Αυτό το γνωρίζει ο κόσμος σχεδόν από την ύπαρξή του. Και ειδικότερα η Αριστερά, από γεννησιμιού της.
Στην παρούσα λοιπόν περίοδο της μεγάλης κρίσης και της ακόμη μεγαλύτερης αναζήτησης, που έρχεται γάντι στην Αριστερά, αυτή μοιάζει ακινητοποιημένη, κλεισμένη σε κάστρο μοναχό. Ο πολιτικός λόγος της μοιάζει τυπικός, σχεδόν συσκευασμένος, αποδίδοντας μόνο άρνηση και τίποτε άλλο.
Όμως η Αριστερά δεν ήταν ποτέ έτσι.
Στις δύσκολες μεταπολεμικές δεκαετίες, η δρώσα Αριστερά ήταν παρούσα, κινητική, δραστήρια, παραγωγική, είχε να πει και να προτείνει, είχε παρουσία στον πολιτισμό, στα γράμματα, σχεδόν όριζε τον κύκλο των ιδεών, πρωταγωνιστούσε στην Παιδεία, στήριζε πρωτοβουλίες, ήταν αξιοσέβαστη, είχε, ακόμη και διωκόμενη, πραγματική επιρροή στην κοινωνία και στην εγχώρια πολιτική σκηνή. Σήμερα δυστυχώς δείχνει να μην έχει τις επεξεργασίες, μοιάζει απαίδευτη και αδιάβαστη.
Εχει προβλήματα κατανόησης και σχεδόν αρνείται την πραγματικότητα.
Για όλα φταίνε οι ξένοι, οι πλούσιοι και οι δίπλα που ασκούνται δήθεν στη «δημοσιονομική τρομοκρατία».
Η θέση της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση προσπερνάται, ότι έχουμε δανεισθεί 300 δισ. ευρώ επίσης, ότι για να επιβιώσουμε πρέπει να βρούμε πρόθυμους δανειστές δεν λαμβάνεται υπόψη, θεωρείται σχεδόν μη πρόβλημα.
Η σύγχρονη Αριστερά δυστυχώς δεν πλάθει, ούτε αναπλάθει και τελικώς δεν διακινδυνεύει, δεν ρισκάρει, δεν χτίζει προτάσεις, το μέλλον δεν μπορεί να το φαντασθεί, ούτε να το περιγράψει.
Τη διεθνή οικονομική κρίση σχεδόν δεν την αντελήφθη, νόμιζε πως ήταν κόλπο επικοινωνιακό, τη δική μας τώρα κάνει πως δεν την αναγνωρίζει, μιλάει απλώς για την κρίση του μοντέλου, χωρίς να οραματίζεται, να σχεδιάζει και να εκθέτει το δικό της.
Γι΄ αυτό και δεν παράγει πολιτικό αποτέλεσμα, δεν κερδίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών και έτσι η πολιτική επιρροή της φθίνει και η ίδια μένει να παλεύει με τον εαυτό της, σε διαδικασίες μακρές και απολύτως άγονες.
Και όμως η εποχή ταιριάζει, θα μπορούσε να είναι της Αριστεράς.
Αλλά όχι της οστεωμένης και της αγκυλωμένης. Αλλά μιας άλλης δυναμικής, δημιουργικής και οραματικής, που θα είναι σε θέση να κατανοήσει την εποχή και να σχεδιάσει μια ολοκληρωμένη, συμβατή προς τις αγωνίες και τις επιθυμίες της κοινωνίας, πρόταση, ικανή να προσφέρει και τις βάσεις για κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες, χωρίς τις οποίες τελικώς τίποτε δεν γίνεται.
Αν. Καρακούσης-ΤΟ ΒΗΜΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σεβαστείτε το ελεύθερο βήμα σχολιασμού και διαλόγου. Ανωνυμία δεν σημαίνει και ασυδοσία.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Σημείωση : Κάθε υβριστικό , προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο θα διαγράφεται...
Σχόλια με ονομαστικές αναφορές που περιέχουν ατεκμηρίωτες καταγγελίες θα διαγράφονται.
Απαντήσεις από τον διαχειριστή μόνο στα επώνυμα σχόλια.