Η ανάλυση της ήπιας κοινωνικής αντίδρασης γίνεται αποκλειστικά με όρους αυτοϋπονόμευσης. Δεν αντιδρούμε γιατί φοβόμαστε, γιατί έχουμε λουφάξει στη γωνιά μας, βλέποντας γνωστούς και φίλους να χάνουν «σίγουρες» θέσεις εργασίας ή ακόμα επειδή κατά βάθος ο Θεόδωρος Πάγκαλος είχε δίκιο. Αν «τα φάγαμε όλοι μαζί», η συλλογική ενοχή για το κατάντημα της χώρας υποτίθεται πως μας έχει κάνει περισσότερο σκεπτικούς και λιγότερο διεκδικητικούς.
Η αλήθεια δεν είναι μία. Και σίγουρα δεν θα την διαβάσετε σήμερα. Παρακολουθώντας, όμως, το non stop μοιρολόι για όσα χάθηκαν και όσα μας περιμένουν, δεν μπορώ να μην αναλογιστώ ποια χώρα έφτιαξαν, τι είδους ζωές ενέπνευσαν, πόσους ανθρώπους έκαναν καλύτερους όλα αυτά που «κατεδαφίζονται» σήμερα.
Οι γενικεύσεις είναι κακό πράγμα και δεν είμαι σε θέση να υποστηρίξω πως όσα μας επιβάλλονται σήμερα είναι όλα θεάρεστα ή κοινωνικά δίκαια. Αλλά είναι πια κοινός τόπος ότι αν τα μισά απ’ όσα κάνουμε σήμερα είχαμε τη διορατικότητα να τα εφαρμόσουμε με την άνεσή μας σε λιγότερο χαλεπούς καιρούς, δεν θα ζούσαμε τη σημερινή βαναυσότητα να κόβεται το δώρο από συντάξεις των 500 και των 600 ευρώ. Είναι επίσης κοινός τόπος ότι όσοι πολιτικοί είχαν το θάρρος να τα υποστηρίξουν σε ανύποπτο χρόνο δεν βρίσκονται σήμερα στην πρώτη γραμμή της πολιτικής σκηνής. Αντίθετα, όσους αντιτάχθηκαν λυσσωδώς σε μεταρρυθμίσεις που θα έκαναν καλό στον τόπο τους βλέπουμε στην εμπροσθοφυλακή του αντιμνημονιακού αγώνα.
Υπάρχουν, λοιπόν, Ελληνες που δεν πήγαν ούτε σε μία πορεία μέσα στο 2010. Οχι γιατί φοβούνται ούτε επειδή αισθάνονται συνένοχοι. Αλλά γιατί κάνουν υπομονή, πιστεύοντας ότι αυτή είναι μια μεγάλη ευκαιρία για να πάει μπροστά η χώρα τους.
Tου Δημητρη Pηγοπουλου-Καθημερινή
Όταν είσαι μέσα στη θάλασσα για να βγάλεις το "καθημερινό" και είσαι μόνος, αυτή η μοναξιά σε οδηγεί να σκέφτεσαι τα πάντα από τα ποιό ανούσια πράγματα έως και τα πολύ δύσκολα πράγματα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο άρθρο, κατα τύχη, έχει θέμα το οπόίο με απασχόλησε πριν δύο ημέρες.
Χωρίς να θέλω να γράψω όλο το σκεπτικό μου από που ξεκίνησα μέχρι να φτάσω στο συμπέρασμα, στο οποίο κατέληξα, είναι να αλλάξω οπτική για την κυβέρνηση του Πασοκ και του Γιώργου Παπανδρέου -πράγματι με κεφαλαία. Άλλαξα οπτική για το γεγονός ότι αυτή η κυβέρνηση, πέρα από κάποια ψέματα που είπε, τιμωρεί τον πραγματικό ένοχο που φέρει την πραγματική ευθύνη -εξ΄ολοκλήρου αυτόν- για την θέση στην οποία έφτασε η Ελλάδα μας... και αυτός ο ένοχος είναι μόνο ο ίδιος ο ελληνικός λαός, επιτέλους ένας πολιτικός, ο Γιώργος Παπανδρέου που "έβγαλε" από το απυρόβλητο -και επιτέλους- τον ελληνικό λαό!!!
Μπράβο Γιώργο!!!!
ΥΣ: Για να μην βιαστούν διάφοροι παπαρολόγοι, τους λέω ότι το σχολιό μου δεν είναι ειρωνικό.
ase ton kosmo na ekfrastei -giati kobeis ta sxolia ths TONIAS ???
ΑπάντησηΔιαγραφήΣχόλια σε ευχές; Έλεος πια !!
ΑπάντησηΔιαγραφή