Η εισήγηση του Νότη Μαριά στο Ν.Σ για τη ΛΑΡΚΟ

Ελληνική Δημοκρατία

Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας

Νομός Φθιώτιδας

Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Φθιώτιδας

Εισηγητής:

Επαμεινώνδας Μαριάς,

Επικεφαλής μείζονος αντιπολίτευσης του

Νομαρχιακού Συμβουλίου Φθιώτιδας

Θέμα 8ο

Λαμία 20/7/2009

Προς

Το Νομαρχιακό Συμβούλιο Φθιώτιδας

ΕΙΣΗΓΗΣΗ

Θέμα: «Ιδιωτικοποίηση της ΛΑΡΚΟ».

1.Εισαγωγή

Η από 13 Ιουλίου 2009 απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αποκρατικοποιήσεων σχετικά με την πώληση των μετοχών της ΛΑΡΚΟ κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου¹ δρομολογεί την πλήρη ιδιωτικοποίηση της επιχείρησης.

Ως γνωστό από το 1989 η ΛΑΡΚΟ πέρασε στον έλεγχο του κράτους.

Η σημερινή μετοχική σύνθεση της ΛΑΡΚΟ κατανέμεται ως εξής:

Εθνική Τράπεζα 36%, ΔΕΗ 29% και Ελληνικό Δημόσιο 35%, συνεπώς πρόκειται ουσιαστικά για κρατική εταιρεία δεδομένου ότι το 51,12% της ΔΕΗ ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο και το 5,7% περίπου της ΕΤΕ ανήκει άμεσα ή έμμεσα στο κράτος μέσω διαφόρων ασφαλιστικών ταμείων.

Η απόφαση της κυβέρνησης για πλήρη ιδιωτικοποίηση της ΛΑΡΚΟ σε συνδυασμό με τη δήλωση ενός εκ των ενδιαφερομένων επιχειρηματικών ομίλων² ότι θα μειώσει άμεσα το λειτουργικό κόστος της ΛΑΡΚΟ κατά 30% οδηγεί βάσιμα στο συμπέρασμα ότι η πλήρης ιδιωτικοποίηση της επιχείρησης θα αποτελέσει πλήγμα για την οικονομία της περιοχής και για όλους τους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ ανεξάρτητα από κομματική τοποθέτηση, αφού θα οδηγήσει σε απολύσεις και σε ευέλικτες μορφές υποαπασχόλησης.

Για το λόγο αυτό όλα τα σωματεία των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ του νομού Φθιώτιδας αλλά και άλλων νομών, όπως και το Εργατικό Κέντρο Φθιώτιδας, έχουν εκφράσει τη διαμαρτυρία τους για την πλήρη ιδιωτικοποίηση της ΛΑΡΚΟ.

Οι αντιδράσεις αυτές των εργαζομένων σε συνδυασμό με τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει η ΛΑΡΚΟ για την οικονομία του νομού μας και την απασχόληση εκατοντάδων συμπολιτών μας επιβάλλει στο Νομαρχιακό Συμβούλιο Φθιώτιδας ως όργανο δημοκρατικού προγραμματισμού να λάβει θέση για την δρομολογηθείσα πλήρη ιδιωτικοποίηση της επιχείρησης, με στόχο τη διατήρηση της αγωνιστικής ενότητας όλων των εργαζομένων και τη συστράτευση όλων μας προκειμένου να διατηρηθεί ο δημόσιος χαρακτήρας της ΛΑΡΚΟ, αφού ο αγώνας μας είναι κοινός.

2.Το ιστορικό της επιχείρησης

Η σύγχρονη εκμετάλλευση των μεταλλείων της Λάρυμνας άρχισε το 1901. Στη διάρκεια της Κατοχής, Γερμανοί και Ιταλοί είχαν εκπονήσει μελέτες για το νικέλιο σχεδιάζοντας να το εκμεταλλευθούν για στρατιωτικούς σκοπούς, όμως ευτυχώς δεν πρόλαβαν.
Το 1952 η εταιρεία του Πρόδρομου Μποδοσάκη/Αθανασιάδη ΑΕΕ Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων απέκτησε το δικαίωμα εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων νικελίου της περιοχής. Αρχίζει τη δημιουργία εργοστασίου επεξεργασίας νικελίου με παραγγελίες από τη γερμανική Κrupp, οι οποίες καθυστέρησαν σημαντικά, με αποτέλεσμα να προκύψει η διαμάχη του Μποδοσάκη με τον Άλφρεντ Κρουπ. Τελικά η ΛΑΡΚΟ ιδρύθηκε και λειτούργησε το 1961, ενώ το εργοστάσιο λειτούργησε το 1966.Με τον τρόπο αυτό αποδεικνύεται πλήρως ότι η δημιουργία της ΛΑΡΚΟ έφερε ανάγλυφα τη σφραγίδα της οικονομικής εξάρτησης από τις βιομηχανίες του εξωτερικού και δυστυχώς δεν συνδυάστηκε με την οικοδόμηση μιας αυτοδύναμης εθνικής οικονομικής στρατηγικής για την ανάπτυξη μονάδας παραγωγής ανοξείδωτου χάλυβα στη χώρα μας. Έτσι εντάθηκαν τα χαρακτηριστικά της οικονομικής εξάρτησης της επιχείρησης από το εξωτερικό.

Η ΛΑΡΚΟ δεν είναι μία οποιαδήποτε επιχείρηση. Είναι μία βιομηχανία που έχει συνδεθεί με την οικονομία της χώρας για δεκάδες χρόνια αλλά και με τους ηρωικούς αγώνες των μεταλλωρύχων και μεταλλεργατών για 110 μέρες το 1977.

Στη συνέχεια η ΛΑΡΚΟ εντάχθηκε στις «Προβληματικές Επιχείρησης» ενώ από το 1989 ανήκει στο κράτος.

Ως γνωστόν οι βασικές εγκαταστάσεις της ΛΑΡΚΟ βρίσκονται στη Λάρυμνα, όπου γίνεται η επεξεργασία του μεταλλεύματος, ενώ οι εξορύξεις πραγματοποιούνται στην κεντρική Εύβοια, στη Βοιωτία και στους Νομούς Καστοριάς και Κοζάνης.

3.Η ΛΑΡΚΟ αποτελεί επιχείρηση στρατηγικής σημασίας για την ελληνική οικονομία

Η Γ.Μ.Μ.Α.Ε. ΛΑΡΚΟ ως πρωτογενής παραγωγικός τομέας, πρωτοστατεί στον τομέα της βιομηχανίας και συνεισφέρει σημαντικό ποσοστό στο ΑΕΠ της χώρας.

Είναι μια από τις πέντε μεγαλύτερες παραγωγούς σιδηρονικελίου στον κόσμο, ενώ παραμένει ο μοναδικός παραγωγός νικελίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση από εγχώρια μεταλλεύματα.

Από την ετήσια (2006) οικονομική έκθεση της εταιρείας παρατηρείται ότι κατέχει μερίδιο ίσο με το 40% της παραγωγής πανευρωπαϊκά.

Επικεντρώνεται στην εκμετάλλευση, εξόρυξη, κατεργασία και εμπορική διάθεση του σιδηρονκελίου, ενώ πελάτες της είναι οι μεγαλύτεροι παραγωγοί ανοξείδωτου χάλυβα στον κόσμο αφού το προϊόν της ΛΑΡΚΟ κατά γενική ομολογία θεωρείται μοναδικό λόγω της παντελούς απουσίας άνθρακα.

Οι εξαγωγές της ΛΑΡΚΟ αποτελούν το 2,1% των συνολικών εγχώριων εξαγωγών και είναι η μεγαλύτερη μεταλλουργική εταιρεία από άποψη εγκαταστάσεων (πλην Ρωσίας) στην Ευρώπη.

Η ΛΑΡΚΟ αποτελεί επιχείρηση καθοριστικής σημασίας για τη διαμόρφωση εθνικής στρατηγικής για τη βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας μας.

Ταυτόχρονα αποτελεί μια επιχείρηση η οποία άμεσα ή έμμεσα απασχολεί περισσότερους από 2.500 εργαζομένους και δραστηριοποιείται σε έξι νομούς.

Στο νομό Φθιώτιδας, όπου βρίσκεται το Μεταλλουργικό Εργοστάσιο της Λάρυμνας, και στους νομούς Βοιωτίας, Εύβοιας, Καστοριάς, Κοζάνης, όπου υπάρχουν τα μεταλλεία της επιχείρησης, ενώ η έδρα της επιχείρησης βρίσκεται στην Αθήνα και ως εκ τούτου ανήκει στην αρμοδιότητα της Νομαρχίας της Αθήνας.

Η συνολική ετήσια ποσότητα σιδηρονικελιούχου μεταλλεύματος που επεξεργάζεται το Εργοστάσιο της Λάρυμνας ανέρχεται στους 2.500.000 τόνους περίπου, ενώ η ετήσια παραγωγή σε Νικέλιο (Ni) ανέρχεται σε 18000 - 20000 τόνους και καλύπτει το 6% περίπου της ζήτησης της Ευρωπαϊκής Αγοράς σε νικέλιο.

Η ΛΑΡΚΟ διαθέτει τα εξής μεταλλεία:

1.Τα Μεταλλεία της Εύβοιας.

2.Τα Μεταλλεία Αγίου Ιωάννη στο Νέο Κόκκινο του Νομού Βοιωτίας, 7 χιλιόμετρα από το Μεταλλουργικό Εργοστάσιο της Λάρυμνας.

3.Τα Μεταλλεία Καστοριάς, που βρίσκονται κοντά στα Αλβανικά σύνορα και ιδρύθηκαν τη δεκαετία του 1990.

4.Το Λιγνιτωρυχείο Σερβίων, που βρίσκεται στα Σέρβια του νομού Κοζάνης.

4. Η ρύπανση του περιβάλλοντος από τη λειτουργία της ΛΑΡΚΟ

Είναι γνωστή σε όλους η τεράστια ρύπανση του περιβάλλοντος από τη λειτουργία του εργοστασίου της ΛΑΡΚΟ και την απόρριψη της σκουριάς στη θάλασσα επί σειρά ετών κατά παράβαση της κοινοτικής και ελληνικής νομοθεσίας.

Σε σχέση με τη σκουριά θα πρέπει να επισημανθεί ότι το σιδηρονικέλιο παράγεται με πυρομεταλλουργική διαδικασία και χρήση μεταλλευμάτων που εξορύσσονται στα Μεταλλεία της ΛΑΡΚΟ. Η συνολική ετήσια παραγωγή νικελίου φθάνει τους 20.000 τόνους, ενώ η ποσότητα μεταλλευμάτων που απαιτείται για να πραγματοποιηθεί η συγκεκριμένη παραγωγή, είναι περίπου 2.500.000 τόνοι. Το 85% της τροφοδοσίας μετατρέπεται σε σκουριά Η/Κ (ηλεκτροκαμίνων).

Μετά από συνεχείς αγώνες και κινητοποιήσεις των κατοίκων αλλά και άλλων περιβαλλοντικών οργανώσεων το ΥΠΕΧΩΔΕ αναγκάστηκε να εκδώσει νέους περιβαλλοντικούς όρους για τη λειτουργία της ΛΑΡΚΟ³ οι οποίοι έχουν ως εξής:

1. ‘Αμεση αντικατάσταση της υφιστάμενης μονάδας υγρής αποκονίωσης στην Περιστροφική Κάμινο (Π/Κ) 1 και χρονοδιάγραμμα για την αντικατάσταση των υφιστάμενων μονάδων υγρής αποκονίωσης στις Π/Κ 2 και 3 από συστήματα ξηρής αποκονίωσης, τεχνολογίας τύπου σακόφιλτρων ή ηλεκτρόφιλτρων, ώστε να μειωθούν οι εκπομπές σκόνης και να επιτυγχάνεται η μέση ημερήσια τιμή των 40 mg/Nm³ για τα αιωρούμενα σωματίδια. Ανακαίνιση της μονάδας ηλεκτροστατικών φίλτρων της Π/Κ 4 μέχρι 31.12.08.

2. Αναβάθμιση του συστήματος διακίνησης σκόνης από τις εγκαταστάσεις αποκονίωσης των Π/Κ προς τη μονάδα σφαιροποίησης (pelletizing) μέχρι τις 31.12.08.

3. Χρονοδιάγραμμα για την εγκατάσταση απορροφητήρων σκόνης στην αίθουσα των ηλεκτροκαμίνων (Η/Κ) καθώς και μονάδας αποκονίωσης ξηρού τύπου στις Η/Κ. (οξείδιο του αζώτου)

4. Χρονοδιάγραμμα για την εγκατάσταση στις καμινάδες των Π/Κ, των Η/Κ και των μεταλλακτών (Μ/Τ) συστημάτων συνεχούς μέτρησης και ηλεκτρονικής καταγραφής των αιωρούμενων σωματιδίων, SO₂(διοξείδιο του θείου) και NO_{X .} (οξείδιο του αζώτου).

5. Περιοδική παρακολούθηση των βαρέων μετάλλων στα αέρια απόβλητα των Π/Κ, των Η/Κ και των Μ/Τ.

6. Υποχρέωση εγκατάστασης και λειτουργίας τουλάχιστον ενός σταθερού σταθμού μέτρησης αιωρούμενων σωματιδίων (PM₁₀), SO₂ και Ni (νικέλιο), εγκατεστημένου κατάντι του ανέμου ως προς το μεταλλουργικό συγκρότημα της εταιρείας “ΓΜΜΑΕ ΛΑΡΚΟ” στην πλησιέστερη οικιστική περιοχή.

7. Υποχρέωση διενέργειας ενδεικτικών μετρήσεων, τέσσερις (4) φορές το έτος (εποχιακά), διάρκειας 15 ημερών έκαστη σε γειτονικές αστικές περιοχές (π.χ. Λάρυμνα, Μαρτίνο, Μαλεσίνα) κυρίως για τα αιωρούμενα σωματίδια (PM₁₀, PM_2,5) και τα μέταλλα (νικέλιο, αρσενικό, κάδμιο, υδράργυρο).

8. Υποχρέωση υποβολής αναθεωρημένης μελέτης επεξεργασίας και διάθεσης των υγρών αποβλήτων που προκύπτουν από την κοκκοποίηση της σκωρίας Η/Κ ώστε να βελτιστοποιηθεί η διαδικασία επεξεργασίας τους και να επιτυγχάνεται η οριακή τιμή των αιωρούμενων στερεών στα υγρά απόβλητα, καθώς και μελέτης διαχείρισης των ομβρίων υδάτων τόσο της βιομηχανικής εγκατάστασης όσο και των λιμενικών εγκαταστάσεων, στην οποία να προβλέπεται η κατασκευή κατάλληλου δικτύου συλλογής τους, τυχόν επεξεργασίας και απορροής τους με σκοπό την αποφυγή διάθεσης επιβαρημένων επιφανειακών απορροών στο περιβάλλον.

9. Υποχρέωση υποβολής Τεχνικής Μελέτης Περιβαλλοντικής Αποκατάστασης των χώρων αποθήκευσης της σκόνης που παρήχθη κατά τα προηγούμενα έτη, έχει συγκεντρωθεί σε χώρο εντός του γηπέδου της εγκατάστασης και έχει καλυφθεί με τεχνητή χλόαση, με σκοπό τη χορήγηση σχετικής άδειας περιβαλλοντικής αποκατάστασης.

10. Όροι και μέτρα για την λειτουργία των υφιστάμενων λιμενικών εγκαταστάσεων και των υδροληψιών.

H τήρηση εκ μέρους της ΛΑΡΚΟ των εν λόγω περιβαλλοντικών όρων λειτουργίας απαιτεί επενδύσεις τουλάχιστον 120-150 εκατομμυρίων ευρώ και για το λόγο αυτό οι ενδιαφερόμενοι να συμμετάσχουν στη δρομολογηθείσα πλήρη ιδιωτικοποίηση της ΛΑΡΚΟ επιχειρηματικοί φορείς θέτουν ως όρο⁴ να αναλάβει το Ελληνικό Δημόσιο το εν λόγω κόστος των επενδύσεων!!!

5.Η απαξίωση της ΛΑΡΚΟ από τα golden boys της προηγούμενης διοίκησης της επιχείρησης που διόρισε η κυβέρνηση της ΝΔ

Αποφασιστικής σημασίας για την αρνητική πορεία της εταιρείας είναι, σύμφωνα με συνδικαλιστικά στελέχη, το γεγονός ότι η προηγούμενη διοίκηση της εταιρείας προχώρησε σε προπώληση της παραγωγής νικελίου για το 2006, το 2007 και το 2008 σε τιμές χαμηλότερες κατά 4.000 έως 5.000 ευρώ τον τόνο από αυτές που τελικά διαμορφώθηκαν στις διεθνείς αγορές⁵.

Το αποτέλεσμα της κίνησης αυτής ήταν το 2006 η ΛΑΡΚΟ να χάσει 74 εκατ. δολάρια λόγω προπώλησης της παραγωγής της⁶.

Οι τιμές των εμπορευμάτων εκείνη τη χρονιά ανέβαιναν σημαντικά και η τιμή του νικελίου είχε φτάσει το ιστορικό ρεκόρ των 49.500 δολαρίων ανά τόνο, ενώ το 2007 οι απώλειες εσόδων συνεχίστηκαν από την κίνηση αυτή, αφού η εταιρεία έχασε περίπου 70 εκατ. δολάρια όλη τη χρονιά⁷.

Tο 2008 ο τόνος κόστιζε τον Απρίλιο 35.000 δολάρια, ενώ τον Δεκέμβριο κατρακύλησε στα 9.600 δολάρια.
Η προπώληση της παραγωγής του νικελίου της ΛΑΡΚΟ ως και το δεύτερο εξάμηνο του 2008 έγινε μέσω τραπεζικών οργανισμών (J. Ρ. Μorgan, Βarclays, ΗΥΡΟ και Goldman Sachs), που εμπλέκονται στην πώληση των δομημένων ομολόγων, στα ασφαλιστικά ταμεία⁸.

Σύμφωνα με μήνυση που κατέθεσαν οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ η εταιρεία είχε απώλειες λόγω της κακοδιοίκησης της επιχείρησης της τάξης των 500 εκατ. ευρώ⁹.

Ταυτόχρονα ενώ έως το 2004 οι διευθυντές στη ΛΑΡΚΟ ήταν 14, στην τριετία 2004-2007, έγιναν... 52 (!) και άπαντες με μισθό από 5.000 έως και 10.000 ευρώ μηνιαίως, με απαστράπτοντα -εταιρικά- αυτοκίνητα και πιστωτικές κάρτες για τα ψώνια τους¹⁰.

Με τον τρόπο αυτό απαξιώθηκε ουσιαστικά η επιχείρηση.

Έτσι το υψηλό κόστος παραγωγής λόγω των αυξημένων δαπανών διοίκησης και της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος¹¹ σε συνδυασμό με τη δραματική πρώτη της τιμής του νικελίου κατά 73% στο διάστημα Μαρτίου - Οκτωβρίου 2008 και τη μείωση της ζήτησης, είχαν ως αποτέλεσμα το 2008 ο τζίρος της εταιρείας να διαμορφωθεί στα 284,177 εκατ. ευρώ από 549,352 εκατ. το 2007, ενώ η χρήση έκλεισε με ζημίες 116,335 εκατ. ευρώ έναντι 23,087 εκατ. κερδών το 2007.

6.Το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος

Το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος αντιστοιχεί στο 60% του συνολικού κόστους παραγωγής, και πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγματεύσεων με τη ΔΕΗ. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ΔΕΗ αν και είναι μέτοχος της ΛΑΡΚΟ έχει αυξήσει έως και 200% την τιμή του ρεύματος που καταναλώνει η ΛΑΡΚΟ μέσα σε 6 χρόνια¹². Μόνο από τα νέα τιμολόγια, η ΛΑΡΚΟ χάνει έως και 50 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Ειδικότερα το τιμολόγιο ρεύματος που καλείται να πληρώνει η εταιρεία φτάνει πλέον τα 63 ευρώ τη μεγαβατώρα, με τις τιμές του νικελίου στα 9.842 δολάρια /τόνο. Για να γίνει αντιληπτό πόσο επιβαρύνεται η ΛΑΡΚΟ, αρκεί να γίνει σύγκριση με την τιμή του ρεύματος το 2003 που ήταν 21 ευρώ τη μεγαβατώρα όταν η τιμή του νικελίου ήταν περίπου ίδια (9.633 δολάρια/τόνο). Το ζήτημα βέβαια μιας ενδεχόμενης συμφωνίας ΛΑΡΚΟ και ΔΕΗ για τη μείωση των σχετικών τιμολογίων δεν θα πρέπει να ρυθμιστεί με χαριστικό τρόπο σε βάρος του Ελληνικού λαού γιατί η ΔΕΗ είναι και αυτή δημόσια επιχείρηση. Το ζήτημα είναι καθαρά πολιτικό και θα πρέπει να επιλυθεί με γνώμονα την εξασφάλιση της λειτουργίας της ΛΑΡΚΟ αλλά και την προστασία των αμοιβαίων συμφερόντων των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, δηλαδή της ΔΕΗ της ΛΑΡΚΟ.

7.Η ΛΑΡΚΟ μπορεί να αποτελέσει όχι μόνο βιώσιμη αλλά και κερδοφόρα επιχείρηση

Η εμπειρία από τη λειτουργία στο παρελθόν έχει αποδείξει ότι η ΛΑΡΚΟ αν και αποτελούσε επιχείρηση του δημόσιου τομέα κατάφερε να λειτουργήσει κερδοφόρα. Αυτό επισημαίνεται από την ίδια την επιχείρηση με επίσημες ανακοινώσεις της και αφορά τόσο την περίοδο 2000-2001 όσο και το 2004¹³.

Η ΛΑΡΚΟ είναι επιχείρηση στρατηγικής σημασίας για τη χώρα μας. Όπως τονίσαμε ήδη σε σχετική ανακοίνωσή μας στις 27.1.2009, η κυβέρνηση όφειλε να την εντάξει στο σχέδιο αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης, το γνωστό πακέτο των 28 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Στο πλαίσιο αυτό είχαμε ζητήσει να χρηματοδοτηθούν άμεσα οι αναγκαίες επενδύσεις για τον εκσυγχρονισμό της επιχείρησης και την εγκατάσταση της απαραίτητης νέας τεχνολογίας για την προστασία του περιβάλλοντος.

Ταυτόχρονα η κυβέρνηση και η ΔΕΗ όφειλαν να μειώσουν τα υψηλά τιμολόγια της ΔΕΗ αφού το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος φτάνει το 60% του συνολικού κόστους της επιχείρησης. Η συνεχής αδιαφορία της κυβέρνησης και των μετόχων της επιχείρησης για τη διάσωση της ΛΑΡΚΟ και την παραγωγική της αναβάθμιση σε συνδυασμό με τις σύγχρονες κοινωνικές εξελίξεις λόγω της οικονομικής κρίσης καθιστούν πλέον ιστορικά αναγκαία τη διαμόρφωση ενός σύγχρονου προγράμματος αναδιοργάνωσης της επιχείρησης και υπαγωγής της στον κοινωνικό έλεγχο.

Οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ, οι νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις Φθιώτιδας, Εύβοιας και Βοιωτίας και οι αντίστοιχοι ΟΤΑ οφείλουν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση ενός σύγχρονου πλαισίου θεσμικής λειτουργίας της ΛΑΡΚΟ.

Προκειμένου όμως να αποφευχθούν τα φαινόμενα κομματικοποίησης του παρελθόντος θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά μέτρα για την εμπέδωση του κοινωνικού ελέγχου και της λογοδοσίας της διοίκησης της επιχείρησης η οποία πάντως θα πρέπει να παραμείνει υπό δημόσιο έλεγχο.

8.Οι θέσεις του Νομαρχιακού Συμβουλίου Φθιώτιδας

Για όλους τους παραπάνω λόγους θεωρούμε ότι το Νομαρχιακό Συμβούλιο Φθιώτιδας ως όργανο δημοκρατικού προγραμματισμού θα πρέπει να ζητήσει από τα αρμόδια όργανα της Ελληνικής Πολιτείας να λάβουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να στηρίξουν:

1.Το δημόσιο χαρακτήρα της ΛΑΡΚΟ.

2.Τον κοινωνικό έλεγχο της επιχείρησης.

3.Το δημόσιο μάναντζμεντ της επιχείρησης.

4.Την προστασία του περιβάλλοντος εκ μέρους της επιχείρησης με τη δρομολόγηση των αναγκαίων επενδύσεων για την πλήρη συμμόρφωση της εταιρείας προς τους περιβαλλοντικούς όρους που έχει επιβάλλει το ΥΠΕΧΩΔΕ.

5.Την εξυγίανση και τον εκσυγχρονισμό της επιχείρησης χωρίς απολύσεις προκειμένου να μπορεί να λειτουργήσει αναπτυξιακά για την εθνική οικονομία και ανταγωνιστικά στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής και της παγκόσμιας αγοράς.

6.Τη διασφάλιση της χρηστής εταιρικής διοίκησης και τη μετατροπή της ΛΑΡΚΟ σε μια κερδοφόρα δημόσια επιχείρηση η οποία δεν θα επιβαρύνει τους φορολογούμενους πολίτες.

7.Την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας για την ασφάλεια και υγιεινή των εργαζομένων και την κατάργηση των εργολαβιών και των αποικιοκρατικών εργασιακών σχέσεων των συμβασιούχων της ΛΑΡΚΟ. Οι εργαζόμενοι αυτοί πρέπει να έχουν το ίδιο εργασιακό καθεστώς με του υπόλοιπους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ.

Ο εισηγητής

Επαμεινώνδας Μαριάς

Επικεφαλής μείζονος αντιπολίτευσης του

Νομαρχιακού Συμβουλίου Φθιώτιδας

1 Βλ. εφημερίδα Η Καθημερινή, 14.7.2009.

2 Βλ. εφημερίδα Η Καθημερινή, 24.6.2009.

3 Βλ. την από 25.8.2008 σχετική ανακοίνωση του ΥΠΕΧΩΔΕ.

4 Βλ. εφημερίδα Η Ναυτεμπορική, 9.6.2009.

5 Βλ. εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, 3.2.2009.

6 Ό.π.

7 Ό.π.

8 Βλ. εφημερίδα Το Βήμα, 27.2.2009.

9 Βλ. εφημερίδα Βοιωτική Ώρα.

10 Βλ. εφημερίδα Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 27.5.2007.

11 Βλ. εφημερίδα Το Βήμα, 13.6.2009

12 Βλ. εφημερίδα Η Καθημερινή, 3.5.2009

13 Βλ. επίσημο site της ΛΑΡΚΟ, Η ιστορία της εταιρείας, http://www.larko.gr/el.our_history.php