Ρουμελιώτικες λέξεις

Αδεδώ: στο ίδιο σημείο
Αμουλάου: ελευθερώνω, λύνω
Ανάμ’κι: Εναπόμεινε
Άφ’κα: Άφησα
Άϊτι : Άντε πήγαινε
Άσουστα: Αυτά που δεν σώνονται
Αλλ’νούς: Άλλους
αμάλαγος:απείραχτος
Αναμουτρουλιάχκα: φοβήθηκα
Βάβα: γιαγιά
Γίν’κι: Έγινε
Δ’λιά: Δουλειά
Θα δόϊς: Θα δώσεις
Θα γνέϊς: θα γνέσεις
Θα νυχτόϊς: θα νυχτώσεις
Κατσιούλα:μάλλινο σκουφί (δηλαδή ο κουκουλοφόρος: κατσιουλωμένος)
Λ’τσιέται: κυλιέται μέσα σε λάσπες
Μπουχτάω:βαριέμαι
Μουλόιμα:Διήγηση
Νομ’ : δώσε μου
Ξωρέξια:ιδιοτροπίες
Ξακριάζω:ακροβατώ
Ξικουλώνω:ξεριζώνω
Ξστούεννα:Χριστούγεννα
Ουλλ’ νους:όλους
Π’νάου:πεινώ
Πάου καλιά μ’: ώρα μου καλή
Π’ λέτι: που λέτε
Π’ δάγαμι: πηδούσαμε
Σ’βου: σβήνω
Σ’ λουή: έγνοια
Σύμμασι: μάζεψε
Σώνει: αρκεί. φτάνει
Σ’ ναρίζομαι: ετοιμάζομαι
Στραβοκατινιάζω: στραβώνω ολοσχερώς
Στασιό: ανάπαυση
Σουφρώνω: σουρώνω, κάνω πτυχές, κλέβω
Σκριμιδάω:χοροπηδώ
Τσατούρι: πρόχειρο στέγαστρο
Τσούπα: κόρη
Τυλώνω: παραγεμίζω
Τσινάω: κλωτσάω
Τσιαλαφός: αλαφροϊσκιωτος
Τράτο: περιθώριο. προθεσμία
Τουρλακίδα: γυναίκα ελαφρή και επιπόλαιη
Τότενες: τότε
Τζώρας:ξεροκέφαλος
Τεμπεσίρι: κιμωλία
Ταλίμ’: προσόν, χάρη
Τακίμ’: ασορτί
Τάι: ένα χέρι ξύλο
Φ’λάου: φυλάσσω
Φ’λεύου: κάνω τραπέζι, κερνώ
Φιλί: κομμάτι από πίτα
Φούρκα: ξύλινη διχάλα
Φούσκος: χαστούκι
Φωτίκια: ρούχα βαπτιστικά
Χαϊβάνι: άμυαλο μικρό παιδί
Χαλεύω: ζητάω
Χαψιά: μπουκιά
Χλεμπονιάρης: κιτρινιάρης
Χόχλος: βράση
Χούϊ: άσχημη συνήθεια
Χαλεύου: Ζητώ
Χαζιρεύου: τελειώνω
Ψόφος: πολύ κρύο
Ψισ’ νός: χθεσινοβραδινός
Σχόλιο: Πολύ καλή δουλειά της Κατερίνας εδώ : http://pournari.blogspot.com/