Τέντζερης

Τα κουλουβάχατα της Αριστερής παραλυσίας.

Ο Κουβέλης με το ΠαΣοΚ. Ο Αλαβάνος με τον εαυτό του. Ο Τσίπρας με τον προεδρικό θώκο τον δικό του. Ο Δημαράς με τον τάχα μου κεντροαριστερό αλλά βαθύτατα καιροσκοπικό προορισμό του. Και ο Αλέξης Μητρόπουλος για τον προσωπικό λογαριασμό του. Ξέχασα κανέναν; Α, ναι. Ως τις εκλογές όλο και κάποιος θα ανεξαρτητοποιηθεί ώστε στη συνέχεια να διαμαρτυρηθεί και έτσι στον βασανιζόμενο, κατακρεουργημένο, τρομοκρατημένο και προδομένο λαό να απευθυνθεί. Η αποσύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ και των παραφυάδων του, το αποτέλεσμα μιας πρόχειρης ηλεκτροκόλλησης οπορτουνιστικής και εντελώς εξουσιαστικής. Δηλαδή ο καθένας με το συμφέρον του. Δηλαδή συνοθύλευμα ετερόκλητων πολιτικών και ιδιοτελών στρατηγικών. Δηλαδή είμαι στο κόμμα για να κάνω όνομα, να χτίσω το προσωπικό μου προφίλ, να διαθέτω δωρεάν δημόσιες σχέσεις, να βγαίνω στα κανάλια, να ρυθμίζω ισορροπίες και, ποιος ξέρει, κάποια στιγμή μπορεί και βουλευτής. Και μετά; Α, μετά. Οπως λέει και ο Καρλ Μαρξ, εξαρτάται από τις συνθήκες, σύντροφοι της όχθης της αριστερής. Μπορεί εδώ, μπορεί εκεί, μπορεί παραδίπλα, μπορεί υπουργός, μπορεί αρχηγός. Γιατί ξέρετε. Εμείς καμία σχέση με τους σκληροπυρηνικούς και παλιομοδίτες του Περισσού. Ανοικτοί σε όλα. Στα ρεύματα, στα κινήματα, στην αμφισβήτηση, στις αναθεωρήσεις, στα πάντα. Η διαλεκτική του καιροσκοπισμού. Ο λαός το λέει διαφορετικά. Ανεμομαζώματα και ανεμοσκορπίσματα, παιδιά. Ο πολιτικός αυτισμός μιας δήθεν αριστερής και τάχα μου λαϊκής αγωνιστικής προοπτικής. Υπερβάλλω; Ε, τότε Αλέξη μου, Αλέκο μου και αγαπητέ Μητρόπουλέ μου, μπείτε στον κόπο από εκεί ψηλά να κατεβείτε στο πεζοδρόμιο και στα χαμηλά. Και ρωτήστε τον ανυποψίαστο, καθημερινό περαστικό. Ποια η διαφορά ανάμεσα στο ΠαΣοΚ με το μνημόνιο, στη ΝΔ με τα άδεια ταμεία και σε εμάς της ευρύτερης Αριστεράς; Η απάντηση μία και θα πέσει σαν κατραπακιά. Στα λόγια διαφορετικοί, για την εξουσία όλοι μαζί. Τουτέστιν, γύρισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι! 
Δ.Δανίκας-ΤΑ ΝΕΑ