Ο Θεόδωρος Πάγκαλος και ο αντικομμουνισμός

Μπορεί κανείς να προσάψει πολλά στον κ. Θεόδωρο Πάγκαλο, μόνο για ένα πράγμα δεν μπορεί να τον κατηγορήσει: ότι ο λόγος του είναι συμβατικός. Είναι ίσως ο μοναδικός πολιτικός ανήρ που μιλάει δημοσίως και δεν αισθάνεσαι ότι βομβαρδίζεσαι από αφόρητες κοινοτοπίες άκρως προβλέψιμης κομματικής γραμμής. Επίσης, έχει χιούμορ: όταν κάποτε ρωτήθηκε για την ήττα του από τον κ. Δημήτρη Αβραμόπουλο («κύριο Τίποτα», τον είχε χαρακτηρίσει ο κ. Πάγκαλος) στις εκλογές για τη δημαρχία της Αθήνας, απάντησε: «Μα εκείνη την εποχή, οι δημοσκοπήσεις έβγαζαν τόσο μπροστά τη Νέα Δημοκρατία, που και τον γάτο μου να έβαζαν να ψηφίσει, Αβραμόπουλο θα ψήφιζε».

Οπως τον είχα ακούσει να λέει σε μια από τις απολαυστικές τηλεοπτικές του συνεντεύξεις, επί της θητείας του στο υπουργείο Εξωτερικών, είχε παρατηρηθεί κάποιες Παρασκευές το υπουργείο να δέχεται τηλεφώνημα για βόμβα. Το κτίριο άδειαζε για να διεξαχθούν οι απαραίτητες έρευνες και οι υπάλληλοι ξεκινούσαν το weekend νωρίτερα. Εννοείται ότι ουδέποτε εντοπίστηκε εκρηκτικός μηχανισμός. «Υποψιάστηκα τι συνέβαινε», είπε ο πρώην υπουργός. Την επόμενη φορά που «έπεσε» τηλεφώνημα, ο κ. Πάγκαλος έδωσε εντολή να μην αποχωρήσει κανένας από το υπουργείο έως ότου ολοκληρωθούν οι έρευνες, οπότε, εκείνη την Παρασκευή, το weekend άρχισε πολύ αργά για τους υπαλλήλους. «Ύστερα από αυτό, δεν μας ξανατηλεφώνησαν για βόμβα», ολοκλήρωσε την αφήγησή του ο κ. Πάγκαλος...

Πολλοί τον κατηγορούν ότι «σκέφτεται φωναχτά», πράγμα ανεπίτρεπτο για πολιτικό άνδρα, ότι δεν γνωρίζει τι θα πει διπλωματία, τόσο με τη στενή όσο και με την ευρύτερη έννοια, πράγμα επίσης απαράδεκτο, όταν μιλάμε για πρωτοκλασάτο υπουργό που διαμόρφωνε την εξωτερική πολιτική της χώρας. Ισως να μην έχουν άδικο, όμως δεν παύει να ισχύει το εξής: είναι πιθανώς ο μοναδικός σύγχρονος πολιτικός που δεν μασάει τα λόγια του - και πολύ συχνά όσα λέει έχουν ουσία.

Τους τελευταίους μήνες, ο κ. Πάγκαλος βρίσκεται σε συνεχή κόντρα με το ΚΚΕ. Όπως έγραφε χθες στο σχετικό ρεπορτάζ της «Κ» ο Σπύρος Κάραλης, όταν ο πρώην υπουργός ρωτήθηκε «προς τι το μένος για το ΚΚΕ», απάντησε: «Δεν υπάρχει κανένα μένος, επισημαίνω απλώς ότι έχουμε ένα εξωφρενικό κόμμα στην Ελλάδα, που ψηφίζει ακόμη κόσμος. Το πρόγραμμά του είναι να ξαναφτιάξουν Σοβιετική Ένωση στην Ελλάδα. Αυτό δεν είναι εξωφρενικό;»

Είναι όντως εξωφρενικό. Λίγο μετά το 18ο Συνέδριο του ΚΚΕ, ο «Ριζοσπάστης» στις 24 Φεβρουαρίου (σελ. 11) δημοσίευε την ομιλία της Ελένης Μπέλλου, μέλους του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, στην οποία, μεταξύ των άλλων, ανέφερε: «Για το Κόμμα μας είναι καθαρό ότι ο χαρακτήρας της εξουσίας είναι η Δικτατορία του Προλεταριάτου, χωρίς να μπερδεύεται σε ενδιάμεσες μορφές εξουσίας». Αφού το λένε μόνοι τους, γιατί ο κ. Πάγκαλος είναι «προκλητικός» προς τον Περισσό;

Η αντιπαράθεση Πάγκαλου-ΚΚΕ ίσως ανοίξει επιτέλους μια μεγάλη συζήτηση γύρω από την παρεξηγημένη έννοια του αντικομμουνισμού, διότι στην Ελλάδα του 2009, όποιος κατακρίνει δημοσίως το ΚΚΕ ή διαφωνεί με την ιδεολογική του πλατφόρμα, σταμπάρεται ως «μακαρθικός» σε «κυνήγι μαγισσών». Όπως λέει και ο κ. Πάγκαλος: Αυτό δεν είναι εξωφρενικό;

Tου Hλια Mαγκλινη-Καθημερινή