Σαπούνια

Το πιο εξωφρενικό, όμοιο με ρεκόρ Γκίνες κανονικό, είναι η απέραντη αναλγησία που έχει εγκατασταθεί στα κύτταρα της Νέας Δυστυχίας.

Και προλαβαίνω κάθε καχυποψία και κάθε κατηγορία. Ούτε από αντιδεξιά αντανακλαστικά, ούτε από πράσινα δεκανίκια, ούτε από αριστερά κομποσκοίνια. Αντιδρώ στην οργανωμένη αμνησία και την προσχεδιασμένη λαϊκίστικη παπαραλογία.

Οπως κάθε κοινός θνητός που μέσα σ΄ αυτές τις μαύρες συνθήκες προσπαθεί ν΄ απαλλαγεί από σημαίες και χρώματα. Γιατί η κρίση σε στέλνει στην αμφισβήτηση και την αυτογνωσία. Θυμηθείτε λοιπόν ένα από τα τελευταία τηλεοπτικά δελτία. Από τη μια τα υπέρογκα και χωρίς ισολογισμούς ποσά που σπαταλώνται στα κρατικά νοσοκομεία και στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Εκεί όπου οι επίγονοι του Ιπποκράτη μάς καταληστεύουν παρέα με μεσάζοντες, εισαγωγείς και φαρμακεία. Και εκεί όπου οι δήμαρχοι με εργολάβους και την εκλογική τους πελατεία κάνουν πλιάτσικο στα δημόσια ταμεία. Εκεί όπου η Εurostat ανεβάζει το χρέος του 2009 και της καραμανλικής παρέας στο 15%, ίσως και 16%, όταν μερικούς μήνες πριν από τις τελευταίες εκλογές όλοι, συμπεριλαμβανομένου και του Σαμαρά, μιλούσαν για 2%-3%, άντε το πολύ 4%. Και από την άλλη, στο ίδιο τηλεοπτικό δελτίο ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας να παριστάνει τον εξωγήινο, να αμολάει πυροτεχνήματα πως τάχα μου σε μερικούς μήνες θα μηδενίσει το χρέος και να ξιφουλκεί εναντίον του μνημονίου. Τώρα τι του λες. Τώρα πώς να εκτονώσεις την οργή σου. Τίποτα απ΄ όλα αυτά. Απλώς εντελώς ισλανδικά. Αχ, και ο ελληνικός λαός να διέθετε συλλογική συνείδηση και εκατομμύρια υπογραφές να έστελναν τον Καραμανλή μαζί με το υπουργικό του συμβούλιο στο σκαμνί της Δικαιοσύνης. Με το εξής δίλημμα: Φέρτε τα πίσω ή πίσω από τα σίδερα της φυλακής. Μην τρομάζετε, γαλάζια παιδιά. Ονειρο είναι, πάει, πέρασε. Εδώ είναι Ελλάντα. Ξέφραγο αμπέλι και ο καθένας κάνει και λέει ό,τι του γουστάρει. Τον αφασικό και τον επιλήσμονα όσο και αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς! 
Δ.Δανίκας-ΤΟ ΒΗΜΑ