Δεν ξέρω αν είναι δουλειά των δημοσιογράφων να υποδύονται ρόλους με τη φωνή τους στα δελτία ειδήσεων, όπου η γυάλινη οθόνη μετατρέπεται σε θεατρική σκηνή για να ανεβούν μελοδράματα· δεν ξέρω αν είναι δική τους δουλειά να «παίζουν» τους διαλόγους που κατέγραψε και απομαγνητοφώνησε η Ασφάλεια, και να παριστάνουν πότε τον έναν κατηγορούμενο με το βαρύ ψευδώνυμο, πότε τον τηλεφωνικό συνομιλητή του με το ηχηρό επώνυμο. Οσο γνωρίζω, δεν είναι υποχρεωτικό να αποφοιτήσεις από Δραματική Σχολή για να γίνεις δημοσιογράφος, όπως δεν είναι βέβαια υποχρεωτικό, για τους δημοσιογράφους του ραδιοφώνου τώρα, να διακόπτουν το πρόγραμμά τους για να διαφημίσουν μελίρρυτα τους «χορηγούς» τους, την αυτοκινητοβιομηχανία τάδε ή τα απορρυπαντικά δείνα. Αλλά, θα πείτε, και στην τηλεόραση οι υπερεπώνυμοι δημοσιογράφοι, διαφημιστές γίνονται, έτσι όπως βλέπουμε στο τέλος της εκπομπής τους ποιοι τους έντυσαν και τους χτένισαν, ποιοι τους πόδεσαν και τους γραβάτωσαν. Φαίνεται πως είναι μια παράδοση κι αυτή, καινούργια και μικρή ακόμα, αλλά μάλλον θα θεριέψει.
Μακρότερη και ισχυρότερη είναι βέβαια η πολιτικάντικη παράδοση που κωδικοποιείται με τη φράση «κατόπιν ενεργειών μου», και μια πτυχή της οποίας ήρθε στο φως τώρα, με την προβαλλόμενη διαλεύκανση της απαγωγής του εφοπλιστή κ. Παναγόπουλου. Ένας διευθυντής φυλακών, λοιπόν, τηλεφωνεί στη σύζυγο ενός αναπληρωτή υπουργού και ζητεί μια εκδούλευση: τη μετάθεση ενός σπουδαστή, μάλλον ευνοϊκή. «Κατόπιν ενεργειών μου» θα έλεγε ο διευθυντής των φυλακών αν ευοδωνόταν το αίτημά του προς τα ανώτερα κλιμάκια της εξουσίας, και πιθανόν θα είχε έτσι το πεσκέσι του (σε κεφαλογραβιέρα ή τσικουδιά, τι το κακό). «Κατόπιν ενεργειών μου», θα έλεγε και ο υπουργός και θα είχε και αυτός το πεσκέσι του, σε ψήφο, το πιο σκληρό νόμισμα για πεσκέσι.
Τι απάντησε ο κ. Χρ. Μαρκογιαννάκης που, ενώ απολάμβανε τις δάφνες της επιτυχίας του, βρέθηκε υποχρεωμένος να δώσει κάποια εξήγηση; Είπε όσα ορίζει η παράδοση. Πρώτον, ότι η σύζυγός τους εργάζεται ως μετακλητή υπάλληλος στο γραφείο του – και τι παραδοσιακότερο από αυτό, τι παραδοσιακότερο από τις οικογενειακές αξίες. Δεύτερον, ότι ο διευθυντής των φυλακών τηλεφώνησε στην υπουργική σύζυγο – για μια υπόθεση που δεν ήταν βέβαια της αρμοδιότητάς της, αλλά θα μπορούσε να είναι των ενδιαφερόντων του συζύγου της και υπουργού μας, του ενδιαφέροντός του για την εξυπηρέτηση του κοινού εννοείται, τι άλλο. Ε, κι αυτό τμήμα της παράδοσής μας είναι, της παράδοσης του παλαιοκομματισμού έστω και του ρουσφετολογείν. Αλλά υπάρχει καμιά παράδοση ανθεκτικότερη; Και θα ήταν η ανθεκτικότερη αν δεν ήταν η δημοφιλέστερη; Τι, μήπως έπαψε να δίνει (δια συνεντεύξεων πια) βαθυστόχαστες συμβουλές στον πρωθυπουργό ο πρώην επίσημος σύμβουλός του, ο κ. Κεφαλογιάννης, επειδή ο ρουσφετολογικός καημός του τον έβαλε σε περιπέτειες με τη Δικαιοσύνη; Έπαψε ποτέ να πιστεύει ότι έπραξε το πολιτικό του χρέος;
Tου Παντελή Μπουκάλα-Καθημερινή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σεβαστείτε το ελεύθερο βήμα σχολιασμού και διαλόγου. Ανωνυμία δεν σημαίνει και ασυδοσία.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Σημείωση : Κάθε υβριστικό , προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο θα διαγράφεται...
Σχόλια με ονομαστικές αναφορές που περιέχουν ατεκμηρίωτες καταγγελίες θα διαγράφονται.
Απαντήσεις από τον διαχειριστή μόνο στα επώνυμα σχόλια.