Τέτοιοι είναι!

Γιατί μισούν την αριστεία, φοβούνται την τεχνολογία, «σκοτώνουν» τις κόκκινες γραμμές στα εθνικά θέματα, μισούν τους πολιτικούς τους αντιπάλους και αγνοούν την λαϊκή βούληση; Διότι αυτοί είναι! Κάνουν αυτό που πιστεύουν, δεν προσποιούνται κάτι άλλο απ' αυτό που είναι. Τέτοιοι είναι! Δεν πρόκειται για «λάθος». Χρησιμοποιούν τους θεσμούς της αστικής Δημοκρατίας μέχρι να αποκτήσουν τον... πλήρη έλεγχο της εξουσίας.

Αυτοί οι τόσο θαυμαστοί δημοκράτες διέλυσαν τον Νόμο Διαμαντοπούλου για την Παιδεία, που είχε περάσει με συντριπτική πλειοψηφία από την Βουλή των Ελλήνων. Με 255 ψήφους! Διακόσιοι πενήντα πέντε βουλευτές συμφώνησαν ότι αυτός ο νόμος ήταν προς το συμφέρον της χώρας και του λαού. Δεν έχει υπάρξει άλλη φορά κάτι ανάλογο, 255 ψήφοι! Κι ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλαξε τον Νόμο συθέμελα. Όπως οι κατακτητές που

Καλημέρα από τον ΚΥΡ

Απορίες

Υποθέτω πως στη συνάντηση που είχε με τον πρεσβευτή Πάιατ λίγα εικοσιτετράωρα πριν ο Τσίπρας δρομολογήσει την επιχείρηση «διπλή πλειοψηφία», ο Σταύρος Θεοδωράκης μετέφερε στον συνομιλητή του μερικές απορίες.
Η πρώτη απορία είναι για ποιον λόγο μια χώρα που ονομάζεται «Βόρεια Μακεδονία» κατοικείται από «Μακεδόνες» και όχι από «Βορειομακεδόνες».
Θα μπορούσε να θυμίσει στον πρεσβευτή ότι οι κάτοικοι της Νέας Ζηλανδίας ονομάζονται «Νεοζηλανδοί» κι όχι «Ζηλανδοί».
Ακριβώς όπως οι κάτοικοι της Νότιας Αφρικής ονομάζονται «Νοτιοαφρικανοί» και όχι «Αφρικανοί».
Αν ο πρεσβευτής τα μπέρδευε με υπηκοότητες, ιθαγένειες και εθνικότητες (όπως ο Κοτζιάς και ο Κατρούγκαλος), θα μπορούσε να του αντιτάξει ότι και οι πολίτες της χώρας που εκπροσωπεί φέρουν τη «US Citizenship», δηλαδή την «υπηκοότητα των Ηνωμένων Πολιτειών». Και αρκεί.
Μια δεύτερη απορία που θα

Αργά, πολύ αργά για αντιπολίτευση, Πάνο Καμμένε

Ο Πάνος Καμμένος πήρε το όπλο του (τρόπος τού λέγειν, δηλαδή) και… ξεσπάθωσε (πάλι τρόπος τού λέγειν) εναντίον των πρώην συνεταίρων του στην κυβέρνηση. Αποκάλεσε την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, στην οποία έως πριν από λίγες ημέρες συμμετείχε,  «κυβέρνηση αποστατών» που έχει χάσει το περίφημο ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς. Εως τώρα αποφεύγει να επιτεθεί ευθέως στον κ. Τσίπρα, πέραν του ότι τον κατηγόρησε ότι του είπε δύο φορές ψέματα για τη συμφωνία των Πρεσπών, αλλά για όσους γνωρίζουν τον χαρακτήρα του, είναι ζήτημα χρόνου να επιτεθεί και στον Πρωθυπουργό. Ο οποίος μου λένε ότι δεν θα μείνει με σταυρωμένα χέρια, αλλά εάν δεχτεί επίθεση από τον κ. Καμμένο, θα επιτεθεί και αυτός. Με στοιχεία όμως. Μας περιμένουν, όπως φαίνεται, ωραίες  ημέρες. Οπως

Δεν θα ξεχαστεί ούτε σε... 110 χρόνια!

Mερικές σκέψεις με αφορμή το συλλαλητήριο.
- Προφανώς και με τα συλλαλητήρια δεν γίνεται εξωτερική πολιτική. Όμως, τα συλλαλητήρια και γενικότερα η πίεση της κοινής γνώμης μπορούν να διευκολύνουν μια σοβαρή κυβέρνηση στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής.
- Όλα τα κόμματα της Βουλής, αμφιβάλλω αν μπορούν να συγκεντρώσουν έστω τους μισούς, απ' όσους μαζεύτηκαν στο Σύνταγμα.
- Ο βάναυσος τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση επιχείρησε να διαλύσει το συλλαλητήριο δείχνει πόσο αποκομμένη είναι από την κοινωνία. Δείχνει, επίσης, το ήθος των κυβερνώντων.
- Ο πατριωτισμός ουδέποτε εγκατέλειψε την πλειοψηφία του

Αλήθεια Θέμο, άξιζε τον κόπο;

Άξιζε τον κόπο για όλους αυτούς τους εγχώριους ημιτασιόν Κορλεόνε που είχαν τους σεβντάδες τους με την εκάστοτε εξουσία και τους νταλκάδες τους με γυναίκες, γκόμενες, συνεταίρους, χορηγούς και χορηγούμενους;
Άξιζε το κόπο όλο αυτό το δόσιμο, οι μάχες και οι πόλεμοι για τους νταλκάδες των άλλων; Ακόμη και για τις καψούρες τους και το μίσος τους για εκδίκηση;
Άξιζε το κόπο για επιχειρηματίες που είτε ήταν ανοιχτοί στη δικαιοσύνη, είτε στην εφορία, είτε σε δανειστές τους, είτε σε αντίπαλες συμμορίες;
Άξιζε το κόπο για χάρη πρακτόρων και εισπρακτόρων, μεσαζόντων και πάσης φύσεως τσαρλατάνων που αν τους αντικρίσεις από κοντά διαπιστώνεις ότι

10+1 αθλιότητες με τη συμφωνία των Πρεσπών

Χτες στη Βουλή παίχτηκε η 11η και προτελευταία πολιτική αθλιότητα με τη συμφωνία των Πρεσπών, σε βάρος της πλειοψηφίας του λαού και σε βάρος της χώρας. Με κοινοβουλευτικές ακροβασίες βαφτίστηκε ανεξάρτητος ο βουλευτής Γ Μαυρωτάς, του Ποταμιού, που δεν έχει πια την ιδιότητα της Κοινοβουλευτικής ομάδας, για να σιγουρευτεί η φιλοκυβερνητική πλειοψηφία στην επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας.
Ήδη, έχει βρεθεί η πλειοψηφία των προθύμων που θα ψηφίσουν την Πέμπτη τη συμφωνία στη Βουλή. Και αυτό θα είναι το αποκορύφωμα μιας σειράς από κομματικές, κυβερνητικές και διπλωματικές αντιδημοκρατικές εκτροπές, που διαπράχτηκαν για μια καρέκλα.

Τις καταγράφουμε παρακάτω και τις 10, για να ξέρει ο λαός ποιες φλόγες πρέπει να κρατήσει άσβεστες για να μη σταματήσει να πολεμάει στο διηνεκές τη συμφωνία, σε κάθε γειτονιά, σε

Καλημέρα από τον ΚΥΡ

Τράμπες

Θέλω να είμαι ειλικρινής. Τα προβλήματα στην Κεντροαριστερά δεν τα δημιούργησαν ούτε ο Τσίπρας ούτε ο Μητσοτάκης.
Τα δημιούργησαν μόνοι τους. Και μόνοι τους θα τα λύσουν.
Τα δημιούργησαν επειδή ο ενιαίος φορέας δεν έγινε ποτέ ενιαίος. Επειδή αρχηγοί και αρχηγίσκοι μετρούσαν περισσότερο από τους οπαδούς. Επειδή δεν απέκτησαν συλλογικά χαρακτηριστικά.
Η υπόθεση του Σκοπιανού είναι ενδεικτική.
Η Δημοκρατική Παράταξη είναι ιστορικά μια βαθιά προοδευτική και πατριωτική παράταξη. Πρωτοστάτησε σε όλους τους αγώνες του έθνους. Από τον Σαραντάπορο έως τον Γράμμο.
Στη λογική της, η  απόρριψη μιας συμφωνίας που διχάζει τον εθνικό κορμό είναι αυτονόητη.
Αλλά όπως φάνηκε όχι για όλους.
Το πρόβλημα δημιουργήθηκε επειδή

Οι Βάτραχοι και ο Σκορπιός

Ο μύθος είναι παμπάλαιος, αγνώστου πατρότητος, συγγενεύει με το "Γεωργός και Έχιδνα" του Αισώπου. Τον θύμισε στο διεθνές κοινό ο Όρσον Γουέλς όταν τον διηγήθηκε αριστουργηματικά στην ταινία του "Ο κύριος Αρκάντιν". 

Ο σκορπιός, που δεν ξέρει κολύμπι, παρακαλεί τον βάτραχο να τον περάσει στην απέναντι όχθη του ποταμού. "Θα με τσιμπήσεις!" λέει ο βάτραχος. "Σιγά μη σε τσιμπήσω. Αν σε τσιμπήσω, θα πνιγώ!" απαντάει ο σκορπιός. Δεν είχαν φτάσει στη μέση της κοίτης, όταν ο βάτραχος ένοιωθε στο πετσί του το θανατηφόρο κέντρισμα. "Πεθαίνουμε τώρα και οι δύο..." πρόφτασε να αναφωνήσει. "Τι κατάλαβες σκορπιέ;" "Τίποτα δεν κατάλαβα. Απλώς αυτή είναι η φύση μου".

Το καλοκαίρι του 2015, την ίδια μέρα -λένε οι καλά πληροφορημένοι- του θριάμβου του στο δημοψήφισμα, ο Αλέξης Τσίπρας συνειδητοποίησε πλήρως ότι εάν δεν ανέκρουε επειγόντως πρύμναν, η Ελλάδα θα συντριβόταν στα βράχια. Και ο ίδιος θα

Το Ποτάμι στέρεψε

Είναι παράδοξο, αλλά ένα κόμμα που διάλεξε για όνομά του τη λέξη «Ποτάμι», ολοκληρώνει τη σύντομη πολιτική διαδρομή του με αφορμή μια διακρατική συμφωνία που παίρνει το όνομά της από μία λίμνη.
Γιατί είναι προφανές ότι πλέον το Ποτάμι ως κόμμα δεν υπάρχει.
Μεγάλο μέρος των στελεχών του εξετάζει εάν θα πάει με τη ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ.
Μπορεί να κατέβει στις εκλογές, αλλά ξέρουν καλά ότι δεν θα εξασφαλίσει ξανά κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
Γιατί είναι ένα ερώτημα εάν σήμερα το Ποτάμι εκπροσωπεί κάτι στην κοινωνία.
Όταν φτιάχτηκε το Ποτάμι θέλησε να εκπροσωπήσει αυτό που

H ώρα του προέδρου

Η αντιδημοκρατική και αντισυνταγματική εκτροπή, στην οποία προχωρά ανενδοίαστα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, μέσα και έξω από τη ελληνική Βουλή, προκειμένου να ολοκληρώσει την εθνική μειοδοσία που συνιστά η Συμφωνία των Πρεσπών, κινδυνεύει να ολοκληρωθεί:
Εισάγεται προς ψήφιση στη Βουλή, μια συμφωνία, χωρίς να αποφανθεί με δημοψήφισμα ο ελληνικός λαός, παρότι αυτός με όλες τις κινητοποιήσεις του, έχει καταδείξει την κατηγορηματική του αντίθεση με αυτή, δημοψήφισμα που «επετράπη» από τον Τσίπρα και τον Κοτζιά, μόνο στους κατοίκους των Σκοπίων και απαγορεύτηκε στους Έλληνες πολίτες.
Έρχεται με απλή ρηματική διακοίνωση μια συμφωνία ύψιστης εθνικής σημασίας, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η κύρωσή της από το ίδιο το κράτος των Σκοπίων, αφού ο πρόεδρός του δεν την έχει υπογράψει.
Εισάγεται στη Βουλή, με διαδικασίες fast-track, και χωρίς την

Παράταση και για άλλα προεκλογικά καθρεφτάκια

Μετά λοιπόν την «παρδαλή» και χιλιομπαλωμένη εμπιστοσύνη της Βουλής που απολαμβάνει η κυβέρνηση Τσίπρα, με καταλυτικό παράγοντα τη Συμφωνία των Πρεσπών, στην όποια υπόλοιπη χρονική παράταση πήρε διατείνεται ότι θα ολοκληρώσει μόνο θετικά μέτρα για την κοινωνία.

Ποια όμως είναι αυτά τα θετικά μέτρα για τα οποία επαίρεται ότι μόνη αυτή μπορεί να πάρει;
Ας μην κοροϊδευόμαστε. Είναι τα ελάχιστα μέτρα που οφείλει η οιαδήποτε κυβέρνηση στην αποδεκατισμένη από τα μνημόνια κοινωνία.

Και είναι πολύ λιγότερα τα προγραμματισμένα από αυτά που ήδη έχει εξαγγείλει η αξιωματική αντιπολίτευση για την ανάταξη της οικονομίας και της κοινωνίας.
Μιλάει η κυβέρνηση για την αύξηση του κατώτατου μισθού και την κατάργηση του υποκατώτατου που η ίδια επέβαλε με τη ενδοτικότητα και τη εθελοδουλεία της προς τους δανειστές. Περιττό να αναφέρουμε ότι η συζητούμενη αύξηση απέχει παρασάγγας από τα 751 ευρώ που υποσχόταν στους πολίτες προκειμένου να την οδηγήσουν στην εξουσία.

Μιλάει για ρύθμιση προστασίας της

Με Τσίπρα ή χωρίς;

Το πολιτικό σύστημα δεν ήταν ποτέ καλύτερο. Οι συνθήκες ήταν καλύτερες και δεν παρατηρούνταν φαινόμενα ελαστικών συνειδήσεων βουλευτών και πήγαιν’ έλα στα κόμματα. Δεν πρέπει να διαλάθει της προσοχής των πολιτών ότι το μεγαλύτερο αλισβερίσι μεταξύ κομμάτων και βουλευτών παίχτηκε την τριετία 1963- 1966, όταν η Βουλή απαρτιζόταν από γίγαντες πολιτικούς σε σχέση με τους σημερινούς νάνους. Και σε μόρφωση και σε ιδεολογική κατάρτιση, και σε ήθος και σε επαγγελματική επάρκεια και σε ευφυΐα σκέψης και λόγου.
Η σημερινή αλγεινή κατάσταση με το σκύλεμα των μικρότερων κομμάτων και με το παρασκηνιακό εμπόριο βουλευτικών εδρών δεν είναι τίποτε άλλο από οδύνες του επόμενου δικομματισμού. Των επόμενων μπλε και ρόζ, αντί πράσινων, καφενείων. Της επόμενης εποχής του

Καλημέρα από τον ΚΥΡ

Χρειάζεται τα «κουρέλια»

Η εφ' όλης της ύλης συνέντευξη του προέδρου Τσίπρα στη χθεσινή κυριακάτικη «Αυγή» νομίζω ότι δόθηκε μόνο και μόνο για να μας καταστήσει σαφές ότι εγκαταλείπει οριστικά τον χώρο της (λεγόμενης) Αριστεράς και μετακινείται στην εξαιρετικά θελκτική, για πολλούς και διαφόρους λόγους, Κεντροαριστερά. Αρκεί κανείς να διαβάσει το παρακάτω απόσπασμα, που η εφημερίδα το προβάλλει και πρώτο πρώτο από τα κύρια, τα δυνατά σημεία της, τα power points, όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο με εκείνη την οξφορδιανή προφορά που σκοτώνει, για να αντιληφθεί την πρόθεσή του: «Το βάρος της συγκρότησης του προοδευτικού πόλου πέφτει εκ των πραγμάτων στη μεγαλύτερη δύναμη, αλλά θέλουμε να προχωρήσουμε χωρίς ηγεμονισμούς» είπε ο ποιητής.
Αλλιώς ποιος λόγος υπήρχε να συμφύρεται με τόσους πασόκους στη γιορτή του κυρ Αντώνη Λιβάνη - πασόκους τους οποίους λογικά θα ήθελε να χώσει στη φυλακή, βέβαιος ων περί της ηθικής τους κατάπτωσης, ως αποτέλεσμα της πολυετούς διακυβέρνησης της χώρας…