ΟΝικόλαος Μπακόπουλος, ο επιλεγόμενος και «Μπουρίκας» (λέξις άγνωστος εις εμέ – προφανώς σλαβικής προελεύσεως...), κατέχει περίοπτον θέσιν στο πάνθεον των Αρκάδων. Γεννηθείς το 1886 στην Τρίπολη, άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου από το 1907. Εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά το 1928 με τη «Δημοκρατικήν Ενωσιν» και έγινε υπουργός Εσωτερικών το 1932 στην κυβέρνηση του Αλεξάνδρου Παπαναστασίου. Έκτοτε, διετέλεσε υπουργός (Προνοίας, Εσωτερικών, Δικαιοσύνης) στις κυβερνήσεις του Θεμιστοκλή Σοφούλη και του Γεωργίου Παπανδρέου. Αυτά για την ιστορία – να ξέρουμε δηλαδή για τι μιλάμε...
Πάμε τώρα στον λόγο για τον οποίο η μνήμη του διατηρείται άσβεστος στα τέκνα της αρκαδικής γης – η οποία, να θυμίσω εν παρόδω, ότι εγέννησε τον Θεό Πάνα... Ο «Μπουρίκας», ως υπουργός Δικαιοσύνης το 1964 (διάγων, τότε, το εβδομηκοστόν όγδοον έτος της ηλικίας του, παρακαλώ...) είχε συνάψει «δεσμούλη» (ή «σχεσούλα», αν προτιμάτε την διάλεκτο της Αριστεράς...) με εκπάγλου καλλονής Ατθίδα, θυγατέρα διακεκριμένου νομομαθούς και αμφιλεγόμενου πολιτικού. (Η κυρία είναι ακόμη εν ζωή και, ενίοτε, τη βλέπω με την εγγονή της στη οδό Καψάλη...)
Ο Γεώργιος Παπανδρέου είχε πληροφορηθεί την ύπαρξη του «δεσμούλη» και, παρακινούμενος από τον εύλογο φθόνο μεταξύ ανδρών προβεβηκυίας ηλικίας, θέτει στον «Μπουρίκα» το σχετικό ερώτημα, στη διάρκεια κάποιας δεξιώσεως: «Νίκο, αληθεύει ότι...» κ.λπ. Ο ερωτηθείς, άνθρωπος ανεπίληπτης αξιοπρέπειας, περιήλθε σε αμηχανία και ψέλλισε: «Ε... Κύριε πρόεδρε... Ναι... Είναι στα όρια της νομιμότητας». Και ο Παπανδρέου: «Καλά Νίκο, μέχρι να σου σηκωθεί, θα είναι σε νόμιμη ηλικία».
Ας κάνουμε ένα άλμα 45 χρόνων, για να έλθουμε στα σημερινά. Σας παραπέμπω στις κακόγουστες λεπτομέρειες από τους διαλόγους του εβδομηντάχρονου Σίλβιο Μπερλουσκόνι με την ιερόδουλο πολυτελείας Πατρίτσια Ντ’ Αντάριο. (Απαξιώ να τις επαναλάβω εδώ...) Ομως, η σύγκριση μεταξύ των δύο αυτών καταστάσεων καταδεικνύει ότι η εφεύρεση του Viagra (και γενικώς των φαρμάκων που αντιμετωπίζουν τα προβλήματα στυτικής ανεπάρκειας) αποτελεί σταθμό στην ιστορία της ανθρωπότητας, ανάλογο της εφεύρεσης του αντισυλληπτικού (the pill), περί τα τέλη της δεκαετίας του 1950. Σκεφθείτε μόνο ότι η Μπερλουσκονιάδα δεν θα υφίστατο σήμερα και η πολιτική ζωή της Ιταλίας θα ήταν τελείως διαφορετική, αν δεν υπήρχε το Viagra!
(Αγαπητοί αναγνώστες, λυπάμαι αν σας ξαφνιάζω καλοκαιριάτικα. Αλλά είναι Ιούλιος και, κατά παράδοσιν, οφείλω τη σπονδή στη μνήμη του Ανδρέα Εμπειρίκου: Ητο Ιούλιος και εις την οδόν των Φιλελλήνων κ.λπ...).
Tου Στεφανου Kασιματη-Καθημερινή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σεβαστείτε το ελεύθερο βήμα σχολιασμού και διαλόγου. Ανωνυμία δεν σημαίνει και ασυδοσία.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Σημείωση : Κάθε υβριστικό , προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο θα διαγράφεται...
Σχόλια με ονομαστικές αναφορές που περιέχουν ατεκμηρίωτες καταγγελίες θα διαγράφονται.
Απαντήσεις από τον διαχειριστή μόνο στα επώνυμα σχόλια.