Χωρίς αναισθητικό

Ποιο το τίμημα της δόξας; Ποιες οι συνέπειες της ιδεοληψίας; Ποια η κατάληξη της αυτοκατανάλωσης; Πρώτα ο θρίαμβος, μετά η τραγωδία. Πρώτα «πουλάω» και μετά πεθαίνω. Άφθονες τέτοιες περιπτώσεις πολλών ονομάτων του star system.

Για παράδειγμα, η περίπτωση της Μέριλιν Μονρό. Χωρίς ίχνος συγκρότησης και χωρίς ίχνος εκπαίδευσης, από τα υπόγεια του Λος Αντζελες εκτοξεύτηκε στο ρετιρέ της παγκόσμιας δημοσιότητας. Από το μηδέν στο άπειρο. Και μετά «κατέληξε» μόλις 36 ετών. Πάνω στο άνθος της καριέρας της.

Γιατί αυτό; Επειδή πίστεψε στους ρόλους της. Επειδή ταυτίστηκε με την εικόνα της. Επειδή καταναλώθηκε σαν αμερικάνικη τσιχλόφουσκα. Επειδή κατανάλωσε τη μυθολογία της. Και επειδή παραδόθηκε στις μανίες της.

Οσο η προσωπική της ζωή απομακρυνόταν από τους ρόλους της τόσο η απελπισία της μεγάλωνε. Και όσο μεγάλωνε η απελπισία της τόσο εκείνη βυθιζόταν στο αδιέξοδό της. Μέχρι που τερμάτισε.

Τα παραδείγματα πολλά. Όπως αρκετών stars της ροκ μουσικής. Ένας απ’ αυτούς ο Τζίμι Χέντριξ. Ένας άλλος o

Ο Ανδρουλάκης ανατρέπει τις ισορροπίες

Η πρωτοφανής συµµετοχή στην εκλογή του νέου αρχηγού του ΚΙΝΑΛ (ΠΑΣΟΚ) δείχνει ότι ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινής γνώμης εξακολουθεί να ενδιαφέρεται για τις εξελίξεις στον κεντροαριστερό χώρο. Και οι «φίλοι» του κόμματος παραμένουν πολύ περισσότεροι από την εκλογική δύναμη που παρουσίασε στις τελευταίες εκλογές.

Κάποιοι από αυτούς που πήραν μέρος στις εσωκομματικές εκλογές, παλαιότερα ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ, αλλά στράφηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ μετά το πρώτο μνημόνιο. Και σήμερα δείχνουν να το ξανασκέφτονται, απογοητευμένοι από την ισοπεδωτική αντιπολιτευτική τακτική του κ. Τσίπρα, που συνεχίζει να επενδύει στους νεκρούς της COVID-19 για να κερδίσει πολιτικούς πόντους.

Κάποιοι άλλοι απ’ αυτούς που πήραν μέρος στην εσωκομματική διαδικασία προτίμησαν τη Ν.Δ. στις τελευταίες εκλογές. Για να αποκλείσουν την επανεκλογή Τσίπρα. Τώρα, όμως, που βλέπουν πάλι το κόμμα τους να στέκεται στα πόδια του, «ψάχνονται».

Σε όλους αυτούς προσπάθησε να μιλήσει ο νεοεκλεγείς πρόεδρος με την πρώτη –μόλις έξι λεπτών– ομιλία του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος. Κι έδειξε να έχει αντιληφθεί ότι

Ζήτησε εκλογές κι ο κόσμος ξεκαρδίστηκε στα γέλια!

Η χειρότερη στιγμή για έναν πολιτικό δεν είναι όταν τον βρίζουν. Αυτό πιθανόν να σημαίνει πως κάποιους ενοχλεί. Η χειρότερη στιγμή είναι όταν «τον παίρνουν στο ψιλό». Όταν αυτός νομίζει πως κάνει σοβαρές προτάσεις και οι πολίτες γελούν μαζί του. Αυτός είναι ο μεγάλος κίνδυνος για τους πολιτικούς. Να μην τους παίρνει κανένας στα σοβαρά. Είναι ένα, μόλις, στάδιο πριν τη γελοιότητα.

Προχθές ο Α. Τσίπρας θυμωμένος, συνοφρυωμένος, άγριος, επιτέθηκε στην κυβέρνηση και ζήτησε εκλογές. Αναμφίβολα αυτό το αίτημα πρέπει να αποτελεί την κορωνίδα μιας αντιπολιτευτικής διαδρομής που οδηγεί στην εξουσία. Ουδείς σοβαρός πολιτικός ζητεί εκλογές που θα τις χάσει. Σε αυτήν την περίπτωση είτε ανόητος είναι είτε βρίσκεται σε απόγνωση. Διαλέγετε και παίρνετε!

Τις τελευταίες ημέρες είδαν το φως της δημοσιότητας όχι μια, αλλά τρεις δημοσκοπήσεις από τις εγκυρότερες εταιρείες, που δείχνουν τη Νέα Δημοκρατία να κινείται στα όρια της αυτοδυναμίας και τον ΣΥΡΙΖΑ να αισθάνεται την ανάσα του ΠΑΣΟΚ. Κι όμως, μέσα σε αυτό το

Καλημέρα από τον ΚΥΡ

 

Το πρωτοσέλιδο της σέντρας

 

ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ

Αναμφίβολα όταν ένα κόμμα διπλασιάζει τα ποσοστά επιρροής του στην κοινή γνώμη έστω και δημοσκοπικά κινεί το ενδιαφέρον όλων, αντιπάλων και φίλων.

Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν «έγινε θέμα», συζητείται πλέον έντονα τους τελευταίους δύο μήνες, οι εκλογές του, η εντυπωσιακή συμμετοχή του κόσμου, η ακόμα πιο εντυπωσιακή νίκη του νέου αρχηγού του. Και ναι μεν όλα τα παραπάνω θα δικαιολογούσαν ένα «ξύπνημα» του χώρου, ένα «τσίμπημα» των ποσοστών του κόμματος, αλλά όχι... ακριβώς αυτό το οποίο βλέπουμε να εξελίσσεται τις τελευταίες ημέρες που διενεργούν δημοσκοπήσεις σχεδόν όλες οι εταιρείες της χώρας
Ας κοιτάξουμε σε αδρές γραμμές την εικόνα που παρουσιάζει δημοσκοπικά ο πολιτικός χάρτης σήμερα, δυόμισι χρόνια μετά τις εκλογές και με συνταρακτικά γεγονότα «στον δρόμο» όπως αυτά της πανδημίας. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. φαίνεται να έχει απολέσει 5-6 ποσοστιαίες μονάδες από το ποσοστό εκλογής του 2019, γεγονός που την κάνει να ελπίζει ότι σε «πραγματικό χρόνο αναμέτρησης» θα το επανακτήσει και με την πόλωση της δεύτερης Κυριακής θα

Δημοσκόπηση Marc – Αλλάζει το πολιτικό σκηνικό στην κεντροαριστερά μετά την εκλογή Ανδρουλάκη

Στο 15,2% «σκαρφαλώνει» το Κίνημα Αλλαγής μετά την εκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη, σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση της Marc, ενώ ο νεοεκλεγμένος αρχηγός του ΚΙΝΑΛ αναδεικνύεται ως ο δεύτερος πιο δημοφιλής αρχηγός.

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με την πρόθεση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία «ανοίγει» τη διαφορά της από τον ΣΥΡΙΖΑ, η οποία φτάνει το 13,8%, ενώ το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης βρίσκεται πλέον μόλις στις τέσσερις μονάδες μπροστά από το ΚΙΝΑΛ.

Με βάση, λοιπόν, τα ευρήματα της νέας δημοσκόπησης που διενεργήθηκε για το

«Θεματοφύλακες» με όπλα δεν είναι γραφικοί, αλλά επικίνδυνοι

Για να ξεκινήσει μια σοβαρή προσπάθεια αντιμετώπισης της εγκληματικής δράσης της Χρυσής Αυγής από την πολιτεία, έπρεπε να φτάσουμε στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Τα όσα αποκαλύφθηκαν στη συνέχεια για την οργάνωση και στρατολόγηση διαφόρων στα τάγματα εφόδου και την εγκληματική τους δράση, μας άφησαν άφωνους. Για αρκετά χρόνια «τα παιδιά» με τους φουσκωτούς λαιμούς και τα πρησμένα μπράτσα αντιμετωπίστηκαν από ορισμένα μέσα ενημέρωσης και την κοινωνία ως γραφικοί και περιθωριακοί, αν όχι και ως ευαίσθητοι. Κατ’ αναλογίαν, στις μέρες μας τυγχάνουν ακόμη παρόμοιας χαλαρής αντιμετώπισης οι λεγόμενοι «θεματοφύλακες του Συντάγματος», που περιλαμβάνουν στις τάξεις τους από παλαβούς έως κανονικούς απατεώνες. Εκμεταλλεύονται την κατάσταση, όχι μόνον προπαγανδίζοντας τις θεωρίες συνωμοσίας που

Εμπρηστικός υπό το άγχος του Ανδρουλάκη

Η εκλογή Ανδρουλάκη γίνεται μαχαιριά στο πλευρό του Τσίπρα. Οι επιπτώσεις άρχισαν να φαίνονται από αγχωτικές πολιτικές κινήσεις του και την αποσταθεροποιημένη ρητορική του. Στον βωμό του Ανδρουλάκη καρατομήθηκε από την Κ.Ο. ο Κουρουμπλής, ενώ χθες ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ αναγκάστηκε να ζητήσει εκλογές.

Τι άλλαξε από τον καιρό που ο ίδιος έλεγε «δεν μου το επιτρέπει η ιδιοσυγκρασία μου και οι αρχές του κόμματός μας, σε συνθήκες που αυξάνονται τα κρούσματα και οι νεκροί να ζητήσω εκλογές».

Η πανδημία δεν κόπασε, τα κρούσματα και οι νεκροί είναι αυξημένοι, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η μετάλλαξη «Ο» επελαύνει (ναι κε Γεραπετρίτη, έρχεται), αλλά ο κ. Τσίπρας ξεπέρασε την… ιδιοσυγκρασία του και ζήτησε! Φυσικά, ήταν πρόκληση εκ του ασφαλούς γιατί γνώριζε ότι δεν θα εισακουστεί. Αλλά προείχαν οι εντυπώσεις, η επίδειξη δύναμης.

Η ανάδυση Ανδρουλάκη στο πολιτικό στερέωμα δεν σημαίνει ότι

Τα Κυριακάτικα πρωτοσέλιδα

Διαβάστε τα Κυριακάτικα φύλλα εδώ
 

Η μάχη του Κέντρου

Η εκλογή αρχηγού στο ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ ολοκλήρωσε (εκτός συγκλονιστικού απροόπτου) το βασικό παζλ των επόμενων εκλογών.

1. Θα γίνουν με απλή αναλογική.

2. Αν δεν προκόψει κυβερνητική πλειοψηφία θα ακολουθήσουν νέες εκλογές με ενισχυμένη αναλογική.

3. Των τριών παρατάξεων θα ηγηθούν οι Κυρ. Μητσοτάκης, Αλ. Τσίπρας και Ν. Ανδρουλάκης.

4. Οι εκλογές θα γίνουν το αργότερο τον Ιούλιο 2023 – όταν ολοκληρωθεί η συνταγματική θητεία της σημερινής Βουλής.

Από τα τέσσερα στοιχεία του παζλ το μόνο που παραμένει μετέωρο είναι ο ακριβής χρόνος των εκλογών. Ο Ιούλιος 2023 είναι το απώτατο όριο. Στο χέρι του Μητσοτάκη είναι να γίνουν νωρίτερα. Η συνέχεια επί της οθόνης.

Η εκλογή του Ανδρουλάκη ξεκίνησε με καλούς οιωνούς. Και ως προς το εύρος της επικράτησης και ως προς τη στόχευση που εκφράζει.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο ακροδεξιός και ακροαριστερός Τύπος τον υποδέχτηκε σχεδόν με αποστροφή. Η «Δημοκρατία» και η «Εφημερίδα των Συντακτών» φόρεσαν πλερέζες.

Κι αυτό είναι σαφώς υπέρ του Ανδρουλάκη. Όταν δεν σε θέλουν οι εχθροί σου είσαι η καλύτερη λύση για τους φίλους σου.

Αλλά στην πολιτική κανείς ποτέ δεν

Οι μετά Χριστόν προφήτες, ο Αλέξης Τσίπρας και το ΚΙΝΑΛ

Ποιος μπορούσε να προβλέψει τον Οκτώβρη του 2009 ότι μετά από μερικούς μήνες η Ελλάδα θα έμπαινε στην εποχή των Μνημονίων; Κανείς - ίσως μόνον ο Κωστας Σημίτης, που προειδοποιούσε μήνες πριν για το ενδεχόμενο αυτό, χωρίς να τον ακούει κανείς.

Ποιος μπορούσε να φανταστεί ότι στις εκλογές του Μαΐου του 2012, το πρώτο κόμμα θα έπαιρνε μόλις 18%; Κανείς – οι υποψήφιοι της ΝΔ ονειρεύονταν το προηγούμενο βράδυ ότι το κόμμα τους θα είχε ως βάση το 33% που είχε πάρει ο Κώστας Καραμανλής το 2009.

Ποιος μπορούσε να προφητέψει ότι μετά από δυόμισι χρόνια στην εξουσία – και την αναπόφευκτη φθορά που φέρνει ο χρόνος – η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα προηγείτο με διαφορά πάνω από δέκα μονάδες του ΣΥΡΙΖΑ; Κανείς – και πάντως όχι τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που μάταια προβλέπουν σε κάθε αναποδιά και σε κάθε «γκάφα» ότι «πλησιάζει το τέλος».

Εν ολίγοις, οι προβλέψεις είναι δύσκολες – έως αδύνατες – στην πολιτική. Και το πιθανότερο είναι πως όταν

Η ψεύτικη και υποκριτική στάση του Αλέξη Τσίπρα

 

Άρχισαν οι σοβαρές… «παρενέργειες», από την εκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη  στην ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής. Και δεν εννοώ φυσικά, τον αρχικό διπλασιασμό των ποσοστών του Κινήματος που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών.

Ούτε ότι στο περί δημοφιλίας ερώτημα που τίθεται στους μετέχοντες των ερευνών, ο πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ έχει διπλάσια ποσοστά από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα. Εννοώ, την πρώτη διαγραφή από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, που έθεσε εκτός κόμματος τον Παν. Κουρουμπλή, για όσα αδιανόητα υποστήριξε στη Βουλή, την Τετάρτη το βράδυ.

Ήταν κατά την άποψή μου, μια ακραία σπασμωδική απόφαση του κ. Τσίπρα η οποία υπαγορεύθηκε από την σοβαρή πίεση που αισθάνεσαι μετά την εκλογή Ανδρουλάκη. Πίσω από αυτή, κρύβεται η προσπάθειά του, να αποδείξει στην κοινωνία ότι έχει εγκαταλείψει  τις μέχρι πρότινος”υιοθεσίες” “δικαιωματιστών”, ότι έχει γυρίσει στην πλάτη σε περιπτώσεις τύπου Κουφοντίνα, ότι

Γιατί ο Τσίπρας δεν μπορεί να «σηκώσει» κεφάλι

Ο Αλέξης Τσίπρας αναμένεται να μετατρέψει σε κυρίαρχο θέμα της συζήτησης επί του προϋπολογισμού, που ψηφίζεται σήμερα, τη μελέτη Τσιόδρα – Λύτρα εκτιμώντας ότι έχει πετύχει ένα αντιπολιτευτικό τζακ ποτ με τις ΜΕΘ και τους νεκρούς. Εμμένει σε μια λογική κόντρα στην ίδια την κοινωνία και τους ψηφοφόρους ακόμη και του ΣΥΡΙΖΑ που γυρίζουν την πλάτη στην εμφυλιοπολεμική ακραία ρητορική και φαίνονται, τουλάχιστον προς το παρόν να αναζητούν άλλες λύσεις στο χώρο της κεντροαριστεράς. Η άνοδος του ΚΙΝΑΛ, αν δεν είναι συγκυριακή όπως το 2017, τότε δύναται να αποτελέσει θρυαλλίδα εξελίξεων στην κεντροαριστερά όχι όμως στο συνολικό πολιτικό σκηνικό.

Ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μπροστά στο αδιέξοδο της πολιτικής ένδειας, μετατρέπει μια επιστημονική μελέτη (που σημειωτέον αφορά ήδη προηγούμενη περίοδο με βάση τα δεδομένα που εκ των υστέρων διαμορφώθηκαν) σε «πολιτικό όπλο» που επιχειρεί να στρέψει κατά της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, επί της ουσίας όμως βάλει κατά της κοινωνίας και της εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Κυρίως όμως έρχεται σε

Καλημέρα από τον ΚΥΡ

 

Να τελειώνουμε με τους (κάθε λογής) Κουρουμπλήδες

Ούτε ένας, ούτε δύο, ενενήντα εννέα Συντηρητικοί βουλευτές από το κόμμα του Βρετανού πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον καταψήφισαν αυτή την εβδομάδα τα νέα μέτρα για την αναχαίτιση της πανδημίας του κορωνοϊού που εσπευσμένα εισηγήθηκε η κυβέρνησή τους έπειτα από ένα μεγάλο διάστημα αμεριμνησίας κατά το οποίο δεν ίσχυε σχεδόν κανένας περιορισμός, αφού ακόμη και σε κλειστούς χώρους η χρήση μάσκα ήταν απολύτως προαιρετική.

Υπό άλλες συνθήκες, η εισήγηση του Τζόνσον, ο οποίος είναι βαριά εκτεθειμένος στα μάτια των σκεπτόμενων Βρετανών πολιτών για τον απερίσκεπτο και αλλοπρόσαλλο τρόπο με τον οποίο χειρίζεται την πανδημία ήδη από το ξέσπασμά της, θα απορρίπτονταν και η κυβέρνηση θα κλυδωνίζονταν αφού θα μπορούσε να τεθεί θέμα απώλειας της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.

Χάρις, ωστόσο, στην υπεύθυνη στάση των Εργατικών, του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τα μέτρα υπερψηφίστηκαν με ευρεία πλειοψηφία και, έτσι, η κυβέρνηση του λαϊκιστή Βρετανού πρωθυπουργού, παρέμεινε στη θέση της, ενδεχομένως μέχρι την επόμενη μεγάλη κρίση που θα την οδηγήσει στην πτώση.

Ο ηγέτης των Εργατικών Κιρ Στάρμερ απέφυγε να οξύνει