον Τσίπρα, μετά το τραγικό δημοψήφισμα.

Έκτοτε παρήλθον χρόνοι πολλοί και η

Από τα σύννεφα!

Ένα σοβαρό δίλημμα τίθεται στον ελληνικό λαό. Τι να προτιμήσει; Τη Μονή της Αγίας Θέκλας, κάπου στη Συρία, ή τη Μονή της Παναγίας Σαϊντανάγιας που είναι πιο κοντά στη Δαμασκό;

Ομολογώ ότι δεν έχω τι να εισηγηθώ. Αγνοώ παντελώς και τη μία και την άλλη, δεν γνωρίζω σε τι συνίσταται η δραστηριότητά τους και η οποία άλλωστε μου είναι βαθιά αδιάφορη.

Ακόμη περισσότερο στα αραμαϊκά!

Όπως και η περίπτωση Καρυστιανού. Ομολογώ ότι δεν είχα την παραμικρή ψευδαίσθηση από την αρχή.

Για να πω την αμαρτία μου γελούσα με όσους τη φαντάζονταν πρωθυπουργό (Ν. Κοτζιάς, Ε. Ακρίτα) ή Πρόεδρο της Δημοκρατίας (Λ. Λαζόπουλος και άλλοι) ή και τα δύο (αν και δεν άκουσα κανέναν να το προτείνει, πάλι καλά).

Και φυσικά θέλω να παραδεχτώ πως εντυπωσιάστηκα με τη συγκίνηση και τον σεβασμό που προκαλούσε σε τόσες εύσχημες ή κακόσχημες «πρωινατζούδες» και «μεσημεριανές» της ελληνικής τηλεόρασης είτε είχαν περάσει από το σχολείο του ΣΥΡΙΖΑ, είτε όχι.

Σε αυτό ίσως βοήθησε ότι δεν έδωσα την παραμικρή βάση στις απέραντες τερατολογίες που διακινήθηκαν για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, τη χρήση τους για κάθε λογής σκοπιμότητες, ούτε συμμερίστηκα την έκρηξη ακατάσχετης ευσυγκινησίας πολλών περισσότερο ή λιγότερο αφελών.

Από την αρχή μέχρι τέλους ήταν μια φούσκα τυλιγμένη σε ένα παραμύθι.

Χρειάστηκε μια συνέντευξη με δηλώσεις κατά των αμβλώσεων και άλλο ένα πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία για

Τώρα της φταίει η Λάρισα

Η κυρία Καρυστιανού δήλωσε πως θα προτιμούσε η δίκη να γίνει σε άλλη πόλη και όχι στη Λάρισα. Τελικά αυτό που επιθυμεί είναι να μη γίνει τώρα η δίκη. Γιατί; Διότι μέσα από τη δικογραφία θα επιβεβαιωθούν όσοι ελάχιστοι, σε χαλεπούς καιρούς, υποστήριζαν πως ποτέ τόσοι λίγοι δεν εξαπάτησαν τόσους πολλούς.

Μέσα από το υλικό θα αποκαλυφθούν οι κατεργάρηδες που, εκτελώντας διατεταγμένη υπηρεσία, επιχείρησαν ένα τραγικό δυστύχημα να το εμφανίσουν ως έγκλημα. Μέσα στη δικαστική αίθουσα θα φανεί πως δεν υπήρξε παράνομο υλικό και δεν υπήρξε και συγκάλυψη. 

Γιατί λοιπόν να θέλει η κυρία Καρυστιανού να διεξαχθεί η δίκη όπως έχει προγραμματιστεί; 

Να ενημερώσω τον αναγνώστη πως στη Λάρισα έχει διαμορφωθεί ένας ειδικός χώρος για 200 περίπου δικηγόρους και εκατοντάδες δημοσιογράφους, συν βεβαίως και τους συγγενείς των θυμάτων. Είναι προφανές πως αν η θέση της κυρίας Καρυστιανού για αλλαγή της έδρας γινόταν δεκτή θα

Με την Καρυστιανού ή με τον Τσίπρα;

Η χώρα θα βρεθεί σύντομα μπροστά σε σημαντικά διλήμματα, τα οποία και θα χρειαστούν μια εθνικά υπεύθυνη πολιτική στάση. Ακόμη κι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης κερδίσει την αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές, θα χρειαστεί να έχει συνομιλητές στην αντιπολίτευση. Ό,τι ποσοστό κι αν συγκεντρώσει. Κι είναι τελείως άλλο πράγμα να συνομιλεί κανείς με τον… Αρχάγγελο και άλλο να συνομιλεί με ένα πολιτικό σύστημα που θα είναι σε θέση να αντιληφθεί πόσο μεγάλες είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε.

Με την Καρυστιανού ή με τον Τσίπρα; Σίγουρα όχι με την Καρυστιανού. Και σίγουρα όχι με τον Τσίπρα του 2015! Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας μας λέει ότι έχει αλλάξει, ότι έχει αφήσει πίσω του τις αυταπάτες και ότι έχει μπει στο μονοπάτι του… δημοκρατικού καπιταλισμού. Θέλουμε να τον πιστέψουμε.

Η αλήθεια είναι ότι με δεδομένη τη στάση του ΠΑΣΟΚ, δεν φαίνεται άλλος που να είναι σε θέση να «συζητήσει» μακριά και πέρα από τα μικροκομματικά του συμφέροντα. Το ΠΑΣΟΚ έχει εισέλθει σε έναν κύκλο εσωστρέφειας και τα ηγετικά του στελέχη πιστεύουν ότι το αντιδεξιό σύνδρομο είναι ο τρόπος για να

Οι εκτρώσεις ήταν μόνο η αρχή

Το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού θα είναι ένα ακροδεξιό κόμμα με σαφή αναφορά στην Ορθοδοξία. Η επιλογή του θέματος των αμβλώσεων δεν ήταν τυχαία. Η υιοθέτηση της υπερδεξιάς ατζέντας του Τράμπ είναι επιλογή. Η Μαρία Καρυστιανού σπεύδει να καλύψει το κενό που υπάρχει στην άκρα δεξιά στην Ελλάδα. Υπάρχουν αρκετά κόμματα και ένα σοβαρό ακροατήριο που τα ακολουθεί. Εκείνο που λείπει είναι ο ηγέτης που θα τα ενώσει. Η Μαρία Καρυστιανού φιλοδοξεί να γίνει η Λεπέν της Ελλάδας, με την ευγενική χορηγία των εν Ελλάδι φίλων της Μόσχας.

Κάποιοι λένε ότι θα «ξεφουσκώσει» γρήγορα. Πιστεύουμε ότι δεν έχουν μετρήσει σωστά τα πράγματα. Από την πρώτη στιγμή φάνηκε ότι ο στρατηγικός στόχος της Μαρίας Καρυστιανού ήταν η δημιουργία κόμματος. Οι μόνοι που δεν το έβλεπαν ήταν όσοι πίστευαν ότι οι κινητοποιήσεις για τα Τέμπη θα έριχναν τον Μητσοτάκη. Τόσο καταλάβαιναν οι «ηγέτες» της αντιπολίτευσης, τόσα έκαναν.

Θέλησαν να την χρησιμοποιήσουν και να πάνε παρακάτω. Μόνο που στο τέλος τους χρησιμοποίησε η ίδια. Η Μαρία Καρυστιανού εκμεταλλεύτηκε στην εντέλεια την αφέλεια της αντιπολίτευσης. Η Μαρία Καρυστιανού φτιάχτηκε από