Σπεύδω να το πω εξαρχής ότι από ποδόσφαιρο δεν έχω ιδέα. Ωστόσο, ακόμη και εγώ ο άσχετος είχα ακουστά τον περίφημο Ζίκο, τον λεγόμενο «λευκό Πελέ». Θυμάμαι, επίσης, ότι έγινε δεκτός από τους οπαδούς του Ολυμπιακού περίπου σαν ημίθεος. Η αποτυχία του στη θέση του προπονητή της ιστορικής ομάδας του Πειραιά δεν σηκώνει συζήτηση: την αποδεικνύουν τα αποτελέσματα των αγώνων. Τις αιτίες της αποτυχίας του θα τις εξακριβώσουν οι ειδικοί, όμως εγώ μένω στο ατιμωτικό τέλος που του επεφύλασσε το «ελληνικό όνειρο», μόλις πέντε μήνες αφότου ανέλαβε το τιμόνι της ομάδας. Είτε ευθύνεται ο ίδιος, που ενδεχομένως δεν κατάφερε να προσαρμοστεί στις ελληνικές «ιδιαιτερότητες», είτε ευθύνονται εκείνοι που τον υπερτίμησαν και τον προσέλαβαν, το γεγονός παραμένει ότι σε τούτη την περίεργη χώρα –όπου Ευρώπη, Βαλκάνια και Μέση Ανατολή συνυπάρχουν σε ένα ιδιότυπο πολιτισμικό κοκτέιλ– κάθε ανατροπή είναι θεωρητικώς δυνατή: Έρχεσαι ως δαφνοστεφής Ζίκο και φεύγεις κακήν κακώς, καρπαζωμένος σαν τον κινηματογραφικό μπακαλόγατο Ζήκο...
Σ.Κασιμάτης-Καθημερινή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σεβαστείτε το ελεύθερο βήμα σχολιασμού και διαλόγου. Ανωνυμία δεν σημαίνει και ασυδοσία.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Σημείωση : Κάθε υβριστικό , προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο θα διαγράφεται...
Σχόλια με ονομαστικές αναφορές που περιέχουν ατεκμηρίωτες καταγγελίες θα διαγράφονται.
Απαντήσεις από τον διαχειριστή μόνο στα επώνυμα σχόλια.