Παρασκευή 28 Αυγούστου 2009

Τουρκικό μη επανδρωμένο κατασκοπευτικό αεροσκάφος επάνω από τη Χίο!


Τουρκικό μη επανδρωμένο κατασκοπευτικό αεροσκάφος (UAV), πιθανότατα I-GNAT ή GNAT 750 ή το ισραηλινής κατασκευής Heron, πέταξε πριν από τρία εικοσιτετράωρα σε αποστολή συλλογής πληροφοριών επάνω από τη Χίο!


Το αξιοσημείωτο είναι ότι το μη επανδρωμένο κατασκοπευτικό αεροσκάφος δεν εντοπίστηκε από τα ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης και κατ'αυτό τον τρόπο δεν κατέστη δυνατή η αναχαίτισή του. Εντοπίστηκε από φυλάκιο του Στρατού στη περιοχή της νότιας Χίου, το οποίο έσπευσε να μεταδώσει την πληροφορία, αλλά ήταν αργά για οποιαδήποτε ελληνική αντίδραση, καθώς το κατασκοπευτικό αεροσκάφος, απομακρύνθηκε με κατεύθυνση τη θαλάσσια περιοχή νότια της Χίου.
Μόλις το φυλάκιο ενημέρωσε τη διοίκηση για τη πτήση του αεροσκάφους, σηκώθηκαν δύο αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας, αλλά μέχρι να σπεύσουν στην περιοχή το UAV, είχε προλάβει να απομακρυνθεί.
Η αποστολή του κατασκοπευτικού αεροσκάφους καταγράφηκε από το φυλάκιο σε σχετική αναφορά και έχει δημιουργήσει μεγάλο προβληματισμό στους επιτελείς του ΓΕΣ και του ΓΕΕΘΑ. ΄
Είναι η πρώτη φορά που καταγράφεται πτήση UAV επάνω από ελληνικό νησί τους τελευταίους μήνες και μάλιστα όχι μικρό νησί, αλλά ένα από τα μεγαλύτερα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Υπολογίζεται ότι το μη επανδρωμένο αεροσκάφος παρέμεινε αρκετή ώρα επάνω από το νησί, μέχρις ότου απομακρυνθεί νότια.
Ο μη εντοπισμός του από τα ραντάρ εναέριας επιτήρησης, η ευκολία με την οποία εισήλθε και εξήλθε του ελληνικού εναέριου χώρου, καταγράφοντας φυσικά πολύτιμα δεδομένα, αλλά και το χρονικό σημείο στο οποίο επέλεξαν οι Τούρκοι να κάνουν κάτι τέτοιο, είναι τα σημεία που προβληματίζουν περισσότερο τους Έλληνες επιτελείς.
Μάλιστα όπως σημείωνε ένας από αυτούς "Φαντάζομαι τι γίνεται τη νύχτα που δεν υπάρχει καν η δυνατότητα οπτικής αναγνώρισης"...
'Ενα άλλο ζήτημα είναι το "Γιατί;". Γιατί οι Τούρκοι άρχισαν να χρησιμοποιούν τέτοια συστήματα συλλογής πληροφοριών που συνήθως χρησιμοποιούνται στις επιχειρήσεις στα τελευταία στάδια προετοιμασίας τους; Στον πρόσφατο πόλεμο στις Αμπχαζία/Νότιο Οσετία, οι Γεωργιανοί πριν εξαπολύσουν την επίθεση χρησιμοποιούσαν όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα UAVs σε αποστολές τακτικής αναγνώρισης, ένα από τα οποία είχε καταρριφθεί από ρωσικό μαχητικό.
Πηγή www.defencenet.gr
infognomonpolitics.blogspot.com

Κατάθεση ψυχής ενός δασοπυροσβέστη


«…Σημειώνεται ότι δεν υπήρξαν σοβαροί τραυματισμοί λόγω της πυρκαγιάς πλην ενός πυροσβέστη ο οποίος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο
«Σισμανόγλειο» με αναπνευστικά προβλήματα…».
Είναι πολύ παράξενο να διαβάζεις τη ζωή σου μέσα από την αποστειρωμένη λογική της δημοσιογραφίας...

Θα ήθελα να ξεχάσω τα 3-4 πρόβατα που δεν προλάβαμε να βγάλουμε από το μαντρί και τα ακούγαμε να σκούζουν, καθώς μας πλησίαζε η φωτιά κι εκείνο το σκυλάκι, που παρέμεινε σιωπηλό και δεμένο, μέχρι τη στιγμή, που πανικόβλητο κατάλαβε ότι δεν υπάρχει σωτηρία.. Τα αφεντικά του έλειπαν διακοπές και κανείς δεν μας ειδοποίησε για αυτό..

Θα ήθελα να ξεχάσω τα πουλιά, που δεν πρόλαβαν να φύγουν από τα πεύκα, καθώς γινόντουσαν παρανάλωμα του πυρός και τα είδα στον αέρα να φτερουγίζουν για λίγο και ύστερα να πέφτουν σαν φθινοπωρινά φύλλα..
Θα ήθελα να ξεχάσω τα τρομαγμένα πρόσωπα των συναδέλφων μου όταν είδαμε τις 50μετρες φλόγες να μας ζώνουν από παντού… Θα ήθελα να ξεχάσω τις αγωνιώδεις εκκλήσεις των ιδιοκτητών όλων των σπιτιών τριγύρω μας, όταν άρχισαν να γλύφουν τα σπίτια τους οι φλόγες…

Θα ήθελα να ξεχάσω όλους αυτούς, που ήρθαν με τζιπάκια, κάνοντας χειρόφρενα και πατώντας γκάζι, μόνο και μόνο για να απολαύσουν το θέαμα, χωρίς να μας βοηθάνε όταν τα ρουθούνια μας έτρεχαν κατράμι και μασούσαμε στάχτη. Θα ήθελα να τους ξεχάσω όταν προσπαθούσαμε να φύγουμε κόβοντας μάνικες και δεν μπορούσαμε, επειδή είχαν δημιουργήσει κυκλοφοριακό κομφούζιο μπροστά μας…
Θα ήθελα, επίσης, να ξεχάσω όλους αυτούς που έπιναν καφέ και μας ειρωνεύονταν, την ώρα που δίναμε και ίσα που κρατούσαμε την ψυχή μας…

Θα ήθελα να ξεχάσω αυτούς, που τραβούσαν, πανικόβλητοι, τις εγκαταστάσεις μας και μας άφηναν εκτεθειμένους στις φλόγες, τις πανικόβλητες φωνές συναδέλφων, στον ασύρματο, όταν τους κύκλωνε η φωτιά…
Θα ήθελα να ξεχάσω αυτή τη λαίλαπα, που δεν υπήρχε τρόπος να φρενάρεις και λαίμαργα κατάπιε τις όμορφες περιοχές, που κάποτε χαρήκαμε, ως παιδιά και τα παιδιά μας δεν θα ξέρουν πως υπήρξαν !...

Δεν θα ξεχάσω, όμως, εκείνους τους χειριστές των ελικοπτέρων, που τελευταία στιγμή μας δημιούργησαν δίοδο διαφυγής μέσα από τους θεόρατους τοίχους φωτιάς, που μας περιτριγύρισαν…
Δεν θα ξεχάσω τους συνάδελφους από την Αταλάντη, που ήρθαν να μας βοηθήσουν, σε μια ξένη για αυτούς περιοχή…

Δεν θα ξεχάσω, όλες τις κυβερνήσεις, έως τώρα, που επιτρέπουν σε οικοπεδοφάγους να χτίζουν, που αντιμετωπίζουν με αναλγησία τους εμπρησμούς και κοροϊδεύουν τους Εθελοντές. Το κράτος, που ούτε γάντια δεν μας έδωσε, πόσο μάλλον ένα ευχαριστώ, για να μη θίξει την επιτηδευμένη ανικανότητα του, μπροστά στα συμφέροντα.

Δεν θα ξεχάσω, ποτέ, πως 4 παιδιά με 1 όχημα, καταφέραμε να σταματήσουμε ένα μέτωπο 500 μέτρων, να σώσουμε 5 σπίτια και μερικά πρόβατα.. Θα βοηθήσει να μπορέσω να κοιμηθώ όταν θα γυρίζουν οι εικόνες φρίκης στο μυαλό μου.
Θα θυμάμαι, την όμορφη τραυματιοφορέα, που μου συμπαραστάθηκε όταν δεν είχα αναπνοή, τους έμπειρους γιατρούς που έπεσαν πάνω μου και μου ξανάδωσαν μέλλον, καθώς και το νοσηλευτικό προσωπικό που ξεχείλιζε από ανθρωπιά και καλοσύνη. Τους ευχαριστώ !...
Δεν θα ξεχάσω, να λέγομαι και να είμαι, ακόμα, άνθρωπος και να χρωστάω στη φύση ένα μεγάλο συγνώμη, για όλες τις καταστροφές, που της έχει προξενήσει το είδος μου.

Η απορία μου : οι βίλες, που θα χτίσετε τι νόημα θα έχουν, αφού δεν θα υπάρχει, πια, πράσινο γύρω σας ; Αφού ο αέρας θα μυρίζει στάχτη και θα σου καίει τους πνεύμονες ;
Πώς διάολο θα αναπνέετε εσείς κει πάνω και εμείς εδώ κάτω ;

Πως να περιμένω από ένα κράτος, με στημένες εκλογές και προκάτ κόμματα να δημιουργήσει ένα καλύτερο μέλλον από τις στάχτες, που έχουν γεμίσει τα πνευμόνια μου ;

Λίγη στάχτη στα μαλλιά... Δολοφόνοι !...

-----------------------------------------------
Οι «Λογοπλοκίες» αναδημοσιεύουν το, πράγματι, καταπληκτικό κείμενο ενός εθελοντή δασοπυροσβέστη, για να τιμήσουν όλους αυτούς, που συμμετέχουν στο τιτάνιο έργο της πυρόσβεσης. Η πρώτη δημοσίευση έγινε στο indy.gr

Πράξη αυτοσυντήρησης


Πολλές φορές στην πολιτική η αμηχανία μεταφράζεται σε προτροπή. Ολοι αισθάνονται ότι ο Καραμανλής πρέπει κάτι να κάνει, αν δεν θέλει να πάει άκλαυτος. Αλλά κανείς δεν μπορεί με σιγουριά να πει τι πρέπει να κάνει. Γι΄ αυτό όλοι τού λένε «κάνε ανασχηματισμό». Ωραία! Αλλά τι ανασχηματισμό; Ποιο είναι το ερώτημα στο οποίο ο ανασχηματισμός αποτελεί την απάντηση; Αυτό, αν δεν απατώμαι, ουδείς το έχει βρει ακόμη.

Ας πούμε, λοιπόν, ότι κάνει ανασχηματισμό. Ποιον θα αλλάξει;

Θα αλλάξει το οικονομικό επιτελείο; Αποκλείεται. Μόλις τον Ιανουάριο τους άλλαξε, ο Οκτώβριος είναι μεθαύριο και ούτε τα έχουν πάει χειρότερα από άλλους. Οι παλιοί έλεγαν άλλωστε ότι ποτέ δεν αλλάζεις άλογο στη μέση του ποταμού.

Θα βγάλει την Ντόρα; Περιττό. Στο υπουργείο Εξωτερικών δεν του δημιουργεί πρόβλημα, αλλά θα του είναι πρόβλημα να της βρει υπουργείο στο μπόι της.

Θα κουνήσει τον Σουφλιά; Αχρηστο. Ο Σουφλιάς είναι ήδη στα θετικά της κυβέρνησης και επιπλέον δύσκολα αναβαθμίζεται. Αντε να του πάρει το Περιβάλλον και να του δώσει κάτι άλλο.

Θα κουνήσει τα υπουργεία αντιΛΑΟΣ; Ιδιόρρυθμο. Και ο Δένδιας και ο Μαρκογιαννάκης μπήκαν στον τελευταίο ανασχηματισμό και ο Καραμανλής δεν έχει λόγους να είναι δυσαρεστημένος από τη δουλειά τους. Θα αναβαθμίσει μήπως τον Σαμαρά ; Ξέρω και ένα άλλο με τον Τοτό...

Θα κάνει, λοιπόν, ανασχηματισμό μόνο για να βγάλει τον Αντώναρο και τον Χατζηγάκη; Αστείο. Και δεν νομίζω ότι ο Καραμανλής έχει περιθώρια για καλαμπούρια.

Τι μένει; Ο Παυλόπουλος. Ακριβώς όπως ο προηγούμενος ανασχηματισμός ήταν «ανασχηματισμός Αλογοσκούφη» ο τωρινός μπορεί να υπάρξει μόνο ως «ανασχηματισμός Παυλόπουλου». Διαφορετικά δεν έχει λόγο να γίνει.

Φταίει ο Παυλόπουλος; θα ρωτήσετε. Δεν ξέρω αν φταίει ή πόσο φταίει, αλλά, καλώς ή κακώς, όλοι θεωρούν ότι μετά τον Δεκέμβριο και μετά τις πυρκαϊές τα έχει κάνει μαντάρα. Και αυτό είναι που μετράει στη διαχείριση των εντυπώσεων. Θα υπενθυμίσω, ας πούμε, ότι ουδείς γνωρίζει πόση βία και πόση νοθεία είχαν οι εκλογές του 1961. Στη λαϊκή συνείδηση, όμως, καταγράφηκαν ως «εκλογές βίας και νοθείας» και ο πρεσβύτερος Καραμανλής την κοπάνησε έπειτα από λίγο για το Παρίσι.

Υ π΄ αυτή την έννοια ο σημερινός Καραμανλής δεν έχει πολλές επιλογές. Ο ανασχηματισμός, αν γίνει, δεν μπορεί παρά να είναι ανασχηματισμός αυτοσυντήρησης. Και όταν τα πράγματα φτάνουν στην αυτοσυντήρηση, οι κινήσεις οδηγούν είτε στο αυτονόητο είτε στην αυτοκτονία.
Γ. Πρετεντέρης-ΤΟ ΒΗΜΑ

Πανικόβλητοι...


Έξαλλο έχουν κάνει τον βουλευτή της ΝΔ κ. Γ. Γιακουμάτο τα σχόλια περί της αδιαφορίας του μπροστά στον κακό χαμό της περασμένης Κυριακής καθώς, την ώρα που μαινόταν η φωτιά στη Βορειοανατολική Αττική, εθεάθη να τρώει χαλαρός και άνετος σε εστιατόριο του Κολωνακίου. (Ηταν, τουλάχιστον, καλό το φαγητό;) Τόσο έξαλλο που κάποια στιγμή έχασε τον έλεγχο. Και ποια πλήρωσε τη νύφη; Δεν θα το βρείτε. Η γενική γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ κυρία Αλέκα Παπαρήγα!

Ήταν οι κατηγορίες των «κόκκινων» περί ολιγωρίας της κυβερνήσεως που έκαναν τον βουλευτή να εκραγεί: «Αντί να λέει αυτά τα πράγματα η Παπαρήγα, να φορέσει ένα σορτσάκι και να πάει να φυτέψει κανένα δέντρο!» άρχισε να φωνάζει σε πολιτικό πηγαδάκι. Και καλά, τη φαντασίωσή του με την επικεφαλής του ΚΚΕ να προΐσταται δενδροφύτευσης ας πούμε ότι την καταλαβαίνω. Αυτό με το σορτσάκι πώς του ήρθε;
ΒΗΜΑτοδότης

Πρωινό χαμόγελο

Πέμπτη 27 Αυγούστου 2009

Ο λύκος κι αν εγέρασε..


Αυτό είναι το πρόσωπο της δεξιάς.
Ο πανικός της ήττας ζωγραφισμένος στο πρόσωπο του Τράγκα.
Οι τελευταίες εκδουλεύσεις στον κουρασμένο.
Ξεδιάντροπα αναφέρει πράγματα που έχουν διαψευστεί.
Περισσότερα στο http://krogias.blogspot.com/2009/08/blog-post_8601.html

Ο Λούλης για τις εκλογές...


Χθες έγινε η συνάντηση Καραμανλή -Λούλη .
Ας θυμηθούμε τι έλεγε ο συμβουλάτορας του Πρωθυπουργού πριν από ένα μήνα στην ιστοσελίδα του για τις εκλογές.

Με κόκκινο χρώμα ποιο επιχείρημα για πρόωρες εκλογές ,μπορεί ο κ. Λούλης να επισήμανε χθες πάλι στον Καραμανλή.

30/7/2009

Το κόστος μιας αθέμιτης επιλογής


Ο Αύγουστος είναι λογικά ένας μήνας όπου η πολιτική κάνει (εν μέρει έστω) και αυτή «διακοπές». Πάντως, όλοι στο χώρο της πολιτικής λαμβάνουν υπόψη τους ένα νέο δεδομένο που σφραγίζει τις εξελίξεις: Την απόφαση της ηγεσίας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης να προκαλέσει εκλογές τον Μάρτιο μη ψηφίζοντας τον νυν Πρόεδρο της Δημοκρατίας υιοθετώντας τη θέση: «Δεν ψηφίζουμε Παπούλια. Προκαλούμε εκλογές. Και μετά ψηφίζουμε Παπούλια»!

Πάνω σε όλα αυτά έχουν ήδη τοποθετηθεί Συνταγματολόγοι. Φυσικά θα εξέπληττε εάν τελικά συμφωνούσαν. Έτσι αναφορικά με την πρόθεση του Γιώργου Παπανδρέου πάντως, διαφοροποιήθηκαν για το κατά πόσο είναι ή όχι στην ουσία της αντισυνταγματική, παρά την επιφανειακή συνταγματικότητά της. Πάντως το πιο σημαντικό ζήτημα όμως βρίσκεται στο πολιτικό σκέλος. Το οποίο είναι πολύ πιο «καθαρό».

Κατ’ αρχάς ένα κόμμα της αντιπολίτευσης μπορεί να χρησιμοποιήσει ως όχημα την εκλογή Προέδρου για να προκαλέσει εκλογές. Όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση συμβαίνει κάτι πρωτόγνωρο: Το κόμμα που αρνείται να ψηφίσει τον παρόντα Πρόεδρο για να πετύχει τον εκλογικό του στόχο, δηλώνει ταυτόχρονα πως μετά τις εκλογές θα τον ψηφίσει! Συνιστά αυτό ή όχι ευτελισμό της όλης διαδικασίας; Επίσης η ίδια απόφαση δεν κακομεταχειρίζεται μια προσωπικότητα, που εκπροσωπεί ένα θεσμό βαρύνουσας σημασίας, με τον εξωφρενικό ισχυρισμό: «Πρώτα αρνούμαι να σε ψηφίσω, αλλά αφού πετύχω εκείνο που θέλω, τότε σε ψηφίζω»!

Οι σχεδιαστές της κίνησης θα ισχυρισθούν ότι λειτουργούν απλώς «ρεαλιστικά», έστω και επιστρατεύοντας μια πρωτόγνωρη μεθόδευση. Όμως είναι ακριβώς η συγκεκριμένη μεθόδευση που καθιστά την κίνηση όχι απλώς ωμά κυνική, αλλά κυρίως εκτός των στοιχειωδώς αποδεκτών πολιτικών ορίων του πολιτικού ανταγωνισμού.

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης επιλέγει την άκρως ανορθόδοξη αυτή προσέγγιση προφανώς, διότι δεν τολμά, με δεδομένη τη δημοτικότητα του Προέδρου, να επιλέξει μια καθαρότερη λύση. Έτσι επελέγη μια υποτιθέμενη στήριξη του Προέδρου της Δημοκρατίας αφού πρώτα αυτή υποτάχθηκε πλήρως στη προτεραιότητα της πρόκλησης εκλογών που λειτουργεί ως οδοστρωτήρας. Ο οδοστρωτήρας αυτός ισοπεδώνει τα πάντα: Όχι μόνο αρχές, αλλά και στοιχειωδώς αποδεκτούς κανόνες συμπεριφοράς που πλέον φαντάζουν ως έσχατη πολυτέλεια. Αποτέλεσμα: το καθαρό μήνυμα που εισπράττει η κοινή γνώμη είναι πως στο χώρο της πολιτικής «όλα επιτρέπονται». Και όλα μπορούν να ευτελισθούν.

Ταυτόχρονα, με τη δαμόκλειο σπάθη των εκλογών του Μαρτίου, η χώρα μπαίνει ουσιαστικά σε μια μακρά προεκλογική περίοδο, σε εποχές όπου η οικονομία απαιτεί δύσκολες και απαραίτητες αποφάσεις. Σε παρόμοιες κρίσιμες συγκυρίες το ζητούμενο έπρεπε να είναι ο ανταγωνισμός υπευθυνότητας. Αντ’ αυτού επιλέγονται μεθοδεύσεις που ούτε τους θεσμούς ισχυροποιούν, ούτε την αξιοπιστία του χώρου της πολιτικής ενισχύουν, ούτε συνάδουν με τις προκλήσεις της συγκυρίας.

Βεβαίως, όπως λέχθηκε ήδη, κάθε κόμμα της αντιπολίτευσης έχει, τυπικά, την ευχέρεια, μέσω της Προεδρικής εκλογής, να προκαλέσει εθνικές εκλογές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, ένας θεμιτός στόχος προωθείται με όχι θεμιτά μέσα. Και εδώ ακριβώς εντοπίζεται το σοβαρό ολίσθημα της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ.

Το ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα έχει κάποιο κόστος από την άκριτη αυτή κίνηση είναι επίσης δεδομένο, αλλά και μάλλον δευτερεύον. Φυσικά η έκταση του κόστους αυτού, είναι άγνωστη μέχρι η κίνηση να ολοκληρωθεί στη πράξη και να τη «νιώσει» η κοινή γνώμη σε όλη την έκτασή της, όχι θεωρητικά, αλλά ως ξεδιπλούμενη στρατηγική. Βήμα προς βήμα.

Πάντως, στο τέλος της ημέρας, ένα πράγμα είναι σίγουρο: Αυτή η διολίσθηση σε μη θεμιτά μέσα, θα αφήσει βαθιά τραύματα στο πολιτικό σύστημα. Και μάλιστα σε ένα σύστημα που, εδώ και χρόνια, δε σφύζει από υγεία.

ΥΓ. Η στήλη στο www.ekloges.gr θα επανέλθει κανονικά μετά το Δεκαπενταύγουστο.

Ως πότε;



Η τραγική κατάληξη του άτυχου πιλότου του PZL στη Κεφαλονιά.
Ντροπή να χύνεται αίμα ηρώων για τους
οικοπεδοφάγους .

Ενός κακού μύρια έπονται...


Νεκρός είναι ο πιλότος του πυροσβεστικού αεροσκάφους τύπου Πεζετέλ που κατέπεσε πριν λίγη ώρα 2 μίλια δυτικά της Κεφαλλονιάς κατά τη διάρκεια πυρόσβεσης.
Ποιος από αυτούς τους γραβατομένους θα εξηγήσει στη μάνα του ήρωα πιλότου
για τον σκοπό που θυσιάστηκε ;

ΛΑΡΚΟ, not another working class hero






Τριαντάφυλλος Καρατράντος



Η ιστορία της εργατικής τάξης και των διεκδικήσεων της για μία καλύτερη και ασφαλή εργασία σφυρηλατήθηκε μέσα από τις χαμένες ζωές των ηρώων της καθημερινότητας, των εργατών που έχασαν τη ζωή τους κάτω από τις άθλιες και ανασφαλείς συνθήκες εργασίας, έχασαν τη ζωή τους στο βωμό της ανισόρροπης αναζήτησης του κέρδους από τους εργοδότες.

Πολλοί νόμιζαν ότι το εργατικό κίνημα δικαιώθηκε, ότι είχε κατοχυρώσει με τους αγώνες του το δικαίωμα σε μία αξιοπρεπή και ασφαλή εργασία. Το 2009, στην Ελλάδα, στη Φθιώτιδα, στη ΛΑΡΚΟ αυτός ο μύθος κατέπεσε, το δικαίωμα στην ασφαλή εργασία δεν είναι κατοχυρωμένο σε μία επιχείρηση δημοσίου ελέγχου, δύο νεκροί μέσα σε ελάχιστες μέρες και δύο σοβαρά τραυματίες, αυτός είναι ο θλιβερός απολογισμός της ΛΑΡΚΟ.

Το εργατικό ατύχημα ορίζεται ως το εξωτερικό, ξαφνικό, απροσδόκητο, ακούσιο και βίαιο γεγονός στην διάρκεια της εργασίας, το οποίο προκαλεί βλάβες στην υγεία ή απώλεια της ζωής του εργαζόμενου.

Δεν υπάρχουν ατυχήματα χωρίς προθέσεις έλεγε ο Alex Miller.

Όποιος είχε συζητήσει με συνδικαλιστές ή εργαζόμενους στη ΛΑΡΚΟ είχε ακούσει να περιγράφουν με φόβο τις συνθήκες εργασίας, οι οποίες δεν εξασφάλιζαν την υγεία τους. Το πρώτο περιστατικό πριν λίγες ημέρες μπορεί να θεωρήθηκε τυχαίο, ατύχημα, όμως το δεύτερο ξεχείλισε το ποτήρι. Οι αποκαλύψεις του blog Lamianews που έκαναν λόγο για καζάνι που έδειχνε ότι θα εκραγεί καταρρίπτουν το μύθο του εργατικού ατυχήματος. Κύριοι της διοικήσεως της ΛΑΡΚΟ ήταν τυχαίο, ξαφνικό και απρόσμενο το συμβάν;

Οι συλλήψεις των εφτά υπευθύνων αλλά και το κλείσιμο των καζανιών δείχνουν ότι δεν ήταν ατύχημα, ήταν εγκληματική αμέλεια.

Η ασφάλεια των εργαζομένων είναι στενά συνδεδεμένη με την οργάνωση, τη στελέχωση και τη διαχείριση μίας επιχείρησης. Τα όρια της αποδοτικότητας είναι τα όρια της υγείας του εργαζόμενου.

Η ΛΑΡΚΟ έπεσε θύμα της αβελτηρίας και της αδιαφορίας της Κυβερνήσεως και της Διοικήσεως της. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να μπαίνει σε κατώτερη βαθμίδα από την αποδοτικότητας μίας επιχείρησης, και αυτό το εμπεδώσαμε στη ΛΑΡΚΟ με θύματα, δεν ήταν ανάγκη.

Όταν απαξιώνετε μία επιχείρηση, απαξιώνονται και κινδυνεύουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι.

Η πανάκεια του στρατηγικού επενδυτή δεν είναι η λύση. Εγκατέλειψαν και απαξίωσαν τη ΛΑΡΚΟ και τώρα χρησιμοποιούν το στρατηγικό επενδυτή ως την κολυμβήθρα του Σιλωάμ.

Κάποτε ο Μαρξ έλεγε ότι οι προλετάριοι δεν έχουν τίποτε άλλο να χάσουν πέρα από τις αλυσίδες τους. Σήμερα στην Ελλάδα του 2009 πρέπει να φωνάξουμε όλοι μαζί ότι οι εργάτες δεν μπορούν να χάνουν το πιο σημαντικό αγαθό, την ίδια του της ζωή.

Δεν χρειαζόμαστε άλλους ήρωες της εργατικής τάξης, πρέπει να μπει ένα τέλος στον ατέρμονα κύκλο των εργατικών ατυχημάτων.





Αποχώρηση χωρίς δαχτυλίδι


Φαίνεται ότι τελικά ο Καραμανλής αρχίζει να το παίρνει απόφαση. Σήμερα η Ελευθεροτυπία δημοσιεύει πληροφορίες ότι ο πρωθυπουργός συναντήθηκε χθες στο παλαιό πολιτικού του γραφείο στην Πλουτάρχου με τον Γιάννη Λούλη. Οι δυο άνδρες συζήτησαν τον τρόπο αποχώρησης του Καραμανλή από την πρωθυπουργία και την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Ο Καραμανλής δεν έχει... περιθώρια κινήσεων. Είναι τόσο μεγάλη η φθορά του και η κόπωση του εκλογικού σώματος που εάν θέλει να εξασφαλίσει την πολιτική υστεροφημία του θα πρέπει αμέσως μετά τη ΔΕΘ να κινήσει τις διαδικασίες διαδοχής στη Νέα Δημοκρατία. Όπως (περίπου) έκανε ο Κώστας Σημίτης όταν αποχώρησε από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Με μια σημαντική διαφορά. Ο Καραμανλής δεν μπορεί ούτε έχει περιθώρια να δώσει δαχτυλίδι. Θα πρέπει να κινήσει τις διαδικασίες διαδοχής και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Έχει ακόμα λίγο χρόνο για να διασωθεί πολιτικά.
fimotro.blogspot.com

Τα πεύκα πεθαίνουν όρθια


Δεν είναι τυχαίο που τον 21ο αιώνα χαρακτηρίζει η αριθμητική πρόοδος του 2.

Το λέω αυτό γιατί κάθε δύο χρόνια (2005, 2007 ,2009 ) το φυσικό περιβάλλον της χώρας λιγοστεύει

σύμφωνα με άλλη πρόοδο , τη φθίνουσα γεωμετρική.

Η μείωση της βλάστησης από το 1940 έχει ως εξής : Το 1940 η βλάστηση κάλυπτε το 64% του Ελλαδικού χώρου ,το 1960 το 32% και σήμερα το 16%. Βαδίζουμε ολοταχώς για το 6%.

Οι παγκόσμιες συνεδριάσεις για το περιβάλλον οδηγούν συνήθως σε μεγαλοστομίες χωρίς κάποιο

συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Όμως οι πάγοι λιώνουν , τροπικά δάση αφανίζονται, οι φωτιές ερημοποιούν μεγάλες περιοχές

του πλανήτη , οι θερμοκρασίες καλπάζουν προς τα πάνω.

Και στη πατρίδα μας επαναπαυόμαστε σε υπουργικές δηλώσεις του τύπου “φέτος έριξε βροχές

δεν χρειαζόμαστε αεροσκάφη” και το τελευταίο γραφικό “φταίνε τα πεύκα”.

Οργάνωση μηδενική. Μόνη οργάνωση είχαν ως συνήθως οι εμπρηστές.

Πριν από δύο χρόνια είχαμε τα τριχίλιαρα τώρα υποσχέσεις “το δάσος θα ξαναγίνει δάσος”.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να βγει ατσαλάκωτη από την ιστορία ,πράγμα δύσκολο.

Προσπαθούν να μας πούνε , δεν είναι ώρα για εκλογές τώρα καιγόμαστε

Ας ακούσουν τα ανέκδοτα που κυκλοφορούν και θα καταλάβουν.

Λένε ότι το Πόρτο Γερμενό το κάψανε για να βρουν τον καταζητούμενο Παλαιοκώστα και

Νέα Μάκρη κλπ για να βρουν το κρησφύγετο του “χαμένου” πρωθυπουργού.

Εκφράζοντας τη συμπαράστασή μου στους πάσχοντες, σας ασπάζομαι.

Χρήστος Ζαρογιάννης



Αν εφαρμοσθεί ο νόμος...


Τελικά, ο Γιώργος Σουφλιάς είναι ο σοφότερος άνθρωπος σε τούτη την κυβέρνηση. Το απέδειξε με τη δήλωση που έκανε, αφού είχαν σβήσει οι πυρκαϊές. Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο υπουργός Περιβάλλοντος (sic) Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων είπε πως ό,τι ήταν δάσος θα ξαναγίνει δάσος. Προσέθεσε όμως και την υποθετική πρόταση: «αν εφαρμοσθεί ο νόμος».

Εχουμε λοιπόν έναν υπουργό της κυβέρνησης -και μάλιστα όχι οποιονδήποτε υπουργό- ο οποίος αμφιβάλλει για τη δυνατότητα της κυβέρνησής του να εφαρμόσει τον νόμο. Αν ο τόπος είχε κυβέρνηση (με την πλήρη έννοια του όρου), η δήλωση του Γιώργου Σουφλιά θα ισοδυναμούσε με παραίτηση. Γιατί, κύριε, παραμένεις σε μια κυβέρνηση, της οποίας αμφισβητείς τη δυνατότητα να εφαρμόσει τον νόμο; Ακόμη χειρότερα, αν ζούσε ο Καραμανλής (ο κανονικός, ο Κωνσταντίνος), μπορεί και να τον χαστούκιζε, όπως άλλωστε είχε κάνει κάποτε σε έναν υφυπουργό.

Για σταθείτε όμως! Υπάρχει και ο άλλος τρόπος για να διαβάσουμε τη δήλωση του Γ. Σουφλιά: όχι ως αμφισβήτηση της δυνατότητας εφαρμογής του νόμου, αλλά ως δυνατότητα εφαρμογής του. Εδώ ακριβώς είναι το αστείο. Υπάρχει ένας άνθρωπος ανάμεσά μας -και μάλιστα υπουργός- που υποθέτει, ελπίζει, ονειρεύεται, φαντάζεται (πείτε το όπως θέλετε...) ότι οι νόμοι μπορεί και να εφαρμόζονται! Δεν είναι καταπληκτικό; Στο σημείο αυτό, λοιπόν, έγκειται η μοναδικότητα του Γ. Σουφλιά. Με την αμφισημία του λόγου του, κατορθώνει να λέει -με αφοπλιστική φυσικότητα- το ένα πράγμα και συγχρόνως το αντίθετό του, ώστε ο ακροατής να μην καταλαβαίνει πού βρίσκεται η αλήθεια. Αυτή είναι η δυνατότητα του Γ. Σουφλιά να εκφράζει σύνθετα νοήματα μέσα από την απλότητα είναι σοφία και έρχεται κατευθείαν μέσα από την παράδοση ενός από τους πιο αγαπημένους ήρωες της λαϊκής μας κουλτούρας: του Καραγκιόζη. Γι’ αυτό λέω ότι ο Γ. Σουφλιάς είναι ο σοφότερος άνθρωπος σε τούτη την κυβέρνηση. Μας έκανε και γελάσαμε ο άνθρωπος! Ας είναι καλά...

Στ.Κασιμάτης-Καθημερινή

Τι ετοιμάζει ;









Σίγουρα τις βαλίτσες του....

Το προσωπικό δίλημμα του Καραμανλή


ΟΙ ΦΩΤΙΕΣ που έκαναν στάχτη τη Βορειοανατολική Αττική άλλαξαν την ατζέντα. Και δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, όταν επί τρία μερόνυχτα το πανελλήνιο έβλεπε μόνον φλόγες στις τηλεοπτικές οθόνες, με έναν κρατικό μηχανισμό να σηκώνει τα χέρια ψηλά.

Αλλά είναι επίσης προφανές ότι ο Πρωθυπουργός αναζητούσε κάτι διαφορετικό για να αλλάξει ατζέντα. Από το περασμένο Σαββατοκύριακο το πολιτικό περιβάλλον στο οποίο κινείται η κυβέρνηση είναι ακόμη πιο ασφυκτικό. Ωστόσο, το βασικό δίλημμα στο οποίο καλείται να απαντήσει ο Κ. Καραμανλής όχι μόνον παραμένει το ίδιο, αλλά έγινε περισσότερο πιεστικό.

Αλλαγές ή εκλογές; Υπουργοί, βουλευτές και κομματικά στελέχη πιέζουν για έναν ανασχηματισμό, αλλά στην πραγματικότητα σχεδόν όλοι έχουν στραμμένο το βλέμμα στις κάλπες. Θα γίνουν το φθινόπωρο ή την άνοιξη; Ακούγεται λογικό ότι η φωτιά στην Αττική άλλαξε τα δεδομένα. Ακόμη κι αν υπήρχε σχεδιασμός για επίσπευση των εκλογών, λένε αρκετοί, αυτός κάηκε μεταξύ Γραμματικού και Γέρακα. Τη δική του λογική, ωστόσο, έχει και το επιχείρημα άλλων στελεχών που υποστηρίζουν ότι εάν ο Κ. Καραμανλής σχεδίαζε προσφυγή στις κάλπες, το σχέδιο μπορεί να παραταθεί για μία ή δύο εβδομάδες, αλλά δεν ακυρώνεται.

Γιατί στην πολιτική σκακιέρα το μείζον είναι οι εκλογές. Και θα πρέπει να γίνουν με όρους που θα εξασφαλίζουν τις μικρότερες δυνατές απώλειες για εκείνον που έχει την πρωτοβουλία της διεξαγωγής τους.

Παρά τις φλόγες, το εκλογικό κουίζ θα συνεχίσει να βασανίζει τη Ν.Δ.

μέχρι να δώσει τη λύση ο Πρωθυπουργός. Αλλά στο κρίσιμο ερώτημα που θα καθορίσει την ημέρα της πρόωρης κάλπης, οι περισσότεροι στη Ν.Δ. κάνουν λάθος. Η προσφυγή στις κάλπες δεν θα κριθεί από το εάν το τοπίο για τη Ν.Δ. θα είναι χειρότερο το φθινόπωρο ή την άνοιξη. Αυτό είναι το κομματικό, το παραταξιακό δίλημμα. Το «κλειδί» των εκλογών είναι τι έχει αποφασίσει ο Κ. Καραμανλής για τη δική του «επόμενη μέρα». Θα αποχωρήσει από την πολιτική ή θα παραμείνει μάχιμος, έστω και από τα έδρανα της αντιπολίτευσης; Ο χρόνος των εκλογών είναι πρώτα απ΄ όλα μια προσωπική απόφαση του Πρωθυπουργού. Κι αν είχε ήδη βάλει το κλειδί στην κλειδαριά, δεν θα αργήσει να το στρίψει...

Του Διονύση Νασόπουλου-ΤΑ ΝΕΑ

Πέσανε πάνω στον κουρασμένο...


Όλοι ζητάνε ότι θέλουν από ένα ανίσχυρο πλέον Καραμανλή...






φώτο ΤΑ ΝΕΑ

Η Πελασγία από ψηλά