Η τρύπια δεκάρα...

Ο Καραμανλής ήταν πάντα το καλό παιδί. Έτρωγε όλο το φαΐ του από μικρός, έπαιζε από το πρωί μέχρι το βράδυ με μια μπάλα φορώντας την φανέλα του Παναθηναϊκού. Ήταν το παιδί πρότυπο για κάθε πατέρα και μάνα.
Ήσυχος, χωρίς ανησυχίες για την ηλικία του, είχε αγωγή και τρόπους αλλά πάντα βαριόταν που ζούσε. Από πολύ καλή οικογένεια με σημαντική ανατροφή, το μυαλό του το είχε πάντα στην πολιτική. Ποτέ γιατί το θέλησε ο ίδιος. Ήταν οικογενειακή προσταγή : "φέρεις το όνομα του μεγάλου Κωνσταντίνου Καραμανλή και πρέπει να ασχοληθείς με την πολιτική" του έλεγαν οι δικοί του. Έτσι και έγινε. Ένα ανοιξιάτικο πρωινό οι βαρόνοι της Ν.Δ. (Κεφαλογιάννης, Βαρβιτσιώτης κλπ) σκέφτηκαν το όνομά του. Πρώτος το έριξε στο τραπέζι ο κρητικός πολιτικός σε μια σύσκεψη που είχε γίνει στο πολιτικό γραφείο του τότε προέδρου της Ν.Δ. Μιλτιάδη Έβερτ μερικά μέτρα πιο πάνω από τα γραφεία της Ν.Δ. στη Ρηγίλλης. Τρεις ημέρες μετά ο Βαρβιτσιώτης συγκαλεί νυχτερινή σύσκεψη στο σπίτι του στην Φιλοθέη με 30 βουλευτές της Ν.Δ. "για να μην διασπαστεί η παράταξη". Ο Καραμανλής θέτει υποψηφιότητα στο συνέδριο της Ν.Δ. το οποίο κερδίζει το 1997 απέναντι στον τελειωμένο τότε πρόεδρο Μ. Έβερτ. Ανέλαβε λοιπόν τη Ν.Δ. Ο κόσμος, οι πολίτες είχαν κουραστεί από το ΠΑΣΟΚ. Του έδωσαν την πρώτη ευκαιρία με μεγάλη πλειοψηφία. Ήταν επιφυλακτικοί, αλλά του έδωσαν και πάλι την εξουσία με μικρότερη διαφορά το 2007. Μέχρι που ανακάλυψαν τι... έπαιζε μέχρι τότε. Αυτό που πείραξε τον κόσμο δεν ήταν η οκνηρία του. Αυτό που πείραξε τον κόσμο ήταν η προσπάθεια συγκάλυψης όλων των αρπακτικών της Ν.Δ. Από τον υπερβολικό εγωισμό του κάνει το λάθος. Καλύπτει όλους για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου στην συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ. Είχαν προηγηθεί οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο Ζαχόπουλου. Είχαν προηγηθεί οι κουμπάροι και τα ομόλογα. Έκτοτε αρχίζει η πτώση του, η οποία δεν ανακόπτεται με τίποτα. Στην πορεία προκύπτει και άλλο πολύ σοβαρό πρόβλημα. Η διεθνής οικονομική κρίση αλλάζει τα πάντα. Ο κόσμος αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Χιλιάδες άνεργοι, στα ύψη η απόγνωση και οι ακάλυπτες επιταγές. Οι μικρομεσαίοι που ήταν η παραγωγική πολιτική δύναμη της Ν.Δ. κλείνουν το ένα μαγαζί μετά το άλλο. Ο Καραμανλής δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα. Ποτέ του δεν είχε βγει στην αγορά. Δεν είχε κόψει ούτε ένα δελτίο παροχής υπηρεσιών. Σιγά σιγά πλησιάζει το τέλος. Το βλέπει και ο ίδιος. Η δυστυχία του δεν αφορά την επερχόμενη ήττα του. Η δυστυχία του είναι ότι ΔΕΝ έχει να ΤΙΠΟΤΑ να κάνει επαγγελματικά μετά την επερχόμενη ήττα του...
Γ. Παπαγιάννης