Τα Κυριακάτικα πρωτοσέλιδα

Διαβάστε όλα τα σημερινά φύλλα.

Συντριπτικά τα αποτελέσματα για Τσίπρα-Καμμένο στη Μακεδονία - Το 86% κατά της συμφωνίας τους με τα Σκόπια

Δημοσκόπηση χαστούκι !
Εντυπωσιακά τα ευρήματα της δημοσκόπησης που πραγματοποίησε η εταιρία Interview στη Βόρεια Ελλάδα και ειδικότερα σε όλους τους Νομούς της Ανατολικής, Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας για το Σκοπιανό και την πρόσφατη συμφωνία της Κυβέρνησης με τα Σκόπια.
Σύμφωνα με την Έρευνα της εταιρείας, το 86% των ερωτηθέντων κρίνουν τη συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ ως μια κακή συμφωνία, έναντι του 12% που τη θεωρεί καλή.
Στην ίδια δημοσκόπηση, το 83% του κοινού πιστεύει ότι το θέμα όχι μόνον δεν λύθηκε, αλλά η συμφωνία το επιβάρρυνε κάνοντας το πρόβλημα χειρότερο.
Εντυπωσιακή η απάντηση του κοινού για το ποιο απ΄όλα το ενοχλεί περισσότερο από τη συμφωνία του κ. Τσίπρα με τα Σκόπια. Η πλειοψηφία (71%) δηλώνει ότι τον ενοχλούν όλα όσα εκχώρησε η κυβέρνηση, δηλαδή και η “μακεδονική εθνικότητα”, και το όνομα και η “μακεδονική” γλώσσα, ενώ μόλις το 7% δηλώνει ότι δεν ενοχλείται.
Τέλος το 87% των Μακεδόνων πιστεύει ότι

Μίκρυναν την Ελλάδα

Πολλοί είναι οι Έλληνες που αγαπούν τη χώρα τους. Οι περισσότεροι την πονάνε, θέλουν να προκόψει για να προκόψουν και τα παιδιά τους. Θέλουν να τη δουν μεγάλη, όχι εδαφικά, με ιμπεριαλιστικούς όρους. Αλλά οικονομικά, κοινωνικά, πολιτισμικά και κυρίως αξιακά.
Θέλουν μια πατρίδα που θα είναι περήφανη όχι μόνο γιατί είναι όμορφη, για τις παραλίες της και τον εκπληκτικό καιρό της. Αλλά γιατί και στον 21^οαιώνα μπορεί να είναι η Ελλάδα που τιμά τα… πρώτα της. Που σέβεται τον πολιτισμό που δίδαξε σε όλο τον κόσμο, τις αξίες, την ηθική, την αισθητική.
Πώς το λένε αυτό: «Η αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος». Αυτό θέλουμε όλοι για την Ελλάδα μας. Τι έχουμε τώρα; Έχουμε την αισθητική της αριστεράς όπως τη ζήσαμε σε όλο της το μεγαλείο χθες στο Ζάππειο.
Θα σας εξομολογηθώ κάτι. Ντρέπομαι για τη χώρα μου, ντρέπομαι για την πατρίδα μου. Έπειτα από τα χθεσινά, τις γελοιότητες μαζεμένες σε έναν ιστορικό χώρο, θα ήθελα να

Στις φυλακές της Κω

Με τον Δημήτρη Ρίζο μας χώριζε πάντα άβυσσος. Πολιτική, δημοσιογραφική, αισθητική. Η δημοσιογραφία που υπηρετούσε είχε πάθος στα όρια της εμπάθειας, είχε ένταση και είχε και προσανατολισμό: τη σκληρή, εκείνη, άκαμπτη Δεξιά, τη νικήτρια του Εμφυλίου που θεωρεί δεδομένο και αυτονόητο ότι η εξουσία τής ανήκει. Βαριά δεξιός, ταγμένος ψυχή τε και σώματι καραμανλικός, λόγω της κοινής καταγωγής του με τον Κωνσταντίνο, τον Πραγματικό, Καραμανλή, από την Πρώτη Σερρών (σε εκείνον όφειλε και την ενασχόλησή του με την δημοσιογραφία), τους υπηρέτησε χωρίς επιφυλάξεις και αστερίσκους ως το τέλος της καριέρας του. Και τώρα, στο τέλος, τον ξέχασαν όλοι. Τώρα που τον έπνιξαν τα χρέη από τα εκδοτικά του εγχειρήματα, ετών 83 πλέον, με πολλαπλά και σοβαρότατα  προβλήματα υγείας, βρίσκεται στις φυλακές της Κω.

Δεν ξέρω ποιος νόμος υπαγορεύει αυτή την επονείδιστη συμπεριφορά  απέναντί του - σίγουρα πάντως όχι ο άγραφος νόμος της ηθικής που λέει ότι δεν μπορείς να δείχνεις σκληρός σε έναν απόμαχο της ζωής. Ο Ρίζος έχει διαγράψει τη

«Ομοιος ομοίω αεί πελάζει»

Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι έλεγαν: «Ομοιος ομοίω αεί πελάζει». Προφανώς και δεν περιμένουμε να καταλάβουν στην κυβέρνηση τι ακριβώς σημαίνει η φράση αυτή, όμως, σίγουρα αν ρίξει κανείς μια ματιά στους δύο κυβερνητικούς εταίρους αμέσως αντιλαμβάνεται ότι επιβεβαιώνουν το παραπάνω.
Αλέξης Τσίπρας με γραβάτα. Ενδεχομένως να μην το περιμέναμε να συμβεί, όχι γιατί δεν πίστευε κανείς ότι θα λυθεί η υπόθεση του χρέους, αλλά για λόγους… αριστερής αισθητικής.
Ακόμη κι αυτή η αισθητική, αυτή η αριστερή θεώρηση της πραγματικότητας έχει συνθλιβεί στις μυλόπετρες των μικροκομματικών συμφερόντων και της δίψας για την εξουσία.
Μετά τη φιέστα στο Ζάππειο, την κακής σκηνοθεσία ταινία μικρού μήκους με πρωταγωνιστές τους υπουργούς, τους βουλευτές και τα στελέχη ΣΥΡΙΖΑ κι ΑΝΕΛ, κι όχι την κοινωνία, μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι η μετάλλαξη του πρωθυπουργού ολοκληρώθηκε.
Και συνέβη το απίθανο. Αντί να γίνει ο Καμμένος Τσίπρας, έγινε το αντίθετο. Ο πρωθυπουργός μετατράπηκε σε…

Κόντρα παραμύθι, ο δολοφόνος κάνει φιέστα στον τόπο του εγκλήματος

Tου Θέμου Αναστασιάδη-ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Το γαρ πολύ της θλίψεως, πόσα έτη γεννά παραφροσύνη; Θα το δούμε άραγε όλο το έργο σήμερα το βράδυ, το κατά πόσον μιλάμε κάτι τελείως lost  in space, καθώς οι Συριζαίοι θα συναντηθούν όπως προανήγγελλαν με τους ΑΝΕΛ υπό τον Τσίπρα σε έκτακτη φιέστα εξόδου από το σόου;

Δηλαδή σε πόσες ώρες; Μήπως σε δυο οκταετίες να δουν αν έρχομαι;
 Ή να το αφήσουμε σε τέσσερις πενταετίες μήπως προλάβει και «ξεματιαστεί» και η πολλά παθούσα Αργεντινή; Μα, τότε ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει ενηλικιωθεί, από τριών-τεσσάρων που δείχνει να είναι τώρα, μπουσουλώντας και κουτουλώντας μας. Η όλη συζήτηση για το αν πήγε καλά ή όχι η διαπραγμάτευση για το χρέος, ξεκινάει και σταματάει στο ότι ήδη γίνεται συζήτηση μήπως τους στήσουμε κανένα καραούλι για το… 2040, να προσέχουμε μη μας φτάσει και μας προσπεράσει.
Απαξ και απορρυθμιστεί τελείως ο κεντρικός εγκέφαλος δηλαδή, μετά από τις εξοργιστικές υπομνήσεις και υποσημειώσεις τόσων μνημονίων, που έχεις φάει κατακέφαλα, θα δεις ότι στο βάθος το σκηνικό είναι πολύ-πολύ απλό: Πού ήμασταν τρία χρόνια πριν το 2015 τέτοιες μέρες;

Ο δολοφόνος επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος και ο αρχιψεύτης στον ΜΥΘΟ του. Ποια ήταν η κουβέντα που

Λαϊκή απογευματινή στο Ζάππειο, με την «Παράσταση της γραβάτας»

Υποτίθεται  ότι η απουσία γραβάτας από την πρωθυπουργική ενδυμασία, δεν ήταν ένδειξη… πένθους  για την σκλαβιά των μνημονίων. Δεν ήταν ας πούμε σημειολογική ένδειξη, όπως το σαρίκι με τα κρόσσια σαν δάκρυα, στο κεφάλι  των Κρητικών, που εξέπεμπε τη θλίψη τους για τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Ήταν ενδυματολογική επιλογή που σηματοδοτούσε για τον φορέα της την εικόνα της επαναστατικότητας, του ριζοσπαστισμού, της απόρριψης του συμβιβασμένου μικροαστισμού (ως ιδεολογία, τρόπο σκέψης και στάση ζωής).

Ως εκ τούτου ποιος είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ της γραβάτας  που φόρεσε έστω και για λίγο, όπως είπε, και θα τη φοράει «κάθε φορά που θα έχουμε νίκες»; Από πότε η γραβάτα είναι βραβείο; Τον άλλο καιρό θα είναι αγραβάτωτος, φορώντας «τη στολή εργασίας». Πλήρης άγνοια. Δεν έχει έναν επικοινωνιολόγο να του εξηγήσει ότι

Καλημέρα από τον ΚΥΡ

#αγάπη μου_έβαλα_γραβάτα: «Ξεσάλωσε» το Twitter με τη γραβάτα του Τσίπρα στο Ζάππειο

Οι χρήστες του  διαδικτύου, άλλοι επιστρατεύοντας  το χιούμορ τους, και άλλη τη δηκτικότητά  τους, σχολίασαν ποικιλοτρόπως την κίνηση του πρωθυπουργού.

Κάνοντας πράξη την «δέσμευσή» του, ότι,όταν η χώρα βγει από τα μνημόνια θα φορέσει γραβάτα, ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, εμφανίστηκε στο Ζάππειο Μέγαρο, φορώντας μία σε σκούρο κόκκινο  χρώμα.
Όπως ήταν αναμενόμενο, οι χρήστες  των μέσων κοινωνικής δικτύωσης τον «περίμεναν στη γωνία» και ήδη από νωρίς το hashtag #αγάπη μου_έβαλα_γραβάτα έγινε trend με τα σχόλια να «πέφτουν» σε καταιγιστικούς ρυθμούς.

Οι χρήστες του  διαδικτύου, άλλοι επιστρατεύοντας  το χιούμορ τους, και άλλη τη

Σχέδιο

Ειλικρινά δεν έχω καταλάβει. Το «σχέδιο εξαγοράς βουλευτών των ΑΝΕΛ» που κατήγγειλε ο Καμμένος είναι καινούργιο;

Ή είναι εκείνο το παλιό που έπαιζαν ο Λαζόπουλος με τον Χαϊκάλη;

Διότι αν είναι το παλιό, σιγά το σουξέ. Αλλά αν είναι καινούργιο, ελπίζω να μην παίζει πάλι ο Λαζόπουλος, διότι τελευταία δεν πουλάει ούτε παγάκια στη Σαχάρα.

Το λέω για το καλό της παράστασης.

Σε επίπεδο θιάσου μού άρεσε η ιδέα του Κουίκ να δώσουν κάποιο ρόλο στον Αντώναρο. Αλλά ο δημοφιλής πολιτικός παρτενέρ της Παπακώστα έσπευσε να την απορρίψει.

Γιατί; Μήπως επειδή δεν προβλεπόταν ρόλος για την Παπακώστα; Δεν το πιστεύω.

Αφενός επειδή διεγράφη από τη ΝΔ για τα μάτια του Καμμένου - άρα τον υπολήπτεται…

Πλήρης αποδόμηση της συμφωνίας δήθεν μείωσης του χρέους από τους FT: «Εξαπάτησαν την Ελλάδα»

Πλήρης αποδόμηση της συμφωνίας της δήθεν μείωσης του χρέους από τους Financial Times οι οποίοι ξεκαθαρίζουν ότι η Ελλάδα εξαπατήθηκε καθώς είχε συμφωνηθεί το 2012 το χρέος να μειωθεί αισθητά κάτω από το 110% έως το 2022 και με βάση τα όσα συμφωνήθηκαν χθες για το χρέος ο στόχος αυτός γίνεται όνειρο «θερινής νυκτός»
Το τι πραγματικά συμβαίνει σχετικά με τα μέτρα για την ελάφρυνση χρέους που συμφωνήθηκαν στο Eurogroup της Πέμπτης το αποκαλύπτει με δύο αναρτήσεις του στο Twitter ο συντάκτης των Financial Times, Peter Spiegel.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά

Θέλει η «αποτέτοια» να κρυφτεί…

Σήμερα θα σας μιλήσω για κάτι… «επίκαιρο» - πολύ επίκαιρο.
Και ταυτόχρονα «διαχρονικό». Πολύ διαχρονικό!
Την προπαγάνδα! Το μόνο που ξέρει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ…
Το μόνο «ατού» του…
Αν και κρίνοντας από τις αντιδράσεις της κοινωνίας σε όλη τη χώρα – κι όχι μόνο στη Μακεδονία – κι αυτό το χάνει πλέον…
--Έλεγαν, χαμηλόφωνα, οι δημοσκόποι, πριν μερικές βδομάδες, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βόρειο Ελλάδα είναι πια κάτω από 10%. Πράγμα που σημαίνει ότι για να πιάσει το 20% πανελλαδικά (σε τελικό αποτέλεσμα), πρέπει στην υπόλοιπη επικράτεια να ξεπεράσει κατά πολύ το 25%! Από το οποίο απέχει πολύ πια…
--Ύστερα, μετά την υπογραφή της επαίσχυντης Συμφωνίας στις Πρέσπες, φάνηκε πως δεν είναι μόνο στη Μακεδονία μας που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάθει καθίζηση…
Και στη Θεσσαλία και στη Θράκη και στην Κρήτη τα ίδια…

Η επιμήκυνση είναι ένα μακρύτερο σκοινί να κρεμαστούμε*

Μαθαίνω ότι ο Πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας ετοιμάζει νεότερο διάγγελμα προς τον Ελληνικό λαό προκειμένου να συνοψίζει τα συμπεράσματά του από τη χθεσινή απόφαση του Eurogroup.

Γι αυτή του την εμφάνιση, θα επιθυμούσαμε να συνεισφέρουμε με μερικές διαπιστώσεις  που μπορεί να του φανούν εξαιρετικά χρήσιμες:

«Η συμφωνία επιμήκυνσης είναι ένας πανωλεθρίαμβος»!
«Η επιμήκυνση της αποπληρωμής του χρέους δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια επικίνδυνη αυταπάτη».
«Η επιμήκυνση είναι ένα μακρύτερο σκοινί να κρεμαστούμε».
“Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να προσχωρήσει στη λογική της επιμήκυνσης η οποία δεν είναι διαγραφή, είναι πολιτική επιτήρηση”.
“Μόνο η Ελλάδα  διεκδικεί πιστοποιητικό βιωσιμότητας τη στιγμή που κανένας άλλος στην Ευρώπη, δεν υποστηρίζει ότι

Ψευδαισθήσεις

Σε αυτά τα οκτώ και πλέον χρόνια της κρίσης η ελληνική κοινωνία έχει προσγειωθεί πολλές φορές απότομα στην πραγματικότητα πληρώνοντας δυστυχώς πολύ ακριβό τίμημα. Είναι μια πτώση από τα σύννεφα, για την οποία η ίδια φέρει το μικρότερο μέρος της ευθύνης: η ευθύνη ανήκει σε μεγάλο βαθμό σε μια πολιτική τάξη που παραπλάνησε συνειδητά τους πολίτες, άλλοτε λιγότερο και πολύ συχνά περισσότερο, για να υφαρπάξει την ψήφο τους.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεν είναι η πρώτη που κατέφυγε σε αυτήν την τακτική. Αλλά θα πρέπει να είναι η τελευταία. Οι ψευδαισθήσεις, το ξέρουμε πια, κοστίζουν πολύ ακριβά. Θα ήταν λοιπόν ολέθριο λάθος να καλλιεργηθεί η ψευδαίσθηση ότι το τέλος του προγράμματος τον ερχόμενο Αύγουστο σημαίνει επιστροφή στην κανονικότητα, δηλαδή στην προ των Μνημονίων εποχή. Θα πρέπει να

Να κτυπάμε κάθε βράδυ τις κατσαρόλες!

Ζούμε σε ένα σουρεαλιστικό περιβάλλον. Ο κ. Τσίπρας πίστεψε στ' αλήθεια ότι με ένα βραβείο Νόμπελ και κάποιες καλές δηλώσεις από τους Σόιμπλε των Βρυξελλών θα μπορέσει να ξεγελάσει και πάλι τους ιθαγενείς. Την ίδια ώρα ο ΣΥΡΙΖΑ και ο μηχανοδηγός Πάνος Καμμένος ζητούν από τον Κυριάκο να… αποκηρύξει την βία. Είναι φανερό ότι για όλα φταίει και πάλι η Μαρέβα.
Δεν έχουν αντιληφθεί τι ακριβώς τους περιμένει, αυτούς και τις άλλες συνιστώσες τους που έχουν καταλάβει εδώ και τρία χρόνια τα θερινά ανάκτορα. Ο κόσμος έχει πάψει να τους ακούει, έχει καταλάβει πλήρως την πολιτική τους απάτη. Το μέτωπο του λαϊκισμού ηττάται κατά κράτος εκεί που νόμιζε ότι έχει την απόλυτη δύναμη: στο πεζοδρόμιο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει. Και μαζί του καταρρέουν οι συνέταιροί του στην εξουσία, φανεροί και κρυφοί. Δεν είναι μόνο οι ΑΝΕΛ. Είναι και όσοι άλλοι είχαν δημιουργήσει «δίκτυα στήριξης» του ΣΥΡΙΖΑ, από Δεξιά και Αριστερά. Έχουν πέσει πολλά χρήματα σε αυτό το έργο που ανέβηκε στην σκηνή το 2015. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε ένας

Καλημέρα από τον ΚΥΡ